Tibetan
ས་སྟོང་པ་དང་༔ གཉེན་པོ་སྟོང་པ་དང་༔ གཞི་ལ་ལས་པའི་སྟོང་པའོ༔ དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་སྟོང་པ་ནི༔ ཟད་ནས་སྟོང་པ་དང་༔ མེད་ནས་སྟོང་པ་དང་༔ བརྟགས་པའི་མིང་སྟོང་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ༔ འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ༔ ལམ་སྟོང་པ་ནི༔ ཡོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མི་གནས་པའི་སྟོང་པ་ལམ་དུ་བྱེད་དེ༔ མི་དམིགས་པར་བསྔོ་བ་རྣམས་སོ༔ ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་ནི༔ ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་རྒྱང་ཆད་པའོ༔ བློས་བྱས་སྟོང་པ་ནི༔ དངོས་པོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་མེད་པར་བསྒོམས་ནས་སྟོང་པ་ལ་ཞེན་པའོ༔ རྒྱུན་ཆད་སྟོང་པ་ནི༔ དང་པོ་ཡོད་ལ་ཐ་མ་མེད་པར་འགགས་པར་འདོད་པའོ༔ རྒྱས་འདེབས་སྟོང་པ་ནི༔ དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་པས་རྒྱས་འདེབས་ཏེ༔ སྟོང་སྙམ་པའི་བློ་དང་མ་བྲལ་བའོ༔ གཉེན་པོ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཏུ་མ་ཤེས་པས་སྟོང་པ་ནི༔ རྣམ་རྟོག་རེ་སྐྱེས་པ་དང་༔ སྟོང་པ་རེ་བསྟན་པའོ༔ གཞི་ཐོག་ཏུ་ལས་པའི་སྟོང་པ་ནི༔ སྟོང་པ་དང་རིག་པ་གཉིས་སུ་མ་འདྲེས་པར་སྟོང་པའི་ཁུངས་དང་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ཅིང་དགེ་བ་མི་སྤྱོད་སྡིག་པ་མི་སྤོང་བ་རྣམས་ནི༔ ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ལས་ལོག་ཅིང་གོལ་བའོ༔ ཡང་དག་པའི་སྟོང་པ་ལ་གཉིས་ཏེ༔ རིམ་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ ཐོད་རྒལ་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ༔ རིམ་སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི༔ དང་པོ་ཕྱིའི་ཡུལ་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ དེ་ནས་ནང་གི་སེམས་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ དེ་ནས་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་སྟོང་པ་དང་༔ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་པ་དང་༔ ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རིམ་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡང་དག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ༔ ཐོད་རྒལ་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི༔ གནས་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ༔ དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི༔ རང་སོ་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོང་སྟེ༔ འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་བཞིན་ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན༔ སྣང་བདོ་བའི་དུས་ན་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་གཞི་དེ་གང་ཡང་མ་གཡོས་ཏེ༔ ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ལས་མ་འདས་པའོ༔ དེ་ཡང༔ སྐྱེ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས༔ སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད༔ ཅེས་སོ༔ རང་ཐོག་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྟེན་མེད་པར་སྟོང་སྟེ༔ གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བཞུགས་ཏེ༔ དེ་ཡང་ཡེ་སྟོང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྟོང་༔ དངོས་སྟོང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་༔ ཞེས་པས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཞི་ནས་མ་བཅོས་མ་བསླད་པར་གནས་པ་ལས༔ རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་མ་བཅོས་མ་བསླད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་བཞག་པས་གྲོལ་ལོ༔ གནས་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི༔ ཡེ་གདོད་མ་ནས་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་གྲུབ་མ་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ༔ དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ༔ རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ༔ སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་ཅེས་བྱ༔ ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་ཞེས་བྱ༔ དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་དོན་ལས་མ་འགྱུར་བའོ༔ དེ་ཡང་སྟོང་ལུགས་ཇི་ལྟར་སྟོང་ན༔ ཟབ་པའི་སྟོང་པ་ཐོག་མ་ཡོད་ལ༔ ཐ་མ་མེད་པས་མུ་སྟེགས་ཆད་པར་ལྟ་བ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་མིན༔ རྒྱུན་ཆད་སྟོང་པ་སྔ་མ་ཡོད་ལ་ཕྱི་མ་མེད་པ་ཡང་མིན༔ ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་སྔ་མ་ཡོད་ལ་ཕྱི་མ་མེད་པ་ཡང་མིན༔ བློ་སྟོང་པར་བཟུང་བ་དང་༔ གློ་བུར་དུ་སྟོང་པར་བཏང་བ་དང་༔ རིམ་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་ལམ་བྱེད་པ་དང་དེ་རྣམས་མིན་ཏེ༔ འདི་ནི་རྒྱུ་སྟོང་པས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་རང་རང་གིས་སྟོང་༔ རྐྱེན་སྟོང་པས་རྣམ་ཤེས་བློའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཐམས་ཅད་རང་སར་དག༔ གཞི་སྟོང་པས་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ལས་འདས༔ ལམ་སྟོང་པས་ལྟ་བ་དང་སྒོམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་འབད་རྩོལ་བྱ་མི་དགོས༔ འབྲས་བུ་སྟོང་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་བོ༔ དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྟོང་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་སྟོང་པ་ལས་མ་འདས་སོ༔ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པ་ལ་བཞི་སྟེ༔ དུས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་བྱ་བྱེད་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་མི་སྒྲིབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པས་འབྲས་བུ་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད༔ ཆོས་ཉིད་སྟོང་པར་ཤེས་པས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་གང་གིས་ཀྱང་ཕན་མ་བཏགས་ཤིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད༔ མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་འབྲས་བུ་རྒྱུར་མི་ལྡོག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྡོག་བྱ་བསྟན་པ་ནི༔ ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པས་རྒྱུ་མཚན་གཏན་ལ་མི་ཕེབས༔ མེད་པའི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པས་ཀུན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས༔ དངོས་པོ་མེད་
Chinese
地空性，对治空性，以及基于基础上的空性。其中，遍计所执空性是指：穷尽而空，无有而空，以及所执之名空，这些都是世俗的范畴。道空性是指：对于存在的实物不执著，将空性作为道，即不缘取而回向。暂时的空性是指：虚空空性遥不可及。由心所造的空性是指：将显现为实物的一切，通过心观修为空性，并执着于空性。断灭空性是指：认为最初存在，最终不存在而断灭。增长空性是指：对于所做的一切善事，都以空性来增长，即不离空之念。对治（未识自性清净）空性是指：生起一个分别念，就显示一个空性。基于基础而行的空性是指：空性和觉性没有混合，只是讲述空性的来源和功德，不行善也不断恶，这些都是偏离和违背法性空性。真正的空性有两种：次第空性和顿超空性。次第生起的空性是指：首先了悟外境为空性，因此是外空性；然后了悟内心的空性，因此是内空性；然后内外二者皆空；空性本身也不成立为空性；大空性；胜义空性；有为空性；超越边际空性；无始无终空性；无舍弃空性；自性空性；一切法空性；自相空性；不可得空性；无事物空性；自性空性；无事物之自性空性；通过次第了悟十八空性，从而证得法性之义，即真正的无生。顿超的空性是指：实相空性。其中，法性空性是指：各自的法性，无自性而空，就像一切显现如八种幻象一般，本来就没有成立。在显现增盛之时，法性
English
Ground emptiness, antidote emptiness, and emptiness based on the ground. Among these, the emptiness of complete imputation refers to: emptiness due to exhaustion, emptiness due to non-existence, and the emptiness of imputed names; these are all worldly categories. Path emptiness refers to: not dwelling on existing entities, taking emptiness as the path, i.e., dedicating without focusing on anything. Temporary emptiness refers to: the emptiness of space being infinitely distant. Emptiness created by the mind refers to: meditating on all that appears as real as empty through the mind, and clinging to emptiness. Interrupted emptiness refers to: believing that initially there is existence, but ultimately there is non-existence and cessation. Increasing emptiness refers to: increasing all virtuous deeds done with emptiness, i.e., not separating from the thought of emptiness. Antidote (not knowing self-nature as pure) emptiness refers to: when a conceptual thought arises, an emptiness is shown. Emptiness based on the ground refers to: not mixing emptiness and awareness, only speaking of the source and qualities of emptiness, not practicing virtue or abandoning evil; these are all deviating and straying from the emptiness of dharmata. There are two kinds of true emptiness: gradual emptiness and sudden transcendence emptiness. Gradual emptiness refers to: first realizing that the external environment is empty, therefore it is external emptiness; then realizing that the internal mind is empty, therefore it is internal emptiness; then both internal and external are empty; emptiness itself is also not established as emptiness; great emptiness; ultimate emptiness; conditioned emptiness; emptiness beyond extremes; emptiness without beginning or end; emptiness without abandonment; self-nature emptiness; emptiness of all dharmas; self-characteristic emptiness; unobtainable emptiness; emptiness of no thing; essence emptiness; essence of no thing emptiness; by gradually realizing the eighteen emptinesses, one attains the meaning of dharmata, which is true non-arising. Sudden transcendence emptiness refers to: the emptiness of reality. Among these, dharmata emptiness refers to: each's own dharmata, empty of self-nature, just as all appearances are like eight illusions, originally not established. At the time when appearances increase, dharmata
Chinese
如是空性的基础，任何也未曾动摇，未曾超出法性空性。即是，从无生中生出一切，仅仅生出之时即是无生。如是说。自身本具的法性无有依赖而空，基、道、果一切都安住于大空性一味的体性中，一切时中安住，即是从本来无有初始时就空，实空自性空。如是，法性空性从根本上不作改造不作错乱而安住，瑜伽士也不作改造不作错乱而自然安住而解脱。安住之法空性即是，从本来原始时就未曾成立为轮回涅槃二者，是为如是性，是为大清净，是为三有本来清净，是为三界完全解脱，证悟此即不离其义。又是如何空法而空呢？甚深之空有始无终，如外道断见一般，那也不是。断灭空，先前有而之后没有，也不是。短暂之空，先前有而之后没有，也不是。心中执为空，突然放空，逐渐以空为道，这些都不是。此乃因空故，业和异熟各自空。缘空故，名识心的一切幻化皆自解脱。基空故，法性本体超越了识别。道空故，不需勤作观修和行为。果空故，轮回涅槃二者任何也不成立。又是从无始以来就空，故轮回涅槃之法未曾超出空性。指示空性之意有四：通达一切时空故，有不被行为作风所遮蔽之必要。不住于有无任何边故，有远离对果的希冀和担忧之必要。知晓法性空故，一切善根不被任何事物助益而完全圆满之必要。迅速现证菩提，有果不退转为因之必要。指示空性之所遣除是：从有之事物中遣除故，理由不能确定。从无之事物中遣除故，一切安住于彼之自性中。无有事物
English
Thus, the basis of emptiness has not moved in any way, and has not gone beyond the emptiness of dharmata. That is, everything arises from the unborn, and at the very moment of arising, there is no birth. So it is said. The self-existing dharmata is empty without reliance. The basis, path, and fruition all abide in the essence of the great emptiness at all times. That is, it is empty from the beginningless beginning, and empty by its very nature. Thus, the emptiness of dharmata abides from the very beginning without being fabricated or corrupted. The yogi also attains liberation by naturally abiding without fabrication or corruption. The emptiness of the state of abiding is such that it has never been established as samsara or nirvana from the very beginning. It is called Thusness, it is called Great Purity, it is called the Primordial Purity of the Three Realms, it is called the Complete Liberation of the Three Realms, and realizing this does not deviate from its meaning. Furthermore, how does emptiness empty? Profound emptiness has a beginning but no end, like the nihilistic view of the tirthikas, which is not it. Intermittent emptiness, which has a beginning but no end, is also not it. Ephemeral emptiness, which has a beginning but no end, is also not it. Holding the mind empty, suddenly letting go into emptiness, and gradually making emptiness the path, these are not it. This is because the cause is empty, so actions and their results are empty by themselves. Because the conditions are empty, all the magical displays of consciousness and mind are liberated in their own place. Because the basis is empty, the essence of dharmata transcends identification. Because the path is empty, there is no need to strive for view, meditation, and conduct. Because the fruit is empty, neither samsara nor nirvana is established anywhere. Moreover, it is empty from beginningless time, so the dharmas of samsara and nirvana have not gone beyond emptiness. There are four points in explaining the intention of emptiness: Because all times are realized as empty, there is a need not to be obscured by actions and conduct. Because one does not abide in any extreme of existence or non-existence, there is a need to be free from hope and fear of results. Because the emptiness of dharmata is known, there is a need for all roots of virtue to be completely perfected without being aided by anything. Quickly attaining complete enlightenment, there is a need for the fruit not to revert to the cause. What is to be refuted by emptiness is shown as follows: Because it is refuted from existing things, the reason cannot be established. Because it is refuted from non-existing things, everything abides in its own nature. There are no things