Tibetan
་སེར་བ་ཕབ་ནས་གྲོ་ཁལ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཡོད་པ་ལ་ཁྲལ་ཕབ་སྟེ། ཞ་པདྨ་དབང་ཆེན་གྱི་གཙུག་ལག་བཞེངས་ནས། ཐིག་ལེ་སྐཽར་རྣམས་དཔེ་བརྒྱུད་དང་སྙན་བརྒྱུད་གཉིས་སུ་ཕྱེས་ཏེ། དཔེ་བརྒྱུད་རྣམས་གཏེར་དུ་སྦས། སྙན་བརྒྱུད་འདི་ཀའི་སྲོལ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། འཕན་ཡུལ་བ་སྦས་བློ་གྲོས་དབང་ཕྱུག་སྐལ་ལྡན་དུ་གཟིགས་ནས་གནང་སྟེ་ཆིག་བརྒྱུད་ལས་སྤེལ་དུ་མེད་པས། སྣོད་ལྡན་གཅིག་ལ་གཏོད་ཅིག་གསུངས་ནས་བཀའ་རྒྱ་དང་བཅས་པ་མཛད་དོ། ། དེས་འབྲོམ་སྟོན་རིན་ཆེན་འབར་བ་གདམས་པའི་སྣོད་ལྡན་དུ་གཟིགས་ནས་བཀའ་རྒྱ་བཅས་པ་གནང་ངོ༌། །དེས་ལྡང་མ་ལྷུན་གྱིས་རྒྱལ་མཚན་བཀའི་བདག་པོར་གཟིགས་ནས་གནང་ངོ༌། །ལྡང་མ་ལ་དམ་ཅན་གྱིས་ལུང་བསྟན་ནས་གཏེར་དཔེ་རྣམས་ཕྱུང་སྟེ་ལོ་སྐོར་གཅིག་གསང་བའི་འོག་ཏུ་གདམས་པ་བཞག་པའི་སྣོད་འཚོལ་དུ་བྱོན་པ་དང༌། ཉང་རེའི་ལྕེ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་དང་ཁྱུང་མོ་བཟའ་ལེགས་མའི་བུ་ལྕེ་བཙུན་སེང་གེ་དབང་ཕྱུག་དད་པ་སྐྱེས་ནས་ཆོས་འཚོལ་དུ་བྱོན་པ་གཉིས། རི་གཟར་རྒོད་པོ་ལུང་དུ་མཇལ་ཏེ། ལས་ཅན་དུ་གཟིགས་ནས་སྙན་བརྒྱུད་རིགས་མི་འདྲ་བ་བདུན་གནང༌། ལྕེ་བཙུན་གྱི་ཤོང་པ་རས་པ་ལས་ཅན་དུ་གཟིགས་ནས་གསུངས། དེས་ཟབ་སྟོན་ཆོས་འབར་སྐལ་ལྡན་དུ་གཟིགས་ནས་གསུངས། དེས་དམ་པ་དགྱེར་སྟོན་གདམས་པའི་བདག་པོར་མཁྱེན་ནས་གསུངས། དེས་སྐྱེ་མེད་ཇོ་སྐྱབས་ལ་གསུངས། དེས་དགྱེར་སྟོང་ཇོ་མེས་ལ་གསུངས། དེ་ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀ་ལས་གཉེན་སྟོན་ཤེས་རབ་རྩེ་མོས་གསན་པས་ཉེ་བརྒྱུད་ལས། དགྱེར་གྱི་གཉེན་ལ་གནང་བར་བྱེད། རིང་བརྒྱུད་ལ་སོ་སོར་བྱེད་དོ། །གཉེན་སྟོན་དབུས་སུ་བྱོན་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་སྒང་པ་མཇལ་ནས་ལས་ཅན་དུ་གཟིགས་ཏེ། གདམས་པ་ཐམས་ཅད་གནང༌། ཡར་བཞུད་དུས་དཔེ་རྣམས་བཞག་ནས་ངའི་གདམས་པ་མ་ལུས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པར་ཡོད་པས། ད་འགྲོ་དོན་གྱིས་ཤིགས་གསུངས་ནས་བཀའ་རྒྱ་བཀྲོལ། བརྒྱུད་པ་གཏད་དེ་སངས་རྒྱས་ལགས་བཅངས་སུ་གྲགས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་པས་བླ་མ་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཅན་ཡིན་གསུངས་ནས་རྫོགས་པར་གནང་ངོ༌། །དེ་ལ་བླ་མ་དམ་པ་ཀུ་མ་རཱ་ཛས་ཞུས་ཏེ་ངོ་སྤྲོད་རྒྱབ་ཆོས་དང་བཅས་པ་གཞུག་ཆོད་པར་མཛད། རིན་པོ་ཆེའི་གཅུང་པོ་དགེ་སློང་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་བཀའ་འདི་ཀུ་མ་རཱ་ཛ་ལ་གཏོད་ཅིག་གསུངས་པ་ཡིན་གསུངས་ནས་གདམས་གཞུག་ཆོད་པར་གནང༌། ཡང་རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་སྒང་པས་བླ་མ་རྩེ་ཞིང་ལ། དེ་ལ་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེས་ཞུས། ཡོན
Chinese
降下冰雹，免除了大约五百卡尔（khal）青稞的税收。建造了霞·班玛旺钦的寺庙。将明点轮分为书面传承和口头传承两种。将书面传承埋藏为伏藏。为了使这个口头传承的传统不衰败，认定彭域的斯巴·洛哲旺秋为有缘者而赐予，因为不能从单传之外传播，所以说：“传给一个具器者。”并下了封印。他认定仲敦仁钦巴瓦为传授的具器者，并下了封印。他认定朗玛伦吉嘉参为教法的持有者而赐予。朗玛受到护法的授记，取出伏藏文本，在一年之内秘密地将教法放在下面，去寻找法器。娘热的杰图波旺波和琼莫萨列玛的儿子杰尊僧格旺秋生起信心，前去求法。二人在日扎果波隆相遇。认定为有缘者，赐予了七种不同的口头传承。杰尊的香巴热巴被认定为有缘者而说了。他认定扎顿曲巴为有缘者而说了。他认定丹巴杰顿为教法的持有者而说了。他告诉杰美觉嘉。他告诉杰顿觉麦。这父子二人从根顿西饶孜莫那里听受，是近传承。给予杰的亲属。远传承则各自进行。根顿前往卫地（今拉萨一带），与仁波切云丹岗巴相遇，认定为有缘者。给予了所有的教法。在返回时，将文本留下，说：“你已经知道了我的所有教法，现在去做利益众生的事业吧。”解开了封印，交付了传承，被称为桑吉拉嘉。仁波切说喇嘛南喀多吉是有缘者，而圆满地给予了。喇嘛丹巴古玛Ra扎向他请求，做了包括介绍和后法的灌顶。仁波切对仁波切的弟弟格隆说：“仁波切说过，这个口头传承的教法要传给古玛Ra扎。”并圆满地给予了教法灌顶。还有，仁波切云丹岗巴对喇嘛孜幸，喇嘛仁波切向他请求。云
English
Hail fell, and taxes were reduced on about five hundred khal of barley. The temple of Zha Padma Wangchen was built. The Thigle Kor were divided into two types of transmission: written and oral. The written transmissions were hidden as treasures. In order to ensure that this oral transmission tradition would not decline, Sba Lodro Wangchuk of Phenyul was recognized as a fortunate one and given the transmission, as it could not be spread beyond a single lineage. He said, "Entrust it to a worthy vessel," and made a seal. He recognized Dromton Rinchen Barwa as a worthy vessel for the teachings and gave him the sealed transmission. He recognized Langma Lhunkyi Gyaltsen as the master of the teachings and gave him the transmission. Langma was prophesied by Damchen, and he extracted the treasure texts. He secretly kept the teachings for a year while searching for a vessel. Then, Che Tubpa Wangpo of Nyangre and Chetsun Senge Wangchuk, the son of Khyungmo Za Legma, developed faith and went to seek the Dharma. They met in the rugged mountain valley of Rigzar. Recognizing them as fortunate, he gave them seven different kinds of oral transmissions. Chetsun's Shongpa Repa was recognized as fortunate and was spoken to. He recognized Zaton Choebar as fortunate and was spoken to. He recognized Dampa Gyerton as the master of the teachings and was spoken to. He told Kyeme Jowo Kyab. He told Gyerton Jowo Me. These two, father and son, heard from Genyen Sherab Tsempo, so it is a close transmission. It is given to the relatives of Gyer. The distant transmission is done separately. Genyen went to U (Central Tibet, including Lhasa), met Rinpoche Yonten Gangpa, and recognized him as fortunate. He gave him all the teachings. On the way back, he left the texts and said, "You know all my teachings, so now go and do the work of benefiting beings." He broke the seal and entrusted the lineage, and he became known as Sangye Lagchang. Rinpoche said that Lama Namkha Dorje was fortunate and gave him the complete transmission. Lama Dampa Kumaraja requested it from him and received the introduction and the supporting teachings, including the initiation. Rinpoche said to Rinpoche's younger brother, Gelong, "Rinpoche said that this oral transmission teaching should be entrusted to Kumaraja," and he gave him the complete teaching initiation. Also, Rinpoche Yonten Gangpa gave it to Lama Tsezhing, and Lama Rinpoche requested it from him. Yon
Tibetan
་ཏན་སྒང་པས་སྟོན་པ་རིན་ཆེན་སེང་གེ །དེས་སྐལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ། དེས་བླ་མ་ཀུ་མ་རཱ་ཛ། ཡང་གཙང་ཉང་སྟོད་མགར་གྱི་ཉི་མ་ལུང་དུ། གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ་ནས་བརྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་མགོན་ལ་བླ་མ་དམ་པས་ཞུས་ཏེ། དཀའ་བ་དུ་མ་སྤྱད་ནས་གདམས་པའི་ཆུ་བོ་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། །རིག་འཛིན་ཆེན་པོ་ཀུ་མ་རཱ་ཛས། བདག་ལ་གཏད་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་འོང་གསུངས་ནས། མཉེས་ཚོར་ཆེན་པོ་ཡང་མཛད་དོ། །གང་ཟག་སྙན་ཁུང་དུ་བརྒྱུད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐོག་མའི་མགོན་པོ་ནས། རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ཡན་ཆད་ལ་དམ་ཚིག་ལ་སེལ་མེད། གདམས་པ་ལ་བསླད་མེད། ཉམས་ལེན་ལ་འགལ་འཁྲུལ་མེད། གཞན་དོན་བར་མ་ཆད། གྲོལ་ཚད་རྒྱ་མ་ཆད། བྱིན་རླབས་ཟམ་མ་ཆད་པས་བརྒྱུད་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་གདམས་ཚུལ་གནད་ཀྱི་མན་ངག་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་གིས་གདམས་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ཕྱི་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་རྒྱུད་གྲོལ་བ། ནང་ཉམས་ལེན་གྱིས་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ། གསང་བ་ཟུང་འཇུག་གིས་གཞན་དོན་སྤྱོད་པའོ། །གང་ལ་གདམས་པ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཕྱི་དད་བརྩོན་དང་ཤེས་རབ་ཆེ་བ། ནང་མོས་གུས་དང་གཏོང་ཕོད་ཆེ་བ། གསང་བ་ཞི་དུལ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། གང་ལྟར་གདམས་པ་གནད་ཀྱི་མན་ངག་ནི། ཕྱི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་གདམས་པ་སྣོད་མེད་ལ་མི་བཤད། ནང་སྙན་བརྒྱུད་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་ངག་ཡི་གེའི་རིས་སུ་མི་གདབ། གསང་བ་ཐུགས་བརྒྱུད་མན་ངག་གིས་གདམས་པ་ཁ་འབྱམས་སུ་མི་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་རྟོགས་ཤིང་གྲོལ་བ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ། སྒྲོན་མ་དྲུག་གིས་གནད་བཅིངས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ་འགགས་བསྡམ། ཐེམས་ཡིག་ལྔས་གཟེར་གདབ། གཙིགས་ཆེ་བས་བཀའ་རྒྱས་གདབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་རང་ལུགས་སུ་བཤད་པ། ལམ་དམར་ཁྲིད་དུ་བཤད་པ། འབྲས་བུ་གྲོལ་ཚུལ་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐོག་མའི་སྤྱི་གཞི། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གྲོལ་གཞི། མ་རིག་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྟོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་སུ་མ་ཤར་མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་དུ་མ་བྱུང་བའི་སྔོན་རོལ་ན། ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་གོ་འབྱེད་པ་ནམ་མཁའ་དངས་པའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། དངས་ལ་མི་གཡོ་བ་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ལྟ་བུ། གསལ་ལ་གོ་མ་འགགས་པ། མེ་ལོང་གཡའ་དག་པའི་ངོས་ལྟ་བུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་ན་སྙིང་པོ་གཞི་འཛིན་པའི་རིག་པ་ངོ་བོར་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་
Chinese
丹崗巴尊者仁欽僧格。彼傳噶丹確吉謝饒。彼傳喇嘛古瑪Ra匝。又於藏地娘妥噶爾之尼瑪隆，從大成就者所傳之師長耶謝貢處，喇嘛當巴請示，歷經諸多艱辛，圓滿了口訣之河流。大持明者古瑪Ra匝，囑託於我說：你將利益眾生。並賜予極大之喜悅。此乃由人耳傳承。如是從原始怙主起，直至我瑜伽士，誓言無違犯，口訣無錯謬，修行無錯亂，利他無間斷，解脫量無減少，加持之橋無斷絕，故此傳承超勝於其他傳承。第二、如何傳授口訣之要訣有三：何者傳授口訣，上師之特徵為：外以聞思使智慧解脫，內以修行使功德圓滿，密以雙運使利他行持。向何者傳授口訣，弟子之特徵為：外具信心、精進與大智慧，內具敬信與大佈施，密具寂靜調柔與大悲心。如何傳授口訣之要訣為：外之經續口訣之傳授，不向非法器者宣說。內之口耳相傳之認識口訣，不以文字形式記錄。密之心傳口訣之傳授，不隨意廣泛宣說。第三、認識證悟與解脫之口訣有五：以基、道、果三者而確立，以六燈而繫縛要點，於自生智慧中封閉，以五釘而釘牢，以極重要者而印封。第一者有三：基以自宗而宣說，道以紅色引導而宣說，果以解脫之方式而宣說。第一者有三：初始之總基，普賢王如來之解脫基，無明眾生之迷惑基之宣說。第一者乃是於未覺悟成佛，未迷妄成眾生之先，境法界之空性，如虛空般澄澈開闊，澄澈而不動搖，如大海之深淵，明瞭而無阻礙，如明鏡般清淨之表面，於法性之界中，心要之根本，自性為本質，自性為自性，自性為大悲
English
Tengangpa taught Rinchen Senge. He passed it to Kalden Chokyi Sherab. He passed it to Lama Kumaradza. Again, in Nyangto Gar of Tsang (Tibet), Nima Lung, Lama Dampa requested it from the master Yeshe Gon, who was passed down from the great accomplished one. Having endured many hardships, he perfected the river of instructions. The great vidyadhara Kumaradza entrusted it to me, saying, "You will benefit sentient beings." And he also showed great satisfaction. This is passed down through the ears of individuals. Thus, from the primordial protector onwards, up to me, the yogi, there is no violation of samaya, no adulteration of instructions, no error in practice, no interruption in benefiting others, no reduction in the measure of liberation, and no break in the bridge of blessings. Therefore, this lineage is particularly superior to other lineages. Secondly, how to impart the essential instructions has three aspects: The qualities of the master who imparts the instructions are: outwardly, liberating the mindstream through study and reflection; inwardly, perfecting qualities through practice; and secretly, engaging in benefiting others through union. The qualities of the disciple to whom the instructions are imparted are: outwardly, having great faith, diligence, and wisdom; inwardly, having great devotion and generosity; and secretly, having great peace, gentleness, and compassion. How to impart the essential instructions is: outwardly, the instructions of sutra, tantra, and oral teachings are not spoken to those who are not vessels. Inwardly, the instructions of oral transmission and introduction are not recorded in writing. Secretly, the instructions of mind-to-mind transmission are not spoken indiscriminately. Thirdly, there are five aspects to the instructions for recognizing realization and liberation: Establishing the ground, path, and fruit; binding the key points with the six lamps; sealing it in self-arisen wisdom; fixing it with the five nails; and sealing it with the most important seal. The first has three aspects: explaining the ground in its own system, explaining the path as red guidance, and explaining the fruit as the way of liberation. The first has three aspects: the initial general ground, the ground of liberation of Kuntuzangpo (Samantabhadra), and the explanation of the ground of delusion of ignorant sentient beings. The first is that before awakening and becoming a Buddha, before being deluded and becoming a sentient being, the emptiness of the realm of phenomena is like the center of a clear sky. Clear and unmoving, like the depths of the ocean. Clear and unobstructed, like the surface of a clean mirror. In the expanse of dharmata, the essence is the root of the mind, the nature is self-nature, and the nature is great compassion.