Chinese
说：“请派遣一位精通果秘密咒法的学者。”国王下令说：“去吧。”两位译师接到国王的命令后，前往印度，向国王因陀罗菩提致敬，献上之前国王的金字牌和金粉，并传达了之前的讯息。国王非常高兴，说：“让这两位西藏菩提萨埵住在这凉殿里。”当班智达们前来登记时，在宴请的席位上，国王说：“各位伟大的学者，吐蕃国王送给我一份非常好的礼物，为了回报这份礼物，请派遣一位精通果秘密咒法的班智达。”佛陀古赫亚导师说：“现在，那个被称为‘腰’的礼物在哪里？把他带到这里来。”国王带他来后，两位译师看到毗玛拉的身体的相好，生起了极大的信心。向上看时，他们同时看到了毗玛拉；向下看时，他们也向上看，从沙子里认出了他，然后站了起来，说出了“嘎嘎巴日”的声音。两位译师对这句话有两种理解方式： 洛乔（藏文），依靠弓箭，如果男人的拇指能够用力，箭就能将人送到彼岸。 卡瓦（藏文），依靠船只，如果听觉敏锐的人能够努力，人就能渡过大海。 他们理解了不同的词语，但意义相同。向毗玛拉请教后，他说：“依靠沙子，国王您如果能够放手，我就能利益西藏。”然后，他带着极其深奥的秘密心髓的经书一套，以及名叫阿阇黎塞宁布的仆人，出发了。那天晚上，所有的梦都变得混乱。梦见印度所有的花朵、果实、树木和庄稼都去了西藏；梦见日月都去了西藏的方向；那时，在寒林尸陀林，空行母们正在种植蔬菜；国王的计时器和手杖的计算全部都乱了。第二天早上，所有的印度人都聚集在国王的宫殿门前，讨论梦境。
English
Saying, "Please send a scholar who is proficient in the Dharma of the Fruit Secret Mantra." The king commanded, "Go." Upon receiving the king's command, the two translators went to India and paid homage to King Indrabodhi. They offered the king's previous golden patra and gold powder, and conveyed the previous message. The king was very pleased and said, "Let these two Tibetan Bodhisattvas stay in this cool palace." When the panditas came to register, at the banquet, the king said, "Great scholars, the Tibetan king has sent me a very good gift. In return for this gift, please send a pandita who is highly skilled in the Dharma of the Fruit Secret Mantra." The teacher Buddhaguhya said, "Now, where is that gift called 'waist'? Bring him here." After the king brought him, the two translators saw the signs and marks of Vimala's body and developed great faith. When looking up, they saw Vimala at once; when looking down, they also looked up and recognized him from the sand, and then stood up and uttered the sound "Gha Gha Pa Ri." The two translators had two ways of understanding this phrase: Lok Ros (Tibetan): Relying on bows and arrows, if a man's thumb can exert effort, the arrow will carry him to the other shore. Kawa (Tibetan): Relying on boats, if a keen-eared person can strive, he will cross the ocean. They understood different words but the same meaning. After asking Vimala, he said, "Relying on the sand, if you, the king, can let go, I will benefit Tibet." Then, he departed with a set of extremely profound Secret Essence teachings, along with a servant named Acharya Se'nyingpo. That night, all the dreams became chaotic. He dreamed that all the flowers, fruits, trees, and crops of India went to Tibet; he dreamed that the sun and moon went to the direction of Tibet; at that time, in the cool charnel ground, the dakinis were planting vegetables; the king's clock and the calculations of the staff were all messed up. The next morning, all the Indians gathered in front of the gate of the king's palace to discuss the dreams.
Tibetan
་བས་ཀུན་མཐུན་ཏེ་འདི་ཅིས་ལེན་གླེངས་པས༔ ལ་ལ་ན་རེ་ཅི་ཟེར༔ ལ་ལ་ན་རེ་ཅི་ཟེར་བས༔ བུད་མེད་ཅིག་ན་རེ༔ རྒྱལ་པོ་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲོངས་དང་༔ རྒྱལ་པོའི་མཆོད་གནས་བོད་ལ་ཤོར་རམ༔ སྔ་ལྟས་ནི་པཎྜི་ཏ་མཁས་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་བརྩམས་ནས་དཔེ་ཙམ་མེད་པ་ཡིན་པས༔ རྒྱལ་པོ་ལ་དྲིས་པས་ཁ་རྩང་བྱེ་མ་ལ་བོད་དུ་ཤོར་ཟེར་བས༔ རྒྱ་གར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྐང་མགྱོགས་བརྫངས་ནས༔ བོད་ཀྱི་ལུང་མདོ་དང་སྲང་མདོ་ཐམས་ཅད་དུ་མདོ་བྱང་བཏགས་ཏེ༔ བོད་ཀྱི་བནྡེ་གཉིས་ཀྱིས་མཐའི་མོན་བུ་ཕྲ་མེན་གྱི་ངན་སྔགས་ཁྱེར་ནས་སོང་བས་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྣམས་ཕུང་ངོ་ཞེས་མདོ་བྱང་མང་པོ་བཏགས་པས༔ དུས་དེ་ཙམ་ན་བྱེ་མ་ལ་མུ་ཏྲ་སྤྱན་དྲངས་ནས༔ དཔལ་བསམ་ཡས་སུ་བྱོན་ཏེ༔ ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་ངོ་སོ་བཅས་པས་རྒྱལ་པོ་ལ༔ པཎྜི་ཏ་ནི་གྲུབ་པ་ཐོབ་ཅིང་འཕོ་བའི་སྐུར་སླར་སེམས་ཅན་དོན་དུ་བཞེངས་པ་སྤྱིར་སྡེ་སྣོད་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་ཅིང་༔ མཆོག་ཏུ་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ལ་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་འབྱོངས་པ༔ རྒྱ་གར་དུ་དཔེ་ཙམ་ཡང་མ་བཞག་པར་བོད་དུ་བསྣམས་ནས་བྱོན་ནས་མཆིས་སོ་ཞེས་བསྙད་པས༔ རྒྱལ་པོའི་ཞལ་ནས་དོ་ནུབ་དབུ་ཚལ་གསེར་ཁང་དུ་བཞུགས་དང་༔ ནང་པར་དྲོ་གང་དུ་མོས་པ་དང་སྤྲོ་བ་བྱའོ་གསུངས་ནས༔ དབུ་ཚལ་དུ་བཞུགས་སོ༔ དུས་དེ་ཙམ་ན་བོད་ཀྱི་བློན་པོ་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་བྱང་བཀླག་པ་དང་༔ བསམ་ཡས་སུ་པཎྜི་ཏ་བྱོན་ནོ་ཞེས་ཐོས་ནས༔ བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱན་སྔར་འདུག་ནས་འོ་སྐོལ་གྱི་འདི་ན་མཐའི་མོན་བུ་ཕྲ་མེན་གྱི་ངན་སྔགས་སྣ་ཚོགས་པ་ཁྱེར་བ་ཡོད་གདའ༔ རྒྱལ་པོས་བཀའ་ཆད་གསོལ་བ་འདིར་མ་བཞག་པར་ཞུ་བ་ཕུལ་ཏེ༔ ནང་པར་ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་སྐུ་མདུན་ཕྱིན་ཏེ༔ ཞལ་མཇལ་བར་ཞུ་ཞེས་བསྙད་པས༔ རྒྱལ་པོའི་ཞལ་ནས་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་དེ་པཎྜི་ཏ་གཤའ་མ་མིན་པར་འདུག༔ ཕྲ་མེན་གྱི་ངན་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཁྱེར་བ་ཡིན་པར་འདུག་པས་ཞག་འགའ་མཚན་བརྟག་གོ་གསུངས་ནས་མ་གནང་ངོ་༔ དེ་ནས་ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་༔ ཞག་གསུམ་དབུ་ཚལ་དུ་ཉལ་བའི་ནང་མ་གཅིག་བི་མ་བཞེངས་ནས༔ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ༔ གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་ཡེ་ཤེས་ལྷ་ཡིས་ཕྱག་བགྱིའོ༔ ཞེས་ཕྱག་མཛད་པས༔ དེར་ལྡེར་བཟོ་རྣམས་ཐལ་བར་ཕུང་གིས་སོང་བས་ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་པས༔ འོ་དེ་ཀུན་ཕྲ་མེན་གྱི་ངན་ཐབས་ཡིན་གསུངས་ནས༔ ཡང་ལོ་ཙཱ་གཉིས་སེམས་རབ་ཏུ་མ་བདེ་སྟེ༔
Chinese
众人皆同意，议论纷纷，有人说：“说什么呢？” 有人说：“说什么呢？” 一位妇女说：“请到国王面前去吧！国王的供养处要被西藏夺走了吗？” 之前的征兆是，一位博学的班智达创作了果金刚乘的法，是前所未有的。禀告国王后，国王说昨天在杰玛（地名）被西藏夺走了。于是印度的众人派出了快马，在西藏的所有路口和街口都悬挂了告示，说西藏的两个僧人带着边境地区的门布扎门（地名）的恶咒走了，西藏的各个王国都要毁灭了。悬挂了很多这样的告示。当时，从杰玛迎请来了手印，来到了吉祥桑耶寺（桑耶寺）。两位译师竭力向国王禀告说：“这位班智达是获得了成就，为了利益众生而转世的化身，普遍精通所有的经藏，尤其对果金刚乘的甚深密意已经通达，在印度连一个字都没有留下，全部带到了西藏。” 国王说：“今晚住在王宫金殿里，明天早上想做什么就做什么。” 于是就住在了王宫里。当时，西藏的那些恶毒大臣们读了告示，听说班智达来到了桑耶寺（桑耶寺），大臣们在国王面前禀告说：“我们这里有很多边境地区的门布扎门（地名）的各种恶咒。” 请求国王不要留在这里，降下惩罚。第二天，两位译师来到国王面前，说要拜见国王。国王说：“你们两个，看来这个班智达不是真的，是带着各种扎门（地名）的恶术来的，要观察几天。” 于是没有允许。之后，两位译师非常痛苦，在王宫里躺了三天，其中一位建造了毗摩，礼拜遍照佛身之神，身之神智慧神，于是墙上的雕塑都化为灰烬，两位译师感到惊奇，禀告了国王。国王说：“那些都是扎门（地名）的恶术。” 两位译师心里非常不安。
English
Everyone agreed and discussed it. Some said, "What are they saying?" Some said, "What are they saying?" A woman said, "Please go before the King! Is the King's place of offering going to be taken by Tibet?" The previous sign was that a learned Pandit had composed the Dharma of Fruit Vajrayana, which was unprecedented. After reporting to the King, the King said that yesterday it was taken to Tibet in Jema (place name). So the people of India sent fast horses and hung notices at all the intersections and street corners of Tibet, saying that two Tibetan monks had taken the evil mantras of Menbu Tramen (place name) from the border area, and all the kingdoms of Tibet would be destroyed. Many such notices were hung. At that time, Mudra was invited from Jema and came to glorious Samye Monastery (桑耶寺). The two translators earnestly reported to the King, "This Pandit has attained accomplishment and is an incarnation who has reincarnated to benefit sentient beings. He is universally proficient in all the Tripitaka, and especially the profound meaning of Fruit Vajrayana has been thoroughly understood. Not even a single word was left in India, and all of it was brought to Tibet." The King said, "Tonight, stay in the golden palace of the royal palace, and do whatever you want to do tomorrow morning." So they stayed in the royal palace. At that time, those vicious ministers of Tibet read the notices and heard that the Pandit had come to Samye Monastery (桑耶寺). The ministers reported to the King, "We have here various evil mantras of Menbu Tramen (place name) from the border area." They requested the King not to stay here and to inflict punishment. The next day, the two translators came before the King and said they wanted to see the King. The King said, "You two, it seems that this Pandit is not genuine, but is bringing various evil arts of Tramen (place name). We will observe for a few days." So he did not allow it. After that, the two translators were very distressed and lay in the royal palace for three days. One of them built Vima and worshiped the God of Vairocana's Body, the God of Body, the God of Wisdom. Then the sculptures on the wall turned to ashes. The two translators were amazed and reported to the King. The King said, "Those are all evil arts of Tramen (place name)." The two translators were very uneasy.
Tibetan
བདག་ཅག་གཉིས་རྒྱ་གར་ཙམ་ནས་དཀའ་ལས་སྤྱད་ནས༔ མཁས་པ་ངོ་མཚར་འདི་ལྟར་བུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ༔ རྒྱལ་པོ་འདི་ཅི་ཡིན་སྙམ་ནས་ཐུགས་མུག་གོ༔ དེ་ནས་ཡང་ཞག་གསུམ་གྱི་ནང་པར་བཞེངས་ནས༔ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ༔ གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྷ་ཡིས་དབང་བསྐུར་རོ༔ ས་ཕུང་དབུ་ཞྭ་ཕུད་ནས་བསྐོན་པས༔ སྐུ་གཟུགས་སྔོན་མ་བས་རབ་ཏུ་ལེགས་པ༔ རྒྱ་གར་གྱི་ལུགས་སུ་བྱུང་སྟེ༔ གཟི་མདངས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་ཡང་ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་པས༔ དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཐུགས་ཆེས་ཏེ༔ འོ་ན་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་སུ་རྐང་མགྱོགས་བརྫངས་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་གི་ཚེས་གསུམ་གྱི་ཉིན་པར་འདུས་ཤིག་པར་བཏང་ནས༔ དེ་ནས་ཟླ་གཅིག་གི་ནང་པར་དབུ་རྩེ་རིགས་གསུམ་སྒོ་མདུན་དུ་གཡས་སུ་རྒྱལ་པོ་ལ་གཡུ་ཁྲི་རབ་ཏུ་འཕང་མཐོ་བ་བརྩེགས༔ གཡོན་དུ་གསེར་སྦྲམ་གྱི་ཁྲི་རབ་ཏུ་འཕངས་མཐོ་བ་བརྩེགས་བོད་ཀུན་འདུས་ནས་རྒྱལ་པོས་པཎྜི་ཏ་ལ་ཕྱག་འཚལ་མཛད་པས༔ རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་ཀར་དར་མེན་གྱི་དཀྱིལ་ན་རིགས་གསུམ་མགོན་པོའི་ལྷ་བཀྲ་ཡལ་ལེ་འདུག་པ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་སྟེ་དེ་ལྟར་འདུག་པས༔ བི་མ་ལས་དབུའི་རིན་པོ་ཆེ་པྲོག་ཞུ་ལ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཞེས་སེ་གོལ་བརྡབས་པས་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སུ་ཀུན་གྱིས་བཀྲ་ཡལ་ལེ་མཐོང་བས་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་མི་ཙམ་གྱིས་བསྟོད་པ་ལེགས་སོ༔ འདིའི་དུས་ན་བི་མ་ལས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་བཞེས་པ་ལགས༔ རྗེ་བློན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་དེ་ལྟར་མི་མངའ་ཡང་གདུལ་བྱ་ལ་དགོངས་པའོ༔ དེ་ལྟར་བི་མ་ལ་དང་སྤྲུལ་པའི་རྗེ་བློན་གཉིས་མཇལ་བའི་ཚེ༔ སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་དང་བརྒྱད་ཅུ་ཐམ་པ་ལོན་པ་ལགས་སོ༔དུས་དེ་ཙམ་ན་བི་མ་ལ་མཆོད་གནས་དམ་པར་མི་བཟུང་༔ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དབུ་མའི་ཆོས་གསུང་ཞིང་བཞུགས་ཏེ་བི་མ་ལ་དྲོ་ལ་བཞུད་པའི་བར་དུ༔ སྡུད་པ་གསུང་བའི་ཁྲིའི་རྩར་སྤྲང་པོ་གཅིག་བྱུང་སྟེ༔ དེས་གཞན་གྱིས་མ་ཚོར་བའི་ཡི་གེ༔ ཉན་ཐོས་བྱིས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སངས་མི་རྒྱ༔ ཕོ་རོག་རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་ས་གཞིའི་དལ་མི་སྙོམས༔ བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་པ་གཅིག་བྲིས་པ་འདུག་ནས༔ དེ་ནས་བི་མ་ལས་ཁྲི་ཁར་བྱོན་ནས་ཀ་བ་ལི་ཞལ་ཕྱེ་བས་ཡི་གེ་མཐོང་བས༔ བི་མ་ལའི་ཞལ་ནས་འདིར་སུ་འོངས་གསུངས་སོ༔ ཆོས་ཉན་པའི་གྲྭ་པ་དེ་དག་རྣམས་ན་རེ་སུ་ཡང་མ་བྱུང་ཟེར་རོ༔ ཁྱེའུ་གཅིག་ན་མེད་ཅི་རྩ་ན་སྤྲང་པོ་རྒད་པོ་གཅིག་ཀོར་ཀོར་འདུག་པ་ཡིན་ཟེར་བས༔ བི་མ་ལའི་ཞལ་ནས་སྤྲང་པོ་དེ་ཚོལ་དང་གསུངས་ནས་
Chinese
我们两个从印度那边历经千辛万苦，才把这样一位了不起的智者迎请过来，心想这位国王到底是什么人啊，感到很沮丧。之后又过了三天，国王起身，（观想）毗卢遮那佛形象之神，智慧之神为形象之神灌顶。摘下土堆头饰戴上，身体比以前更加庄严，按照印度的习俗，变得光彩照人，两位译师又向国王禀告。之后国王非常高兴，说道：“那么就派快马到吐蕃（西藏）各地，让他们在一个月后的初三聚集。”之后在一个月内，在乌孜（地名）三怙主门前，右边为国王堆砌高高的绿松石宝座，左边堆砌高高的黄金宝座，吐蕃（西藏）所有人都聚集起来，国王向班智达顶礼。所有人都看到国王的心间，在丝绸的中央，三怙主之神清晰地显现，就这样显现着。这时，比玛拉（比玛拉米扎）在头顶的珍宝帽上，念诵“嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）”并摇动手铃，所有人都清晰地看到五方佛，吐蕃（西藏）的人们都赞叹不已。此时，比玛拉（比玛拉米扎）已经三百岁了。虽然君臣们没有这样的能力，但这是为了调伏所化众生啊。就这样，比玛拉（比玛拉米扎）和化身君臣相见之时，是佛陀涅槃后一千八百周年。那时，比玛拉（比玛拉米扎）不被视为圣地，只是宣讲般若和中观之法，比玛拉（比玛拉米扎）直到中午离开之前，一位乞丐来到宣讲《摄类法》的法座前，他写下别人没有察觉的文字：声闻小乘之法不能成佛，乌鸦以金刚步调无法平整大地，写下这样的双关语。之后，比玛拉（比玛拉米扎）来到法座上，打开卡巴拉（颅器），看到了文字，比玛拉（比玛拉米扎）说道：“这里是谁来的？”听法的僧人们都说：“谁也没有来。”一个小孩子说：“没有，怎么没有，有一个老乞丐在那里转来转去。”比玛拉（比玛拉米扎）说道：“去找那个乞丐。”
English
We two endured hardships all the way from India to invite such an extraordinary scholar. We wondered, 'What kind of king is this?' and felt discouraged. Then, after three more days, the king arose and (visualized) the deity of Vairocana's form. The wisdom deity empowered the deity of form. Removing the earth mound headdress and putting it on, his body became even more magnificent than before. Following the Indian custom, he became radiant and glorious. The two translators then reported to the king. After that, the king was very pleased and said, 'Then send swift messengers to all parts of Tibet, telling them to gather on the third day of the month in one month's time.' Then, within a month, in front of the Utsé Riksum (place name) gate, on the right, a high turquoise throne was piled up for the king, and on the left, a high golden throne was piled up. All of Tibet gathered, and the king prostrated to the Pandit. Everyone saw that in the king's heart, in the center of a silk cloth, the deities of the Three Protectors were clearly visible, appearing in that way. At that time, Vimala (Vimalamitra), on his precious crown, recited 'Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊), Hum (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)' and shook the hand bell. Everyone clearly saw the Five Buddhas, and the people of the Tibetan kingdom praised him greatly. At this time, Vimala (Vimalamitra) was three hundred years old. Although the lords and ministers did not have such abilities, it was for the sake of taming those to be tamed. Thus, when Vimala (Vimalamitra) and the incarnate lords and ministers met, it was one thousand eight hundred years after the Buddha's Nirvana. At that time, Vimala (Vimalamitra) was not regarded as a sacred site, but simply taught the Prajnaparamita and Madhyamaka doctrines. Until Vimala (Vimalamitra) left at noon, a beggar came to the throne where the Compendium of Topics was being taught. He wrote words that others did not notice: The Hearer's Small Vehicle Dharma cannot attain Buddhahood; a crow cannot level the ground with a vajra gait. He wrote such a double entendre. After that, Vimala (Vimalamitra) came to the throne, opened the kapala (skull cup), and saw the writing. Vimala (Vimalamitra) said, 'Who came here?' The monks listening to the Dharma all said, 'No one came.' A small child said, 'No, there was an old beggar wandering around.' Vimala (Vimalamitra) said, 'Go find that beggar.'