Tibetan
་ན་དག་བྱེད་ཀྱི་མཚོ་ཡོད་སར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དགོངས་པ་མཛད་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱ་ནག་པོའི་ཡུལ་གྲོང་ཁྱེར་ཤོ་འཁྱམས་ནག་པོ་ན་ཁྱིམ་བདག་དགེ་ལྡན་བཟང་པོ་དང་ཡུམ་སྣང་གསལ་ལྡན་མའི་སྲས་ཤྲཱི་སེདྡྷ་ཞེས་བྱ་བ་འཁྲུངས་ཏེ། ལོ་བཅོ་ལྔ་ན་སློབ་དཔོན་ཧ་སྟི་བྷ་ལའི་དྲུང་དུ་སྒྲ་དང་ཚད་མ་དང་རྩིས་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་བསླབས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གསེར་ལྡན་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ཁར་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་བྱོན་ནས་ལུང་བསྟན་པ། ཀྱེ་སྐལ་ལྡན་ཚེ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་ངེས་པར་འདོད་ན་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བསིལ་བའི་ཚལ་དུ་སོང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཉིད་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལོ་བདུན་དུ་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་དོན་ལ་ཐོས་པ་བྱའོ་སྙམ་ནས་རི་བོ་རྩེ་ལྔའི་ཤར་ཕྱོགས་ན་གདོལ་པའི་སློབ་དཔོན་བྷེ་ལ་རྐིརྟི་ལས་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བསླབས་ཏེ་རེ་ཞིག་སྔ་དྲོའི་ཚེ་ཁྲུས་ཀྱི་རྫིང་བུར་ཞུགས་པ་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལུང་བསྟན་ནས་མི་སྣང་བ་ན་རྒྱ་གར་ནི་ཤིན་ཏུ་བགྲོད་པར་དཀའ། རྐང་མགྱོགས་བསྒྲུབ་ལ་འགྲོ་སྙམ་ནས་ལོ་གསུམ་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པའི་འོག་ཏུ་རྐང་མགྱོགས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ས་ལ་ཁྲུ་གང་གིས་མ་རེག་པར་བྱོན་ཏེ་ཉིན་མཚན་དགུ་ན་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བསིལ་བའི་ཚལ་དུ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་དང་མཇལ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཞབས་སྤྱི་བོར་བླངས་ཤིང་བདག་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་ཞུས་པས་གནང་སྟེ་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་ཐིག་ལེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་དང་བཅས་པའི་དབང་ཁྲིད་ཞུས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་འོད་གསལ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཐོབ་ནས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དུར་ཁྲོད་ན་གནས་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་དང་ཞིང་སྐྱོང་བའི་ལང་ཀ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་སྲོག་གི་སྙིང་པོ་ཕུལ་ཞིང་བསྟན་པ་སྐྱོང་བར་ཁས་བླངས་ནས་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པའི་སྤྲིན་ཕུང་ཆེན་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་གཏིབས་སོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་གྱི་སེངྒེ་ཉིད་དུར་ཁྲོད་དེ་ལས་ནུབ་བྱང་དུ་དཔག་ཚད་གསུམ་འདས་པ་ན་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་རྩུབ་འགྱུར་གྱི་ཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིན་བཞིན་དུ་རླུང་འཚུབས་ལ་མཚན་བཞིན་དུ་མེ་འབར་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མ་མོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མང་པོ་རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་དག་བྱེད་ཀྱི་མཚོ་དང་བདེ་བྱེད་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་དགའ་བྱེད་དབང་ཕྱུག་གི་གནས་ཡོད་སར་བྱོན་ཏེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཛད་ཅིང་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དཔལ་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་རིན་པོ་ཆེ་འབར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་བཻ་ཌཱུརྱའི་ཕོ་བྲང་ཕྱི་ནང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནོར་བུ་སྒྲོན་མེའི་སྣང་བས་ཁྱབ་པ་ན། རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བོ་དྷི་དེ་བཙུན་མོ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྱི་ནང་གི་བློན་པོས་བསྐོར་ཏེ་བཞུགས་པ་ལ། སྲས་མི་མངའ་ནས་དབྱར་ཟླ་ར་བའི་ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་བཏོན་ནས་སྦྱིན་གཏོང་གི་ཁང་པ་བརྩིགས་ཏེ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པ་རླབས་པོ་ཆེ་གཏོང་ནས་ལོ་མང་ཞིག་ལོན་པ་ན་དཀོར་མཛོད་ཐམས་ཅད་ཟད་ཀྱང་སློང་མོ་བ་རྒྱུན་མ་ཆད་ནས་ལས་སུ་བསྐོས་པའི་མིས་ད་ནི་མཛོད་ཁང་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་ཁྱེད་ཅག་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། གློ་བུར་ལྷགས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་རྣམས་ལ་མ་སྦྱིན་ན་སྔར་བྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་གསན་ནས་རྒྱལ་པོས་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པའི་ཐབས་དྲིས་པས་ཕྱི་ཡི་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་ན་ཀླུའི་བུ་མོ་མཛེས་ལྡན་མའི་གཙུག་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡོད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ལྡན་པས་བསླང་ན་སྟེར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐོས་ནས་ཕྱི་ཡི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ནོར་བུ་ལན་མང་དུ་བླངས་པའི་དེད་དཔོན་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ། ཁོ་བོ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་ལས་ནོར་བུ་ལེན་པར་འདོད་ཀྱིས་ལམ་བསྟན་པར་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེས་ཀྱང་ལེགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ་རྒྱ་མཚོར་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་སྟ་གོན་དུ་བྱས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མི་བཞུད་པར་གསོལ་ཀྱང་མ་གནང་སྟེ་ལེགས་པར་གྲུབ་པའི་ཉི་མ་ལ་གཟིངས་ཀྱི་ནང་དུ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱའི་འཁོར་དང་ལྷན་ཅིག་གཤེགས་སོ། ། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་བཞིར་དར་པོ་ཆེ་བཞི་ཕྱར་བས་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་ཚེ་འགྲོ། མཚམས་བཞིར་ཞ་ཉེའི་ཕ་ཝང་བཞི་འཕྱངས་པས་མི་མཐུན་པའི་རླུང་གི་ཚེ་སྡོད། དུང་དང་ཕུག་རོན་དང་བྱ་རོག་རྣམས་ནི་རི་དང་ཆུ་སྲིན་བརྟགས་ནས་བསད་པ་དང༌། རང་གི་ཡུལ་ཕྱོགས་ངོས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཁྱེར་ཏེ་གཟིངས་ཀྱི་ཉག་ཐག་བཅད་ནས་དུས་དང་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་བ་དན་མཛེས་པས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ
Chinese
在具有净化之湖的地方，大学者嘎绕多吉亲自入定并安住。当时，在中国地方的城市 शोའཁྱམས་ནག་པོ （音译：秀康纳波）中，屋主给丹桑波和母亲囊萨丹玛之子，名为希日·塞达出生了。十五岁时，在哈斯地巴拉上师处，精通声明、因明和历算等五明，之后在前往金城（地名）的路上，从天空中央出现圣观世音菩萨，授记说：“奇哉！有缘者，若欲一生中获得果位，前往大尸陀林寒林。”说完便隐没了。之后，为了迅速证悟果位密咒，心想七年内听闻内外密咒之义，于是在五台山东方，从贱民上师贝拉惹吉处，完整学习了内外密咒的续部、口传和诀窍，暂时在清晨进入沐浴池时，大悲尊如前授记后隐没，心想印度非常难以到达，不如修行轻足成就，于是修行了三年，成就之后，以轻足的神通，脚不接触地面一拃（约20厘米），日夜九天到达大尸陀林寒林，与大学者嘎绕多吉相见，顶礼并以头触足，请求摄受，得到应允后，二十五年间，听闻并修持了包括至极明点续部、口传和诀窍在内的灌顶和引导，获得了如水月般的光明身，从而获得了殊胜的成就。当时，居住在尸陀林中的空行母们和守护田地的兰卡钦波们，献出了各自的命根，并承诺护持佛法，以无量无边的伞、幢、幡等供养云团覆盖。之后，大学者吉祥狮子从该尸陀林向西北方向行进了三yojana（由旬，印度古代长度单位，一由旬约11-16公里），到达名为粗暴转变林的大尸陀林，那里白天刮着狂风，夜晚燃起火焰，是世间母神和众多空行母
English
In the place with the lake of purification, the great scholar Garab Dorje himself contemplated and resided. At that time, in the city of Sho'khyams Nagpo in the land of China, a son named Shri Seddha was born to the householder Gedan Sangpo and the mother Nangsal Danma. At the age of fifteen, he became extremely proficient in the five sciences, including grammar, logic, and mathematics, under the master Hasti Bhala. On the way to the city of Golden, the noble Avalokiteshvara appeared from the center of the sky and prophesied, "O fortunate one, if you wish to attain the fruit in one lifetime, go to the great charnel ground, the Cool Grove." After saying this, he disappeared. Then, in order to quickly realize the fruit of secret mantra, thinking that he would listen to the meaning of outer and inner mantras for seven years, he learned completely all the tantras, transmissions, and instructions of outer and inner mantras from the untouchable master Bela Rakirti to the east of Mount Wutai. For a while, when he entered the bathing pond in the early morning, the Great Compassionate One prophesied again as before and disappeared. Thinking that India was very difficult to reach, he decided to practice swift feet accomplishment. After practicing for three years, he attained the siddhi of swift feet, and without touching the ground by a cubit (about 20 centimeters), he traveled for nine days and nights to the great charnel ground, the Cool Grove, where he met the great scholar Garab Dorje. He prostrated, took his feet to his head, and asked to be accepted as a disciple. Having been granted permission, for twenty-five years, he listened to and practiced the empowerments and instructions, including the tantras, transmissions, and instructions of the Supreme Bindu, and obtained a body of clear light like a moon in water, thereby attaining the supreme accomplishment. At that time, the dakinis residing in the charnel ground and the great Langkas who guarded the fields offered their life essence and vowed to protect the teachings, covering the area with immeasurable clouds of offerings such as umbrellas, banners, and flags. Then, the great scholar Palgyi Senge traveled three yojanas (an ancient Indian unit of distance, approximately 11-16 kilometers per yojana) northwest from that charnel ground to the great charnel ground called the Rough Transformation Grove, where the wind raged every day and fire blazed every night, and which was inhabited by the worldly mothers and many dakinis.
Chinese
在能使一切清净的湖泊和带来安乐的佛塔，以及世间神祇欢喜的自在天（大自在天）的居所处显现，行持苦行，为了向空行母们宣说佛法而安住。当时，在光辉灿烂的邬金（乌仗那，今巴基斯坦境内斯瓦特河谷）国，珍宝闪耀的城市里，有一座内外极其清净的琉璃宫殿，遍布宝珠灯的光芒。国王因陀罗菩提与一百零八位妃嫔一同，被内外大臣围绕着。由于没有儿子，于夏季第一个月的十五日供养三宝，取出名为《法云》的经藏，建造布施的房屋，向一切众生广行布施，过了许多年，所有财物都已耗尽，但乞讨者络绎不绝，于是被委派的人说：“现在所有的库房都已耗尽，没有东西可以布施给你们了。”突然来的一些人说：“如果不布施给我们，那么以前布施的一切都毫无意义。”国王听到后，询问了用之不竭的享用之法，得知在外海的岛屿上，龙女美貌女的头顶上有一颗能满足一切愿望的珍宝，如果向具有慈悲心的菩萨祈求，就会给予。于是，他向一位多次从外海取宝的船长下令：“我想要从海岛上取宝，请你指路。”船长答应说：“好的。”于是准备了海上所需的物品。大臣们劝阻国王不要前往，国王没有听从，在一个吉祥的日子里，与五百名商人的眷属一同登船出发。当时，四个方向竖起四面大旗，顺风时航行，四个角落悬挂四块铅板，逆风时停止。携带海螺、鸽子和乌鸦，用来探测山和水怪并杀死它们，并且为了辨认自己的国家方向，砍断船的缆绳，顺应时节的风，美丽的旗帜飘扬，如同天鹅之王在空中飞翔。
English
He appeared at the lake that purifies all and the stupa that brings happiness, and at the abode of the powerful deity who delights the worldly gods, practicing asceticism and dwelling to teach the Dharma to the dakinis. At that time, in the city of the radiant and precious land of Oddiyana (Swat Valley, Pakistan), in a crystal palace that was extremely pure inside and out, pervaded by the light of jewel lamps, King Indrabodhi was surrounded by ministers inside and out, together with one hundred and eight consorts. Because he had no son, on the fifteenth day of the first month of summer, he made offerings to the Three Jewels, took out the sutra called "Cloud of Dharma," built houses for giving, and generously gave to all beings. After many years, all the treasures were exhausted, but beggars continued to come. So the appointed people said, "Now all the storehouses are exhausted, and there is nothing to give to you." Suddenly, some who had come said, "If you do not give to us, then all that you have given before is meaningless." Hearing this, the king asked for a method of inexhaustible enjoyment. He learned that on an island in the outer ocean, on the head of the dragon princess Beautiful Woman, there was a precious jewel that fulfilled all desires, and that if one begged from a bodhisattva who had compassion for sentient beings, it would be given. So he ordered a captain who had taken jewels from the outer ocean many times, "I want to take a jewel from the island, please show me the way." The captain replied, "Okay." So he prepared the necessary items for the sea. The ministers urged the king not to go, but the king did not listen. On an auspicious day, he set sail on a ship with a retinue of five hundred merchants. At that time, four large flags were raised in the four directions, and they sailed when the wind was favorable. Four sheets of lead were hung in the four corners, and they stopped when the wind was unfavorable. They carried conches, pigeons, and crows to detect mountains and water monsters and kill them, and to identify the direction of their own country. They cut the ship's ropes, and the beautiful banners fluttered in the seasonal wind, like the king of swans flying in the sky.