Chinese
任何行为都为了他人的利益而显现，这是大慈悲的行为；对众生的怜悯不由自主地产生，从而实现利益，这是慈悲的悲痛的行为。这两种行为是调伏者和所调伏者的行为。这些也如《俱生明》中所说：没有取舍的行为，因为没有可修习的，所以是行为的至高。法性意义的行为，没有相状，如虚空一般。不将有法视为相状，瑜伽士以无漏智慧，如无定虚空般修习。自己的智慧行为，无有阻碍，如明镜一般。智慧自性不间断，自显现无自性地修习。见地意义的行为，如大鹏鸟翱翔于天空。在无勤任运大显现中，自生起无勤地修习。意意义的行为，如河流般连绵不断。不离本性，无碍地修习。果意义的行为，如太阳与光芒同在。三身无有分离地修习。空性在智慧身中显现，显现用于色身的意义。不离意之本性，用于大智慧的意义。瑜伽是意的行为，瑜伽士们的行为，譬如岩石发出声音，对声音无有执着地修习。身语意三者的行为，对于世间的轮回和涅槃之法，譬如镜中的影像，显现却无有执着地修习。无有执着的行为，如镜中影像般修习。无有忆念的行为，瑜伽士不做作姿态，如大象饮酒般，瑜伽士无有念头和分别地修习。无有贪恋的行为，如蜜蜂吸吮花朵般，瑜伽士对任何事物都不贪恋地修习。大慈悲的行为，如太阳的精华般产生，三门圆满利益众生。慈悲悲痛的行为，如独子的母亲般产生，瑜伽士利益众生。无二的行为，不特意遮止或建立，不特意修习或舍弃，不造作，任运自生，无有阻碍地修习。如是说。第四，果位安住于自地，分为暂时和究竟。
English
Whatever action appears for the benefit of others is the action of great compassion; compassion for sentient beings arises involuntarily, thereby accomplishing benefit, this is the action of compassionate sorrow. These two actions are the actions of the tamer and the tamed. These are also as stated in the 'Kunsal': The action without acceptance or rejection, because there is nothing to practice, is the supreme of actions. The action of the meaning of Dharmata, without characteristics, is like the sky. Not regarding phenomena as characteristics, the yogi, with uncontaminated wisdom, practices like the indeterminate sky. One's own wisdom action, without obstruction, is like a mirror. The nature of wisdom is uninterrupted, practice self-appearance without self-nature. The action of the meaning of view, like a great garuda soaring in the sky. In the effortless, spontaneous great manifestation, practice self-arising without effort. The action of the meaning of intention, like a river flowing continuously. Without moving from its state, practice unhindered. The action of the meaning of result, like the sun with its rays. Practice the three kayas without separation. Emptiness manifests in the wisdom kaya, appearance is used for the meaning of the form kaya. Without moving from the state of intention, use it for the meaning of great wisdom. Yoga is the action of the mind, the actions of the yogis, like a rock echoing sounds, practice without attachment to sounds. The actions of body, speech, and mind, for the Dharma of samsara and nirvana in the world, like reflections in a mirror, appear but practice without attachment. The action without attachment, practice like reflections in a mirror. The action without memory, the yogi does not feign behavior, like an elephant drinking alcohol, the yogi practices without thoughts or concepts. The action without attachment, like a bee sipping flowers, the yogi practices without attachment to anything. The action of great compassion, arises like the essence of the sun, the three doors completely benefit beings. The action of compassionate sorrow, arises like a mother with her only child, the yogi benefits beings. The non-dual action, does not intentionally negate or establish, does not intentionally practice or abandon, un fabricated, spontaneously arising, practice without obstruction. Thus it is said. Fourth, the fruit abiding in its own ground, is divided into temporary and ultimate.
Tibetan
་ཐུག་གི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟ་བའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་པོ་མཐོང༌། དེ་ལས་མཆེད། མཆེད་པ་རྫོགས་མཐར་ཟད་པ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་ལྷུན་གྲུབ་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཡོད་པས། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་གདངས་ཕྱིར་ཤར་བས། འོད་ལྔའི་སྣང་བ་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པ་མཐོང་བའོ། །དབྱིངས་ན་སྐུ་ཡོད་པས་ཐིག་ལེ་སྣང་བ་དག་གོང་དུ་མཆེད་པ་ལས་འོད་དང་ཐིག་ལེ་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་ཤར་ནས། མཆེད་པ་རྫོགས་དུས་ཐམས་ཅད་སྐུ་ལྔའི་སྣང་བ་ཞིང་ཁམས་སུ་གསལ་བའོ། །དེ་དག་ནི་གཟུགས་སྐུའི་གདངས་སམ་རྩལ་ལོ། །ཟད་པ་ནི་རླུང་དག་པས་གདངས་ནང་དུ་ཞ་སྟེ། ཆོས་སྐུའི་ངང་གདངས་ནི་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པ་འདྲ་བའི་ངང་ལ་དར་ཅིག་ཟིན་པ་ཟད་པར་གནས་སོ། །དེ་དག་གི་དུས་སུ་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་དང་ཏིང་འཛིན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡང་ཐོབ་བོ། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ནི་ཆོས་སྐུའི་གདངས་སུའང་སྣང་བ་མེད་པར་ནང་དབྱིངས་སུ་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེ་རང་ས་ཟིན་པའོ། །དེའང་བཤད་རྒྱུད་ལས། འབྲས་བུ་ནི་ལྟ་བའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་གནས་ལུགས་ན། ཆོས་ཉིད་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ། །རིག་པ་ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཁྱབ། གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ལུས། །རང་གསལ་འཛིན་མེད་ངང་དུ་གནས། །དེ་ལ་མཁྱེན་པ་མ་འགགས་པས། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །ཡུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་བུམ་པ་ལྔ། ། སྣང་ལ་དངོས་མེད་ནམ་མཁའ་འཇའ་ཚོན་བཞིན། །དེ་ཡི་ངང་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལྔ་གསལ། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་བུམ་པའི་མར་མེ་བཞིན། །སྐུ་གསུམ་ནང་གསལ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས། །རིག་པ་རང་སྣང་གསལ་བ་ཟང་ཐལ་བྱས། །སྐུ་གཉིས་ཡུལ་དུ་མི་སྣང་འདུ་འབྲལ་མེད། །སྐུ་གཉིས་མི་འགགས་ཡོད་པའི་མེད་པ་སྟེ། །ཆོས་སྐུ་མི་འགྱུར་མེད་པའི་ཡོད་པ་ཡིན། །འཁར་གཞོང་ཆུ་དང་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་མཚན་མའི་སྐྱོན་དང་བྲལ། །མི་སྣང་རང་བཞིན་ཡོད་པས་སྟོང་ཆའི་སྐྱོན་ལས་ འདས། །མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་འཁོར་བའི་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས། །དོན་ལ་འགྱུར་མེད་རིག་པ་རང་ས་ཟིན། །ཅེས་སོ། །༈ སྤྱི་དོན་ལྔ་པ་ཆོས་གཞན་ངེས་པའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་ཐོག་མའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པ། སྒྲ་མཐུན་དོན་འཕགས་ཀྱིས་ལམ་བརྩི་བ། རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐིག་པའི་སྒྲོ་འདིགས་སྤྱིར་བཤད་པ་དང༌། རང་གི་སྒྲོ་འདོག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོ་དོན་སྤྱིར་གཞག་པ་དང༌།
Chinese
是最终的果实。第一，由于亲眼目睹了见解的意义，首先见到了法界和智慧的景象。由此生发，生发圆满最终消尽共有四种。又由于本自俱生的光明存在，五种智慧的光芒向外显现，因此见到了具有明点的五种光芒的景象。由于法界中有身，明点的景象向上生发，光明和明点遍布虚空而显现。生发圆满之时，一切五身的景象都清晰地显现在净土中。这些是色身的光芒或力量。消尽是由于气清净，光芒向内收敛，法身的自性光芒如无云晴空般的状态持续片刻，安住于消尽之中。在这些时候，也能获得无量的眼、神通和禅定。最终的果实是，在法身的光芒中也无显现，于内法界中本自俱生的珍宝获得自性安住。正如续部中所说：果实是见解的意义显现，在其状态中，法性内外无别地显现，觉性内外无别地遍布，无二法性的金刚身，安住于自明无执的状态。于此，由于智慧无碍，觉性的智慧是圆满受用身，母性的自性是五种智慧宝瓶，显现而无实有如虚空彩虹。从那状态中，显现五种化身，显现而不分别如宝瓶中的灯。三身内在明澈，无有聚散地安住。觉性自显明亮通彻，二身于境不显现，无有聚散。二身不灭是有中的无，法身不变是无中的有，如水中的倒影和镜中的影像。显现而自性空，因此远离相的过失，不显现而自性有，因此超越空的过失，脱离四边，被轮回的束缚所缚。意义上，不变的觉性获得自性安住。如是说。总义第五，宣说确定其他法的类别，有三：断除最初的妄念，以声同义异将道视为殊胜，宣说自己的宗派。第一有二：总说明点的妄念，分别宣说自己的妄念。第一有二：总的安立意义，
English
is the ultimate fruit. First, due to directly seeing the meaning of the view, one first sees the appearance of the dharmadhatu and wisdom. From that, it arises, and the arising culminates in four stages of exhaustion. Moreover, since there is spontaneously present natural light, the radiance of the five wisdoms shines forth, and thus one sees the appearance of the five lights with bindus. Since there is a body in the dharmadhatu, the appearance of bindus arises upwards, and light and bindus shine forth pervading the sky. When the arising is complete, the appearance of all five bodies clearly appears in the pure lands. These are the radiance or power of the form body. Exhaustion is when the winds are purified and the radiance subsides inward, and the state of the dharmakaya's natural radiance, like a cloudless sky, lasts for a moment, abiding in exhaustion. During these times, one also obtains immeasurable eyes, clairvoyance, and samadhi. The ultimate fruit is that even in the radiance of the dharmakaya, there is no appearance, and in the inner dharmadhatu, the spontaneously present jewel attains its own ground. As it is said in the tantras: The fruit is the manifestation of the meaning of the view, and in that state, the nature of reality is clear without inner or outer, awareness pervades without inner or outer, the indivisible vajra body of dharma, abides in a self-luminous, ungrasping state. Therein, since knowledge is unceasing, the wisdom of awareness is the sambhogakaya, the nature of the mother is the five wisdom vases, appearing but without substance, like a rainbow in the sky. From that state, the five nirmanakayas appear, appearing but without thought, like a lamp in a vase. The three bodies are inwardly clear, abiding without separation or coming together. Awareness, self-appearance, is clear and transparent. The two bodies do not appear in the realm, without separation or coming together. The two bodies are unceasing, the non-existence of existence. The dharmakaya is unchanging, the existence of non-existence, like a reflection in water and an image in a mirror. Appearing but without inherent existence, therefore free from the faults of characteristics. Not appearing but with inherent existence, therefore transcending the faults of emptiness. Freed from the four extremes, bound by the chains of samsara. In meaning, the unchanging awareness attains its own ground. Thus it is said. Fifth general topic: Explaining the categories for ascertaining other dharmas, there are three: severing the initial imputations, considering the path as superior due to similar sounds but different meanings, and explaining one's own tenets. The first has two parts: generally explaining the imputations about bindus, and specifically explaining one's own imputations. The first has two parts: generally establishing the meaning,