Tibetan
་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་ཁོང་སློད་ལ་གྱིན་འདའ་ཙམ་དུ་མ་ཡེངས་པར་བཞག་གོ༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི༔ དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་ལ་མ་བཅོས་མ་བསླད་པ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཡང་ལུང་ལས༔ མ་བཅོས་མ་བསླད་རྣམ་དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས༔ རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོའི་ཐུགས་དང་ཡེ་ནས་མཉམ༔ རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་ཕྱིར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད༔ འབྲས་བུ་གདོད་ནས་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཡིན༔ ཞེས་དང་༔ སེམས་མ་བཅོས་པ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩལ་བསྟན་པ་ནི༔ མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཡིན་ཏེ༔ ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་༔ ལྷའི་རྣ་བའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་དུག་རྩིར་བསྒྱུར་བ་དང་སྐོམ་ལས་གཤེར་གསེར་ལས་བྱེ་མ་བྱེ་མ་ལས་གསེར་མེའི་ཕུང་པོ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའོ་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་༔ འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་༔ ལྐོག་འབུག་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་༔ དབང་པོ་རྣམ་དག་གི་གནས་ཞིང་ཁམས་བརྒྱད་སྦྲུལ་ཞི་ཁྲོ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལྟ་བུར་ལྟ་བའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཡི་གེ །ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་སུ་མ་འདྲེས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་ཆོས་བསྟན་ནོ་ཡིན་ནོ༔ ཡང་ན་རྫུ་འཕྲུལ་དང་རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་༔ ཆོས་སྟོན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་༔ ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་བ་ནི༔ སེམས་ཀྱི་རྩལ་ཡིན་ནོ༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི༔ ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་སྐུ་ལྔར་འབྱུང་སྟེ༔ དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་༔ ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་དང་༔ འབྱུང་བ་ལྔ་དང་༔ ཡུལ་ལྔ་དང་༔ ཁ་དོག་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྟོགས་པས༔ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་༔ ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་༔ མཉམ་པ་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་༔ སོ་སོའི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་དང་༔ བྱ་བ་གྲུབ་པའི་དེ་ཉིད་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་དང་༔ རྒྱལ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་རིགས་ལྔ་དང་༔ ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྐུ་ལྔར་འཆར་བ་ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནོ༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་ནི༔ གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ ནང་འཛིན་པ་དང་ངར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་ནི༔ ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་འབྱུང་སྟེ་འཛིན་རྟོག་གོ༔
Chinese
于任何也不作意之状态中，放松而住，仅稍作休息，不令散乱。菩提心之真实性乃是，《于如是性中》不改造不掺杂，即是不变异之自性。彼亦如经云：不改造不掺杂，清净法界，与诸佛海之心，本即平等。因即是果故，无可修成，果本初即清净，即是佛。如是说。心不改造，即是法身。如是说。菩提心之力量显现者，乃是六神通，即是天眼通，以及天耳通，以及他《将毒药转为甘露，以及将干渴转为湿润，黄金转为沙砾，沙砾转为黄金，火聚寂灭等等》心智之神通，以及知晓死亡与转生之神通，以及知晓隐秘之神通，以及清净诸根之境。《八地，调伏寂怒本尊，轮回涅槃一切，视如咒语之声的文字。于不杂各种文字中，圆满对任何所化众生宣说佛法。》是也。又或者，神变以及随顺示现之神变，以及说法之神变，以及完全示现之神变生起，乃是心之力量。菩提心之功德乃是，显现为五智与五身，彼亦是五蕴，以及五烦恼，以及五大种，以及五境，以及五色等等，由菩提心之证悟故，法界《知晓一切无生》之智慧，以及《由知晓一切》如镜之智慧，以及平等《知晓一切无二》性之智慧，以及个别思择之《知晓法性》智慧，以及成所作之《知晓彼性离于勤作与成就》智慧，以及诸佛《五烦恼》五部，以及《五智》显现为五身《法身报身化身五智之》乃是心之功德。未证悟菩提心之过患乃是，能取与所取二者，内执《著与我执》之心，以对补特伽罗执著为我，乃是烦恼之障碍生起，即是执著分别。
English
In a state of non-conceptualization, relax and abide, merely resting for a moment, without allowing distraction. The very nature of Bodhicitta is, "In suchness," unadulterated and untainted, which is the unchanging essence. As it is said in the scriptures: Unadulterated and untainted, the pure Dharmadhatu, is inherently equal to the hearts of the Buddhas. Since the cause is the fruit, it cannot be cultivated, the fruit is primordially pure, which is the Buddha. Thus it is said. The unadulterated mind is the Dharmakaya. Thus it is said. The manifestation of the power of Bodhicitta is the six superknowledges, namely the superknowledge of the divine eye, and the superknowledge of the divine ear, and the superknowledge of others' minds transforming poison into nectar, and turning thirst into moisture, gold into sand, sand into gold, the extinguishing of a fire, and so on, and the superknowledge of knowing death and rebirth, and the superknowledge of knowing the hidden, and the realm of pure faculties. The eight bhumis, subduing peaceful and wrathful deities, all of samsara and nirvana, viewing as the letters that teach the Dharma like the sound of mantras. In the unmixed variety of letters, perfectly teaching the Dharma to any who can be tamed. It is also the manifestation of miracles and subsequent miracles, and the miracles of teaching the Dharma, and the miracles of complete manifestation, which are the power of the mind. The qualities of Bodhicitta are the manifestation of the five wisdoms and the five bodies, which are also the five skandhas, and the five afflictions, and the five elements, and the five objects, and the five colors, and so on. Through the realization of Bodhicitta, the wisdom of the Dharmadhatu knowing all as unborn, and the mirror-like wisdom from knowing all, and the wisdom of equality knowing all as non-dual, and the wisdom of individual discrimination knowing the nature of phenomena, and the wisdom of accomplishing activities knowing that nature is free from effort and accomplishment, and the Buddhas five afflictions five families, and the five wisdoms manifestation as the five bodies Dharmakaya, Sambhogakaya, Nirmanakaya, of the five wisdoms are the qualities of the mind. The faults of not realizing Bodhicitta are the duality of grasper and grasped, the mind of internal clinging attachment and self-grasping, clinging to the person as self, which is the arising of the obscuration of afflictions, which is clinging to conceptualization.
Tibetan
ཕྱི་བཟུང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་ནི༔ ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་འབྱུང་སྟེ་གཟུང་རྟོག་གོ༔ གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྲིད་གསུམ་དུ་འཁྱམས་ཤིང་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁོར་རོ༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གོལ་ས་ནི༔ རྟག་ཆད་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་རྒྱུད་དུ་མཐོང་ཞིང་རྟོག་པ་རང་སར་འཇོག་ན་རྟག་པར་འཛིན་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོར་ལྟུང་༔ ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དང་༔ རང་རྒྱལ་འགོག་པ་དང་༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤྱོད་པ་དང་༔ བསྒྱུར་ན་གསང་སྔགས་པ་ ཐེག་པ་དམན་པར་ལྟུང་༔ ཉོན་མོངས་པ་མཚན་མའི་དངོས་པོ་དང་༔ སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་གསལ་བ་དང་༔ སྟོང་པ་དེ་ལ་ཞེན་པ་དང་བདེ་བ་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་ན་རྟག་པར་ལྟུང་༔ དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདོད་ན་ཆད་པར་ལྟུང་ ངོ་༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི༔ དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྤང་བླང་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ལས་འདས་པར་མེད་ཅིང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ལས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ༔ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྐུ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའོ༔ སེམས་ཉིད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ༔ སློབ་དཔོན་བྱེ་མ་ལས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ༔ ལས་ཅན་ཅིག་དང་ཕྲད་པར་ཤོག༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ༔ ༄༅༔ ༔དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ སྟོང་ཉིད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་འདི་ལ་དོན་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ༔ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་ཚིག་དང༔ དབྱེ་བ་བསྟན་པ་དང་༔ སྟོང་ལུགས་བསྟན་པ་དང་༔ དགོས་པ་བསྟན་པ་དང་༔ ལྡོག་བྱ་བསྟན་པ་དང་༔ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚམས་བསྟན་པ་དང་༔ ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྐྱོན་སྤངས་པ་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ནོ༔ དེ་ལ་དང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི༔ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་མཐར་མ་ལྷུང་ཞིང་ཕྱོགས་རིས་དང་༔ སྔ་ཕྱི་དང་དུས་གསུམ་བར་མཚམས་དང་༔ སྐྱེ་འགག་དང་༔ འཁོར་འདས་དང་༔ འཕེལ་འགྲིབ་དང་གང་ཡང་མེད་པའོ༔ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ནི༔ སྟོང་ནི་ཕན་གནོད་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ལ༔ སྟོང་པ་ཉིད་པ་ནི་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ༔ ཉིད་ནི་དེ་ལས་མ་བཅོས་པར་བཞག་ན་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ༔ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི༔ གོལ་སར་ལོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༔ ཡང་དག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ༔ ལོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྒྱད་ཡོད་དེ༔ ཀུན་བརྟགས་སྟོང་པ་དང་༔ ལམ་སྟོང་པ་དང་༔ ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་དང་༔ བློས་བྱས་སྟོང་པ་དང་༔ རྒྱུན་ཆད་སྟོང་པ་དང་༔ རྒྱས་འདེབ
Chinese
执著于外在所执持的对境，就会产生所知障，这就是能取所取之分别念。由于能取和所取二者，流转于三有，轮回于六道。菩提心的歧途是：常断二见。也就是，如果将分别念视为自性，并将分别念安住于自身，就会执著于常，从而堕落为异生凡夫。「声闻」舍弃烦恼，「独觉」断除障碍，「菩萨」行持，如果改变，则「密宗士」会堕落于低劣的乘。如果认为烦恼是具有相状的实物，心性仅仅是如幻显现，空性（ शून्य，śūnya，shunyata，空性）「执着于此」，并且认为仅仅是安乐，就会堕入常边。如果认为这一切什么都没有，就会堕入断边。菩提心的果实是：舍弃和取舍这一切「超越有无常断」，无有并且了知平等性，由此在一切时，不离菩提心，修持彼真如之义，从而获得三身的果位。名为《心性总集之灯》，是导师贝玛所造，圆满。愿与具缘者相遇！རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ༔ ༄༅༔ ༔顶礼吉祥金刚持！此《空性总集之灯》以八个要点来阐述：空性的定义，以及分类的阐述，空性的方式的阐述，必要性的阐述，所断除的阐述，空性的界限的阐述，以及断除怀疑的过失，以这八个要点来阐述。其中，首先阐述空性的自性是：「在空性的自性中」不堕入有无常断等边见，没有偏颇，没有先后和三时之间的界限，没有生灭，没有轮涅，没有增减等等。
English
Grasping onto external objects to be grasped causes the obscuration of knowledge, which is the conceptualization of the grasper and the grasped. Due to the two, the grasper and the grasped, one wanders in the three realms and cycles in the six realms. The wrong path of bodhicitta is the two extremes of permanence and annihilation. That is, if one sees conceptualization as one's own nature and leaves conceptualization in its own place, one will grasp onto permanence and fall into being an ordinary person. "Shravakas" abandon afflictions, "Pratyekabuddhas" block obstacles, "Bodhisattvas" practice, and if changed, "secret mantra practitioners" will fall into inferior vehicles. If one thinks that afflictions are objects with characteristics, that the nature of mind is merely a clear illusion, emptiness (शून्य, śūnya, shunyata, emptiness) "clinging to that," and that it is merely bliss, one will fall into permanence. If one thinks that all of that is nothing, one will fall into annihilation. The fruit of bodhicitta is: abandoning and taking all of that "beyond existence, non-existence, permanence, and annihilation," without existence and knowing equality, thereby at all times, without straying from bodhicitta, practicing the meaning of that suchness, thereby obtaining the fruit of the three bodies. Called "The Lamp of the Collected Nature of Mind," it was made by the teacher Bema and is complete. May it meet with a fortunate one! རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ༔ ༄༅༔ ༔Homage to glorious Vajradhara! This "Lamp of the Collected Emptiness" is explained with eight points: the definition of emptiness, and the explanation of the divisions, the explanation of the way of emptiness, the explanation of the need, the explanation of what is to be abandoned, the explanation of the limits of emptiness, and the abandonment of the faults of doubt, explained with these eight points. Among them, first, the explanation of the nature of emptiness is: "In the nature of emptiness," not falling into extremes such as existence, non-existence, permanence, and annihilation, without bias, without before and after, and the boundaries between the three times, without arising and ceasing, without samsara and nirvana, without increase and decrease, and so on.