Tibetan
སྔགས་ཀྱི་ལམ་གཉིས་སོ། ། དཔེ་ནི་འགྲོ་བའི་ལམ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལམ་དང༌། རྩོལ་མེད་ཀྱི་ལམ་ནམ་མཁའ་བྱའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དང༌། ། དབྱེ་བ་མཐུན་པའི་དཔེ་རུ་བཤད། །ངས་བསྟན་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །ལམ་གྱིས་ངེས་ཚིག་བསྟན་པ་ནི། །གཞན་དུ་བགྲོད་ཅིང་འཇུག་པ་སྟེ། །མི་འབྲལ་ལམ་པས་ལམ་ཞེས་བྱ། །དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ངེས་ལམ་མོ། །དཔེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལམ་དང་མཚུངས། །རྩོལ་བྲལ་ལམ་གྱི་མཚོན་དཔེ་ནི། །མཁའ་ལ་ཁྱུང་ཆེན་ལྡིང་པ་ འདྲ། །ཞེས་སོ། །བརྩི་ཚུལ་ནི། བླ་མ་དམ་པའི་དྲུང་དུ་སློབ་མ་སྣོད་ལྡན་གྱིས་བརྟེན་ནས་གདམས་ཁྲིད་ངོ་སྤྲོད་ཉམས་སུ་བླངས། མཐར་གདིང་རྙེད་པའི་བར་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དང་སྦྱར་ཏེ། དབྱེ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ལམ་མེད་ལམ་དུ་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་གནད་ཆེ་བ། །ཕྱིན་པར་འདོད་པ་རི་དགས་སྨིག་རྒྱུ་རྙེད་པ་འདྲ། །དེ་བས་ངེས་པའི་ལམ་མ་ཡིན། །བགྲོད་མེད་ལམ་ལ་རབ་གནས་པའི། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལ། །མ་ནོར་ངེས་པའི་ལམ་ཆེན་གཅིག །བགྲོད་དུ་མེད་དེ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྩོལ་བས་བགྲོད་པ་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ལ་རིང༌། །འཇུག་ཏུ་མེད་དོ་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་ལམ། །འཇུག་པའི་རྩོལ་བས་སྡུས་བསྔལ་མཐའ་རུ་ལྷུང༌། །འོན་ཀྱང་མ་བཤད་གོ་བར་མི་འགྱུར་བར། །བགྲོད་མེད་ལམ་གཅིག་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཐབས། །སྤྱི་དང་སྒྲ་མཐུན་དོན་དཔགས་ལམ་རྣམས་བཤད། །བླ་མའི་བསྙེན་བཀུར་ཡོངས་རྫོགས་ནས། །དམ་པའི་དྲུང་ན་གནས་པའི་ཚེ། །ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་དེ་ལ་ བྱ། །བླ་མ་དམ་པས་དོན་བཤད་དེ། །གདམས་ངག་རྣམ་གཉིས་དོན་ལ་སྦྱོར། ། སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་ང་ཡིས་བསྟན། །ངོ་སྤྲོད་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས། །ཚེ་འདིར་ངེས་པའི་བདེན་པ་མཐོང༌། །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །སྒོམ་དུ་མེད་པའི་དགོངས་པ་དང༌། །སྒོམ་དུ་ཡོད་པའི་མེད་པ་གཉིས། །འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས་པ་ནི། །སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ངས་བསྟན་པའོ། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་གདིང་ཆེན་བཞི། །མི་གནས་ཚུལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པས། །མཐར་ཕྱིན་ལམ་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། དཔེ། བརྩི་ལུགས་དང་ལྔ་ལས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ནི། སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེའི་ཆོས་སུ་གྱུར་པ། ངེས་ཚིག་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ། དབྱེ་ན་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ།
Chinese
这是密宗的两种道。譬如，行走之道是世间之道，无勤之道如同天空飞鸟之道。如是说：道的体性、定义，以及分类，都以相似的例子来解释。我所说的道的体性，是不离不合的瑜伽。道所指示的定义是：通往他处并进入其中，不离之道故名为道。若分类，则有两种：因和果是确定的道。譬如与世间之道相似。无勤之道的象征譬如：大鹏在空中飞翔。如是说。修持之法是：具器之弟子依止于上师尊前，接受口诀引导和介绍，并加以修持。最终与获得证悟之间的功德之法相结合。分类是：如是说：在无道中进入道的人们，最重要的是：想要到达彼岸，如同鹿找到海市蜃楼。因此，这不是确定的道。在不可行之道上精进，在不离不合的见解中，有一个不错谬的确定的伟大之道。不可行，即是法性菩提心。以勤奋行走，智慧距离边际遥远。不可进入，即是智慧自明之路。以进入的勤奋，痛苦堕入边际。然而，若不解说则无法理解，唯一不可行之道是证悟自性的方法。解释共同和同音异义的推测之道。在圆满供养上师之后，处于圣者之旁时，这被称为积聚之道。上师尊者解释意义，将两种口诀应用于意义。我已展示应用于意义的道。通过四种介绍的方式，在此生中见到确定的真理。这是所说的见道。不可修持的见解，以及可修持的无有二者，安住于不离不合之中，这是我所展示的修道。佛陀见解的四大基石，以不住之方式达到究竟，因此被称为究竟之道。如是说。关于度，有体性、定义、分类、譬喻和修持五者。度的体性是：成为伟大行为的法。定义是：使从轮回中度脱。若分类，则有五种因的一切度。
English
These are the two paths of mantra. For example, the path of walking is the path of the world, and the path of non-effort is like the path of birds in the sky. As it is said: The nature and definition of the path, and the classification, are explained with similar examples. The nature of the path that I have shown is the yoga of non-separation and non-union. The definition indicated by the path is: going to another place and entering it, it is called the path because it does not separate. If classified, there are two types: cause and effect are the definite paths. The example is similar to the path of the world. The symbol of the path of non-effort is like: a great Garuda soaring in the sky. So it is said. The method of practice is: a qualified disciple relies on the venerable lama, receives the oral instructions and introductions, and practices them. Finally, it is combined with the qualities of the Dharma until enlightenment is attained. The classification is: As it is said: The most important thing for those who enter the path where there is no path is: wanting to reach the other shore, like a deer finding a mirage. Therefore, this is not a definite path. Diligently dwelling on the path of the unachievable, in the view of non-separation and non-union, there is one unmistaken definite great path. Unachievable, that is the Dharma-nature Bodhicitta. Walking with diligence, wisdom is far from the edge. Unenterable, that is the path of self-awareness of wisdom. With the diligence of entering, suffering falls to the edge. However, if it is not explained, it cannot be understood, the only unachievable path is the method of realizing one's own nature. Explaining the common and homonymous speculative paths. After completely offering to the lama, when staying by the side of the holy one, this is called the path of accumulation. The venerable lama explains the meaning, applying the two oral instructions to the meaning. I have shown the path applied to the meaning. Through the four ways of introduction, seeing the definite truth in this life. This is what is said to be the path of seeing. The view that cannot be meditated upon, and the two that can be meditated upon, dwelling in non-separation and non-union, this is the path of meditation that I have shown. The four great cornerstones of the Buddha's view, reaching the ultimate in the way of non-abiding, therefore it is called the ultimate path. So it is said. Regarding transcendence, there are five aspects: nature, definition, classification, metaphor, and practice. The nature of transcendence is: becoming the Dharma of great conduct. The definition is: causing to transcend from samsara. If classified, there are five transcendences of all causes.
Tibetan
འབྲས་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་སྟེ་བཅུའོ། །དང་པོ་ནི་སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ་བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི་ངོ་བོ། ཐབས་ནི་ཁྱད་པར། སྟོབས་ནི་ཡོན་ཏན། སྨོན་ལམ་ནི་ཡན་ལག །ཡེ་ཤེས་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །དཔེ་ནི། བཞོན་པ་དང༌། གྲུ་དང༌། མདའ་ལྟར་འདོད་པའི་སར་ཕྱིན་པ་སྟེ། བཤད་རྒྱུད་ལས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་དང༌། །ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ་མཐུན་དཔེ་རྣམས། །བསྡུས་ཏེ་དོན་རྣམས་གསལ་བར་བཤད། །དང་པོ་ངོ་བོ་བཤད་བྱ་བ། །རྣམ་གྲངས་ངེས་པའི་དོན་ལ་བཞག །དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན། །ངེས་ཚིག་གཏན་ཚིག་བཅས་པ་ནི། །མི་གནས་མཐར་རྫོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདུས། །རྒྱུ་ཡི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང༌། ། འབྲས་བུའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འོ། །དཔེར་ན་དོན་གཉེར་ལམ་ཞུགས་པས། ། འདོད་པའི་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་བཞིན། གྲུ་ལ་བརྟེན་པ་མཚོ་ལས་ཐར། །སྐྱེས་བུའི་མཐེབ་མོས་མདའ་བསྐྱོད་བཞིན། །ཞེས་སོ། །བརྩི་ཚུལ་ནི་དང་པོ་རྩོལ་བསྒྲུབས་ལས་འདས་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང༌། ཡོན་ཏན་ཆ་ཤས་བཅུ་བརྩི་བ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་བཅུ། །ཟིན་པས་རྩོལ་བའི་ནད་སྤངས་པ། །ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཞག་པ་ཡིན། །སྙིང་པོ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ། །རྩ་བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །བསམ་གཏན་ཏིང་འཛིན་སྐུ་ལ་བསྒྲིབས། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་མ་བསྒྲིབས་གསལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་མ་གཏོགས་པ། །ངེས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །ཡང་དག་ངེས་པའི་དོན་ཆེན་ དེ། །ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །ཡོན་ཏན་སྣང་བ་ཕྱོགས་མེད་ཤར། །ཤར་བས་རང་རིག་རྣམ་པར་དག །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །དྲི་མེད་རྣམ་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འགྲན་ཟླ་མེད་པས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ ཕྱིན། །བརྗེད་པ་མེད་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །གཡོས་པ་མེད་པས་བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འགགས་པ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། ། གཏི་མུག་མ་རིག་མེད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །བྱ་རྩོལ་མེད་པས་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་རང་རྫོགས་སྨོན་ལམ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པ་ལ་སྣང་བ། སྦུབས། སྤྱན། མཚོན་དཔེ། མུ་བཞི། བརྒལ་ལན་དང་དྲུག་ལས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོ། ངེས་ ཚིག །དབྱེ་བ། དཔེ་དང་བཞི་ལས
Chinese
果智慧波罗蜜多有五种，即十种。第一是布施、戒律、忍辱、精进、禅定。智慧是体性，方便是差别，力量是功德，愿是支分，智慧是果，与智慧波罗蜜多意义相同。譬如，如同乘坐工具、船、箭一样到达所希望的地方。如《释续》所说：波罗蜜多的体性等，词义、分类、共同的例子等，汇集起来清楚地阐述意义。首先要阐述体性，安立名称的意义，从分类的角度进行展示。词义和决定是：不住、究竟、圆满是波罗蜜多。如果分类，则归纳为两种：因的波罗蜜多和果的波罗蜜多。例如，如同追求意义的人进入道路，到达所希望的道路一样。依靠船只从大海中解脱，如同男子用拇指推动箭一样。如此说。计算方法是，最初虽然没有区分勤奋努力和超越，但计算功德的十个部分是：又是那部经中所说：十大波罗蜜多，因为掌握而舍弃了勤奋的疾病，因为自然存在而安住。心髓本来就是佛，根本的意念不会动摇法界，禅定三摩地遮蔽了身体，佛身没有被遮蔽而显明。除了任运成就的大者之外，就是决定的波罗蜜多。真正决定的伟大意义，体性如同虚空，功德显现无偏颇的光芒，因为显现而自性明净。是布施的波罗蜜多。无垢清净是戒律波罗蜜多。因为无与伦比是忍辱波罗蜜多。因为没有遗忘是精进波罗蜜多。因为没有动摇是禅定波罗蜜多。因为没有阻碍是智慧波罗蜜多。愚痴无明没有也是如此。因为没有作为是方便的波罗蜜多。功德皆生是力量的波罗蜜多。一刹那间移动也是如此。功德自圆满是愿波罗蜜多。因为是智慧是智慧波罗蜜多。如此说。第三，阐述自己的宗派，有显现、空性、眼、譬喻、四句、辩驳和回答等六种。第一个有体性、词义、分类、譬喻等四种。
English
The five perfections of wisdom, which are ten. The first is generosity, discipline, patience, diligence, and meditation. Wisdom is the essence, skillful means are the distinction, strength is the quality, aspiration is the limb, and wisdom is the fruit, which is the same as the perfection of wisdom. For example, like riding a vehicle, a boat, or an arrow to reach the desired place. As stated in the Explanatory Tantra: The essence of the perfections, the meaning of the words, the divisions, and the common examples, are all gathered together to clearly explain the meanings. First, the essence should be explained, and the meaning of the names should be established. It is shown from the perspective of division. The meanings of the words and the decisions are: non-abiding, ultimate, and complete are the perfections. If divided, they are summarized into two types: the perfection of cause and the perfection of fruit. For example, just as someone seeking meaning enters the path, reaching the desired path. Relying on a boat, one is liberated from the ocean, just as a man moves an arrow with his thumb. So it is said. The method of calculation is that, although initially there is no distinction between diligent effort and transcendence, the ten parts of merit are calculated as: Again, it is said in that very text: The ten great perfections, because of mastery, abandon the disease of effort, and because of natural existence, they abide. The essence is originally Buddha, and the fundamental thought does not move the realm of reality. Meditative absorption obscures the body, but the Buddha's body is not obscured but clear. Apart from the great spontaneously accomplished one, it is the definitive perfection. The truly definitive great meaning, the essence is like the sky, and the qualities of appearance shine without bias. Because of the shining, self-awareness is completely purified. It is the perfection of generosity. Immaculate purity is the perfection of discipline. Because it is unparalleled, it is the perfection of patience. Because there is no forgetting, it is the perfection of diligence. Because there is no wavering, it is the perfection of meditation. Because there is no obstruction, it is the perfection of wisdom. It is the same when there is no ignorance or unawareness. Because there is no action, it is the perfection of skillful means. The source of all qualities is the perfection of strength. Moving in a single moment is also the same. The self-perfected quality is the perfection of aspiration. Because it is wisdom, it is the perfection of wisdom. So it is said. Third, explaining one's own philosophical system, there are six types: appearance, emptiness, eye, metaphor, four extremes, debate and response. The first has four types: essence, meaning of words, division, and metaphor.