Tibetan
པད་འདབ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་ཀྱི་ལྟེ་བ་དང་རྩིབས་བཞིར་ལྷ་ཡབ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་ཏོར་ནས་སྐུ་རྐྱང་པ་དང༌། རྒྱན་རྫོགས་པ་ནས་ཡུམ་དང་བཅས་པ་འཆར་ཞིང༌། ཆེ་ཆུང་བསེ་ཕུབ་ཙམ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཐུགས་ཀ་ནས། རང་གི་སྙིང་གར་ཟེར་ཐག་འོད་ལྔའི་སྙེ་ཚོན་ལྟ་བུས་འབྲེལ་བར་འཆར་རོ། །རང་གི་ལུས་ཀྱང་འོད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་འཁྱིལ་བའི་སྤྱི་གཙུག་ནས་ཡར་ཐིག་ལེ་་འཁར་གཞོང་ཙམ་ལྔའམ་དགུ་བརྩེགས་པར་སྣང་བའོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་རང་གི་ལུས་རགས་པ་རྡོས་བཅས་སུ་སྣང་བ་ཇེ་ནུབ་ལས་མཐར་ལག་སོར་ཙམ་སྣང་བའི་དུས་ཆུན་ཆད་ནི། རིག་པ་ཚད་ཕེབས་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྒོམ་པའི་རྩོལ་བ་མི་དགོས་པས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་པ་ཙམ་མོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་ནི་ཡབ་ཡུམ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ནས་སྣང་བའི་འཕེལ་རྫོགས་པ་ལ་རིག་པ་ཚད་ཕེབས་སུ་བཞེད་ཅིང༌། བི་མ་ལ་ནི། སྐུའི་སྣང་བ་དང་པོ་མཐོང་ནས་རྫོགས་པའི་བར་ཐམས་ཅད་ལ་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་ཉམས་གོང་འཕེལ་གྱི་ཚེ་སྣང་བ་རྣམས་འགུལ་འཕྲིགས་ཅུང་ཟད་བྱེད་ལ། ཚད་ཕེབས་ཀྱི་ཚེ་མི་བྱེད་པར་སྡོད་པའོ། །འདི་དག་གི་དུས་སུ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ཆོས་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་སྙིང་པོའི་སྣང་བ་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང༌། ཆོས་ཐོས་པ་དང༌། འོད་དང་རྫུ་འཕྲུལ་འབྱེད་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲངས་མེད་པ་ཐོབ་པ་དང༌། སྤྲུལ་པ་འགྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། དོན་བཞི་པ་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ནི། སྣང་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་ཟད་པ་དང༌། ལུས་རྡོས་བཅས་ཀྱི་སྣང་བ་ཟད་པ་དང༌། རླུང་གཡོ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཟད་པས་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཆོས་ཉིད་ནི་ཁམས་སྙིང་པོའི་འོད་གསལ་དམ་པའོ། །འདིའི་ཚེ་འོད་ཀྱི་ནང་ན་ལག་སོར་བཀྲམ་པ་ཙམ་སྣང་བ་ལས་གཞན་རྡོས་བཅས་སུ་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །འདིའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པས་སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་གྲུབ་སྟེ། ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ན། བི་མ་ལ་དང༌། པདྨ་་འབྱུང་གནས་ལྟར་འཕོ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་བཞེད་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཅིང༌། བར་དོའི་སེམས་ཅན་སུམ་སྟོང་ལ་བློའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཞུགས་པས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་གྲོལ་བའི་དོན་མཛད་པའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་ལག་པའི་སོར་མོ་ལ་བལྟས་པས་ཇེ་རགས་ལ་ལོག་ནས་སྣང་བ་དང་་སེམས་ཅན་རྣམས་སྒྱུ་མ་དང་ཆུ་ཟླ་ཙམ་དུ་གཟིགས་ནས། དེ་དག་གི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་དོན་མཛད་པའོ། །འཇུག་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པས་བེམས་པོ་རྣམས་ལ་རིག་པ་བཅུག་ནའང་འགུལ་བ་དང་སྐད་འབྱིན་ལ། བར་དོའི་སེམས་ཅན་ལ་རིག་པ་བཅུག་པས་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་ལུས་དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་བསྒྲུབ་ན་ལག་སོར་ལ་བལྟ་བ་སྤངས་ཏེ་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལ་མི་གཡོ་བས་ལག་སོར་ཀྱང་འོད་དུ་ཡལ་ཏེ། ཕྱི་སྣང་བའི་འོད་གསལ། ནང་ཕུང་པོའི་འོད་གསལ། གསང་བ་རིག་པའི་འོད་གསལ་གསུམ་ཀ་ནང་གསལ་གདོད་མའི་གཞི་གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུའི་ཞིང་དུ་གྲོལ་ནས་ཆོས་སྐུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། ལོངས་སྐུ་རང་གསལ་ཆེན་པོ། སྤྲུལ་སྐུ་འཆར་གཞི་མ་འགགས་པ་ཙམ་དུ་བཞུགས་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལས་མི་གཡོ་བར་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་ནང་གསལ་ལས་ཕྱི་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་རང་སྣང་དུ་བཞེངས་པ་ལས། སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པ་ལ་སྐུ་རིགས་ལྔ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཉན་ཐོས་་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་བཟོ་དང་སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་སྟེ། འགྲོ་བ་སོ་སོའི་སྟོན་པར་སྣང་བས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་་སུ་ལེན་པ་ལ་བརྩོན་པ་ན། མཐའ་རྟེན་གྱི་མན་ངག་བཞིས་མཇུག་བསྡུ་བ་ལས། མི་འགུལ་བ་གསུམ་གྱིས་གཞི་བཅའ་བ། སྡོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཚད་གཟུང་བ། ཐོབ་པ་གསུམ་གྱིས་གཟེར་གདབ་པ། གདེང་བཞིའི་གྲོལ་ཚད་གཟུང་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ལུས་མི་འགུལ་བ་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བ། མིག་མི་འགུལ་བ་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བ། རླུང་རིག་མི་འགུལ་བ་དལ་བས་བཅོས་བསླད་མེད་པའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས། ཕྱིའི་སྣང་བ་སྡོད་པས་རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་འཆར། ནང་སྒྱུ་ལུས་སྡོད་པས་་འཁྲུལ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ། གསང་བ་རླུང་སེམས་སྡོད་པས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་མི་སྲིད་པའོ། །འདིའི་ཚེ། རྟགས་ལུས་ངག་ལ་འཆར་བ་དང༌། ཚད་རྨི་ལམ་གྱིས་གཟུང་བ་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་དུས་ན། འཇུག་སྟངས་ལས་མི་གཡོ་བས་ལུས་རུ་སྦལ་འཁར་གཞོང་དུ་བཅུག་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ངག་བརྗོད་པ་ཉུང་བས་ལྐུགས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། སེམས་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་ལས་མི་གཡོ་བས་བྱ་སྙི་ལ་ཟིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཉམས་གོང་་འཕེལ་གྱི་དུས་ན། ལུས་གོས་དང་རྒྱན་ལ་ཆེད་དུ་མི་འཛིན་པ
Chinese
莲花瓣中央的莲心和四方莲梗上，诸位父佛的顶髻中显现单身像，圆满庄严中显现与母佛双运像。从大小如盾牌般的胸口处，显现与自身心间以五彩光芒的丝线束般的细绳相连。自身身体也显现为光之轮，从头顶向上，显现五个或九个叠加的如扁平石头的明点。之后逐渐地，自身显现为粗大的有质碍的身体逐渐消失，最终只显现手指般大小的时候，就是所谓的“智慧圆满”，因为不需要修行的努力，只需安住于那样的状态即可。此处大学者莲花生大士认为，父佛母佛双运显现的生起圆满是智慧圆满，而无垢友（Vimalamitra）则认为，从最初见到身体的显现到圆满之间都算。而且，在体验增长的时候，显现会有轻微的摇动，而达到圆满的时候则不会动而安住。在这些时候，会生起圣者的智慧的征兆，因为见到法性本然的体性精华的显现，所以能见到所有佛的刹土，听到佛法，能辨别光芒和神通，获得无数的禅定，能化现等等。 第四个意义，法性穷尽的显现是：那些显现的生起消失，身体有质碍的显现消失，以及风的扰动念头消失，所以称为穷尽。法性是体性精华的光明清净。此时，在光明中只显现张开的手指般大小，除此之外没有任何有质碍的显现。在这个时候，因为获得了出生的自主，所以成就了无生无死的金刚身。如果想要以那个身体成办有情众生的利益，就像无垢友（Vimalamitra）和莲花生（Padmasambhava）一样，认为是大迁转的身体，如水中的月亮般，从而成办有情众生的利益。对于中阴的三千有情众生，以一个智慧融入，从而成办一刹那解脱的利益。而且，观看自己的手指，又变得粗大而返回，将显现和有情众生视为幻象和水月一般，与他们的想法相符而成办利益。
English
In the center of the lotus petals, at the heart and the four cardinal points, from the crowns of the father deities, single forms appear, and from the complete ornaments, forms with consorts appear. From the heart, appearing as large or small as a shield, a thread of light like a bundle of five-colored rays connects to one's own heart. One's own body also appears as a wheel of light, spiraling upwards from the crown of the head, with five or nine stacked bindus, each the size of a flat stone. Gradually, the appearance of one's own gross, substantial body diminishes, until finally, only the size of a finger remains visible, at which point it is said that "awareness has reached its limit," because no further effort in meditation is required, and one simply abides in that state. Here, the great teacher Padmasambhava considers the complete arising of the appearance of the union of father and mother deities as the limit of awareness, while Vimalamitra considers it to be the entire process from the first sight of the body's appearance to its completion. Moreover, during the increase of experience, the appearances may move or flicker slightly, but at the limit, they remain still. At these times, signs of the birth of noble wisdom arise, because seeing the appearance of the essence of the nature of reality itself, one sees all the Buddha fields, hears the Dharma, distinguishes light and miracles, obtains countless samadhis, and manifests emanations, and so on. The fourth meaning, the appearance of the exhaustion of the nature of reality, is called exhaustion because the arising of those appearances ceases, the appearance of the substantial body ceases, and the disturbing thoughts of the winds cease. The nature of reality is the pure, clear light of the essence of reality. At this time, only the size of outstretched fingers appears within the light, and nothing else appears as substantial. At this time, because one has obtained independence over birth, a vajra body without birth or death is accomplished. If one wishes to accomplish the benefit of sentient beings with that body, like Vimalamitra and Padmasambhava, they consider it to be a body of great transference, like the moon in water, and thus accomplish the benefit of sentient beings. For the three thousand sentient beings in the bardo, they accomplish the benefit of liberation in a single instant by merging a single wisdom. Moreover, by looking at one's own fingers, they become coarser and return, and one sees appearances and sentient beings as illusions and reflections of the moon in water, and one accomplishes their benefit in accordance with their thoughts.
Chinese
由于获得了自在，即使将觉性放入无情物中，它们也会移动和发出声音。如果将觉性放入中阴的众生中，就会获得解脱。如果以前的身体不能成办众生的利益，就放弃看手指，安住在光明中不动摇，手指也会融入光明中。外显的光明，内蕴的光明，秘密觉性的光明这三者，都在内明原始的基，童瓶身（གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུའི་ཞིང་）的刹土中解脱，安住在法身不变，报身大光明，化身显现不间断的状态中，不从身和智慧无二无别的境界中动摇。从那样的状态中不移动，在世间的界中，从内明中，外明任运成就稠密显现，从自显中，对于十地菩萨有五种身，对于异生、声闻和独觉种姓者有殊胜的化身，在一切众生的界中，有工巧和生化等化身，显现为各个有情的导师，直到轮回未空之间，广大的利他事业，不间断地任运成就。因此，努力修持时，以四种终极口诀来结尾，以三种不动来奠定基础，以三种安住来衡量，以三种获得来钉牢，以四种把握来衡量解脱的程度。第一，身体不动，不超过三种坐姿；眼睛不动，不超过三种观看方式；气脉和觉性不动，以缓慢的方式，不加矫饰地安住，不散乱。第二，那样禅修时，外在显现安住，逆缘显现为助伴；内在幻身安住，远离错乱的行为；秘密气脉心安住，不可能产生分别念。此时，会出现身体和语言的征相，以及用梦境来衡量程度这两种情况。也就是，在证悟法性现前的时候，不从进入的方式中动摇，身体就像乌龟放入壳中一样，语言减少，就像哑巴一样，心不从寂止一境中动摇，就像鸟被胶水粘住一样。在觉受增长的时候，身体不特意执着衣服和装饰。
English
Having gained freedom, even if consciousness is placed in inanimate objects, they will move and make sounds. If consciousness is placed in intermediate state beings, liberation will occur. If the previous body cannot accomplish the benefit of sentient beings, abandon looking at the fingers, abide in the state of clear light without wavering, and the fingers will also dissolve into light. The outer appearing clear light, the inner aggregate clear light, and the secret awareness clear light, all three are liberated in the youthful vase body (zhon nu bum pa sku'i zhing) field of the inner clear primordial ground, abiding in the state of the unchanging Dharmakaya, the great self-illuminating Sambhogakaya, and the uninterrupted manifestation of the Nirmanakaya, without wavering from the understanding of the inseparability of body and wisdom. Without moving from that state, in the realms of the world, from the inner clear light, the outer clear light spontaneously arises as a dense arrangement, and from self-appearance, for the tenth-level Bodhisattvas, there are five kinds of bodies, and for ordinary beings, Sravakas, and Pratyekabuddhas, there are supreme emanations, and in all realms of sentient beings, there are skillful means and birth emanations, appearing as teachers for each being, until samsara is empty, the vast benefit of others is spontaneously accomplished without interruption. Therefore, when striving to practice in that way, it concludes with four ultimate instructions, establishing the foundation with three immovables, measuring with three abidings, fixing with three attainments, and measuring the degree of liberation with four confidences. First, the body is immovable, not exceeding three postures; the eyes are immovable, not exceeding three ways of looking; the prana and awareness are immovable, abiding in a slow, unadulterated state, without distraction. Second, when meditating in that way, outer appearances abide, adverse conditions appear as helpers; the inner illusory body abides, free from deluded actions; the secret prana mind abides, it is impossible for conceptual thoughts to arise. At this time, there will be signs appearing in the body and speech, and the degree will be measured by dreams. That is, when the nature of reality is directly realized, without wavering from the way of entering, the body is like a turtle placed in its shell, speech is reduced, like a mute, and the mind does not waver from single-pointed concentration, like a bird caught in glue. When the experience increases, the body does not deliberately cling to clothes and ornaments.