Tibetan
སུ་མེད་དེ་གཅིག་པའི་གནད་ཀྱིས་ཟག་བཅས་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡལ་འགྲོ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྟགས་སོ༔ དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ན་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ་མེད་དོ༔ འོ་ན་འདི་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་གི་ལས་ཟད་པ་ཡིན་གྱི༔ དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་རོ་སྙམ་ན༔ དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལ་གང་ཟག་ལ་བཟང་ངན་མེད་དེ་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་འདི་ཤན་པ་གཅིག་ལ་བསྟན་ཀྱང་བར་མ་ཆད་པ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླངས་ན་ལོ་དྲུག་ན་ཟག་བཅས་མི་སྣང་བར་སངས་རྒྱས་ལ༔ མངོན་སུམ་གྱི་གནད་འདི་མ་རྟོགས་ན་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་ཀྱང་ཟག་མེད་དུ་སངས་མི་རྒྱ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་སྔར་སྤྱད་པའི་ལས་ལ་བཟང་ངན་མེད་དོ༔ འདི་མཐོང་ནས་ལས་དགེ་སྡིག་གང་ལ་ཡང་མི་འཇུག་པར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་༔ འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་གཅིག་པུས་སངས་མི་རྒྱ་ཞིང་༔ འདི་སྒོམ་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྲོ་བས་མི་བྱའོ༔ འདི་ཉིད་བར་མ་ཆད་ན་ཟག་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བས་ན་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་དམ་པའོ༔ འདི་ནི་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་བས་སྡིག་པ་ལ་བྱ་དོན་མེད༔ གཞན་དོན་མེད་པ་སྙམ་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་གཞན་དོན་གྱིས་སངས་མི་རྒྱ་སྟེ་དེས་ན་མི་བྱེད༔ འདི་བར་མ་ཆད་པར་བསྒོམས་ནས༔ ཟག་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བའི་ཚེ་ཐུགས་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཁྱབ་ཉི་མ་ལྟ་བུ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ཕྱོགས་མེད་དོ༔ འགྲོ་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ༔ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་འབྱུང་བའི་དངས་མས་གྲུབ་པའི་ལུས་འདི་ལ་དེ་ལྟར་ཐོག་མ་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་ཏེ༔ རང་ཤར་ལས༔ ལུས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཁྱབ༔ ཏིལ་འབྲུ་ལས་ནི་མར་བཞིན་དུ༔ ལུས་ཀྱི་བཀྲག་དང་གཟི་མདངས་ནི༔ ཡེ་ཤེས་རླན་གྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད༔ ཅེས་གསུམ༔ རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱིས་ཁྱབ་སྟེ༔ རང་ཤར་ལས༔ དེ་ཡང་རིག་པའི་སྐུ་དང་ལྡན༔ སྐུ་ལ་ཡེ་ཤེས་འགག་མེད་གསལ༔ ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་འོད་དུ་ཡོད༔ ཅེས་སོ༔ དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་དེས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ན་ལུས་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་དོན་མེད་དེ༔ ལུས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་གནས༔ འདི་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཉིད༔ ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་རྣམ་པར་གནས༔ ཞེས་སོ༔ གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་མོ༔ ངོ་བོ་ནི་ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ཅིའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་གནས་སོ༔ རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ནི༔ ཡེཤེས་ལྔ༔ སྐུ་ལྔ༔ འོད་ལྔ༔ རླུང་ལྔ༔ འབྱུང་བ་ལྔ༔ དངས་མ་ལྔ༔ ཕུང་པོ་ལྔ༔ གཙོ་བོ་ལྔ༔ ཡི་གེ་ལྔ༔ སངས་རྒྱས་ལྔ༔ མཁའ་འགྲོ་ལྔ༔ ཤེས་རབ་ལྔའོ༔ དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལས་གྲུབ་པ་སྟེ༔ རྩལ་རྫོགས་ལས༔ ཉོན་མོངས་ལྔ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔ༔ ཡུལ་ལྔ་ལས་ནི་འོད་ལྔའི་སྐུ༔ ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་སངས་རྒྱས་ལྔ༔ འབྱུང་བ་ལྔ་ལས་ཡུལ་ལྔར་རྟོགས༔ སྲིད་པ་གསུམ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཞིང་༔ གཉིས་མེད་ལྟ་བའི་རང་ལུགས་ཡིན༔ ཅེས་པ་དང་༔ ཀློང་གསལ་ལས༔ ཐོག་མའི་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ལྔ༔ དེ་ལ་དབྱེར་མེད་སྐུ་ལྔ་སྟེ༔ དེ་གསལ་འོད་ལྔ་དེ་ཡུལ་ལྔ༔ རླུང་ལྔ་བསྐྱོད་པའི་འབྱུང་བ་ལྔ༔ འབྱུང་ལྔ་དེ་ནི་དངས་མ་ལྔ༔ དེ་ལ་ཕུང་པོའི་དངས་མ་ལྔ༔ ཡི་གེ་མཁའ་འགྲོ་ཤེས་རབ་ལྔ༔ ཞེས་སོ༔ ཐོག་མ་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་བཞུགས་པ་དེ་འདིར་ངོས་བཟུང་ན༔ ཐལ་འགྱུར་ལས༔ མེ་ལོང་མཉམ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས༔ བྱ་གྲུབ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་དུ་ངོ་སྤྲོད༔ གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གསུམ་མོ༔ དང་པོ་གཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི་ཐོག་མ་འཁོར་འདས་གང་དུ་ཡང་མ་ཕྱེ་བའི་གོང་ནས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས༔ དེའི་ངོ་བོ་ལ་དྲི་མ་མེད་པ་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་མ་འགགས་པར་གསལ་བས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས༔ དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ལ་གང་དུ་ཡང་དབྱེ་ཞིང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས༔ ངོ་བོ་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ལ་བློའི་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་འཆར་བས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས༔ གང་ལྟར་ཤར་བ་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ལོགས་ནས་བཙལ་དུ་མེད་པས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས༔ ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་རང་རྩལ་ལས་མ་འདས་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ༔ ལམ་དང་སྦྱར་བ་ནི་རིག་བའི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མེད་མེ་ལོང་གཡའ་དང་བྲལ་བ་ལྟར་གསལ་སིང་ངེ་བ་དེ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམས་པ་ནི་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་མོ༔ དེ་ལ་ཆེ་ཆུང་དང་འཕོ་འགྱུར་དང་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་རྐྱེན་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པས་རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་ཏེ་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བར་བསྒོམས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་མོ༔ ངོ་བོ་མཉམ་ཉིད་དེའི་གསལ་ཆ་སོ་སོར་སྣང་བ་གང་ཤར་འཛིན་མེད་དུ་སྒོམ་པ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་མོ༔ དེ་ལྟར་འཆར་ཚུལ་དེ་སྒོམས་པ་དཀའ་ཐུབ་བྱ་མི་དགོས་པས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་མོ༔ སྒོམ་མི་སྒོམ་དང་བྲལ་བ་ནི༔ ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་མོ༔ དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ལྔའི་དངས་མ་ལ་རྒྱུའི་ཐིག་ལེ་དེ༔ ཕྱི་ལྟར་ན་འབྱུང་བ་ལྔ་རུ་སྣང་༔ ནང་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ༔ གསང་བ་ལྟར་ན་དངས་མ་ལྔ༔ ཡང་གསང་ལྟར
Chinese
以无有之唯一要诀，无漏融入智慧，是为无二之征兆。若对此有所怀疑，则称为二心之见，即对佛陀失去希望。那么，行持此法的补特伽罗之业障是否已尽？若非如此，为何此法不于一切众生皆能生起？是否因为补特伽罗有所差别？非也，于此法中，补特伽罗无有优劣之分，此觉性法性之显现，即使向屠夫展示，若能不间断地修持，六年之内，有漏之相亦将不显，而证得佛果。若未能证悟此显现之要诀，即使行持十善，亦无法以无漏之身成佛。因此，先前所行之业无有善恶之分。见此之后，不涉入善恶之业，而精进修持。仅凭有为之善行无法成佛，且此法会成为禅修之障碍，故不应为之。若能不间断地修持此法，则能以无漏之身成佛，因此，此法是所有善行中最殊胜的。此乃亲见真实佛陀之面容，故于罪业无所作为。若认为无有利益他人之事，则有为之利他无法成佛，故不应为之。不间断地禅修此法，于以无漏之身成佛之时，慈悲智慧之普照，如太阳般遍及一切，无有偏颇。乃一切利生事业中最殊胜者。生起智慧之力的精华所成就之此身，如是自始至终无有分别地安住。自显现中说：身中遍布大智慧，如芝麻中之油一般，身之光彩与光芒，为智慧之润泽所遍布。如是三句。诸佛之意，本体、自性、大悲三者所遍布。自显现中说：彼亦具足觉性之身，身中智慧无碍明晰，智慧所生即为光明。如是。如是安住之智慧自性，诸佛之精华遍及一切，故无有未遍及身体之理。身中安住大智慧，此即是大智慧本身，一切皆于身中如是安住。如是。安住之智慧，其本体、自性、大悲三者。本体为空性、离戏，任何本体亦未成立而安住。自性任运成就，即五智慧、五身、五光、五气、五大、五精华、五蕴、主
English
The key to being without a 'who' is that, through the one essence, contaminated (saṃsāric) existence dissolves into wisdom, which is the sign of non-duality. If there is doubt about this, it is called the view of two minds, which means there is no hope for Buddhahood. So, is it that the karma of the individual who practices this is exhausted? If that is not the case, why does this not arise in all beings? Is it because there is a difference in individuals? It is not like that. In this, there is no good or bad in the individual. Even if this manifest awareness of dharmatā is shown to a butcher, if it is practiced continuously as one, in six years, contaminated existence will not appear, and one will attain Buddhahood. If the key to this manifest (direct) experience is not realized, even if one practices the ten virtues, one will not attain Buddhahood in a state of uncontamination. Therefore, there is no good or bad in the karma previously practiced. Having seen this, one should not engage in any kind of karma, good or bad, but practice diligently. One cannot attain Buddhahood by means of conditioned virtue alone, and since this becomes an obstacle to meditation, it should not be done. If this is practiced continuously, one will attain Buddhahood in a state of uncontamination, therefore, this is the most supreme among all virtues. This is seeing the face of the actual Buddha, so there is no purpose in sin. If one thinks there is no purpose in benefiting others, one cannot attain Buddhahood through conditioned benefit to others, so it should not be done. Having meditated on this continuously, when one attains Buddhahood in a state of uncontamination, the all-pervading compassion and wisdom, like the sun, pervades all without partiality. It is the most supreme of all activities for the benefit of beings. This body, which is accomplished by the essence from which the power of wisdom arises, abides inseparably from the beginning. From Rangshar (Self-Arisen Wisdom): "The body is pervaded by great wisdom, like oil from a sesame seed. The radiance and splendor of the body are pervaded by the moisture of wisdom." These are the three statements. The intention of the Victorious Ones is pervaded by the three: essence, nature, and compassion. From Rangshar (Self-Arisen Wisdom): "That is also endowed with the body of awareness. In the body, wisdom is clear and unobstructed. What arises from wisdom exists as light." Thus it is. Since the nature of wisdom that abides in this way, the essence of the Victorious Ones, pervades all, there is no reason why it should not pervade the body. Great wisdom abides in the body. This itself is great wisdom. All abide distinctly in the body. Thus it is. The essence, nature, and compassion are the three aspects of the abiding wisdom. The essence is primordial purity, free from elaboration, abiding without any essence being established. The nature is spontaneous accomplishment, which is the five wisdoms, five kāyas, five lights, five winds, five elements, five essences, five aggregates, and the chief.
Chinese
五根、五字、五佛、五空行、五智慧。这些也都是由五种智慧所成就的。从功德圆满中，五烦恼生出五智慧，五境生出五光之身，五蕴生出五佛，五大生出五境之觉悟，三有即是佛土，是无二见之自性。如是说。从《虚空光明》中说：最初之本来清净五智慧，于此无别五身，彼显现五光即五境，五风所动之五大，五大即是五精，于此五蕴之精，文字空行智慧五。如是说。从最初就安住于五智慧自性者，于此确定之。从决断中说：如镜平等各别觉，成事法界智慧也。如是说。于此分外内密三种而介绍，基、道、果三种。首先，介绍基五智慧于自位，即从最初未分轮涅之前，觉性之智慧，彼之体性无垢，周遍无碍而明，故如镜之智慧。如是之体性，于何处亦不可分、不可修，故平等性之智慧。体性平等性，于此心识之差别各别显现，故各别觉之智慧。无论如何显现，彼即功德，不须于外求，故成事之智慧。一切未离法性空之自力，故法界之智慧。与道结合者，觉性之智慧，如无垢之镜远离尘垢般清明，于此不散乱而修持，是镜智慧之道。于此远离大小、迁变、边中者，以缘上师介绍故，觉性达量，远离偏袒而修持，是平等性之道。体性平等性之明分，各别显现之任何所显现，不执着而修持，是各别觉智慧之道。如是修持显现之方式，不须苦行，故是成事智慧之道。远离修不修者，是法界智慧之道。如是五大之精华上，有因之明点，外相上显现为五大，内相上显现为五蕴，秘密相上显现为五精，极密相上
English
Five roots, five letters, five Buddhas, five Dakinis, five wisdoms. These are also accomplished from the five wisdoms. From the perfection of merit, five wisdoms arise from five afflictions, five lights of the body arise from five objects, five Buddhas arise from five aggregates, and the realization of five objects arises from five elements. The three realms are the Buddha-field itself, which is the nature of non-dual vision. Thus it is said. From the "Vast Expanse of Clarity": The five primordial pure wisdoms, in which there are the indivisible five bodies; the five lights that shine forth are the five objects; the five elements that move the five winds; the five elements are the five essences; in them are the five essences of the aggregates; the five letters, Dakinis, and wisdoms. Thus it is said. Recognizing that which has dwelt as the nature of the five wisdoms from the beginning, from the "Decisive" it says: Like a mirror, equality is individually realized; accomplishing activity, the wisdom of the Dharmadhatu. Thus it is said. Introduce them as outer, inner, and secret. The three: ground, path, and fruit. First, introducing the five ground wisdoms in their own place, before the initial separation of samsara and nirvana, is the wisdom of awareness. Its essence is immaculate, all-pervading, unobstructed, and clear, like the wisdom of a mirror. Such an essence cannot be divided or cultivated anywhere, hence the wisdom of equality. The essence of equality manifests separately as the distinctions of mind, hence the wisdom of individual realization. Whatever arises is itself a quality, not to be sought elsewhere, hence the wisdom of accomplishing activity. Everything does not go beyond the self-power of the emptiness of Dharmata, hence the wisdom of the Dharmadhatu. Combining with the path is the wisdom of awareness, clear like an immaculate mirror free from tarnish. Meditating on it without distraction is the path of mirror-like wisdom. On that which is free from large and small, change, and center and edge, because the guru introduces the condition, awareness reaches its limit, and meditating without partiality is the path of equality. The clarity of the essence of equality, whatever appears separately, meditating without grasping is the path of the wisdom of individual realization. Meditating in this way does not require asceticism, hence it is the path of accomplishing activity. Being free from meditating and not meditating is the path of the wisdom of the Dharmadhatu. Thus, on the essence of the five elements, there is the bindu of the cause. Outwardly, it appears as the five elements; inwardly, as the five aggregates; secretly, as the five essences; and very secretly,