Tibetan
རྣམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་འབྱུང་བ་ལྔ་རུ་སྣང༌། །དེ་ཡང་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ སོ། །ལྷ་མིན་རྣམས་ལ་གོ་མཚོན་ཏེ། །ལྷ་རྣམས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དཔེར་ན་མྱུར་འགྲོའི་འཁོར་ལོ་བཞིན། །རྒྱུན་ཆགས་འཁོར་བར་ཡུན་རིང་གནས། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རྣམས། །ཐག་པ་ལ་ནི་སྦྲུལ་མཐོང་བཞིན། །དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་བཟུང་བས། །ཕྱི་དང་སྣོད་བཅུད་གཉིས་སུ་ཆགས། །དེ་ཡང་བརྟགས་ན་ཐག་པ་ཉིད། །སྣོད་བཅུད་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་ཅན་ ནོ། །ཞེས་པས། དང་པོ་གཞིའི་ངང་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མདངས་ལ་གཟུང་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་བས། ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་མཐོང་བ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བས། ལུས་དང༌། ཡུལ་དང༌། དགྲ་དང༌། གཉེན་དང༌། རི་ཁང་ཁྱིམ། སྐྱེས་པ་བུད་མེད། རྟ་གླང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག །རྨི་ལམ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ལྟར་མི་བདེན་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཏེ། ང་མེད་པ་ལ་ངར་འཛིན། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལ་བདེ་བར་འཛིན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་ཅིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་བྱ་བ་ལ་ཉིན་མཚན་མེད་པར་བརྩོན་པས་མ་ཤྀའི་བར་དུ་མི་ཚེ་འཁྲུལ་སྣང་ཉིད་ཀྱིས་འདས་པས་བར་དོར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བས་ཁྲིད་ནས་འཁྱམས་ཤིང༌། ལས་བཟང་ངན་གྱིས་འཁོར་བ་མཐོ་དམན་དུ་སྐྱེ་ཞིང༌། འཁྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱད་པས་འཁོར་བ་ནས་ཐོན་པའི་དུས་མེད་དོ། །དེ་ཡང་བརྟགས་ན་འཁྲུལ་སྣང་འདི་རྨི་ལམ་ལྟར་འལ་འོལ་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་ཆོས་ཅན། སང་སེང་ཁྲལ་ཁྲོལ་ཙམ་ལས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དེ་བར་སྐབས་སུ་བདེན་འཛིན་ཕྲ་མོས་རྒྱུ་བྱས་པས་ད་ལྟ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཆེ་ཆེ་མོར་སྣང་བ་འདི་དཔེར་ན་ཐང་སྟོང་ཐག་རིང་ན་བྱ་རོག་གཡག་དང་རིའི་རྒྱུད་དུ་སྣང་བ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ཞལ་ནས། ཇི་ལྟར་ཐག་རིང་ཉམ་ང་བ། །ཆུང་ངུ་ཆེན་པོར་སྣང་བ་བཞིན། །ཞེས་པ་དང་ཆོས་མཐུན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ནི་འཁོར་བ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་ཆོད་ཅིང་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བས་འཁྲུལ་སྣང་གཞི་བྲལ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། སྲིད་པའི་མཚོ་བརྒལ་བདེ་ཆེན་གྱི་བཙན་ས་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མ་རིག་པ་ལོག་ན་རྒ་ཤིའི་བར་ཐམས་ཅད་ལོག་སྟེ་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་དཔེར་ན། བར་དོའི་རང་སྣང་ལ་རང་
Chinese
等等。显现为五种生处之源。也就是苦乐舍。非天有武器，天人有欲妙。譬如速行之轮，恒常运转，长久安住。如是种种显现，犹如绳子上见到蛇。执非为是，形成外境和器情二者。如果加以观察，那只是绳子。器情本为空性。胜义谛和世俗谛是有色法。如是说，首先从基的自性中，由于将智慧的光辉错认为所取境。如绳子上见到蛇一样，以颠倒的方式执取。身体和，处所和，敌人和，亲人和，山房房屋，男人女人，马牛，森林等等，无数的事物。如梦中错乱的显现一样，对不真实的事物显现为多种多样，以此三界有情流转于轮回中。于无我执我，于无自主执为自主。于痛苦及其因执为快乐。于颠倒执为真实。对于世间的显现事务，不分昼夜地勤奋努力，直至死亡，一生都以错觉度过，因此在中阴也由同样的显现牵引而流浪。以善恶业而生于轮回高低之处。由于行持种种错乱，没有从轮回中解脱之时。如果加以观察，这种错觉如梦一般虚幻，无根无基，是无而显现之法。仅仅是松松垮垮而已，没有真实成立，只是在间隙中以细微的实执为因，所以现在显现为种种巨大之相，这譬如在空旷遥远之处，显现为乌鸦、牦牛和山脉一样，与此相同。如法称论师所说： 犹如遥远而恐怖，小者显现为大者一般。与此法相同。如是见到的瑜伽士们，因为通达轮回如梦，所以斩断了错觉的根本，证悟了心性超越生死的意义，错觉便成为无基大任运。已经超越了有海，获得了大乐的稳固之地。第三，如果无明消失，则老死等一切都会消失，从轮回中解脱，譬如，中阴的自显现上自己
English
Etc. Appear as the source of the five birth places. That is, pleasure, pain, and equanimity. The Asuras have weapons, and the gods have desirable qualities. Like a fast-moving wheel, it constantly turns and stays for a long time. Likewise, all kinds of appearances, like seeing a snake on a rope. Grasping what is not as what is, forming the outer environment and the inner beings. If examined, it is just a rope. The outer environment and the inner beings are inherently empty. Ultimate truth and conventional truth are colored forms. As it is said, first, from the nature of the ground, due to mistaking the radiance of wisdom as the object to be grasped. Like seeing a snake on a rope, grasping it in a reversed way. The body and, the place and, the enemy and, the relatives and, the mountain houses, men and women, horses and cattle, forests, etc., countless things. Like the appearance of confusion in a dream, appearing in various ways to untruthful things, the sentient beings of the three realms wander in samsara. Grasping self where there is no self, grasping self where there is no autonomy. Grasping happiness in suffering and its causes. Grasping the reversed as the truth. Diligently striving day and night for the appearances and affairs of the world, until death, a lifetime is spent in illusion, so in the bardo, they are also led and wandered by the same appearances. With good and bad karma, they are born in high and low places in samsara. Because of practicing various confusions, there is no time to be liberated from samsara. If examined, this illusion is like a dream, illusory, without foundation or root, it is the nature of appearing without being. It is only loose, and there is no real establishment, but in the interval, subtle clinging to reality is the cause, so now it appears as various large forms, for example, in a vast and distant place, it appears as crows, yaks, and mountains, which is the same. As Dharmakirti said: Just as far away and terrifying, small things appear as large things. It is the same as this Dharma. Yogis who see in this way, because they understand that samsara is like a dream, they cut off the root of illusion and realize the meaning of the nature of mind transcending birth and death, and illusion becomes spontaneously accomplished in the great groundlessness. Having crossed the ocean of existence, they have gained a firm foothold in great bliss. Third, if ignorance disappears, then everything up to old age and death will disappear, and liberation from samsara will be like, for example, one's own appearance in the bardo.
Tibetan
ངོ་ཤེས་པས་མ་རིག་པ ་ལོག །དེ་ལས་འདུ་བྱེད་ལོག །དེས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལོག །དེ་ལོག་པས་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་འཛིན་པ་ལོག །དེ་ལོག་པས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་འཛིན་པ་ལོགདེ་ལོག་པས་གཟུང་འཛིན་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པའི་རེག་པ་ལོག །དེ་ལོག་པས་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ལོག །དེས་ཡུལ་ལ་སྲེད་པ་ལོག །དེ་ལྟར་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་ལོག་པས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལེན་པའི་ལས་ལོག །དེ་ལོག་པས་ཕྱི་མར་མངལ་དུ་སྲིད་པ་འཛིན་པ་ལོག །མངལ་དུ་ཞུགས་པ་ལོག་པས་སྐྱེ་བ་ལོག །མ་སྐྱེས་པས་ཤི་བ་མེད་པས་རྒ་ཤི་ལོག་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་ཆད་ནས། གདོད་མའི་གཞི་ལ་ནང་གསལ་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་སུ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རིག་པ་གསུམ་བརྙེས་སོ། །གསུམ་པ་ལས་གསུམ་གྱི་སོགས་ཚུལ་ལ་གསུམ་ལས། དེའང་སྦྱིན་པ་བཏང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས། བཟོད་པ་བསྒོམས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་ནུས་པ་གཞག་སྟེ། ཇི་ཞིག་ན་སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་ཞིང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བདེ་འགྲོའི་ལུས་ཐོབ། བཟོད་པས་ནད་མེད་ཅིང་ཡིད་དུ་འོངས་པའི་ལུས་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་མི་དགེ་བ་ཡང་དེ་དང་ཚུལ་མཐུན་ཏེ། མི་དགེ་བ་སྔ་མས་རྒྱུ་བྱས་ནས་ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྨིན་པའོ། །མདོར་ན་འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བ་ལས་བྱུང་ཞིང༌། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བ་ལས་བྱུང་སྟེ། གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་ན་ཐར་པ་ཡིན་པར། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་གསུངས་པ། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། །དགེ་བ་ལས་ནི་བདེ་འགྲོ་སྟེ། །གཉིས་ལ་མི་གནས་ཐར་པ་ལགས། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་མ་བཀག་ན་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འདོད་ཀྱང་འབྱུང་བས་མི་དགེ་བའི་རྒྱུ་དོར་བ་ལ་འབད། དེ་གང་གིས་འདོར་ན་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱད་པས་སྡུག་བསྔལ་མེད་ཅིང་བདེ་བ་ཐོབ་པར། སོ་སོ་ཐར་པ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང༌། །དེ་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱད། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་མི་གཡོ་བའི་ལས་ནི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་གོམས་པ་བཞིན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་ལས་ཁམས་གཞན་དུ་མི་འཕོ་བའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བའི་ལས་སོ། །འདིར་དེའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞིའི་སེ
Chinese
因为认识而无明灭。由此行为灭。由此识灭。此灭故名与色之执着灭。此灭故六处之执着灭。此灭故取舍对境而行之触灭。此灭故一切感受灭。由此对境之贪爱灭。如是对境之执着灭故，取后世生之业灭。此灭故后世于胎中执取有灭。入胎灭故生灭。未生故无死，故老死灭。一刹那间十二缘起之轮流断绝。于原始之基中，内明智慧宝藏中，证得佛陀菩提觉三者。三者，三业之等起之理有三。即布施，持戒，修忍等，于阿赖耶识上立下能力。如何呢？布施能得大财富。持戒能得善趣之身。忍辱能得无病且如意之身等。二者，不善业亦与之理相同。不善业以先前为因而于后世成熟为痛苦。总之，轮回中一切痛苦皆从不善业而生。一切安乐皆从善业而生。若从二者解脱即是解脱。如学论师龙树于《中观宝鬘论》中所说：不善业生痛苦。善业生善趣。不住二者是解脱。如是说。此外，若不遮止因，则从因生果，虽不欲亦生，故当努力断除不善之因。以何断除呢？以行持圆满之善业，则无痛苦且得安乐。于《别解脱经》中说：诸法皆从因生。彼因如来所说。诸恶莫作。众善奉行。调伏自心。此是诸佛教。如是说。三者，不动业是从上二界之等持禅定修习而生。如彼如何串习，如是生于无色界之禅定处，故不移于他界，故是不动业。此处为了确定其义有三，四禅定之想。
English
Ignorance ceases through recognition. From this, actions cease. From this, consciousness ceases. With its cessation, the grasping of name and form ceases. With its cessation, the grasping of the six sense sources ceases. With its cessation, contact, which engages with objects of grasping and being grasped, ceases. With its cessation, all feelings cease. From this, craving for objects ceases. Thus, with the cessation of attachment to objects, the karma of taking future births ceases. With its cessation, the grasping of existence in the womb in the future ceases. With the cessation of entering the womb, birth ceases. Since there is no birth, there is no death, so aging and death cease. In a single instant, the cycle of the twelve links of dependent origination is cut off. In the primordial ground, within the sphere of the inner clear wisdom treasure, the three, Buddhahood, Bodhi, and Awareness, are attained. Third, regarding the manner of arising of the three karmas, there are three. Namely, giving, keeping moral discipline, cultivating patience, and so forth, place power upon the base of all. How is it? Giving results in great wealth. Keeping moral discipline results in obtaining a body in the happy realms. Patience results in a healthy and desirable body, and so forth. Second, non-virtue is also similar in manner to that. Non-virtue, with the former as the cause, ripens into suffering in the future. In short, all suffering in samsara arises from non-virtue. All happiness arises from virtue. Liberation is to be freed from both. As the teacher Nagarjuna said in the Precious Garland of the Middle Way: Suffering arises from non-virtue. Happy realms arise from virtue. Not abiding in the two is liberation. Thus it is said. Furthermore, if the cause is not prevented, the result will arise from the cause, even if it is not desired. Therefore, one should strive to abandon the cause of non-virtue. How is it abandoned? By practicing perfect virtue, there is no suffering and happiness is attained. In the Pratimoksha Sutra it is said: All phenomena arise from causes. The Tathagata has spoken of that cause. Do no evil. Perfectly practice virtue. Subdue your own mind. This is the teaching of the Buddhas. Thus it is said. Third, unwavering karma arises from meditating on the samadhi of the two upper realms. As one becomes accustomed to it, one is born in the state of formless meditation, and therefore does not transmigrate to other realms, hence it is unwavering karma. Here, to ascertain its meaning, there are three: the thought of the four meditations.