Tibetan
སྲིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་རྩལ་རང་གདངས་སུ་ཤེས་པས། ཕྱལ་བ་རང་སྣང་དུ་རང་གྲོལ། ནང་རིག་པ་ཤར་གྲོལ་དུ་རང་ཡལ་བས་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པར་རང་དག །ཆེད་དུ་དམིགས་པའི་སྒོམ་པ་མེད་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་སེམས་འཛིན་གྱི་སྒོམ་པ་གཏད་ཡལ། བྱ་གར་ཕྱིན་ཡང་ནམ་མཁའ། ཉས་གར་ཕྱིན་ཡང་ཆུའི། མིས་གར་ཕྱིན་ཡང་ས་གཞི་ལས་མ་འདས་པ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་གང་བྱེད་ཅི་སྒོམ་ཅི་སྤྱོད་ཀྱང༌། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིག་པ་སྟོང་པ། གསལ་བ། འཛིན་མེད་གསུམ་གྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པས། སྐུ་གསུམ་རང་རྫོགས་ཆེན་པོར་གྲུབ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་རང་མལ་ལས་མ་གཡོས་པ། གཞི་ཐོག་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་གནས་པས། སྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་ཆེན་པོ་ལ་ངང་བསྐྱངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །རིག་པ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་བསྐྱར་ནས། བསྒོམ་མི་དགོས་པར་རང་གི་ངང་ལ་རང་སར་གནས་པས། རང་མལ་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། བཤད་རྒྱུད་ལས། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཤེས་རབ་འབྲིང་རྣམས་ལ་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཏི་ཀ་ལ་གཞི་བཅའོ། །དེ་ནི་དོན་རྟོགས་ན་སྒོམ་དུ་མེད་དེ། རང་བཅས་སུ་གནས་པས་འདུ་འབྲལ་མེད་དེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན། བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་དང་མཚན་མར་དམིགས་གཏད་མེད་དེ། དཔེར་ན་གར་སྤྱིན་ལ་སྦྲང་བུའི་འདབ་མ་འབྱར་བ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ཐ་མལ་མ་རྟོགས་པར། སོ་སོ་སྐྱོ་བོ་ཐ་མལ་གྱིས་མི་གྲོལ་ཏེ། གོང་ལྟར་རྟོགས་དགོས་པས་ཡེངས་སུ་མེད་པའོ། །ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་ན་ངེས་པ་མེད་དེ། འདུག་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་སྣང་ཙམ་ལས་མ་གཡོས་པ་ཙམ་དུ་འདུག་གོ །འགྲོ་ཡང་ཡེ་ཤེས་རང་གདངས་ཀྱི་ངང་ལས་རང་བཞིན་མ་འགགས་ཙམ་དུ་འགྲོ་སྟེ། མར་མེ་འམ། ཉི་མ་རང་སྣང་དང་བཅས་ནས་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཉལ་ཡང་ངང་ལས་མ་གཡོས་པའི་ཀློང་རིག་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་ངང་ན་རྩལ་གཞི་ལ་འདུས་ཏེ། རང་བཞིན་གཞི་ལ་ཐིམ། མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། དོན་འབྱོར་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །ལངས་ཀྱང་ངང་མ་བཅོས་པ་ལ་རིག་པ་རང་ཤར་ཏེ། རང་བཞིན་མ་འགགས་པར་གསལ་ལོ། །ཀྱཻ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་ཟུང་ཞིག །སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཅི་བྱེད་ཀྱང༌། རང་རིག་གདིང་གི་ངང་ལས་མི་འདའ་ཞིང་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོས་པ་ནི། དཔེར་ན་བྱ་གར་འཕུར་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་མི་འདའ། ཉ་གར་འཕྱོ་ཡང་ཆུ་ལས་མི་འདའ། མིས་གར་ཕྱིན་ཡང་ས་ལས་མི་འདའ་བ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་དོན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ། བསྒོམ་བྱ་ནི་ཡང་དག་པར
Chinese
了知有之智慧的嬉戏为自力之音声，庸常于自显中自解脱，内明于顿解中自消逝，于大悲之嬉戏中自悦。因无有特意执着的禅修，故生圆次第摄持心之禅修尽皆脱落。如鸟无论飞往何处亦不离虚空，鱼无论游往何处亦不离水，人无论走到何处亦不离大地一般，瑜伽士无论做什么、修什么、行持什么，亦不离自生智慧之觉性空性、明性、无执三者的状态，故三身自圆满成就，法身不离自处，于基位任运自成中安住，是为安住于无修无散乱之大境界。觉性本自成佛故，无需重修，于自之状态中安住于自处，是为于自处法身任运成就之宣说。如《释续》云：“为具中等智慧之所化众生宣说无修之密意，于大本体彼性之滴中安住。若通达彼义则无修，因安住于自成故无有聚散，境与有境，所修与能修一切皆无有各自与执相之执着，譬如蜜蜂之翅膀粘于蜂蜡之上一般。若未通达法性义之庸常，则无法以庸常之凡夫而得解脱，需如上通达故无有散乱。仅是确定通达之时亦无有确定，安住亦仅是安住于不离法性自显之状态中。行走亦仅是于智慧自音声之状态中，于自性未断绝之时行走，如灯或太阳与自显一同行走一般。睡眠亦是于不离状态之空明觉性中，于本基中汇集能量，自性融入本基，执相于自处解脱，成为大义之成就。起身亦是于未造作之状态中觉性自显，于自性未断绝之时明了。噫！具种性之子善加铭记于心！无论行持四种威仪之任何一种，皆不离自明之根本状态且不离法性，譬如鸟无论飞往何处亦不离虚空，鱼无论游往何处亦不离水，人无论走到何处亦不离大地一般，安住于瑜伽士义之密意中。具种性之子，所修乃是真实。
English
Knowing the play of existence's wisdom as the self-sounding of its own energy, ordinariness is self-liberated in its own appearance. Inner awareness is self-dissolved in its instantaneous liberation, delighting in the play of compassion. Because there is no deliberately focused meditation, the meditation of generation and completion, and mind-holding, are abandoned. Just as a bird, wherever it goes, does not go beyond the sky, a fish, wherever it swims, does not go beyond the water, and a person, wherever they go, does not go beyond the earth, so too, whatever a yogi does, meditates on, or practices, they do not stray from the state of the empty, clear, and ungrasping awareness of self-arisen wisdom. Thus, the three kayas are accomplished as the great self-perfection. The dharmakaya does not stray from its own place, abiding in the great spontaneously present ground. This is called maintaining the state of great non-meditation and non-distraction. Since awareness is primordially enlightened, there is no need to repeat it. Abiding in one's own state, in one's own place, is the teaching of the spontaneously present dharmakaya in its own place. As it says in the Explanatory Tantra: "For disciples of middling intelligence, the intention of non-meditation is taught, establishing the foundation in the essence of the great self-nature." If the meaning is understood, there is no need to meditate, because it abides in self-presence, without separation or coming together. All objects and subjects, what is meditated on and who meditates, are without separate and conceptual fixations, like a bee's wing stuck to beeswax. Without realizing the ordinariness of the meaning of dharmata, one cannot be liberated by ordinary, sorrowful means. One must understand as above, therefore there is no distraction. Just as there is no certainty when certainty is realized, sitting is merely sitting in the state of not straying from the self-appearance of dharmata. Walking is merely walking in the state of the self-sounding of wisdom, without obstructing its own nature, like a lamp or the sun walking with its own appearance. Sleeping is also gathering energy into the ground of potential in the state of clear, empty awareness, without straying from the state. Nature dissolves into the ground, concepts are liberated in their own place, and it becomes a great accomplishment of meaning. Rising is also the self-arising of awareness in an uncorrected state, clear without obstructing its own nature. O son of noble family, keep this well in mind! Whatever you do in the four activities, do not stray from the state of the foundation of self-awareness, and do not stray from dharmata. Just as a bird, wherever it flies, does not go beyond the sky, a fish, wherever it swims, does not go beyond the water, and a person, wherever they go, does not go beyond the earth, so too, abide in the intention of the meaning of yoga. Son of noble family, what is meditated on is truly.
Tibetan
་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ནི་ལོགས་ན་མེད་དེ་རང་གི་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་ཁོ་ནའོ། །ཤར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་ཤར་ཏེ། རིག་པ་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པ། འགགས་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་མི་འགགས་པ་དང༌། དེ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་ལྔར་བཤད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་འོད་དུ་ཤར་རོ། །འོད་ལ་རིགས་ལྔར་ཤར་རོ། ། རིག་ལྔ་སྐུ་ལྔར་ཤར་རོ། །སྐུ་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་ལྔ་མི་འགག་གོ །ཡབ་ཡུམ་ལ་སེམས་དཔའ་སེམས་མ་མི་འགག་གོ །རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་ལས་སྒོ་ལྔ་ཤར་ རོ། །སེམས་དཔའ་རྣམས་ལས་དབང་པོ་དང་རྣམ་ཤེས་ཤར་རོ། །སེམས་མ་རྣམས་ལས་ཡུལ་དུ་ཤར་རོ། །དེ་ནི་རིག་པ་རང་ཤར་གྱི་དགོངས་པས་སྣང་བ་རྒྱས་བཏབ་སྟེ། རང་སྣང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཞི་སྣང་གི་རྟོག་པ་མེད་པའོ། ། འགགས་པའི་དུས་སུ་མཚན་མ་རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་ཙམ་གཞི་ལ་འདུག་སྟེ། ཡུལ་ལྔ་སྒོ་ལྔའི་ནང་དུ་གྲོལ། སྒོ་ལྔ་སེམས་དཔའ་སེམས་མའི་ངང་དུ་གྲོལ། སེམས་དཔའ་སེམས་མ་སྐུ་ལྔ་ཡུམ་གྱི་ངང་དུ་གྲོལ། དེ་ལྔ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངང་དུ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ལྔར་གྲོལ། མཚན་ཉིད་ལྔ་རིག་པ་འཛིན་མེད་རང་གསལ་དུ་གྲོལ་ཏེ། དབང་པོ་སྣ་བདུན་གྱི་མལ་ན། འབྱུང་བ་མ་ལ་ཞ། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་གྲོལ་ནས་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་བུམ་པ་ཚུད་པ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་དབྱེར་མེད་ཟང་ཐལ་གྱི་བུམ་པ་ན་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟར་གསལ་བས། ཤེས་བྱ་བུམ་འཇུག་གི་མན་ངག །གཏི་མུག་གི་གཉིད་ལོག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འབྱོར་པའོ་ཐམས་ཅད་བྱུང་ཡང་རང་ལས་བྱུང༌། སྣང་ཡང་རང་ལས་སྣང༌། གསལ་ཡང་རང་ལས་གསལ། དག་ཅིང་གྲོལ་ཡང་རང་གི་ངང་དུ་གྲོལ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་རང་དག་ཆེན་པའོ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་རང་སྣང་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་སྣང་མེད་པར་བསྟན་པའོ་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དང་ཁུ་རླངས་བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང༌། སྣང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་སྣང༌། གནས་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་གནས། དག་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་དག །གྲོལ་ཡང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་གྲོལ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ནི་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་ཆེན་པོར་བསྟན་པ་ཡིན། དབང་པོ་ཐ་མ་ཆོས་ཉིད་རང་སྣང་གི་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒོམ་པའི་འཐད་པ་དང༌། བསྒོམ་ཚུལ་གཉིས་སོ། །འཐད་པ་ནི། ཀུན་གསལ་ལས། བློ་ཞེན་རྣམས་ལ་སྒོམ་པ་བསྟན། །སྒོམ་དུ་མེད་པར་མ་ཤེས་ན། །མ་ཚོར་ཡིད་ལ་བྱེད
Chinese
是圆满的佛。那不在别处，而是自己的觉性法身本身。一切显现都是自显现，觉性法身是空性，没有止息，并且这二者无别，像这样了知不会止息，并且对此没有阻碍，宣说了五种特征。五种智慧显现为光。光显现为五部。五智显现为五身。五身父续母续不会止息。父续母续的菩萨和菩萨母不会止息。五部父续母续中显现五门。从菩萨们显现根和识。从菩萨母们显现为境。这是以觉性自显现的见解，使显现增长，在自显现的智慧上没有基显现的分别念。止息的时候，只有相自解脱的见解住在基上，五境在五门中解脱。五门在菩萨菩萨母的自性中解脱。菩萨菩萨母在五身母的自性中解脱。那五者也在五种智慧的自性中解脱，五种智慧在自觉的五种特征中解脱。五种特征在觉性无执自明中解脱，在七种根的处所，诸要素消融于母性中，融入智慧界中。像那样解脱后，不从自性中移动，是所知装入瓶中，如法性法身无别通透的瓶子中，自觉的智慧如未被风摇动的酥油灯般明亮，这是所知入瓶的口诀。由于愚昧的睡眠而到达智慧的意义，一切虽然生起，但从自身生起。虽然显现，也从自身显现。虽然明亮，也从自身明亮。清净和解脱也都在自己的自性中解脱，因此是智慧自清净大。这是显示了从本体的显现自显现大之外没有他显现。如同云和水汽虽然在空中生起，但也从空中生起。虽然显现，也从空中显现。虽然安住，也安住在空中的自性中。虽然清净，也清净在空中的自性中。虽然解脱，也解脱在空中的自性中一样。如是说。这是显示了自显现智慧的见解，无修无散乱大。对于下根器者，宣说了法性自显现的修法，有二，修法的合理性和修习的方式。合理性是，在《俱明》中说：对于有分别念者宣说修法。如果不知道没有修法，没有觉察而在心中作意。
English
It is the complete Buddha. That is not elsewhere, but is one's own awareness, the Dharmakaya itself. All that arises is self-arising. Awareness, the Dharmakaya, is emptiness, without cessation, and these two are inseparable. Knowing this way, there is no cessation, and there is no obstruction to it. These five characteristics are explained. The five wisdoms arise as light. Light arises as the five families. The five awarenesses arise as the five kayas. The five kayas, father and mother, do not cease. The father and mother, the bodhisattvas and bodhisattvas' mothers, do not cease. From the five families, father and mother, the five gates arise. From the bodhisattvas, the faculties and consciousnesses arise. From the bodhisattvas' mothers, they arise as objects. This is cultivating appearance with the intention of awareness's self-arising, and there is no conceptualization of base appearance in the wisdom of self-appearance. At the time of cessation, only the intention of signs self-liberating remains on the base. The five objects are liberated within the five gates. The five gates are liberated within the nature of the bodhisattvas and bodhisattvas' mothers. The bodhisattvas and bodhisattvas' mothers are liberated within the nature of the five kayas' mothers. Those five are also liberated within the nature of the five wisdoms. The five wisdoms are liberated within the five characteristics of self-awareness. The five characteristics are liberated into awareness, ungrasping and self-illuminating. In the place of the seven faculties, the elements dissolve into the mother, absorbed into the wisdom realm. Having liberated in that way, not moving from its nature is like knowledge contained in a vase. In the vase of the unobstructed Dharmata Dharmakaya, the wisdom of self-awareness is clear like a butter lamp unmoved by the wind. This is the instruction of knowledge entering the vase. By falling asleep in the sleep of delusion, one attains the meaning of wisdom, that very suchness. Although everything arises, it arises from oneself. Although it appears, it appears from oneself. Although it is clear, it is clear from oneself. Purification and liberation also liberate within one's own nature, therefore it is great wisdom, self-purified. This shows that there is no other appearance than the great self-appearance of the essence's appearance. Like clouds and moisture arising in the sky, they arise from the sky. Although they appear, they appear from the sky. Although they abide, they abide in the nature of the sky. Although they are purified, they are purified in the nature of the sky. Although they are liberated, they are liberated in the nature of the sky. Thus it is said. This shows the intention of self-appearing wisdom, great non-meditation, non-distraction. For those of lower faculties, the meditation of Dharmata self-appearance is taught, there are two: the reason for meditation and the way to meditate. The reason is, in Kunsel it says: For those with conceptual fixations, meditation is taught. If you do not know that there is no meditation, you do not perceive and you do it in your mind.