Tibetan
།ཞིབ་ཏུ་ཀུན་གསལ་འདིར་བསྟན་ཞིང༌། །དགོས་ཆེད་དོན་དུ་བཤད་པ་ནི། །འཁྲུལ་བ་གསུམ་ལས་རང་ལོག་སྟེ། །རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་རིམ་གྲོལ་ནས། །རིན་ཆེན་ལྟ་བུའི་སྐོར་རྫོགས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གསུམ་ཀྱང་སྟོན་པས་བྱ་ཚུལ་གཅིག་ལ། དགོངས་ཚུལ་དགོས་ཆེད་ཀྱི་ཐ་དད་དུ་བཞག་སྟེ། དབྱིངས་མི་འགྱུར་ཞིང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དང༌། ཚིག་ཚོགས་མང་ལ་འབྲེལ་ཆགས་པས་རྒྱུད་ཅེས་བཞག །དགོངས་པ་ཀུན་གྱི་ཐུགས་རིག་པ་དང༌། དེའི་མཚོན་ཚིག་ཡིད་ཆེས་པའི་གནས་ཐ་སྙད། འབྲིང་དུ་གསུང་པས་ལུང་ཞེས་བཞག་དགོངས་པ་རྟོག་དཀའ་བའི་གནས་དཔེ་དོན་རྟགས་གསུམ་གྱི་ལག་ཁྲིད་དུ་ཉུང་ལ་གོ་སླ་བར་གསུངས་པས། མན་ངག་ཅེས་བཞག་གོ །རྒྱུད་ནི་དབང་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སྤྲོས་པ་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་ པའོ། །ལུང་ནི་གདམས་པ་དངོས་དང་མདོ་ཆིངས་ངེས་པར་སྤྲོས་པ་འབྲིང་དུ་བསྟན་པའོ། །མན་ངག་ནི། ལག་ཁྲིད་ངེས་པར་གཅར་ཕོག་ཏུ་སྤྲོད་ཅིང་སྤྲོས་པ་ཆུང་བར་སྟོན་པའོ། །འདིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་གཅིག་འཇལ་བ་ལ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་རྒྱུད་ཀྱིས་སྤྲོས། ལུང་དུ་བསྡུས། མན་ངག་ཏུ་དྲིལ་ནས་སྟོན་པས་གསུངས་པས། དོན་ལ་འཁྲུལ་མེད། ཚིག་ལ་བསླད་མེད། བརྡ་དོན་སེལ་མེད། ལག་ཁྲིད་མཐོང་བ་བརྒྱུད་པས། དབང་པོ་ཡང་རབ་ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱས། འབྲིང་བར་དོ། ཐ་མའང་ཕྱི་མ་ལས་མི་འགྱངས་པ་གྲོལ་ཏེ། ངེས་པའི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གསུམ་འཛོམ་ན་འདོད་པའི་དོན་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྲུབ་པ་རྗེ་བློན་འབངས་གསུམ་འཛོམ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སྤྱིར་ན་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་རྣམས། རྗེ་བློན་དམངས་དང་འདྲ་བར་བཤད། ཅེས་སོ། །འདི་དག་ནི་ཆིངས་མི་འགྱུར་བ་རྡོ་རྗེའི་གནས་ཏེ་མཆོག་ཏུ་གཅེས་སོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་མཐུན་དོན་དཔགས་ཀྱི་ལམ་བརྩི་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོ་དོན་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། དབྱེ་བས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། གཞི་རང་མལ་ལས་མི་གཡོ་བར་བཙན་ས་ཟིན་པས། གཞན་དུ་བགྲོད་ཅིང་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐིག་པ་འོག་མ་ལྟ་བུའི་ས་ལམ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྩིར་མེད་དེ། རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་ལམ་དང་རྩོལ་བསྒྲུབ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདིར་དེའི་རང་གདངས་དགོངས་པ་རང་མལ་ལས་མི་གཡོ་བ་དངོས་ཉམས་སུ་ལེན་པའང་ས་ལམ་ཐུན་མོང་བར་བརྩིར་མེད་དེ་ལམ་བསྒོམ་ཚུལ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དག་ཚུལ་ཁམས
Chinese
。详细地在此全部阐明，为了必要之目的而宣说的是，从三种错乱中自然返回，从上中下三等的次第解脱后，如珍宝般的法类圆满开示。如是，续、经、窍诀三者虽然都是以开示，行为方式相同，但观想方式和必要目的有所不同，体性不变且持续不断，词句繁多且关联紧密，因此称为续。所有观想的智慧，以及其象征词语，作为可信之处的术语，以中等方式宣说，因此称为经。观想难以理解之处，以例子、意义、征象三者的实修指导，简短易懂地宣说，因此称为窍诀。续是对于灌顶和生圆次第的广大阐述。经是对诀窍的实际内容和根本誓言的确定阐述，以中等方式开示。窍诀是，实修指导必定以扼要的方式传授，并以简略的方式开示。在此，为了衡量大圆满的同一体性，以深奥广大的续部进行阐述，归纳于经部，浓缩于窍诀而进行开示，因此所说之义没有错乱，词句没有错谬，表述和意义没有混淆，实修指导通过亲见传承，上等根器者今生证悟成佛，中等根器者于中阴解脱，下等根器者也不会拖延到下一世而解脱，以确定无疑的方式开示，因此极为殊胜。续、经、窍诀三者齐全，则所愿之事都能圆满成就，如同君主、大臣、百姓三者齐全一样。正如那里面所说：总的来说，续、经、窍诀等，被说成如同君主、大臣、百姓一样。这些是不变誓言的金刚处，是极其珍贵的。第二，依循字面相同而推测意义的途径，分为两部分：简要阐述意义，以及通过分类详细解释。第一，大圆满是，基位不离本位而占据稳固之地，超越了前往他处和勤奋修持的边际，因此如同因果的下滴，道和波罗蜜多无需重视，因为觉性是自生智慧，没有任何道和勤奋修持。此处，其自性显现，观想不离本位，实际修持也不重视共同的道，因为道的修持方式不同。然而，清净的方式是，
English
In detail, everything is clearly shown here, and what is explained for the purpose of necessity is that, from the three confusions, one naturally returns, and after liberation in stages of superior, intermediate, and inferior, the cycle like a precious jewel is completely taught. Thus, although the three, tantra, agama, and upadesha, all teach with the same method of action, they are established as different in terms of intention and purpose. The essence is unchanging and continuous, and because the collection of words is vast and interconnected, it is called tantra. The wisdom of all intentions, and the terms that represent it as a place of faith, are spoken in an intermediate way, so it is called agama. Because the difficult-to-understand points of intention are explained in a concise and easy-to-understand way as practical instructions with examples, meanings, and signs, it is called upadesha. Tantra extensively shows the elaboration on empowerment and generation-completion stages. Agama is the actual instruction and the definitive explanation of the root vows, taught in an intermediate way. Upadesha is the practical instruction that is definitely given in a concise manner, and it is taught with little elaboration. Here, to measure the single essence of Dzogchen, it is elaborated with profound and vast tantras, summarized in agamas, and condensed into upadeshas, so what is said has no confusion in meaning, no flaws in words, no separation of expression and meaning, and the practical instruction is through the lineage of vision. The superior faculties attain Buddhahood in this life, the intermediate in the bardo, and even the inferior are liberated without delay in the next life, so it is particularly excellent because it teaches with definite certainty. The combination of tantra, agama, and upadesha fulfills all desired purposes perfectly, just like the combination of king, ministers, and subjects. As it says in that very text: In general, tantras, agamas, and upadeshas are said to be like king, ministers, and people. These are the unchanging vows, the vajra places, and are extremely precious. Second, relying on the path of inferring meaning from similar sounds is twofold: briefly explaining the meaning, and elaborating in detail through divisions. First, Dzogchen is, because the ground is firmly established without moving from its own place, it transcends the limits of going elsewhere and diligent practice, so the paths and bhumis and paramitas, like the lower drop of cause and effect, are not valued, because awareness is self-born wisdom, and there is no path or diligent practice. Here, its self-resonance, contemplating without moving from its own place, and actually practicing, are also not valued as common paths, because the way of meditating on the path is different. However, the way of purification is,