Tibetan
ཏེ་བསྒོམས་པའི་དུས་སུ་ཚོགས་དྲུག་འགགས་ནས་དྲན་མེད་དུ་སོང་ན་ཞི་གནས་ཕྱོགས་གཅིག་དུ་ལྷུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྒོམ་པའི་གོལ་སར་འདུག་པའོ༔ དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བས་མ་གོས་སྣང་བ་ལ་ཤེས་པས་མ་དཔྱད་པར་རང་ས་ལ་གསལ་བའོ༔ དེས་དགོངས་པ་སྣང་སྲིད་གཞི་བཞག་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ དེ་གོང་དུ་གཞི་བཞེངས་ཞེས་ཚིག་མཐའ་ལ་རྟོག་བརྗོད་སྐྱེས་པ་དེ༔ འདིར་ཚིག་གི་སྤྲོས་པ་ཆོད་པ་དེ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་གཞི་ལ་བཞག་ནས་རང་སར་གྲོལ་བ་ནི་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་དང་མིང་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་རྣམས་རང་སར་བཞག་པས་ཚིག་ལ་མི་གནས་པར་རང་སར་གྲོལ་བ་ལ༔ གཞི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་བཞག་པ་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་དུས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་རྒྱས་གདབ་པས་དེའི་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ཏེ༔ དཔེར་ན་འཇིམ་པ་ལ་བརྐོས་ཕོར་བཏབས་པས་ཚྭ་ཚྭར་ཀྲོང་གིས་འོངས་བ་དང་འདྲ་བར༔ སྣང་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་ཆོས་སྐུར་ཀྲོང་གིས་འཆར་བར་ངེས་སོ༔ དེའི་དུས་ན་གང་ཟག་དེ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་ནས་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ༔ འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གིས་བློ་ཐོག་ན་གནས་པས་དེ་ཉིད་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་རང་སར་གནས་པ་ལ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ༔ འདི་དག་ནི་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ཀྱི་རྒྱུད་ནས་བཤད་པའོ༔ ལྟ་བ་ལ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་དེ་ལ་སྤྱིའི་ལྟ་བ་དང་༔ རང་གི་ལྟ་བ་གཉིས་སོ༔ སྤྱིའི་ལྟ་བ་ནི་ཐེག་པ་རིམ་པ་དགུ་སོ་སོར་འདོད་ལུགས་མི་འདྲ་བ་རྣམས་སོ༔ འདི་དག་ནི་ཚིག་གི་ལྟ་བ་ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ༔ རང་གི་ལྟ་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ལྟ་བ་སྟེ་ཕྱིའི་ཆོས་ཅན་ལ་བལྟས་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་༔ ནང་ཆོས་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང་༔ གསང་བ་རང་རིག་ལ་བལྟས་པས་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའོ༔ དེ་ཡང་མཐོང་ལུགས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན༔ ཆོས་ཅན་དུམ་བུ་བ་ལ་རྡོ་རྗེའི་མིག་གིས་བལྟས་པས་མཐོང་ལུགས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་སྒྱུ་མའམ༔ མདང་སུམ་རྨིས་པའི་རྨི་ལམ་ལྟར་མཐོང་བས༔ འཁྲུལ་བ་ཡང་དག་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ༔ དེ་ཁམས་གསུམ་དུ་བཟློག་པ་མེད་པས་བློ་བདེའོ༔ ཆོས་ཅན་བྱེ་བྲག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་བལྟས་པས༔ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་བས་ཆོས་ཉིད་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པར་རྟོགས་པས་རིག་པ་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པས་བློ་བདེ་བའོ༔ ནང་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་བལྟས་པས་རིག་མཉམ་ཐ་དད་མེད་པར་མཐོང་བས་ཆོ
Chinese
在修习禅定时，如果六识停止，陷入无意识状态，那被称为落入止住一处，也就是处于修行的过失之处。如此了知，即是了知不为显现所染，显现不由了知所评判，而于自处明晰。由此，意即安住于显有世间根本之见。在那之上，如果生起“建立根本”这样的词语执着，那么，此处断绝词语的戏论，一切积聚安住于根本，于自处解脱，即是显现与存在的法，以及名与字的积聚中显现的，安住于自处，不执着于词语，于自处解脱，这被称为安住于根本实相的本性之中。那时，烦恼本身被催发，其精华显现为智慧，譬如在泥土上雕刻碗，盐分会立刻涌出一样，显现执着的各种法，必定会立刻显现为法身。那时，给那个人命名，称为安住于法之时。轮回与涅槃的一切法，都安住于自己的智慧之上，不分离、不区分，安住于自处，这被称为禅修。这些是从《日月和合续》中宣说的。对于持续观修的瑜伽士来说，有共同的见解和自己的见解两种。共同的见解是指九乘次第各自不同的观点。这些是词语的见解，是执着于分别念的。自己的见解是大圆满无为任运的见解，即向外观察所知，见到无自性；向内观察法性，见到无生；秘密观察自明，见到明觉显现。那么，又是如何见到的呢？以金刚之眼观察所知，所见如所知显现为幻象，或者像梦中醒来一样，了悟到虚假并非真实存在，因此不会被三界所迷惑，内心安乐。以智慧之眼观察所知差别，见到世俗的意义显现各异，但无自性，如幻象一般，因此了悟到法性没有执着，明觉没有业和习气的依靠，内心安乐。以智慧之眼观察内法性，见到明觉无有相同和不同，因此了
English
When meditating, if the six consciousnesses cease and one falls into unconsciousness, that is called falling into a one-sided quiescence, which means being in a mistaken place of meditation. Knowing this, one knows that awareness is not tainted by appearances, and appearances are not judged by awareness, but are clear in their own place. Thus, it is said to abide in the view of the basis of appearance and existence. Above that, if conceptual elaborations arise at the end of the word, such as "establishing the basis," then here, the proliferation of words is cut off, and all accumulations are placed on the basis and liberated in their own place. That is, the phenomena of appearance and existence, and the collections of names and letters that arise, are placed in their own place, and without dwelling on words, they are liberated in their own place. This is called placing them in the nature of the basis of reality. At that time, the afflictions themselves are stimulated, and their essence manifests as wisdom. For example, just as when a bowl is carved from clay, salt immediately emerges, so too, the various phenomena of appearance-attachment will surely manifest directly as the Dharmakaya. At that time, giving that person a name is called the time of abiding in the Dharma. All the phenomena of samsara and nirvana abide in one's own mind, and without separating or distinguishing them, abiding in their own place is called meditation. These are explained in the Tantra of the Union of the Sun and Moon. For a yogi who continuously practices the view, there are two types of views: the general view and one's own view. The general view refers to the different tenets of the nine vehicles. These are the views of words, which are based on conceptual mind. One's own view is the view of the Great Perfection, effortless and spontaneous, which means that when looking at external phenomena, one sees them as without inherent existence; when looking at the inner nature of reality, one sees it as unborn; and when looking at the secret self-awareness, one sees awareness directly. So, how does one see it? When looking at fragmented phenomena with the vajra eye, one sees the appearances of phenomena as illusory, or like a dream dreamed in a drunken stupor. One realizes that delusion is not truly established, and therefore one is not confused by the three realms, and one's mind is at ease. When looking at specific phenomena with the eye of wisdom, one sees that the meanings of conventional truth appear in various ways, but are without inherent existence, like an illusion. Therefore, one realizes that the nature of reality has no fixation, and that awareness has no reliance on karma or habitual tendencies, and one's mind is at ease. When looking at the inner nature of reality with the eye of wisdom, one sees that awareness is without sameness or difference, and therefore