Tibetan
་པ་དང༌། །བྱ་རྩོལ་འདས་པར་མི་རྟོགས་ཏེ། ། རྒྱུན་གྱི་ཏིང་འཛིན་དོན་མི་རྙེད། །སྒོམ་དུ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ན། །ཐ་མལ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད། །ཐ་མལ་རང་རྒྱུད་གོལ་སར་འགྲོ །སྒོམ་དུ་མེད་པའི་བསྒོམས་ཤེས་པས། །སངས་རྒྱས་ཉག་ཅིག་འདུ་འབྲལ་མེད། །སྒོམ་པས་མི་བསྒོམ་དོན་ཤེས་པས། །དམིགས་གཏད་བློ་ཡི་མཐའ་ལས་ལྡོག །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པས། །ཕྱོགས་དེར་འཛིན་པའི་མུ་དང་བྲལ། །སྒོམ་དུ་ཡོད་པའི་དོན་བསྟན་པས། །གནས་ལུགས་གཞི་ལ་ཟད་སར་ཕྱིན། །ཞེས་ སོ། །བསྒོམ་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསླབ་ཐབས། བསླབ་བྱ། ལོབས་པའི་ཚད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་ལས་ཕྱི་འཁྲུལ་བའི་བྱ་བ་སྤངས་ནས་སྒོ་གསུམ་རང་མལ་དུ་བཞག་པས། རྩ་རླུང་དལ་འཁོད་སྙོམས་ནས་རིག་པ་རང་མལ་དུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །ནང་ལུས་དང་མིག་རླུང་མི་འགུལ་བར་ལྟ་སྟངས་ལ་གནས་པས། རྣམ་རྟོག་རང་སར་འགགས་ནས་འོད་གསལ་རང་སྣང་དུ་འཆར་བའི་གནད་དོ། །གསང་བ་ལ། རྒྱལ་པོ་གདན་ལ་བཞག་པ། བློན་པོ་བཙོན་དུ་གཟུང་བ། འབངས་ཆམ་ལ་འབེབས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་རིག་གཞི་ལས་མ་གཡོས་པར་རང་གཞག་པ་སྟེ། ཐིག་ལེ་ལྔའི་གནས་ལ་རང་རིག་མ་ཡེངས་པར་གདངས་གསུམ། རང་གནད་གསུམ་གང་རུང་གཅུན་ནས་བཞག་སྟེ། ལུས་ཆོས་བདུན་དང་དྲང་སྲོང་གླང་པོ་སེང་གེ་གང་རུང་གི་ལྟ་སྟངས། རླུང་འགྲོ་འོང་རབ་ཏུ་དལ་བ། མིག་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་གཏད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ། བར་སྣང་ལ་ཐད་སོར་བལྟ་བ་ལ་མགྲིན་པ་ཅུང་ཟད་གཅུས་ཏེ་དཔུང་པའི་ཁར་ཨོག་མ་བཞག །རླུང་རང་འགགས་ལ་བཅར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན། མིག་ཐུར་ལ་ཕབ། མགྲིན་པ་ཅུང་ཟད་དགུག །རླུང་རང་ཞིར་བཏང་བ་ལྷ་དང་མིའི་སེམས་འཛིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་རིག་པ་སྟོང་གསལ་རང་མལ་ལས་མི་འགྱུར་བ་ནི། རྒྱལ་པོ་གདན་ལ་གཞག་པའོ། །གདན་ཐིག་ལེ་ལྔ་ནི། དབྱིངས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་སྲ་བ་མེད་པར་བརྟན་པའི་ས་ནི། ནང་དབྱིངས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་རང་གདངས་ཕྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་གོ །དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐིག་ལེ་གཤེར་བ་མེད་པའི་སྡུད་པའི་ཆུ་ནི། རྒྱང་ཞགས་ཆུའི་སྒྲོན་མ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དངོས་ཙིཏྟར་གནས་ཀྱང༌། རང་གདངས་སྒོར་ཟང་ཐལ་དུ་ཚང་ཁར་འཆར་པས་བྱ་ཁྲ་ལྟ་བུའོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཐིག་ལེ་གཡོ་བ་མེད་པར་སྐྱེས་པའི་རླུང་ནི། རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཐིག་ལེ་རང་གདངས་ལྔར་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས་འགྲོ་འོང་དུ་སྣང་བ་རྣམས་སོ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐིག་ལེ་ཚ་བ་མེད་པར
Chinese
，并且不认为超越了行为努力，就无法获得持续禅定的意义。如果不知道存在禅修，就与普通人没有区别。普通人会走向自我控制的歧途。通过知道没有禅修的禅修，唯一的佛陀不会分离。通过禅修知道不禅修的意义，就会从目标导向的思维边缘中解脱。通过理解无二的意义，就会脱离执着于某个方向的局限。通过展示存在禅修的意义，实相的基础就会达到终点。如是说。禅修的方式有三种：学习的方法、学习的内容、以及展示熟练的程度。第一种分为外、内、密三种，其中外在是舍弃令人迷惑的行为，将三门置于自然状态，从而使脉气缓慢稳定，觉性安住于自然状态。内在是身体、眼睛和气息不移动，安住于观看的方式，从而使分别念在自身停止，光明在自身显现的关键。秘密分为：国王安坐于宝座、大臣被囚禁、以及臣民被征服三种。第一种是：自性觉性不从基础上移动而安住，即在五个明点的位置上，自性觉性不散乱，通过控制三种光芒、三种自性要点中的任何一种来安住。身体采取七支坐法，或者圣人、大象、狮子的任何一种姿势。气息的出入极其缓慢，眼睛注视虚空的中心，这是如来藏的意境。凝视虚空，稍微弯曲颈部，将下巴放在肩膀上。气息自然停止，接近菩提心的禅定。眼睛向下看，稍微弯曲颈部。气息自然平静，这是天人和人的心念。这样做，觉性就不会从空明自性中改变，这就是国王安坐于宝座。五个明点的宝座是：法界的明点，没有坚硬而稳固的土地是：内在法界自性光明自性显现，外在法界完全清净。法界完全清净的明点，没有湿润的聚集之水是：远射之水的灯，虽然智慧真实存在于心中，但自性显现圆满通透地显现，就像老鹰一样。大智慧的明点，没有动摇而产生的风是：金刚链明点，自性显现为五种，从虚空中心显现出入的景象。任运成就的明点，没有热度
English
, and without realizing transcendence of action effort, one cannot find the meaning of continuous samadhi. If one does not know that there is meditation, there is no difference from ordinary people. Ordinary people go astray in self-control. By knowing meditation without meditation, the sole Buddha is inseparable. By knowing the meaning of not meditating through meditation, one turns away from the edge of target-oriented mind. By understanding the meaning of non-duality, one is free from the limitations of clinging to that direction. By showing the meaning of there being meditation, the basis of reality reaches its end. Thus it is said. There are three ways of meditating: the method of learning, the content of learning, and showing the extent of proficiency. The first is divided into outer, inner, and secret. The outer is to abandon confusing actions and place the three doors in their natural state, thereby causing the root-winds to settle slowly and evenly, and awareness to abide in its natural state. The inner is to remain in the posture of looking without moving the body, eyes, and wind, thereby causing conceptual thoughts to stop in their own place and the key to the spontaneous appearance of clear light. The secret is divided into: the king being placed on the throne, the ministers being imprisoned, and the subjects being subdued. The first is: self-awareness abiding without moving from the ground, that is, at the location of the five bindus, self-awareness is not distracted, and abiding by restraining any of the three radiances and three self-essences. The body takes the posture of the seven-fold dharma, or any of the postures of a sage, elephant, or lion. The movement of the wind is extremely slow, and the eyes are fixed on the center of the sky, which is the intention of the Thus-Gone One. Looking straight into space, slightly bend the neck and place the chin on the shoulder. The wind naturally stops, approaching the contemplation of the Bodhisattva. The eyes are lowered, and the neck is slightly bent. The wind is naturally calmed, which is the mind-holding of gods and humans. By doing this, awareness does not change from the empty-clear self-state, which is the king being placed on the throne. The throne of the five bindus is: The bindu of space, the ground that is stable without being solid is: the inner space, the nature of clear light, the self-radiance, the outer space is completely pure. The bindu of completely pure space, the water of gathering without being liquid is: the lamp of the far-reaching water, although wisdom actually resides in the citta, the self-radiance appears completely transparently, like a hawk. The bindu of great wisdom, the wind that arises without moving is: the vajra chain bindu, the self-radiance appearing as five, appearing as coming and going from the center of the sky. The spontaneously accomplished bindu, without heat
Tibetan
་བསྲེག་པའི་མེ་ནི། ལུ་གུ་རྒྱུད་མཐོང་བས་རང་གསལ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས། མ་སྨིན་དུས་ཐིག་ལེ་རང་གསལ། སྨིན་དུས་སྐུ་དང་སྣང་སྟོང་དག་ཏུ་ཤར་བའོ། །ལྷུན་གྱིས་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་ཁྱབ་པ་མེད་པའི་གདངས་ཅན་ནམ་མཁའ་ནི། རང་སྣང་ལས་གཞན་སྣང་མེད་པར་དག་པས་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ། ཀ་དག་རང་ངོའི་དགོངས་པ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའོ། །དེ་ལྔ་ཡང༌། ངོ་བོ་ཙིཏྟའི་ནང་ན་གཞི་ནས་དག་པ། མ་འགགས་གསལ་བ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་འཆར་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པ། རང་སྣང་དུ་དག་པར་གནས་པ། དེའི་གདངས་ལས་ཕྱིའི་ཡུལ་མཐིང་ག་ཁྱབ་ཆེན་གྱི་ནམ་མཁའ། ནམ་མཁའ་རྡུལ་བྲལ་གྱི་དཀྱིལ་ན་རང་སྣང་བས། རང་སྣང་གི་ཡུལ་བྱེད། རྒྱང་ཞགས་ཟང་ཐལ་དུ་སྣང་བས། རང་སྣང་གི་སྒོ་བྱེད། ཡེ་ཤེས་འོད་ལྔར་སྣང་བས་རང་སྣང་གི་གནས་བྱེད། ལུ་གུ་རྒྱུད་ཐིག་ལེར་སྣང་བས་རང་སྣང་གི་སྐུ་བྱེད། དག་པ་རང་སྣང་དུ་སྣང་བས་རང་སྣང་གི་མཐའ་སྡུད་དེ། དབྱིངས་རིགས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་གདངས་གསུམ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་སྦྱོར་དུ་བསྟན་ཏེ། མཐོང་བྱ་རང་བཞིན་དག་པའི་ནམ་མཁའི་རིག་སྟོང་ཀ་དག་ཟང་ཀ་ནི་ནམ་མཁའ་དག་པའི་ཡེ་གདངས་ཏེ་བར་སྣང་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་མཚན་མའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ངོ་བོ་དག་པའི་ཆུའི་སྒྲོན་མར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ནི། ཆོས་ཉིད་དག་པའི་རང་གདངས་ནམ་ལངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །རང་སྣང་ཡུལ་ལ་ཤར་བ་འོད་སྣང་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པ་ཡེ་ཤེས་དག་པའི་ཟེར་གདངས་ནི། ཉི་མ་ཤར་བའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གསུམ་ཡང་དགོངས་པ་ནང་དབྱིངས་ན་གནས་པ་གཞི་ཐོག་གི་དུས། རིག་གདངས་བར་སྣང་ལ་གསལ་བ་ངང་གདངས་ཀྱི་དུས། རང་སྣང་ཕྱི་རུ་ཤར་བ་ཟེར་གདངས་ཀྱི་དུས་གསུམ་སྟེ། ཕྱི་ཟེར་སྣང་ལ་བལྟས་པས་བར་རང་གདངས་སུ་ཤར་ཏེ་ནང་གནས་ལུགས་ལས་མི་གཡོ་བས། རྒྱལ་པོ་གདན་ལ་གཞག་པའི་མན་ངག་གོ །བློན་པོ་བཙོན་དུ་གཟུང་བ་ནི། རླུང་འགྲོ་འོང་གི་རྟ་གཟུང་བ་སྟེ། ཕྱིར་རིང་དུ་བཟུང༌། བར་དུ་དལ། ནང་དུ་རང་གནས་ལ་བཞག་པས། སེམས་འཕྲོ་འདུ་ཆད་དེ། མི་རྟོག་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ་རང་བབས་སུ་གནས་པའོ། །སེམས་ནི་ཡུལ་ལ་རྟོག་འཇུག་མང་བས། བློན་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྟ་རླུང་དང་བྲལ་བས་རྟོག་མེད་དུ་བཙན་ས་ཟིན་དུས་དགོངས་པ་འགྱུར་མེད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རླུང་གི་གནད་ཅེས་བྱའོ། ། དམངས་ཆམ་ལ་ཕབ་པས་མི་འགྱུར་བ་ནི་སྒོ་ལྔ་ལ་ཡུལ་མི་རྟོག་པར་རིག་པ་རང་གདངས་ལ་མ་ཡེངས་པར་གཏད་པས། ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པར་གྲོལ་བའི་གནད་དོ། །
Chinese
焚烧之火乃是，见到明点（ལུ་གུ་རྒྱུད།）而自明的觉性智慧。未成熟时，明点（ཐིག་ལེ།）自明；成熟时，显现为身和显空清净。自然安住的明点（ཐིག་ལེ།）具有无所不遍的光芒，虚空乃是，从自显之外没有他显而清净，故而结合于穷尽之法性。与本来清净（ཀ་དག）自性的见解无有分离。这五者也是，本体在自性（ཙིཏྟ།）之中从根本上清净，无有阻碍而明亮，五种智慧显现为任运成就而安住，在自显中清净地安住。从它的光芒中，外境是蔚蓝广大的虚空。在无尘虚空的中央，由于自显，成为自显之境。由于如长绳般通彻显现，成为自显之门。由于显现为五种智慧光芒，成为自显之所。由于显现为明点（ཐིག་ལེ།），成为自显之身。由于清净显现为自显，成为自显之终结，结合于法界（དབྱིངས།）与本性（རིགས།）无有分离的见解之中。三种光芒被阐释为结合三种显现，所见之物自性清净的虚空觉性空性本来清净（ཀ་དག）通彻（ཟང་ཀ）乃是虚空清净的原始光芒，如同远离尘埃的中间虚空一般。它的本体是清净水之灯中觉性通彻，乃是法性清净的自性光芒，如同黎明时分的虚空一般。自显显现于境上，具有光芒明点（ཐིག་ལེ།）的智慧清净光芒，如同太阳升起的虚空一般。这三者也是，见解安住于内法界（དབྱིངས།）之中，是根本之时的；觉性光芒在中间虚空中明亮，是自然光芒之时；自显在外显现，是光芒之时的三种。由于观看外光芒显现，中间显现为自性光芒，故而不会从内在状态中移动，这是国王安坐于王位的口诀。将大臣囚禁，乃是抓住气息出入之马，向外长久地抓住，中间缓慢，向内安放于自性之中，心念散乱断绝，于无分别的禅定中自然安住。心念对于境的分别执着很多，如同大臣一般，马与气息分离，在无分别中占据要塞之时，由于见解安住于不变之中，故而称为气息之要。降伏民众使其不变，乃是不于五根门上分别境，觉性不散乱于自性光芒中而专注，这是六识自在解脱的要诀。
English
The fire of burning is, the self-illuminating wisdom of awareness upon seeing the bindu (lugu gyü). When immature, the bindu (thigle) is self-illuminating; when mature, it appears as body and the purity of appearance-emptiness. The spontaneously abiding bindu (thigle) possesses radiance that pervades without limit, the sky is, purified without other appearances than self-appearance, therefore it is joined to the nature of exhaustion. There is no separation from the view of original purity (ka dag) self-nature. These five are also, the essence is pure from the beginning within citta, unobstructed and clear, the arising of the five wisdoms abides as spontaneously accomplished, abiding purely in self-appearance. From its radiance, the outer realm is the vast blue sky. In the center of the dust-free sky, due to self-appearance, it becomes the object of self-appearance. Because it appears penetrating like a long rope, it becomes the door of self-appearance. Because it appears as the five wisdom lights, it becomes the place of self-appearance. Because it appears as bindus (thigle), it becomes the body of self-appearance. Because purity appears as self-appearance, it becomes the conclusion of self-appearance, joining with the view of the indivisibility of the dharmadhatu (ying) and nature (rigs). The three radiances are taught as joining the three appearances, the emptiness of awareness of the naturally pure sky that is seen, original purity (ka dag) thorough (zang ka) is the original radiance of the pure sky, like the intermediate sky free from dust. Its essence is the thorough awareness in the lamp of pure water, which is the self-radiance of the pure nature, like the sky at dawn. Self-appearance arises in the realm, the radiance of pure wisdom with light and bindus (thigle), like the sky when the sun rises. These three are also, the view abides in the inner dharmadhatu (ying), which is the time of the base; the radiance of awareness is clear in the intermediate space, which is the time of natural radiance; self-appearance appears outwardly, which is the time of radiance. Because of looking at the outer radiance appearance, the middle appears as self-radiance, therefore it does not move from the inner state, this is the oral instruction of the king sitting on the throne. Imprisoning the ministers is grasping the horse of the coming and going breath, grasping it far outward, slowing it down in the middle, placing it inward in its own state, the scattering of thoughts ceases, and it naturally abides in non-conceptual samadhi. The mind has many conceptual attachments to objects, like ministers, when the horse is separated from the breath and occupies the stronghold in non-conceptuality, because the view abides in immutability, it is called the key of breath. Subjugating the people so that they do not change is not conceptualizing objects at the five sense gates, focusing awareness without distraction on its own radiance, this is the key to the liberation of the six consciousnesses.