Tibetan
མས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ཚུལ། གོལ་མ་གོལ་གྱི་ཁྱད་པར་བཤད། ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་གྲོལ་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་པར་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྒོམ་པ་ལ་ཉེར་བསྡོགས་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་བཅོས་བསླད་མེད་པ་གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། ཇི་ཞིག་ཙམ་ན་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་མྱོང་བའི་དྲན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་དང༌། གསལ་སྟོང་དུ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་པ་ཙམ་ལས་རྣམ་རྟོག་གཞན་གང་ཡང་མེད་པའི་སེམས་སྟོང་གསལ་སྔར་མེད་ལྷག་གིས་གསར་དུ་ཤར་བས་ཆུང་ངུ༌། དེ་གོམས་པས་འབྲིང༌། བརྟན་པ་ཐོབ་པས་ཆེན་པོ་གསུམ་སྐྱེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་གསལ་ཆ་ལས་དངས་ཆ། དངས་ཆ་ལས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་གཡོགས་ཀྱིས་བར་དུ་མ་ཆོད་པ་བཞིན་ཕ་རོལ་མཐོང་བའི་སྤྱན་དང༌། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་འཆར་རོ། །དེ་ཉིད་ཆུང་ངུར་གོམས་པ་ལ་ཤི་ན་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཚངས་རིགས་སུ་སྐྱེའོ། །འབྲིང་དུ་གོམས་པས་ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ཡིན་པས་ཚངས་པ་ཀུན་འཁོར་རམ། བློན་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ཚངས་པ་མདུན་ན་འདོན་དུ་སྐྱེའོ། །ཆེར་གོམས་པས་ཚངས་ཆེན་དུའོ། ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནི་དང་པོ་བརྟན་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པ་དེས་སྔ་མ་བཞིན་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་གཉིས་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ སོ། །དེའང་ཅི་ཞིག་ལྟར་ན་གསལ་སྟོང་གི་ངང་ལ་འཇོག་པའི་དྲན་རྟོག་ཕྲ་མོ་དེ་ཡང་མེད་པར་སྟོང་གསལ་ཙམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་འཛིན་པའམ། སྤྱོད་པ་ཙམ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྔར་མེད་གསར་དུ་ལྷག་གིས་སྐྱེས་པ་ནི་གཉིས་པའི་དངོས་གཞིའོ། །དེ་ཉིད་ཆུང་ངུར་གོམས་དུས་ཚེའི་དུས་བྱས་ན། བསམ་གཏན་གཉིས་པས་འོད་ཆུང༌། འབྲིང་གིས་ཚད་མེད་འོད། ཆེན་པོས་འོད་གསལ་དུ་ སྐྱེའོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལའང་གཉིས་ལས། ཉེར་བསྡོགས་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་དངོས་གཞི་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། ཡང་རྟོག་དཔྱོད་གང་ཡང་མེད་པའི་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྔར་མེད་གསར་དུ་ལྷག་གིས་སྐྱེས་པ་ནི་གསུམ་པའི་དངོས་གཞིའོ། །དེ་ཉིད་ཆུང་ངུར་ཐོབ་པས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་དགེ་ཆུང༌། འབྲིང་གི་ཚད་མེད་དགེ །ཆེན་པོས་དགེ་རྒྱས་སོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་གསུམ་འཕགས་པའི་གནས་ལྔ་ཡོད་པས། དང་པོ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བསམ་གཏན་བཞི་ནི། ཉེར་བསྡོགས་བསམ་གཏན་
Chinese
讲述如何产生（四禅）。 讲述正确与不正确的差别。 显示在正确的道路上解脱的方式。 首先是在禅定的房间里，坐在舒适的垫子上。 具备七支坐法，修习初禅的近分定，就是将现在的意识，置于没有改造、没有造作，清晰且不执着的境界中。 大约过了一段时间，体验到清晰而不分别的觉受，以及细微的忆持分别。 除了了知空明的行为之外，没有任何其他的分别念，空明的心识以前所未有地、更加崭新地生起，这是小。 习惯之后是中。 获得稳固之后是大，这三种生起是初禅的正行。 从那清晰的部分中，产生清澈。 从清澈的部分中，如同没有任何遮蔽阻碍般地见到一切事物，生起能见他方的眼睛，以及了知过去和未来的处所等等的殊胜神通。 如果对它（初禅）的小修习习惯了，死后会投生到初禅的梵众天。 如果对它的中修习习惯了，因为是梵天大王的眷属，所以会投生为梵众天，或者像是大臣一样，投生为梵前天。 如果对它的大修习习惯了，会投生为大梵天。 第二禅是从第一个禅定的稳固之因中产生的，因此获得初禅的人，像之前一样安住，这是二禅的近分定。 那么，如何呢？ 在安住于空明状态时，连那细微的忆念分别也不存在，仅仅体验到空明，具备执着或行为的禅定，以前所未有地、更加崭新地生起，这是二禅的正行。 如果对它的小修习习惯了，寿命终结时，会以二禅投生到少光天。 中等修习会投生到无量光天。 大的修习会投生到极光净天。 第三禅也和前两者一样。 近分定是安住于第二禅的正行所指示的状态中。 没有任何分别念的空明、无执着的禅定，以前所未有地、更加崭新地生起，这是三禅的正行。 如果获得它的小，会投生到三禅的少乐天。 中等会投生到无量乐天。 大的会投生到遍净乐天。 第四禅有凡夫的三种境界和圣者的五种境界。 首先是凡夫的第四禅。 近分定是禅定
English
Explains how the (four dhyanas) are produced. Explains the difference between correct and incorrect. Shows the way to liberation on the correct path. First, in the meditation room, sit on a comfortable cushion. Possessing the seven-point posture, the preliminary practice for meditating on the first dhyana is to place the current consciousness in a state that is unmodified, unadulterated, clear, and without attachment. After some time, experiencing a clear and non-discriminating sensation, as well as subtle recollection and discrimination. Apart from the act of knowing emptiness and clarity, there are no other discriminations, and a clear mind arises newly and increasingly, which is small. Habituation to this leads to medium. Gaining stability leads to large, and these three arising are the actual practice of the first dhyana. From that clear part, clarity arises. From the clear part, like seeing all things without any obscuration or obstruction, the eye that sees the other side arises, as well as the extraordinary abilities to know the past and future places, and so on. If one is accustomed to the small practice of it (the first dhyana), one will be reborn in the Brahma community of the first dhyana after death. If one is accustomed to the medium practice of it, one will be reborn as a member of the retinue of the Great Brahma, so one will be reborn as a member of the Brahma community, or like a minister, one will be reborn as a Brahma before. If one is accustomed to the great practice of it, one will be reborn as the Great Brahma. The second dhyana arises from the cause of the stability of the first dhyana, so the one who has attained the first dhyana abides as before, which is the preliminary practice of the second dhyana. So, how is it? While abiding in the state of emptiness and clarity, even that subtle recollection and discrimination does not exist, and only emptiness and clarity are experienced, possessing the samadhi of attachment or action, which arises newly and increasingly, which is the actual practice of the second dhyana. If one is accustomed to the small practice of it, at the end of life, one will be reborn in the Lesser Light realm by the second dhyana. Medium practice will be reborn in the Immeasurable Light realm. Great practice will be reborn in the Clear Light realm. The third dhyana is also the same as the previous two. The preliminary practice is to abide in the state indicated by the actual practice of the second dhyana. Emptiness and clarity without any discrimination, the samadhi without attachment, arises newly and increasingly, which is the actual practice of the third dhyana. If one obtains the small of it, one will be reborn in the Lesser Virtue realm of the third dhyana. Medium will be reborn in the Immeasurable Virtue realm. Great will be reborn in the All-Pervading Virtue realm. The fourth dhyana has three realms of ordinary beings and five realms of noble ones. First is the fourth dhyana of ordinary beings. The preliminary practice is dhyana
Tibetan
གསུམ་པའི་དངོས་གཞི་བསྟན་པའི་དོན་བསྒོམས་པས། ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་དགའ་བདེ་སྔོན་དང་མི་འདྲ་བ་ལྷག་གིས་སྐྱེས་པ་ནི་བཞི་པའི་དངོས་གཞིའོ། །དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པས་ཆུང་ངུས་སྤྲིན་མེད། འབྲིང་གིས་བསོད་ནམས་སྐྱེས། ཆེན་པོས་འབྲས་བུ་ཆེར་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ་གོལ་མ་གོལ་གྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི། འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་སེམས་བསམ་གཏན་གྱི་དགའ་བདེ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་ངང་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཚེ། །ཞི་གནས་རྐྱང་གཅིག་པ་ལ་གོལ་བས་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ། ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་འཕགས་པའི་གནས་གཞན་གཙང་མ་རིས་ཀྱི་ལྷ་ལྔར་སྐྱེས་ཏེ་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་ངང་ལས། ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་གང་ལའང་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་གོམས་པས། ཇི་ཞིག་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་ཀའི་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པ་ལྟར་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ་རིག་པ་གསལ་བ་ཙམ་མ་འགགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྔོན་དང་མི་འདྲ་བ་སྐྱེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པའོ། །ད་ལྟ་སེམས་དེ་ཐོབ་པའི་ངང་ལ་ཚེའི་དུས་བྱས་ན་དེར་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་གོམས་པས་ཇི་ཞིག་ན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་གསལ་དྭངས་དེའང་མེད་པར་ནང་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་རྟོག་ཞི་བ་ཙམ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྔར་དང་མི་འདྲ་བ་སྐྱེས་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པའོ། །འདིར་སེམས་དེའི་ངང་ལ་ཚེ་འཕོས་ན་དེར་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་དེའི་ངང་ལ་གོམས་པས་ཇི་ཞིག་ན་ནང་དུ་སྤྲོས་པ་ཞི་བ་ཙམ་གྱིས་ཚོར་བ་ཕྲ་མོའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ནུབ་སྟེ། ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་སྔོན་དང་མི་འདྲ་བ་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ད་ལྟ་དེའི་སེམས་གོམས་པ་ལས་ཚེ་འཕོས་པ་ཀུན་དེར་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་དེའི་ངང་ལ་གོམས་པས་ཇི་ཞིག་ན་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་དེ་ཡང་ཡོད་མེད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཞི་གནས་རྐྱང་གཅིག་ལ་སོང་ནས། སྔོན་དང་མི་འདྲ་བའི་གནས་ཆ་མཐུག་པོ་གང་ཡང་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ནི། ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་གོམས་པ་ཀུན་ཐབས་དང་མི་ལྡན་ན་དེར་སྐྱེའོ། །དེ་ནི་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྟེན་དེ་ལ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་བཀག་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་གཟུགས
Chinese
第三，修习所示现的真实义，又从禅定中生起的不苦不乐、明朗、无分别的喜乐，与之前不同，更加殊胜，这是第四禅的真实义。如果习惯了它，小者无云，中者生福德，大者果报增长。第二，讲述错与不错的差别：生起大果的心，即禅定的殊胜喜乐，一心安住于此状态时，如果只是专注于止，就会错谬地投生到无色界；如果以胜观无分别，就会投生到圣者的其他清净处，即五净居天而获得解脱。此外，从那个大果的禅定状态中，习惯于止的、对任何事物都不分别的心，就像秋天的晴空一样，一切法都未成立，仅仅是觉性明朗而不间断的禅定，与之前不同，生起这种禅定，就是获得了虚空无边处的禅定。现在，如果在这个获得此禅定的状态中去世，就会投生到那里。之后，又习惯于那个状态，就像虚空一样的明朗清澈也消失了，内心专注于一境的识，仅仅是止息了分别念，生起与之前不同的禅定，就是获得了识无边处的禅定。如果在此禅定的状态中去世，就会投生到那里。之后，习惯于那个状态，就像仅仅是内心止息了戏论，连微细的受也消失了，生起一心的、无所有的止的禅定，与之前不同，这就是无所有处。现在，如果习惯于此心而去世，都会投生到那里。之后，习惯于那个状态，就像执着于无所有处的心，也到了非有非无的止的专注一境的状态，生起与之前不同的、稠密的、什么也不分别的状态，这被称为非想非非想处。如果习惯于此，却不具备方便，就会投生到那里。这被称为获得有顶天的禅定。依靠那个所依，通过止息受和想，就获得了世间的止息受想的禅定，即四禅。
English
Third, by meditating on the meaning of the reality shown, the non-suffering, non-pleasurable, clear, non-conceptual joy and bliss that arises from samadhi, which is different from before and even more excellent, is the reality of the fourth dhyana. If one becomes accustomed to it, the small one is cloudless, the medium one generates merit, and the large one increases the fruit. Second, explaining the difference between right and wrong: When the mind of great fruit, that is, the special joy and bliss of dhyana, arises and one abides single-pointedly in that state, if one only focuses on shamatha, one will wrongly be born in the formless realm; if one uses vipassana without conceptualization, one will be born in the other pure abodes of the noble ones, that is, the five pure abodes, and attain liberation. Furthermore, from that state of great-fruit samadhi, by becoming accustomed to the mind of shamatha that does not conceptualize anything, just as in the cloudless autumn sky, all dharmas are not established anywhere, and only the clarity of awareness is uninterrupted, a samadhi different from before arises, which is the attainment of the mind of the sphere of infinite space. Now, if one dies in the state of having attained that mind, one will be born there. Then, again, by becoming accustomed to that state, just as the clarity and purity like space also disappear, and the mind is focused inwardly on one point, with only the cessation of conceptual thoughts, a samadhi different from before arises, which is the attainment of the mind of the sphere of infinite consciousness. If one dies in the state of this mind, one will be born there. Then, by becoming accustomed to that state, just as only the cessation of elaboration inwardly, even the subtle feeling disappears, and a single-pointed, non-existent shamatha mind arises, different from before, this is the sphere of nothingness. Now, if one dies from being accustomed to this mind, all will be born there. Then, by becoming accustomed to that state, just as the mind that clings to nothingness also reaches a state of single-pointed concentration of shamatha that is neither existent nor non-existent, a state of dense, non-conceptualization arises that is different from before, which is called the sphere of neither perception nor non-perception. If one becomes accustomed to this, but does not possess skillful means, one will be born there. This is called the attainment of the samadhi of the peak of existence. By relying on that basis and stopping feeling and perception, one attains the worldly samadhi of stopping feeling and perception, that is, the four dhyanas.