Tibetan
༌། །དབྱེ་བ་མཐུན་དཔེ་བརྗོད་ཚིག་རྣམས། །བསྡུས་ལ་ངེས་པར་ང་ཡིས་བཤད། །འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ནི་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །འབྲས་བུའི་ངེས་ཚིག་ནི། གྲོལ་སྨིན་རྫོགས་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་ཕྱིར་མི་བཟློག་པའོ། །དབྱེ་ན་ཟག་བཅས་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའོ། །དཔེ་གཉིས་རིགས་མིན་ཅིག་ཆར་རྫོགས། །ཤིང་ཐོག་ལོ་ཐོག་སྨིན་པ་དང༌། །ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། ངས་བསྟན་རྒྱུད་ལུང་ཐམས་ཅད་དུ། །སོ་སོའི་འབྲས་བུ་གང་བྱུང་ཡང༌། ། འདིར་བསྟན་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །འབྲས་བུ་མཚོན་པའི་ཚིག་རྫོགས་ ཡིན། །མཐར་ཕྱིན་པ་དང་རྫོགས་པ་དང༌། །སྨིན་པ་དང་ནི་གྲུབ་པ་དང༌། ། གྲོལ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ལ་སོགས། །དང་པོ་དགྲ་བཅོམ་ཞེས་པ་དང༌། །ཐ་མར་རང་ས་ཟིན་ཤེས་པར། །ངས་བསྟན་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་དང་ཕྱིའི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི་བསྟན་པ་ནི། གདམས་པ་འདིས་ཤེས་བྱར་གཏན་ལ་དབབ་བྱ་སྟེ། །མདོ་ཆིངས་ངེས་པའི་གནད་གལ་པོ་ཆེར་བསྟན་པའོ། །༈ གཉིས་པ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལྟ་བས་གཏན་ལ་དབབ། སྒོམ་པས་ངང་ལ་བསྐྱང༌། སྤྱོད་པས་འཛིན་མེད་དོར། འབྲས་བུ་རང་ས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ། རྟག་ཆད་མཚན་མའི་རིས་དང་བྲལ་བ། འཁོར་འདས་སྐྱོན་ཡོན་གྱི་རྩིས་དང་བྲལ་བ། ཡེ་ཡིན་ཀ་ནས་དག་པས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མ་གྲུབ། རང་བྱུང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཡོན་ཏན་རང་རྫོགས་སུ་གནས་པ། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྒྱན་པས། ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་ཅིག་མི་འགྱུར་བའི་ལྟ་བ་ཐོད་རྒལ་ཆེན་པོ། ཕྱི་ནང་བར་མེད་ཟང་ཐལ་གྱི་རང་རིག །རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་དུས་གཅིག་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། རང་ངོ་སྟོང་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ངང་ནས། །རང་གདངས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བ་མ་འགགས་པར་རང་ཤར་བས། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན། བདག་གཞན་ཅི་སྣང་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་ལས་རང་ཤར། རང་སྣང༌། རང་གནས། རང་གྲོལ་བས། བླང་དོར་དང་འབད་རྩོལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཏེ། སྣང་མཚན་རང་གི་རང་གདངས་རང་སྣང་དུ་སྣང་བ་ལས་གཞན་མེད་པས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་དང༌། རྩལ་དུ་སྣང་བ་ལ་རང་གྲོལ་བས། རང་ངང་ན་རང་སྣང་འཕྱོ་བ་ལ་བཟང་ངན་གྱི་རྩིས་མི་གདབ། རྨི་ལམ་གཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་འཕྱོ་བ་ལྟར་ཐག་བཅད་ནས། ཕྱི་ནང་
Chinese
區分、相似的例子和表達的詞語，我將簡要而肯定地闡述。果的本質是見地完全圓滿。果的定義是：解脫、成熟、圓滿三者達到究竟，永不退轉。區分有漏和無漏。兩個例子是不同種類同時圓滿，如水果和穀物成熟，以及如優曇婆羅花。我在所說的一切續部和教言中，無論出現何種各自的果，都應如這裡所說的那樣理解。代表果的詞語是「圓滿」。究竟和圓滿，成熟和成就，解脫和永不退轉等等。首先是「阿羅漢」，最後是認識到已達到自己的本位。應如我所說的那樣理解。如是。如此一來，就闡述了自身和他者的兩種乘的基礎、道、果，以及見、修、行、果四者。應以這個教導來確定所知，這是對經部要點的重要闡述。第二，具體闡述修持的方式，有四個方面：以見地來確定，以禪修來安住於狀態，以行為來捨棄執著，以果來把握自己的本位。第一方面是：自生智慧的覺性，廣大空明任運成就，遠離戲論的邊際，遠離常斷名相的範疇，遠離輪涅功過的計較。本來清淨，從原始以來就清淨，因此不成立事物和名相。自生任運成就，因此功德安住於自圓滿。以三身智慧莊嚴，法身本淨，無有變化的見地，是超越之見。內外無間，通透的自覺。沒有局限和偏頗，是諸佛的意趣，同時平等性的智慧。在自性空明任運成就的狀態中，自性顯現為輪涅，沒有阻礙地自生。因此，外內器情，苦樂高低，自他一切顯現，都是從身和智慧的游舞中自生，自顯，自住，自解脫。因此，超越了取捨和勤作，顯現和名相是自己的自性顯現，沒有其他。因此，自生智慧的嬉戲和顯現中自解脫，在自性中，自顯漂浮，不作好壞的計較。如同夢在睡眠的狀態中漂浮一樣，如此確定之後，外內
English
The distinctions, similar examples, and expressive words, I will explain briefly and definitively. The essence of the fruit is the complete perfection of the view. The definition of the fruit is: liberation, maturation, and completion, the three reaching the ultimate, never reverting. The distinctions are those with outflows and those without outflows. The two examples are different kinds of things completing simultaneously, like fruits and crops maturing, and like the udumbara flower. In all the tantras and instructions I have taught, whatever individual fruits may arise, they should be understood as explained here. The word representing the fruit is "completion." Ultimate and complete, mature and accomplished, liberated and irreversible, and so on. First is "Arhat," and finally, knowing that one has attained one's own ground. Understand as I have taught. Thus it is. In this way, the basis, path, and fruit of both one's own and others' vehicles, as well as the four: view, meditation, conduct, and result, are explained. This instruction should be used to ascertain what is to be known, as it is an important explanation of the essential points of the sutras. Second, specifically explaining how to practice, there are four aspects: establishing with the view, sustaining in the state with meditation, abandoning attachment with conduct, and seizing one's own ground with the fruit. The first aspect is: the awareness of self-arisen wisdom, vast, clear, spontaneously accomplished, free from the extremes of elaboration, free from the categories of permanence and annihilation, free from the calculations of samsara and nirvana, faults and virtues. Primordially pure, pure from the beginning, therefore not established as things and names. Self-arisen, spontaneously accomplished, therefore qualities abide in self-perfection. Adorned with the wisdom of the three kayas, the dharmakaya is primordially pure, the unchanging view, is the great transcendence. Inwardly and outwardly without gap, clear self-awareness. Without limitation and partiality, it is the intention of the Buddhas, the wisdom of simultaneous equality. In the state of self-nature, clear and spontaneously accomplished, self-radiance appears as samsara and nirvana, unceasingly self-arising. Therefore, outer and inner, container and contents, happiness and suffering, high and low, self and other, all appearances are self-arisen from the play of body and wisdom, self-appearing, self-abiding, self-liberating. Therefore, transcending acceptance and rejection and effort, appearances and names are one's own self-radiance, there is nothing else. Therefore, self-liberation in the play and manifestation of self-arisen wisdom, in self-nature, self-appearances float, without making calculations of good and bad. Just as dreams float in the state of sleep, after determining this, outer and inner