Tibetan
ལ་དུ་འཁྲུངས་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལོ་རྒྱུས་ནི། རྒྱ་གར་ནུབ་ཕྱོགས་ཨོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཨུ་པ་རཱ་ཙ་དང༌། བཙུན་མོ་གསལ་བའི་འོད་ལྡན་མའི་སྲས་མོ། དགེ་སློང་མ་སུ་དྷརྨཱ་ཞེས་བྱ་བ། ནུབ་ཕྱོགས་དྷ་ན་ཀོ་ཤའི་མཚོ་གླིང་དུ། འཇགས་མའི་སྤྱིལ་བུ་ཕུབ་ནས། བསམ་གཏན་དུ་བཞུགས་པའི་རྨི་ལམ་དུ། ཤེལ་ལས་གྲུབ་པའི་མི་དཀར་པོ་གཅིག་གིས། ཤེལ་གྱི་བུམ་པ་སྤྱི་བོར་བཞག་སྟེ། དབང་བསྐུར་བར་རྨིས་པའི་རྨི་ལམ་གཡོག་མོ་ལ་བཤད་པས། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལྟས་ལགས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་དགུ་ངོ་དང་བཅུ་ན་རྩིབས་ལོགས་གཡས་པའི་སྒོ་བར་ནས་ཁྱེའུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ལྷའི་གོས་དང་བཅས་པ་ཞིག་བལྟམས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུམ་བྲེད་ནས། ཕ་མེད་བུ་འདི་འཇིག་རྟེན་འདྲེ་བས་སུ། །འཇིག་རྟེན་བདུད་དམ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་སམ། ཁམས་གསུམ་དག་ན་འདོད་ལྡན་སུ་ཞིག་ཡིན། །འདི་ལྟར་བྱུང་བའི་དཔེ་ནི་སུས་མཐོང་མེད། །ཀྱེ་མ་བདག་ནི་ཁྲིམས་གཙང་སྲིད་ལས་རྒྱལ་འདོད་པས། ། ལོག་སྲིད་འགྲོ་བས་དཔྱས་གྱུར་སྡིག་རེ་ཆེ། །ཞེས་བརྗོད་ནས་ཐལ་བའི་དོང་དུ་བོར་བ་ལས། ཞག་གསུམ་ན་ཅི་ཡང་མ་ཉེས་པར་མདངས་སལ་ལེ་འདུག ། དེའི་ཚེ་བར་སྣང་ལས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲུས་གསོལ་ཏེ། མགོན་པོ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །རང་བཞིན་སྣང་མཛད་འཇིག་རྟེན་མགོན། །བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བསྐྱབ་པ་དང༌། །ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་སྩོལ། །ཞེས་ཤིས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་སྤྲིན་གཏིབས། ལྷ་དང༌། ཀླུ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་དང༌། དྲང་སྲོང་གི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབེབས། ཕྱོགས་ཀུན་ནས་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བརྡུད་དུང་འབུད་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེངས་པ་མཐོང་བ་དང༌། སྤྲུལ་པར་ཤེས་ནས་དར་དཀར་གྱི་ལྕིབས་མོས་བླངས་ནས། གསོས་པས་གཞན་ལས་སྐྱེད་ཆེ་བར་གྱུར། ཐལ་བའི་ཁུང་དུ་དོར་ཡང་མ་ཤི་བས། རོ་ལངས་ཐལ་མདོག་ཅེས་གྲགས་ སོ། །ལོ་བདུན་ནས་ཡུམ་ལ་པཎྜི་ཏ་མཁས་པ་རྣམས་དང་གསུང་གླེང་བྱེད་པར་ཞུས་པས་གནང་སྟེ་ཨོ་རྒྱན་དུ་བྱོན་པས། པཎྜི་ཏ་ལྔ་བརྒྱ་དང་རྩོད་པས། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་ཏེ། ཤེས་རབ་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་ནས། སློབ་དཔོན་པྲཛྙཱ་བྷ་ཝ་ཞེས་མཚན་གསོལ། རྒྱལ་པོ་དགྱེས་པས་སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་མཚན་གསོལ། ཡུལ་མི་ཀུན་གྱིས་ཐལ་བའི་ཁུང་དུ་དོར་ཡང་མ་འགྲོངས་པར་སླར་བདེ་བས། སློབ་དཔོན་རོ་ལངས་བདེ་བར་མཚན་གསོལ་ཏེ། བཞིར་གྲགས་པ་ནི། སྔོན་སྟོན་པའི་ཉེ་དྲུང་དུ་སྐྱེ་
Chinese
在莲花生处出生的方式的历史是：在印度西部邬金（Orgyen）的国王乌帕拉扎（Uparaja）和王后光明照耀（Gsal ba'i 'od ldan ma）的女儿，比丘尼苏达玛（Sudharma），在西方达那郭夏（Dhana Kosha）的岛屿上，搭起茅草屋，在禅定中，梦见一个由水晶制成的白人，将水晶瓶放在头顶上，进行灌顶。她将这个梦告诉了她的女仆，女仆说这是一个吉祥的预兆。然后，在九个月零十天后，从右肋的门缝里，生下一个具有相好庄严、穿着天衣的男孩。当时，母亲惊恐地说：没有父亲的这个孩子，是世间的魔鬼吗？是世间的恶魔还是梵天等？三界之中，是谁有欲望？从未见过这样发生的事情。唉，我想要通过纯洁的法律来统治，却因邪恶的行为而受到惩罚，罪孽深重啊！说完，她将他扔进灰坑里。三天后，他毫发无损，容光焕发。那时，从空中诸神为他沐浴，说道：怙主导师，世尊！自性光明，世间怙主！请您也完全地保护我，现在请赐予我虚空的金刚！并致以吉祥的祝愿。空行母们聚集起供养的云朵。天神、龙、夜叉和仙人的国王们降下花雨。从四面八方，世间的守护者们敲响法鼓，吹响海螺，竖起胜幢。当她看到这些时，意识到这是一个化身，便用白色丝绸的襁褓抱起他，抚养长大，他比其他人成长得更快。即使被扔进灰坑里也没有死，因此被称为僵尸灰颜（Ro langs thal mdog）。七年后，他请求母亲允许他与班智达学者们交谈，母亲同意了。当他去到邬金（Orgyen）时，与五百位班智达辩论，导师获胜。考虑到他的智慧，他被命名为导师般若婆瓦（Slob dpon prajnya bhawa）。国王很高兴，赐予他导师喜悦金刚（Slob dpon dga' rab rdo rje）的称号。所有村民都说，即使被扔进灰坑里也没有死，而是再次康复，因此赐予他导师僵尸安乐（Slob dpon ro langs bde bar）的称号。这四种称谓是：过去在导师附近出生
English
The history of how he was born in a lotus is as follows: The daughter of King Uparaja of Orgyen in western India and Queen Gsal ba'i 'od ldan ma, the Bhikshuni Sudharma, on the island of Dhana Kosha in the west, erected a thatched hut. While meditating, she dreamed that a white man made of crystal placed a crystal vase on her head and gave her empowerment. She told her maid about the dream, and the maid said it was an auspicious omen. Then, nine months and ten days later, from the doorway of her right rib, a boy adorned with marks and signs, dressed in divine garments, was born. At that time, the mother was frightened and said: This fatherless child, is he a demon of the world? Is he a demon of the world or Brahma, etc.? Who in the three realms is desirous? No one has ever seen anything like this happen. Alas, I wanted to rule through pure law, but I am punished by evil deeds, my sins are so great! After saying this, she threw him into a pit of ashes. After three days, he was unharmed and radiant. At that time, the gods bathed him from the sky, saying: Protector, teacher, Bhagavan! Self-illuminating, protector of the world! Please also completely protect me, and now grant me the vajra of space! And they offered auspicious wishes. The dakinis gathered clouds of offerings. The gods, nagas, yakshas, and kings of the sages rained down flowers. From all directions, the guardians of the world beat the drums of dharma, blew conches, and raised victory banners. When she saw these things, she realized that he was an emanation, so she picked him up with a white silk swaddling cloth and raised him, and he grew faster than others. Even though he was thrown into the ash pit, he did not die, so he was called Zombie Ash-Colored (Ro langs thal mdog). After seven years, he asked his mother to allow him to speak with the Pandita scholars, and the mother agreed. When he went to Orgyen, he debated with five hundred Panditas, and the teacher was victorious. Considering his wisdom, he was named Teacher Prajnya Bhava (Slob dpon prajnya bhawa). The king was pleased and gave him the title Teacher Joyful Vajra (Slob dpon dga' rab rdo rje). All the villagers said that even though he was thrown into the ash pit, he did not die, but recovered again, so they gave him the title Teacher Zombie Bliss (Slob dpon ro langs bde bar). These four titles are: Born near the teacher in the past
Tibetan
བ་བཞིའི་ལུས་ཀྱིས་འདུད་པའི་བསོད་ནམས་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་དེ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་རི་བོ་ཉི་མ་རབ་ཏུ་སྣང་བྱེད་ལ་བྱོན་ནས། ལོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་དགོངས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རི་བོ་མ་ལ་ཡར་བསྟན་པའི་ལས་རྒྱས་པའི་རྩེར་བྱོན་ཏེ། སྔར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཐུགས་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་ཡི་གེར་བཀོད་དེ། མཁའ་འགྲོ་མ་མངོན་པར་བྱུང་བའི་ཕུག་ཏུ་ཆོས་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཏབ་ཏེ། མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་གཏད་ནས་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཉིད་དུར་ཁྲོད་བསིལ་བའི་ཚལ་དུ་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་དགོངས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱ་གར་ནུབ་ཕྱོགས་རིམ་པ་གཉིས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ན། ཡབ་བྲམ་ཟེ་ལེགས་ལྡན་སྟོན་པ་དང༌། ཡུལ་སྣང་གསལ་མཛེས་པའི་བུ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་བྱ་བ། རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པ་ཞིག །དུར་ཁྲོད་གསང་ལུང་ན་སྤྱོད་པ་མཛད་པ་ལ། འཇམ་དཔལ་རྣོན་པོས་ལུང་བསྟན་ནས། ཀྱཻ་རིགས་ཀྱི་བུ། འབྲས་བུ་ངེས་པའི་དོན་འདོད་ན། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བསིལ་བའི་ཚལ་དུ་སོང་ཞིག །ཅེས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྱོན་པས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་དང་མཇལ་སྟཻ་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་གནང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཆུ་བོ་དན་ཏིག་གི་མགོར་འོད་ཕུང་དུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་དཔེ་རྒྱུད་རྣམས། རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་བྱང་ཤར་མཚམས་ཕ་ཝང་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་ཅན་གྱི་འོག་ཏུ་སྦས་ནས། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་སོ་ས་གླིང་དུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱ་ནག་པོའི་ཡུལ་གྲོང་ཁྱེར་ཤོ་འཁྱམས་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ན། ཡབ་ཁྱིམ་བདག་དགེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ཅན། ཡུམ་སྣང་གསལ་མཁྱེན་མའི་བུ། སློབ་དཔོན་ཤྲཱི་སིང་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་མཁས་པ་ལ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཞིག ། ནུབ་ཕྱོགས་གསེར་གྱི་གླིང་དུ་འགྲོ་སྙམ་ནས། རྔ་མོ་སྟོབས་ལྡན་ཞིག་ལ་ཞོན་ནས་བྱོན་པའི་ལམ་ཁ་ཐང་སྟོང་པ་ཞིག་གི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལས། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ། ཀྱཻ་སྐལ་ལྡན་འབྲས་བུ་ངེས་པའི་དོན་འདོད་ན། རྒྱ་གར་གྱི་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་སོ་ས་གླིང་དུ་སོངཞིག །ཅེས་བྱ་བ་ཐོས་ནས། གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་དང་རྐང་མགྱོགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབས་ནས་ཕྱིན་པས། མཇལ་ཏེ་རྗེས་སུ་བཟུང༌། ཆོས་རྣམས་རྫོགས་པར་གནང་ནས། དཔེ་བརྒྱུད་རྣམས་ལུང་བསྟན་ཏེ།
Chinese
以四肢身体敬礼的福德所生。之后，那位导师前往北方名为太阳光芒照耀之山，在那里禅定了三十二年。之后，他前往玛拉雅山顶，在那里弘扬事业，将先前佛陀所说的法，特别是六十四万部自性圆满大圆满法铭记于心，书写下来，在空行母显现的洞穴中，盖上法印，交给空行母供养。之后，导师自己在清凉尸林中为众空行母说法并禅定。当时，在印度西方第二层的一个城市里，父亲是婆罗门乐善导师，母亲是光明美貌之子，名为大学者妙吉祥友，精通五明。在秘密山谷尸林中修行时，妙吉祥金刚授记说：‘喂，种姓之子，如果你想要获得决定性的果实，就去清凉大尸林吧！’一听到这话，他就去了，与大学者噶绕多杰相遇，被摄受，所有法都圆满地给予了他，导师自己则在丹提河源头化为光蕴而去。之后，导师妙吉祥友将经续等，埋藏在金刚座（菩提伽耶）东北方，金刚交杵图案的岩石下方，然后住在索萨洲大尸林。当时，在中国地方，有个名为黑耀城的城市，父亲是具有善心的居士，母亲是光明智慧之子，名为导师师利星哈，是一位精通学问的贤者。他想去西方金洲，骑着一匹有力的骡子，在空旷的道路上，从空中听到观世音菩萨授记说：‘喂，有缘者，如果你想要获得决定性的果实，就去印度的大尸林索萨洲吧！’听到这些话后，他修成了内外密咒和轻足成就，然后前往，相遇并被摄受。所有法都圆满地给予了他，并授记了经续等。
English
Born from the merit of prostrating with the four limbs. Then, that master went to the northern mountain called "Sunlight Shining Brightly," and meditated there for thirty-two years. Then, he went to the summit of Mount Malaya, where he expanded his activities, and wrote down all the teachings previously spoken by the Buddha, especially the sixty-four hundred thousand Dzogchen teachings of self-existing perfection that he held in his mind. He sealed them with Dharma seals in a cave where the dakinis manifested, entrusted them to the dakinis, and made offerings. Then, the master himself taught the Dharma to the dakinis in the Cool Grove charnel ground and meditated. At that time, in a city in the second tier of western India, the father was the Brahmin Lekden Tönpa, and the mother was the son of radiant beauty, named the great master Manjushrimitra, a scholar skilled in the five sciences. While practicing in the secret valley charnel ground, Manjushri Vajra prophesied: 'Hey, son of lineage, if you want the definitive fruit, go to the great Cool Grove charnel ground!' As soon as he heard this, he went and met the great master Garab Dorje, was accepted, and all the teachings were completely given to him. The master himself then departed into a mass of light at the source of the Dantik River. Then, the master Manjushrimitra hid the scriptures and tantras under a rock with a vajra cross pattern northeast of Vajrasana (Bodh Gaya), and then resided in the great Sosaling charnel ground. At that time, in the Chinese land, in a city called Sho-khyams Nagpo, the father was a householder with virtuous mind, the mother was the son of radiant wisdom, named the master Shri Singha, a wise man endowed with the qualities of learning. Thinking of going to the western Golden Continent, he rode a powerful mule, and on an empty road, from the sky, Avalokiteshvara prophesied: 'Hey, fortunate one, if you want the definitive fruit, go to the great charnel ground of Sosaling in India!' Having heard these words, he accomplished the siddhi of outer and inner mantras and swift feet, and then went, met, and was accepted. All the teachings were completely given to him, and the scriptures and lineages were prophesied.