Tibetan
མས་པས་མི་གྲོལ་བའི་དཔེ་ནི་རི་མོའམ་ལྡེར་བཟོ་ལྟ་བུའོ། །རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་ན་དགོངས་པ་རང་གསལ་ལས་གཞན་མི་གསལ་བའི་དཔེ་ནི། གནས་ཁང་ཡངས་སར་མཚན་མོ་མགྲོན་པོ་སྔ་ཕྱི་ཚོགས་ནས་ཉལ་པ་ལྟ་བུའོ། །དང་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་ལས་འཁྲུལ་བ་ནི་བྱིས་པས་མེ་ལོང་དུ་རང་གི་བྱད་ཤར་བ་ངོ་མ་ཤེས་པས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱིས་མི་འཁྲུལ་བའི་དཔེ་ནི། བྱིས་པ་རང་ལུས་ཀྱི་མཐའ་རྫོགས་རང་དུ་ངོ་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལོ་ཐོག་ནས་སུ་སྨིན་ནས་ལྗོང་པར་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེའི་ངོ་བོ་ནི་སོ་སོ་མཚོན་པའི་བརྡའ་ཇི་བཞིན་པའོ། །དཔེ་ཡི་ངེས་ཚིག་ནི་ཕྱོགས་མཐུན་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་དཔེའོ། །དབྱེ་ན་གཞི་མཚོན་པའི་དཔེ་དང༌། རྩལ་མཚོན་པའི་དཔེ་དང༌། གྲོལ་བ་མཚོན་པའི་དཔེ་དང༌། གཉིས་མེད་མཚོན་པའི་དཔེའོ། །དགོས་པ་ནི་དོན་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དཔེ་སིལ་བུར་གནས་ཀྱང་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་སྟོན་པས་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །ལྔ་པ་མུ་བཞི་ལའང་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ལྟོས་ནས་གཅིག་ཐ་དད་གྲོལ་མ་གྲོལ་དུ་སྣང་བ། ངེས་ཚིག་མུ་བཞིར་དབྱེར་ཡོད་པས་མུ་བཞིའོ། །དབྱེ་ན་དུས་ཀྱི་མུ་བཞི་དང༌། གྲོལ་མ་གྲོལ་གྱི་མུ་བཞི་སྟེ་གཉིས་སོ་དཔེ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། མུ་བཞིའི་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དང༌། དབྱེ་བ་མཐུན་པའི་དཔེ་རྣམས་ཏེ། དཔེ་ནི་གོང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངོ་བོ་ནི་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་གཉིས་ཏེ། དུས་ཀྱྀ་མུ་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། གྲོལ་མ་གྲོལ་གྱི་མུ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དུས་ཀྱི་མུ་རྣམ་པ་བཞི་ནི། མི་ལུས་གཙང་མ་ལུས་ཀྱི་མཐའ་རྫོགས་པའི་དུས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་རྫོགས་པའི་དུས་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་ཟད་དེ་ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་རྫོགས་པའི་དུས་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཐུགས་རྗེའི་མཐའ་ཟད་པའི་དུས་སོ། །གྲོལ་བའི་མུ་བཞི་ནི། གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བ་ནི་ཐིག་ལེ་དང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། ཐིག་ལེ་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་གསལ་ལ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་ལས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་དོ། །དོན་གཉིས་སུ་མེད་པས་ནའོ། །གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ནམ་མཁའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་བཞིན་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ནི་རི་རབ་དང་གླིང་བཞིའི་དབང་གིས་ཁ་དོག་བཞི་དང་དབྱིབས་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །འབྱུང་བ་བཞིའི་རང་བ
Chinese
被遮蔽而不能解脱的比喻就像绘画或雕塑。珍宝之中，除了自明之外，其他都不显现的比喻就像宽敞的房间里，夜晚先后聚集的客人睡觉一样。最初从珍宝之中迷惑的比喻就像孩子在镜子里看到自己的容貌，不认识是自己而看成是别人一样。后来不迷惑的比喻就像孩子完全认识到自己的身体一样。就像谷物成熟后不会再回到幼苗一样。种姓之子，比喻的体性就像各自象征的符号一样。比喻的定义是，因为通过相似的方面来象征，所以是比喻。分类有：象征基础的比喻、象征能力的比喻、象征解脱的比喻和象征无二的比喻。必要性是理解意义。如是说。比喻虽然零散，但能显示伟大的意义，所以至关重要。第五，四句也一样，本体是同一个，根据情况的法，显现为一、异、解脱、不解脱。定义是四句，因为有区别，所以是四句。分类有时间的四句和解脱与不解脱的四句，共有两种，比喻如前所述。其中说：四句的本体、定义和分类的比喻等，比喻应如上所述理解。本体是包含分类的两种，即时间的四种相和解脱与不解脱的四种相。时间的四种相是：人身清净，身体圆满的时期；智慧的能力圆满的时期；业的边际耗尽，伟大的智慧在自身圆满的时期；以及正等觉佛陀的慈悲边际耗尽的时期。解脱的四句是：从一和异解脱的是明点和自生智慧。种姓之子，为什么呢？明点本身显现为自生智慧，而自生智慧与明点不可分离。因为意义不是二元的。从一和异解脱的是法身和虚空。种姓之子，为什么呢？因为这两者是不同的，自性清净的虚空是须弥山和四大部洲的力量，具有四种颜色和四种形状的自性。四大
English
The example of not being liberated by being obscured is like a painting or a sculpture. The example of the intention being self-illuminating in a jewel, but nothing else being illuminated, is like guests gathering in a spacious room at night and sleeping. The example of initially being deluded from the jewel is like a child seeing his own face in a mirror, not recognizing it as himself, but seeing it as someone else. The example of not being deluded later is like a child fully recognizing the extent of his own body. It is like grain ripening and not returning to the seedling. Son of lineage, the nature of the example is just like the symbols that represent each one. The definition of example is that it is an example because it symbolizes through similar aspects. The divisions are: the example that symbolizes the basis, the example that symbolizes ability, the example that symbolizes liberation, and the example that symbolizes non-duality. The need is to understand the meaning. Thus it is said. Although the examples are scattered, they show great meaning, so they are very important. Fifth, the four extremes also have the same nature, appearing as one, different, liberated, and unliberated depending on the dharma of the occasion. The definition is four extremes because there are distinctions in the four extremes. The divisions are the four extremes of time and the four extremes of liberation and non-liberation, which are two. The examples are as previously shown. From that very text: the nature, definition, and divisions of the four extremes are similar examples. The examples should be understood as above. The nature is the two with divisions, namely the four aspects of time and the four aspects of liberation and non-liberation. The four aspects of time are: the time when the pure human body is complete; the time when the ability of wisdom is complete; the time when the limit of karma is exhausted and great wisdom is complete in oneself; and the time when the limit of compassion is exhausted in the perfectly complete Buddha. The four extremes of liberation are: what is liberated from one and different is the bindu and self-arisen wisdom. Son of lineage, why is that? The bindu itself is clear as self-arisen wisdom, and self-arisen wisdom is inseparable from the bindu. Because the meaning is non-dual. What is liberated from one and different is the dharmakaya and space. Son of lineage, why is that? Because these two are different, the naturally pure space is by the power of Mount Meru and the four continents, possessing the nature of four colors and four shapes. The four elements
Tibetan
ཞིན་དག་ཀྱང་བག་ཆགས་མ་བྲལ་ཏེ་ངོ་བོ་རིས་མེད་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ནི་སྟོང་པར་མཐུན་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལས་གྲོལ་བའོ། །དེ་བས་ན་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་ལས་མ་གྲོལ་བའོ། །གྲོལ་བའི་མ་གྲོལ་བ་ནི་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་སོ། ། གྲོལ་བ་ནི་གཞི་གཅིག་པའོ། །མ་གྲོལ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་རྟོག་མེད་དུ་གསལ་ལ། སེམས་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའོ། །དེ་གཞིའི་ངོས་ནས་གྲོལ་བ། རྩལ་གྱིས་ངོས་ནས་མ་གྲོལ་བས་གྲོལ་བའི་མ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །མ་གྲོལ་བའི་གྲོལ་བ་ནི་ཐིག་ལེ་དང་ཡུལ་ཏེ། ཐིག་ལེ་རིག་པ་འགག་པ་མེད་པས། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་རིག་པར་འགྱུར་མེད་དུ་གནས་པས་སོ། །དཔེར་ན་གྲོལ་བ་ནི་མ་གྲོལ་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་ཏེ། ཆོས་ཅན་མེད་པས་སྟོང་པར་གཅིག་པས་གཉིས་ལས་གྲོལ་ཏེ། རིག་པ་ཡུལ་ཤར། སྟོང་པ་ཡུལ་རིག་པར་གྲོལ་ཏེ། སྟོང་པ་དབྱེར་མེད། གསལ་བ་ཟང་ཐལ་མ་དེས་གྲོལ་ཏེ། དོན་དཔེ་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་ལས་མ་གྲོལ་བའི་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་བརྒལ་ལན་ནི། རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བརྟན་པོར་བཟུང་ཞིང་དེའི་ལོག་རྟོག་གི་གནོད་པ་སྤང་པ་དང༌། ཐེག་པ་འོག་མ་སྐྱོན་ཅན་དུ་བསྟན་པས། ཐེག་པའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ལྟར་ནུབ་པ་མེད་པའི་དཔུང་རྒྱན་དུ་མཚོན་ཏེ། ཀུན་གསལ་ལས། ངས་བསྟན་པའི་དོན་དེ་རྣམས་རྩོད་པར་གྱུར་ན། གང་རྩོད་པ་དང་རྗེ་བློན་འབངས་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་དང་གསུམ་དཔང་པོར་གཞག་ལ། དྲི་ལུགས་དང་དམ་བཅའ་མ་ནོར་བར་བྱས་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་གང་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་ཅིང༌། གཞན་སེལ་གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་ཕན་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱིས་སྟངས་སྟབས་ལ་དོན་མི་འགྱུར་བའི་དབྱིངས་ལ་བསྐྱལ་ལ། ལོག་ལྟ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོང་ངོ༌། ཁོ་ཡི་གཞན་སེལ་ནི་མཐུན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གཏང་ངོ༌། ཁོ་ཡི་ཕན་པའི་རྐྱེན་ལ་གནོད་པའི་རྐྱེན་གཏོང་ངོ༌། །རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བ་ནི། དབྱིངས་སུ་བཞག་སྟེ་བཙན་པོའི་ཡུལ་མཁར་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱོགས་ནས་བསྒྲུབ་པའོ། །གཏན་ཚིགས་གསུམ་ངང་དང་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་དང༌། གཞིས་ཕན་པའི་རྐྱེན་བྱའོ། །གནོད་རྐྱེན་ཀྱང་དེ་རྣམས་གཏོང་ངོ༌། །གཞི་སྣང་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་རྩོད་ཀྱང་གྲོགས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་ལ། ངས་བཤད་པ་བཞིན་དོན་གྱི་གནད་དྲི་བ་དང་ལན་གདབ་པར་བྱའོ། །མཐུན་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་དབྱིངས་ལ་སྦྱོར།
Chinese
甚深亦因习气未离，故本体是无别空性。法身大明点虽与空性相合，然已从中解脱。因此，未从一与异中解脱。解脱之未解脱者，乃心与智慧。解脱者，乃基础一味。未解脱者，智慧于无念中显现，心于种种念头中显现。此从基础之面解脱，从作用之面未解脱，故称解脱之未解脱。未解脱之解脱者，乃明点与境，因明点觉性无有止息，境之法性于觉性中不变安住之故。譬如解脱即未解脱，并非如法之异体，空性无别安住，因无有法，故空性为一，从二中解脱，觉性境显，空性于境觉性中解脱，空性无别，明空无二者解脱，意义譬喻未从一与异中解脱之解脱。如是说。第六，辩驳答复：稳固树立自己的宗派，并遣除其邪见的损害，且将下乘显为有过失，故将乘之王比喻为如胜幢顶端般永不衰败的军队庄严。于《昆萨》中说：我所宣说的那些意义若发生争论，则将争论者与君臣百姓传承、经、诀窍三者作为证人，提问方式与誓言不混淆，以立宗证明其为何，以他空遣除一切不顺之方，以有益之缘将姿态送入意义不变之界，将邪见者的立宗送入不顺之方。将其他空送入顺之立宗，将其有益之缘送入损害之缘。自证智慧之义远离破立，安住于界中，如坚固的王城。从彼方进行证明。三理体性、自性、本体，作为基础有益之缘。亦将损害之缘送往彼等。无论对基础显现等何者进行辩论，都由那些友伴来做，如我所说般对意义之要点进行提问与回答。若一致，则以立宗与界结合。
English
Since even the profound is not free from habitual imprints, its essence is undifferentiated emptiness. The great Dharmakaya bindu, although in accordance with emptiness, is liberated from all of that. Therefore, it is not liberated from oneness and otherness. The liberation that is not liberated is mind and wisdom. Liberation is the single ground. Non-liberation is that wisdom is clear in non-thought, and mind appears in various thoughts. That is liberated from the perspective of the ground, and not liberated from the perspective of manifestation, therefore it is called liberation that is not liberated. The liberation that is not liberated is bindu and object, because the awareness of bindu is without cessation, and the nature of objects abides immutably in awareness. For example, liberation is non-liberation, it is not like a different entity of phenomena, emptiness abides without separation, because there is no phenomenon, emptiness is one, liberated from two, awareness arises as object, emptiness is liberated into the awareness of object, emptiness is without separation, the clear and unobstructed is liberated by that, the meaning and example are liberation that is not liberated from oneness and otherness. Thus it is said. Sixth, refutation and response: Firmly establishing one's own tenet and eliminating the harm of its wrong views, and showing the lower vehicles as having faults, therefore the king of vehicles is symbolized as an invincible army adornment like the top of a victory banner. In the Kunsel it says: If those meanings that I have taught are disputed, then the disputant and the three, lord, minister, and subjects transmission, scripture, and key instructions, are to be placed as witnesses, the manner of questioning and the vows are not to be confused, and whatever is, is to be proven by the proof, and all discordant sides are to be abandoned by other-emptiness, and the posture is to be sent to the realm where the meaning does not change by beneficial conditions, and the proof of the wrong-view holder is to be sent to the discordant side. His other-emptiness is to be sent to the concordant proof. His beneficial conditions are to be sent to harmful conditions. The meaning of self-cognizant wisdom, free from affirmation and negation, is placed in the realm, like a strong royal city. It is proven from that side. The three reasons essence, nature, and self, are to be made the beneficial conditions of the ground. Harmful conditions are also sent to those. Whatever is disputed, such as the ground appearance, is done by those friends, and the essential points of the meaning are to be asked and answered as I have said. If it agrees, then the proof is joined to the realm.