Tibetan
འགྲོ་གསུམ་གྱིས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་གནས་ལུགས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ། དངོས་གཞི་གསུམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱ་བ། རྗེས་རང་གྲོལ་གསུམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་བོག་དབྱུང་ཞིང་རྩལ་སྦྱོང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྟོག་པ་རྩད་བཅད། བར་དུ་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ། ཐ་མ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟག་པའོ། །དང་པོ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས། འཁོར་བར་འཁྱམས་མཁན་གང་དུ་འདུག །དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་པོ་སུ་ཡིན། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ནས་འདི། འདི་ནས་ཕྱི་མར་འགྲོ་མཁན་སུ་ཡིན། གཙོ་གང་ཆེ་ཞེས་དྲི་ཞིང་བརྟགས་པས། སེམས་གཙོ་ཆེ་ཞིང་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་དང་པོ་རྟོག་པ་རྩད་བཅད་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོའི་སེམས་འདི་ཐམས་ཅད་བདག་དུ་འཛིན་ཅིང་ང་ཞེས་བདེན་པར་ཞེན་ན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ་དེ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གམ། ཐ་དད་དུ་འདུག །གཅིག་ན་སེམས་བལྟར་མེད་པ་བཞིན་དུ། ལུས་བལྟར་མེད་པར་འགྱུར་ལ། ལུས་རགས་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་ངག་ཀྱང་རགས་གཟུགས་སུ་ཡོད་དགོས། ངག་སྒྲར་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་བརྟགས་པས། གཅིག་ཐ་དད་ཡིན་མིན་དགག་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པ་ལས་ལོགས་སུ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པ་ནི་བར་དུ་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ་བའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལྟར་དོན་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་མཁན་གྱི་སེམས་འདི། དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་འདུག །ད་ལྟར་གར་གནས། ཐ་མ་གང་དུ་འགྲོ་བ་ཞིག་འདུག་ཅེས་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་བརྟགས་པས། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་དུ་མ་གྲུབ་ཅིང༌། ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བ། རིག་སྟོང་ཝལ་པོ་རྗེས་མེད་གཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ནི། ཐ་མ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟགས་པ་སྟེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པར་བྱེད་པའོ། །འོ་ན་སྔར་ཡང་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟག་པ་བཤད་པ་དང་ཟློས་སོ་ཞེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ་སྔར་གྱི་དེ་ཡུལ་ལ་བརྟགས་ནས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། འདི་ཉིད་ཡུལ་ཅན་ལ་བརྟགས་ནས་ངོ་བོའི་སྟེང་དུ་འབེབས་པའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་གསུམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ། གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཤར་བ། འཕྲོ་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་བ། གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་དུ་གནས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཅོག་བཞག་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས། སེམས་ཇི་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ། རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལས། ཅོག་བཞག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལས། ཀ་དག་དོན་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར། ཞེས་པས། རི་བོ་ཅོག་བཞག་ནི་ལུས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་མི་གཡོ་བའོ། །རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་ནི་མིག་མདའ་གང་ཙམ་དུ་གཏད་དེ་མི་འགུལ་བའོ། །རིག་པ་ཅོག་བཞག་ནི་རང་བབས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །དེའི་ཚེ་དགག་སྒྲུབ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ། གསལ་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གདོད་མའི་ཀ་དག་གི་ངང་ལ་གནས་པ་ཉིད། ཐལ་འགྱུར་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། ། མ་རིག་པ་ཞེས་སྲིད་མེད་པས། །གཅིག་དང་གཉིས་ཞེས་གྲངས་མེད་དེ། །གང་དུ་མ་ཕྱེ་ཆིག་ཆོད་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། རང་ཤར་ལས། རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སངས་ཉིད། ཅེས་སོ། ། དེའི་ཚེ་སེམས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་སྐུ། གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་ལོངས་སྐུ། སྣ་ཚོགས་འཆར་གཞི་མ་འགགས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་དུས་གསུམ་འགྱུར་བ་མེད། །རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་འགགས་པ་མེད། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་རབ་སྣང་ཞིང༌། །ཞེས་པ་དང༌། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཡེ་ཤེས་རང་ངོར་གནས་པ་ལ། །གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་དབྱེར་མེད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཀ་དག་ལས། ། འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཅི། །དེ་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་གདོད་ནས་དག །ཅེས་སོ། མདོར་ན་སེམས་ཉིད་ངང་ལ་མི་གཡོ་བ། རྒྱ་མཚོ་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ་ལྟ་བུ་ཇི་བཞིན་གྱི་ངང་ལ་རེ་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་བའོ། །གཉིས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རོལ་པ་ཅི་ཤར་ཡང༌། ཤར་དུས་གཉེན་པོ་མེད་པ་རང་གྲོལ་བ་སྦྲུལ་མདུད་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཇི་ལྟར་ཤར་བའི་རིག་པ་ནི། །སྦྲུལ་མདུད་བཞིན་དུ་རང་གྲོལ་ལོ། །གཉེན་པོ་མེད་ཕྱིར་འབད་རྩོལ་ཞིག །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་གྲོལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཕྲ་བཀོད་ལས། འགགས་མེད་རྩལ་ནི་ཅིར་ཡང་འཆར། །ཤར་བ་ཉིད་ནས་རང་སར་ གྲོལ། །གྲོལ་ཅེས་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་གྲོལ་པ་ཡང་ཅི། ། ཞེས་པ་སྟེ། རྒྱ་མཚོ་ལ་རླབས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་རྒྱ་མཚོའི་ངང་ལས་མ་འདས་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ལ་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་གི་ངང་ལས་མ་འདས་པའོ། །དེས་ན་གང་ཤར་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་སྔ་ཕྱིའི་སྐྱེལ་བསུ་མི་བྱེད་པར་རང་ཤར་གྱི་ངང་ལ་ཡན་དུ་འཇུག་པ་ནི་རྟོག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་རྟོགས་པས། སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །དོ་ཧ་ལས། ཇི
Chinese
通过三行，生起止观双运的实相，未生者令生起。通过三个正行，认识已生者。通过三个任运自解，挖掘已生者并勤修，即：初断除分别念，中寻找心的漏洞，后观察生处、住处、去处三者。初者，从身语意三者中，在轮回中漂泊者住在何处？进行破立者是谁？从前世到今世，从今世到后世去者是谁？谁最重要？如此提问并观察，心最重要，如此知晓是初断除分别念。二者，如此行事者的心，执一切为我，并执着“我”为真实，那么身语意三者是一体存在，还是各自独立存在？若为一体，如心不可见，身体也应不可见。如身体是粗大的色相，心和语也应是粗大的色相。如语是声音，身体和心也应如此。如此等等进行观察，知晓一切一体、他异、是与非的破立，皆由心所造，并非独立存在，是为中寻找心的漏洞。三者，如此执着无意义之事物为我的心，最初从何处生起？以何种方式存在？现在住在哪里？最终将去往何处？如此观察心本身，知晓生处、住处、去处三者皆不成立，本体离于能指，觉性空性赤裸无痕，无所依傍，是为后观察生处、住处、去处三者，即生起实相之义，未生者令生起。那么，之前也已讲述观察生处、住处、去处，岂非重复？并非重复，之前的观察是观察所缘境而知其不成立，而此处是观察能缘者，从而落到本体之上。二、通过三个正行来认识已生者，即：安住，显现为心的庄严；散乱，显现为心的游戏；安住于无二平等的状态。初者，依靠三个跏趺坐，心如实安住，如《宝灯论》所说：“从三个跏趺坐的自性中，原始清净之义自然显现。”因此，山式跏趺坐是身体金刚跏趺坐...
English
Through the three conducts, the unborn state of union of calm abiding and insight is generated, causing the unarisen to arise. Through the three main practices, the arisen is recognized. Through the three spontaneous liberations, the arisen is excavated and cultivated, namely: first, severing conceptual thoughts; second, searching for the flaws of the mind; and third, examining the three origins, abodes, and destinations. The first is: among the three—body, speech, and mind—where does the one wandering in samsara reside? Who is the one who affirms and negates? From the previous life to this one, who is the one who goes from this life to the next? Which is the most important? By questioning and examining in this way, the mind is the most important, and knowing this is the first severing of conceptual thoughts. The second is: if this mind that acts in this way grasps everything as self and clings to "I" as true, then are these three—body, speech, and mind—existing as one, or are they existing separately? If they are one, then just as the mind is invisible, the body should also be invisible. And just as the body is formed as a gross form, the mind and speech should also be gross forms. Just as speech is known as sound, the body and mind should also be the same. By examining in this way and so on, knowing that all affirmations and negations of whether they are one or separate are made by the mind and are not established separately, is the second searching for the flaws of the mind. The third is: this mind that grasps meaningless things as self, where did it first arise from? In what form does it exist? Where does it reside now? And where will it ultimately go? By examining the mind itself in this way, knowing that the three origins, abodes, and destinations are not established, that its essence is free from being defined, that awareness and emptiness are naked and without trace, and that it is free from any support, is the third examining of the three origins, abodes, and destinations, which is to generate the meaning of reality, causing the unarisen to arise. Then, if the examination of the three origins, abodes, and destinations has already been explained before, isn't it a repetition? It is not a repetition, because the previous examination was examining the object of perception and knowing that it is not established, while this is examining the subject of perception and thereby landing on the essence itself. Second, through the three main practices, the arisen is recognized, namely: abiding, appearing as the adornment of the mind; scattering, appearing as the play of the mind; and abiding in the state of non-dual equality. The first is: relying on the three vajra postures, the mind abides as it is, as it says in the "Precious Lamp Sutra": "From the nature of the three vajra postures, the meaning of primordial purity naturally manifests." Therefore, the mountain-like vajra posture is the body's vajra posture...
Chinese
不摇动。如大海般静止，是眼睛注视前方不动。如觉性般静止，是安住于自性的本然状态。那时，否定肯定、善恶、取舍等戏论止息，光明空性俱生之智慧安住于原始清净之状态。超越论云：本体原始清净智慧中，无有无明存在，无所谓一与二之数量，于未曾分别之唯一处，不成立唯有智慧。又，自显论云：超越常断二边，四边之垢染自净。如是。彼时，心性离戏是法身，光明而无执着是报身，种种显现不灭是化身，本体、自性、大悲三者无别。如珍宝庄严云：圆满佛陀是自明觉，本体三时不变异，自性恒常无止息，大悲普照于一切。又，超越论云：智慧安住于自性中，无有三身之分别。又，摩尼宝鬘云：从原始清净之初，不能说是错乱，同样，无错乱又是何？因此错乱本初即清净。总而言之，心性安住于不摇动之状态，犹如大海安住于不摇动之状态，如是安住于本然状态，自然成就。第二，于彼状态中，无论生起何种扬弃之作用，生起之时，无有对治，自然解脱，如蛇结一般。超越论云：如何生起之觉性，如蛇结一般自然解脱，无有对治故，止息勤作，本体自性本解脱。又，珍宝庄严云：无碍之能力显现任何事物，从显现之时起，自然解脱于自处，不能仅仅说是解脱，同样，无解脱又是何？如是，如海浪无论如何生起，亦不离大海之自性一般，念头无论如何生起，亦不离法性原始清净之自性。因此，对于任何生起之觉受，不作先后之迎送，于自生之状态中任其自然，即是了悟念头为法性之游舞，超越扬弃、否定肯定之对境。道歌云：如
English
does not move. Like the ocean remaining still, it is like fixing the eyes on a point in front without moving. Like awareness remaining still, it is to rest evenly in the natural state of reality. At that time, the elaboration of negation and affirmation, good and bad, acceptance and rejection, etc., is pacified, and the primordial wisdom of co-emergent clarity and emptiness abides in the state of original purity. The Transcendent Treatise says: In the essence of original purity, wisdom, there is no possibility of ignorance. There is no counting of one and two. In the single, undivided state, there is no establishment of mere wisdom. And, the Self-Arisen Treatise says: It transcends the extremes of permanence and annihilation. The stains of the four extremes are self-purified. Thus. At that time, the nature of mind, free from elaboration, is the Dharmakaya. Clarity without grasping is the Sambhogakaya. The unceasing manifestation of various forms is the Nirmanakaya. The essence, nature, and compassion are inseparable. The Jewel Array says: The fully enlightened Buddha is self-awareness. The essence does not change in the three times. The nature is always unceasing. Compassion shines upon all. And, the Transcendent Treatise says: Wisdom abides in its own nature, inseparable in the form of the three kayas. And, the Pearl Garland says: From the original purity of the beginning, it cannot be said to be delusion. Likewise, what is non-delusion? Therefore, delusion is originally pure. In short, the nature of mind abides without moving. Like the ocean abides without moving, it is naturally accomplished in its own state. Secondly, in that state, whatever play of affirmation and negation arises, when it arises, there is no antidote, it is self-liberated like a snake knot. The Transcendent Treatise says: The awareness that arises, like a snake knot, is self-liberated. Since there is no antidote, cease effort. The essence is naturally primordially liberated. And, the Jewel Array says: Unobstructed potential manifests in any way. From the moment of arising, it is liberated in its own place. It cannot be merely said to be liberated. Likewise, what is not liberated? Thus, just as waves arise in the ocean but do not go beyond the nature of the ocean, so too, no matter how thoughts arise in the mind, they do not go beyond the nature of original purity. Therefore, not making any welcoming or sending off of whatever arises, but letting it go naturally in its self-arisen state, is realizing that thoughts are the play of reality, transcending the objects of abandoning and accepting, negating and affirming. The Dohas say: Like