English
The gods of the Thirty-three (Tibetan: སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ།) died from being angry at other gods, inferring that those other gods still exist, therefore, those who displease the gods of the desire realm declare impermanence, while others are permanent. Some people die from forgetting to eat because they are focused on the sights of the Thirty-three (Tibetan: སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ།), inferring that those who are deceived by the gods of desire declare impermanence, while others are permanent. Some people see the four elements of the formless realm disappear, while the mind and mental factors do not disappear, inferring that the four elements are impermanent, while the mind and mental factors are permanent. All four of these people see the permanent gods as liberation, therefore they desire to attain the permanent gods. The four who assert finite and infinite are: Some people, with their supernormal knowledge, have not seen anything other than from hell to the fourth dhyana, therefore they think there is nothing beyond that, and thus declare that the self and the world are finite. Some people, although they have not seen everything, have seen the boundaries of the edge, therefore they speculate that there is also something beyond that, and thus declare that the self and the world are infinite. Some people have seen the boundary of the human world, but have not seen the boundary of the Brahma world, therefore they declare both finite and infinite. Some people have seen the Brahma world, but infer that it cannot be measured by finite or infinite, therefore they declare that the self and the world are neither finite nor infinite. The four who assert that they do not abandon the gods are: Previously, in a certain place of the heretics, others argued with us, and if we refuted them, we would say that we do not abandon the gods, thus making a vow, which is divided into four due to the difference of four kinds of intelligence: When a person with little wisdom is asked what your view is, he answers that he does not know others, that is, he does not abandon the gods. When a person who has not studied the tenets is asked, he also answers that he does not know others, that is, he does not abandon the gods. Even those who have studied but have no certainty also say that they do not abandon the gods. When a person who is proud of his realization is asked, he also thinks that no one can answer, therefore he says that he does not abandon the gods. There are two views that assert no cause: relying on meditation and relying on reason. The first is that some people who have died and been reborn from the unconscious beings in the past have not seen the Alaya consciousness (Tibetan: ཀུན་གཞི་，Sanskrit Devanagari: आलय，Sanskrit Romanization: ālaya, Chinese literal meaning: the basis of everything) because it is extremely subtle, and they think that it arises from the non-existence of their own six aggregates, therefore they declare that all the worlds arise without cause. That is to say, the dust of the container world does not have
Tibetan
ད་ལས་བྱུང་བའི་རྡུལ་ཕྲན་མ་མཐོང་བས་རྒྱུ་མེད་ལ། བཅུད་སེམས་སྔ་ན་མེད་པས་རྒྱུ་མེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་སྐད་སྨྲའོ། །རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་དང༌། རླུང་གློ་བུར་ལྡང་བ་ཙམ་ལ་དཔགས་ནས་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲའོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་ལ་སྡེ་ཚན་ལྔ་སྟེ། འདུ་ཤེས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བཅུ་དྲུག མེད་པར་སྨྲ་བ་བརྒྱད། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་བརྒྱད། ཆད་པར་སྨྲ་བ་བདུན། འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་དང་ལྔའོ། །དང་པོ་བདག་གཟུགས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང༌། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང༌། གཉིས་ཀའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཏེ་བཞི་དང༌། བདག་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང༌། མི་ལྡན་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་བཞི་དང༌། བདག་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་བཞི་དང༌། བདག་གཅིག་པུ་དང༌། ཐ་དད་དང༌། ཆུང་ངུ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ །དེ་དག་ཀྱང་གཟུགས་དང༌། མཐའ་དང༌། བདེ་སྡུག་དང༌། གཅིག་༼༡༽ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་བཞིར་བསྡུའོ། །ཐ་མ་བཞིའི་གཅིག་པུ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང༌། ཐ་དད་ནི་མི་རེར་བདག་རེ་བ་དང༌། ཆུང་ངུ་འདོད་ཁམས་པ་དང༌། ཆེན་པོ་གཟུགས་ཁམས་ལ་འདོད་པའོ། ། འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྨྲ་བ་བརྒྱད་ནི། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྐྲ་སེན་ལྟ་བུ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང༌། གཉིས་ཀ་༼༢༽འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་༼༣༽འདུ་ཤེས་མེད་པའི་མུ་བཞི་དང༌། བདག་མཐའ་དང་ལྡན་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་མུ་བཞིའོ། །འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་བརྒྱད་ནི། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་པ་ཡོད་པའང་མ་ཡིན། མེད་པའང་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུ་བཞི་དང༌། མཐའ་ཡོད་མེད་མུ་བཞི་ལ་འདུ་ཤེས་ཡོད་པའང་མ་ཡིན། མེད་པའང་མ་ཡིན་པ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །ཆད་པར་སྨྲ་བ་བདུན་ནི། འདོད་པའི་མི་དང༌། ལྷ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་དང༌། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་དང༌། སྲིད་རྩེའི་ལྷ་རྣམས་མ་ཤིའི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཡོད་ལ། ཤི་ནས་ཆད་པས་བདེ་བར་འདོད་དེ་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་ལས་འབྲས་མེད་པར་འདོད་པའོ། །འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྨྲ་བ་ནི། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མིས་ཚེ་འདིར་འདོད་ཡོ
Chinese
如今因为没有看见产生的微尘，就认为是无因；因为没有先前的精要心识，就认为是无因，他们就这样说。依靠理路是：譬如看到天空中突然出现云彩，或者突然刮起大风，就以此推断为无因。关于后际的边执，有四十四种，分为五类：认为有想的有十六种，认为没有想的有八种，认为非有想非无想的有八种，认为断灭的有七种，以及认为在此之中得到寂灭的有五种。第一种，认为我是有色想者，认为我是无色想者，认为我是二者皆具想者，认为我是非二者皆非想者，这四种；认为我具有边际，认为我不具有边际，认为我是二者皆具，认为我是非二者皆非想者，这四种；认为我是快乐，认为我是痛苦，认为我是二者皆具，认为我是非二者皆非，这四种；认为我是唯一的，认为我是各别的，认为我是微小的，认为我是广大的，这四种，总共十六种。那些也可以归纳为色、边、乐苦、一异的四种想者。最后的四种中，唯一的是周遍一切，各别的是每个人都有一个我，微小的是欲界，广大的是色界。认为没有想的有八种是：认为我是有色没有想的，如毛发指甲；认为我是无色没有想的，如虚空；认为我是二者皆无想的；认为我是非二者皆非想的，这四种情况；认为我具有边际而没有想等等，也是四种情况。认为非有想非无想的有八种是：认为我是有色，非有想也非无想；同样，认为我是无想，认为我是二者皆具，认为我是非二者皆非的四种情况；对于有边无边这四种情况，认为非有想也非无想，共有八种。认为断灭的有七种是：欲界的人和天，色界的天，空无边处，识无边处，无所有处，以及有顶天的天人们，在未死之前都有痛苦，死后就断灭了，因此认为是快乐，他们认为没有前世后世的业果。认为在此之中得到寂灭的是：欲界的天人和人，在今生拥有欲
English
Now, because they do not see the arising atoms, they think there is no cause; because there is no prior essential mind, they think there is no cause, and they say so. Relying on reasoning, it is like seeing clouds suddenly appearing in the sky, or a sudden gust of wind, and inferring that there is no cause. Regarding the extreme views of the future, there are forty-four types, divided into five
Tibetan
ན་ལ་ཆེར་སྤྱད་ན་ཚེ་འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པས་རང་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཆེར་བསྒོམས་པས་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྨྲའོ། །དེ་ཡང་ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་དག་དགག་པ་ལ། རྟག་པར་སྨྲ་བ་ནི། རྟག་དངོས་འགོག་པས་ཁེགས་ལ། མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲས་པས་མེའི་འཁོར་ལོ་ཅན་གྱི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང༌། འཕོས་ནས་ཀྱང་ཚེ་རབས་སུམ་བརྒྱར་ཡི་དྭགས་མི་རོ་བཟའ་བར་སྐྱེ་བ་ནས། མིར་སྐྱེས་ནའང་བྲན་བྱེད་པར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། ཁ་ཅིག་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཚན་ཡང༌། རྟག་དངོས་བཀག་པས་ཁེགས་ལ། མདོ་ལས། ཁ་ཅིག་རྟག་པར་སྨྲས་པས་ནགས་མེས་མུན་པ་ལྟར་འཁྲིགས་པའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང༌། འཕོས་ནས་ཀྱང་ཡི་དྭགས་སྐྱུགས་པ་ཟ་བར་ལན་བརྒྱར་སྐྱེས་ནས། དུད་འགྲོ་ལྷག་མ་ཟ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། ། མཐའ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་གསང་བ་པར་འགོག་པས་འདིར་མི་སྤྲོའོ། །མཐའ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀར་སྨྲ་བ་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། རིལ་པོ་མ་གྲུབ་པ་ནི་གོས་ཀྱི་མཐའ་ལ་གོས་གཅིག་གིས་ཁྱབ་པ་ལྟར། མཐའ་དང་དབུས་ཙམ་ནི་རིལ་པོ་གཅིག་གིས་ཁྱབ་པ་ལས། སྤྱིར་བཀག་པ་ནི་རིལ་པོ་གཅིག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ རོ། །མཐའི་རྡུལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་མཐའ་ཉིད་གང་ལའང་མི་སྲིད་དེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆས་ཁྱབ་ཅིང་ཆ་བཅས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱི་ན་༼༡༽གཞན་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་མེད་པ་མི་ཁེགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ནམ་མཁས་ཁྱབ་བོ་ཅོག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཁྱབ་པ་ལ། འགོག་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཡང༌། རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་མེད་པ་དང༌། ཕྲ་བ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་པས་ལྷ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་ནི་དངོས་པོ་ད་ལྟར་བའི་མྱུ་གུ་ལ་ཚོགས་པ་ཚང་བྱེད་དྲོད་བརླན་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་པས་བེམ་པོ་དང༌། ཤེས་པ་ད་ལྟ་བའི་སྔོན་དུ་ཤེས་པ་སོང་བར་ཚད་མས་གྲུབ་པས་ཁེགས་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལའང་སྤྱིར་འདུ་ཤེས་པ་རྟག་པར་མི་རུང་སྟེ། ཡུལ་རེ་འགའ་བ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཅན་མེད་དེ་ཆ་མེད་ཕྲ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་བདེ་བའང་མེད་དེ་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ། །རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་པུ་མེད་དེ་ཁྱབ་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་མེད་དེ་དུས་འགལ་བ་དང་སྔ་ཕྱིར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ རོ། །ཆེ་ཆུང་མི་རུང་སྟེ་ཆ་ཤས་མེད་པ
Chinese
如果精进修习禅定，就能在此生中获得涅槃，通过初禅、二禅、三禅、四禅各自的禅定，精进修习就能在此生中获得涅槃。这也是认为没有前世后世。对于这些的驳斥：说常恒者，因为驳斥常恒实有而破除。经中也说：因为说一切法常恒，所以会生于火轮地狱，死后也会在三百世中生为食人尸体的饿鬼，即使转生为人，也会生为奴隶。一些说常恒的派别，也因为驳斥常恒实有而破除。经中说：一些说常恒者，会生于如森林之火般黑暗的地狱，死后也会在百次中生为吃呕吐物的饿鬼，然后转生为吃残渣的畜生。说无边者，因为秘密而被驳斥，所以这里不广说。驳斥说有边无边两者，有三种：整体不成，就像衣服的边缘被一件衣服覆盖一样。边缘和中心只是被一个整体覆盖，普遍驳斥是因为一个整体没有成立的缘故。边缘的微尘没有成立，是因为边缘本身在任何地方都不可能存在，因为一切事物都被部分遍及，并且一切有分的部分之外都有其他的缘故。不驳斥无边，是因为世界有边本身非常不合理，因为虚空遍及一切，世界也被遍及，没有阻碍的缘故。舍弃天人也是，因为粗大的微尘没有部分，细微的刹那没有部分，所以天人不可能存在而被破除。无因是因为对于现在存在的苗芽来说，集合圆满的温暖湿润等是显而易见的物质，并且通过量成立了现在存在的意识之前已经有了意识。对于后世的边际，一般来说，意识不可能常恒，因为执着于某些境的缘故。没有色身，是因为没有成立无分微尘的缘故。不可能常时安乐，因为是时有时无的缘故。常时痛苦也是如此。不可能唯一，因为所遍之物是不同的缘故。不可能不同，因为时间和前后是不允许的缘故。大小是不允许的，因为没有部分
English
If one diligently practices meditation, one can attain Nirvana in this very life. By diligently meditating on the Samadhi of each of the first, second, third, and fourth Dhyanas, it is said that one can attain Nirvana in that very life. This is also the belief that there are no past or future lives. Regarding the refutation of these: Those who say permanence are refuted by refuting permanence and reality. The Sutra also says: Because they say that all Dharmas are permanent, they will be born in the hell of the wheel of fire, and after death, they will be born as ghouls who eat corpses for three hundred lifetimes. Even if they are reborn as humans, they will be born as slaves. Some schools that say permanence are also refuted by refuting permanence and reality. The Sutra says: Some who say permanence will be born in a hell as dark as a forest fire, and after death, they will be born as ghouls who eat vomit hundreds of times, and then be reborn as animals that eat leftovers. Those who say infinity are refuted by secrecy, so I will not elaborate here. There are three refutations of those who say both finite and infinite: The whole is not established, just as the edge of a garment is covered by one garment. The edge and center are only covered by one whole. The general refutation is because one whole is not established. The dust of the edge is not established because the edge itself cannot exist anywhere, because all things are pervaded by parts, and outside of all parts with parts there are others. Not refuting infinity, because the world being finite itself is very unreasonable, because space pervades everything, and the world is also pervaded, and there is no obstruction. Abandoning gods and humans is also refuted because coarse dust has no parts, and subtle moments have no parts, so gods and humans cannot exist. No cause is because for the sprout that exists now, the warmth and moisture that complete the collection are obvious matter, and it is established by valid cognition that consciousness existed before the consciousness that exists now. Regarding the boundary of the afterlife, in general, consciousness cannot be permanent, because it clings to certain objects. There is no form because the subtle, indivisible dust is not established. It is impossible to always be happy, because it is sometimes there and sometimes not. It is the same with constant suffering. It is impossible to be one, because the things that pervade are different. It is impossible to be different, because time and before and after are not allowed. Size is not allowed because there are no parts.