Tibetan
་མེད་བཞི་སྟེ་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུའོ། ། དེ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་དེ་དག་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་བསྒོམས་ཀྱང་དེར་མི་སྐྱེའོ། །འོ་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བ་རྣམས་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཅིས་ལན་ཞེ་ན། རང་རང་བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་སྒོམ་དུས་རགས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞེ་སྡང་སོགས་རགས་པ་མེད་པས་འོག་མར་མི་སྐྱེ་ལ། གོང་མ་ལ་ཞི་བ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ཤེས་པས་བླང་བྱར་འཛིན་ཅིང་ཆགས་པར་བྱས་ཏེ་བསྒོམས་པས་གོང་མ་གོང་མར་སྐྱེ་བའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་ཀྱང་ཡང་འཁོར་བ་འཁྱམས་པ་ཅིས་ལན་ན། རང་ངོ་མ་ཤེས་ཤིང་བདག་རྟོག་བག་ལ་ཉལ་བའི་ཆ་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མ་རྟོགས་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེས་ཀྱང་འཁོར་བར་འཁྱམས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་ནས། ཚངས་རིས་ལ་སོགས་བསམ་གཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཀུན། །བདག་རྟོག་བག་ལ་ཉལ་བ་མ་སྤངས་པས། ། ཤི་ནས་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་ཆ་མེད་དམ། ཞེས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་དང་དངོས་པོ་ལ་འཛིན་པ་ཆུང་ཞིང་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་སྐྱེ་བས། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་གྱུར་མགོ་གནོན་པ་ལས། ཡང་དག་པའི་ལྷག་མཐོང་མེད་པས་འཁོར་བ་ནི་འཁོར་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྨད་པར་འདོད། །རིགས་དང་མངོན་པར་ཤེས་དང་ཏིང་འཛིན་མངོན་པར་བསྒྲུབ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་དག་འདའ་བར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་མ་གོལ་བའི་བསམ་གཏན་ལ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དགའ་བདེས་བརླན་པ་ལ་གནས་པའི་ཚེ། ཉན་རང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གི་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། ཇི་ཞིག་ན་རང་རང་གི་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྔར་མ་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་སྟེ། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེམས་སྔོན་པས་འཕགས་པ་ཐོབ་ཀྱང་འཕངས་པའི་ཡེ་ཤེས་གོང་མ་ལ་ལྟོས་ན་ཆུང་ངུར་སྣང་བས་མི་ཆེ་བའི་ལྷའི་སེམས་སྐྱེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ལ་གོམས་པས། ཡང་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་སེམས་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་སྔོན་པས་འཕགས་པ་སྐྱེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་དང་བྲལ་བས་མི་གདུང་
Chinese
无色界四者，是渐次安住的等至九者。 那些圣者们，即使现前这些心并修习，也不会生于其中。 那么，凡夫们为何会生于其中呢？ 因为各自禅定和修习无色时，粗重心的等持被称为粗重，没有嗔恨等粗重，所以不会生于下界，对上界则认为是寂静的，因为认为是具有功德，所以执为应取并生起贪着而修习，因此生于更高的上界。 那么，即使有这样的等持，为何仍然流转于轮回呢？ 因为不认识自性，并且我执习气潜伏于阿赖耶识中，由于没有证悟到一切法无自性的智慧，所以即使一次又一次地生起这样的等持，仍然会流转于轮回中。 如圣者龙树所说： 梵天等所有圆满的禅定， 因为没有舍弃我执习气， 死后堕入地狱并非不可能。 又因为那本身是禅定，所以心的分别念和对事物的执着很小，并且生起神通和现量， 只是压制了现行的烦恼，由于没有真正的胜观，所以轮回仍然是轮回。 《摄颂》中说： 以禅定而欲轻蔑欲望的功德， 能够成就种姓、神通和等持， 以智慧而完全了知诸法的自性后， 就能从无余的三界中真实解脱。 第二，不颠倒的禅定。 像这样，当安住在具有大果的心等持的喜乐所滋润时， 声闻、独觉、菩萨无论进入哪条道路，都以善巧方便所摄持的等持，安住在明晰而不分别的状态中。 如何呢？各自的见道，以不分别的智慧，现量见到以前未曾见过的， 即使以极喜的等持之心首先获得了圣果，但与更高的智慧相比，显得微小，因此生起不大的天人之心。 初地菩萨是极喜地。 习惯了这样的心， 又以明晰而不分别的心，首先生起了具有八支圣道之相的圣者，因此远离了烦恼和近烦恼的痛苦，所以不会痛苦。
English
The four formless realms are the nine progressively abiding meditative stabilizations. Even when noble beings actualize and cultivate these states of mind, they are not born into them. So, why are ordinary beings born into them? Because during their respective meditations and formless absorptions, the coarse mental stabilization is called coarse. Since there is no coarseness like hatred, they are not born into lower realms. They perceive the higher realms as peaceful, and because they recognize them as possessing qualities, they grasp them as desirable and cultivate them with attachment, thus being born into higher and higher realms. So, even with such meditative stabilization, why do they still wander in samsara? Because they do not recognize their own nature, and the latent tendencies of self-grasping are present in the alaya-vijnana (store consciousness). Due to the lack of wisdom that realizes the absence of inherent existence in all phenomena, even when such meditative stabilization arises again and again, they still wander in samsara. As the noble Nagarjuna said: All the perfect meditations, such as those of Brahma, etc., Because the latent tendencies of self-grasping are not abandoned, Is it impossible to be born in hell after death? Furthermore, because that itself is meditation, mental proliferation and grasping at objects are diminished, and clairvoyance and direct perception arise. However, it only suppresses manifest afflictions. Since there is no genuine vipassana (insight), samsara continues. The Compendium says: Through meditation, one desires to despise the qualities of desire. One accomplishes lineage, clairvoyance, and meditative stabilization. Through wisdom, having fully understood the nature of phenomena, One will truly transcend the entirety of the three realms. Second, undistorted meditation. Thus, when abiding in the bliss and joy of the mind of meditative stabilization, which has great results, Whether a Shravaka, Pratyekabuddha, or Bodhisattva, whichever path they have entered, they maintain meditative stabilization, which is clear and non-conceptual, through skillful means. How is it? Each one's path of seeing, with non-conceptual wisdom, directly sees what was previously unseen. Even though one first attains the state of a noble being with the mind of extremely joyful meditative stabilization, it appears small compared to higher wisdom, and thus a small divine mind arises. The first Bodhisattva ground is the Extremely Joyful Ground. By becoming accustomed to such a mind, Again, with a clear and non-conceptual mind, the noble one is born with the aspect of the eightfold noble path, and thus is separated from the suffering of afflictions and near afflictions, so they do not suffer.
Tibetan
བའི་སེམས་སོ། །དེའང་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུ་གསུམ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ། གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ། བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་གསུམ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་གཙོ་བོ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྔར་མེད་གསར་དུ་ཐོབ་པ་ནི། གྱ་ནོམ་སྣང་བ་སྟེ་སྒོམ་ལམ་འབྲིང་གསུམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་ལྔ་པ་ལ་སྦྱང་དཀའ་བ། དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བ། བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བའོ། །དེ་ནས་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པས་སྔོན་པས་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མཐོང་བས་ཤིན་ཏུ་མཐོང་བ་སྟེ་སྒོམ་ལམ་ཆེན་པོ་གསུམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ། །དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས། བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་རང་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་ནས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཕུང་པོའི་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཐོབ་པ་ནི་འོག་མིན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ས་ཐོབ་པའོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་འོག་མིན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐོབ་ནས། འཛམ་བུ་གླིང་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱར་སྤྲུལ་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱཻད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་ཉན་རང་འཕགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་གཙང་མ་རིས་ཀྱི་ལྷ་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་བཟུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད་ལ། ཁ་ཅིག་འདོད་པའི་རྟེན་ལས་དེ་དག་གི་སེམས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་པའི་རྟེན་ཁོ་ན་ལ་དེ་དག་གི་སེམས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་རང་སྣང་རྣམ་པར་དག་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ས་དེ་ཉིད་འོད་མིན་དུ་བྱས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་ཐོབ་པ་ཆེན་པོ་རྣམ་ལ་ལོངས་སྐུ་དང༌། མ་དག་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྤྲུལ་སྐུའི་དོན་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །གསུམ་པ་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འགྲོ་ཚུལ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་བཞི་དང༌། འགོག་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་དགུ་པོ་ནི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་མ་ཟིན་ན་ནི་འཁོར་བའི་སེམས་ཏེ། ཡང་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་བ་ལས་གཞན་མེད་དོ། །ཟིན་ན་ཐར་པའི་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཡང་རང་དོན་དུ་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་འདོད་པའི་གང་ཟག་གིས་བདག་མེད་དང༌། དེའི་སྟེང་དུ་ཕྱི་བཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ན། ཉན་རང་གི་ལ
Chinese
的心。那也是三个小的修道，即菩萨的第二地离垢地，第三地发光地，第四地发焰地，获得这三个地。然后又因习惯于此，而获得前所未有的殊胜圣智，即殊胜显现，是三个中等的修道。菩萨的第五地极难胜地，第六地现前地，第七地远行地。然后又因习惯于此，而比以前更加清净地见到圣智，即极清净见，是三个大的修道。菩萨的第八地不动地，第九地善慧地，第十地法云地。然后，因彻底习惯于此，各自的烦恼障和所知障得以清净，获得有余涅槃的心，即色究竟天（འོག་མིན），获得无障的阿罗汉地。菩萨们在色究竟天（འོག་མིན）获得圆满报身，以现证菩提的智慧，想要在百亿赡部洲以百亿化身利益众生。此外，一些声闻缘觉圣者在净居天的那些天神中受生，并获得阿罗汉果，也有一些从欲界的所依中现证他们的心而获得阿罗汉果。菩萨们仅仅在欲界的所依中现证他们的心，将自显清净的佛陀之地显现为色究竟天（འོག་མིན），为了利益众生，获得菩萨地的伟大者们想要对不清净的众生行持报身和化身的事业。第三，是开示如何行于正道。如此，四禅定，四无色定，以及灭尽定中的一心，这九者若不被殊胜方便所摄持，则是轮回的心，除此之外，仍然是在三界中轮回。若被摄持，则行于小、中、大三种解脱道。也就是说，想要为了自身利益从轮回中解脱的补特伽罗，若被证悟无我，以及在此之上证悟外境所执无自性的智慧所摄持，则成为声闻缘觉的道。
English
mind. That is also three small paths of meditation, namely the second bodhisattva ground, the stainless ground, the third, the illuminating ground, and the fourth, the blazing ground, obtaining these three. Then, again, by becoming accustomed to that, the supreme noble wisdom, the chief, is obtained in an unprecedented way, namely the wondrous appearance, which is the three intermediate paths of meditation. The fifth bodhisattva ground is the difficult to train ground, the sixth is the manifest ground, and the seventh is the far-gone ground. Then, again, by becoming accustomed to that, one sees the noble wisdom as extremely pure, even more so than before, namely the extremely pure seeing, which is the three great paths of meditation. The eighth bodhisattva ground is the immovable ground, the ninth is the good intelligence ground, and the tenth is the cloud of dharma ground. Then, by thoroughly becoming accustomed to that, one's own afflictive obscurations and cognitive obscurations are purified, and one obtains the mind of nirvana with remainder, namely Akanistha (འོག་མིན), obtaining the ground of the arhat without obscurations. Bodhisattvas, having obtained the enjoyment body in Akanistha (འོག་མིན) with the wisdom of manifest enlightenment, wish to benefit sentient beings in hundreds of millions of Jambudvipa with hundreds of millions of emanations. Furthermore, some shravaka-pratyekabuddha noble ones take birth among those gods of the pure abodes and obtain arhatship, and some, from the basis of desire, manifest their minds and obtain arhatship. Bodhisattvas, solely on the basis of desire, manifest their minds and manifest the pure Buddha ground of self-appearance as Akanistha (འོག་མིན), and for the sake of sentient beings, the great ones who have obtained the bodhisattva ground wish to perform the activities of the enjoyment body and the emanation body for impure beings. Third, is showing how to go on the correct path. Thus, the four dhyanas, the four formless absorptions, and the one-pointed mind of cessation, these nine, if not grasped by special means, are the mind of samsara, and other than that, one still revolves in the three realms. If grasped, one goes on the three paths of liberation, small, medium, and large. That is to say, a person who wishes to be liberated from samsara for their own benefit, if grasped by the wisdom that realizes selflessness, and on top of that, realizes that external grasping is without inherent existence, then it becomes the path of the shravaka and pratyekabuddha.