Tibetan
་རྒྱ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ༔ འདི་ལྟར་འབྲས་བུར་འདོད་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་ནས༔ འབྲས་བུ་ལ་མཚན་མར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ༔ སྐུ་ཡོད་ཕན་ཆད་ལུས་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནོ། ཚད་མེད་ནི་འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས༔ སྐུ་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་ས་ལ་བསྐྱལ་བས་ལུས་སུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་ལས་གྲོལ་བའི་དུས་ན༔ འདི་ལྟར་རང་གི་རྣ་བ་ལའང་མི་སྣང་བས་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཞེན་པ་རང་སར་དག་སྟེ་མཐར་ཐུག་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྣང་བ་འཆར་བའམ༔ དེ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་འམ་སྣང་བའི་མངོན་ཞེན་རང་ལོག་པ་ནི་ལུས་མེད་ཅེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཞེན་པ་ལས་བློ་ལྡོག༔ ལུས་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞེན་པ་ལས་ལྡོག༔ ལུས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་ལོངས་སྐུའི་ཞེན་པ་ལས་ལོགས་པས་ལུས་ཀྱི་མཐའ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་རང་བྲལ་བའོ༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུའི་གནད་ཡིག་ཡང་འབྱེད༔ ཨིཏི༔ ཡིད་ཆེས་མི་འགྱུར་བ་དོན་གྱི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ ཨྸ་ཡང་འབྱེད་གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ་རིག་པའི་རྒྱབ་རྟེན་གྱི་གནད་ཡིག་ཆེན་པོ་ལ༔ སྣང་བ་ལ་རིག་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བའི་ཐབས་ནི༔ ཐོག་ལྟ་བུའི་མན་ངག་ཡིན་ཏེ༔ འདི་ནི་རགས་པའི་འབྱུང་བས་མ་བསྒྲིབས་བར་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྣང་བའི་ཚེ༔ དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལ་ཡིད་ཆེས་མ་སྐྱེས་ན་འབྲས་བུ་གཏན་བརླག་ནས་སངས་རྒྱ་བ་རེ་བ་མེད་དོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་རིག་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཐོག་ལྟ་བུའི་དོན་གྱི་མན་ངག་གིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་གཅེས་སོ༔ དེ་ལྟར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱས་ནས༔ དབྱིངས་དང་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བ་ནི༔ མི་འགྱུར་བ་གཟེར་ལྟ་བུའི་མན་ངག་གིས་སའི་འཆར་སྒོ་ལ་ཡིད་ཆེས་བར་བྱ་སྟེ༔ རང་གི་མིག་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ན་མཐོང་བྱེད་དོན་གྱི་ལྟ་བ་གཏན་བརླག་སྟེ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཆོད་མི་སྲིད་དོ༔ འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་མ་ཆོད་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ་མེད་དོ༔ དེ་ལྟར་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བར་བྱས་ནས༔ རིག་པ་ཉིད་མཁའ་ལ་མངོན་སུམ་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་འཕྲལ་དུ་བཅོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་གནས་ཤིང་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ༔ མངོན་དུ་སྣང་མི་སྲིད་དོ་སྙམ་པའི་སྙེམ་བྱེད་ཀྱིས་རྟེན་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ན་རིག་པ་ཉིད་ཇི་སྲིད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ༔ འདི་ཉིད་ལ་མ་ཕེབས་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱ་བ་ག་ལ་སྲིད་པས༔ དེའི་ཕྱིར་ན་སྐར་མདའ་ལྟ་བུའི་མན་ང
Chinese
欲求果位者，若于显现立为空性之宗，则于果位执著名相。有身之时，因有肉身故，非为果位。若如是修持无量，则于此三身之显现，定解而置于法性穷尽之地，从执身为实的系缚中解脱之时，纵于自身之耳亦不显现，如是三身之执着于自处清净，终极显现法身之相，或于彼执着，或显现之实执自灭，是为无身，从法身之执着中转心。身者，乃从化身之执着中转心。身之殊胜者，乃从报身之执着中转心，故名为了悟身之边际之瑜伽士，即与一切身之执着自解脱者。复开示见、修、行、果之要诀。伊提。 顶礼于不退转信心之义天。 阿吽。复开示光明灯，觉性后盾之要诀大论中，显现为觉性之显现之方法者：初如星火之口诀也。此乃未为粗分之生起所障蔽，无碍显现之时，若未生起对法界灯之信心，则果位永失，无有成佛之希望。是故，以觉性无碍如星火之义口诀，令其不退转，至为重要。如是不退转之后，令法界与觉性不转为自性者：以不转如橛之口诀，应于地之显现生起信心，若自眼未信解如是性，则见者义之见地永失，不能断除错乱之显现。若不断除错乱之显现，则无有希求果位成佛之希望。如是觉性不转为自性之后，觉性于虚空显现，非是立即造作，乃是本来如是安住且显现者：若以不能显现之傲慢，不信赖所依，则觉性不能恒定，若不恒定于此，则果位成佛又岂能有？是故，如流星之口诀。
English
If one desires to attain the fruit, if one asserts emptiness for appearances, then one clings to characteristics in the fruit. As long as there is a body, because there is a physical body, it is not the fruit. If one practices limitlessness in this way, then upon this very appearance of the three bodies, having settled and placed it in the realm of the exhaustion of dharmata, at the time when one is liberated from the attachment of clinging to the body as real, even one's own ears do not appear, thus the clinging to the three bodies is purified in its own place, and ultimately the appearance of the dharmakaya arises, or clinging to that, or the self-grasping of appearance is self-reversed, this is called bodiless, turning the mind away from the clinging to the dharmakaya. "Body" means turning away from the clinging to the nirmanakaya. "The supreme of body" means turning away from the clinging to the sambhogakaya, therefore it is called a yogi who realizes the limit of the body, that is, one who is self-liberated from all clinging to the body. Also, the key instructions on view, meditation, conduct, and fruit are revealed. Iti. Homage to the deity of meaning, the unwavering faith. Ah Hum. Furthermore, in the great text of the key instructions on the lamp of clarity, the support of awareness, the method for the appearance of awareness as manifest appearance is: the oral instruction like a spark. This is when it appears unhindered without being obscured by the coarse elements, if faith in the lamp of the dharmadhatu is not generated, then the fruit is forever lost, and there is no hope of attaining Buddhahood. Therefore, it is supremely important to make the unobstructed awareness irreversible with the oral instruction of the meaning like a spark. Having made it irreversible in this way, what is to be done so that the dharmadhatu and awareness do not change into one's own nature is: with the oral instruction of immutability like a stake, one should have faith in the arising of the ground, if one's own eyes do not trust in suchness, then the view of the meaning of the seer is forever lost, and the confused appearance cannot be cut off. If the confused appearance is not cut off, then there is no hope of attaining the fruit of Buddhahood. Having made awareness unchangeable into its own nature in this way, the manifestation of awareness itself in the sky is not something immediately fabricated, but it is naturally abiding and appearing in that way from the beginning: if one does not trust in the basis with the arrogance of thinking that it is impossible to manifest, then awareness itself will never be settled, if one does not settle on this, how could there be the attainment of the fruit of Buddhahood? Therefore, the oral instruction like a shooting star.
Tibetan
ག་གིས་རིག་པ་མཁའ་ལ་དབྱུང་བ་རབ་ཏུ་གཅེས་སོ༔ དེ་ལྟར་རིག་པ་མན་ངག་གསུམ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་རིག་པ་དི་ཉིད་འཁོར་བ་ལ་མི་ལྡོག་པ་ཡིན༔ དེ་ཡང་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི༔ དེའི་ཕྱིར་ན་རིག་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མན་ངག་དཔག་ཆེན་གྱི་མདའ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་གིས་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་རབ་ཏུ་གཅེས་སོ༔ དེས་ན་མན་ངག་འདི་དག་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རང་གིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་ན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་ན་རིག་པ་དང་དབྱིངས་གཉིས་ལ་གཏད་པའི་འབེན་མ་བཅས་ན་སྣང་བ་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པས༔ དབྱིངས་རིག་གི་མན་ངག་བླ་མས་མངོན་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་གཅེས་སོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་དབྱིངས་དང་རིག་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་པས་རང་གི་སྨིན་དབྲག་ཏུ་གཏད་པ་ནི་རྡེག་པའི་དམིགས་གསལ་བའི་མན་ངག་སྟེ༔ འདི་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མ་གཏད་ན་དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་མི་ཟིན་པས༔ འདིར་ཤེས་པ་གཏད་པས་དབྱིངས་ལས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེའོ༔ དེ་ལྟར་བླ་མས་བསྟན་པ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་མ་བྱས་ན་རིག་པའི་རང་སྣང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པས༔ རྟག་ཏུ་གོམས་པས་ཉམས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བས་ན་རིག་པ་འཕེལ་བའི་ས་བོན་གདབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་འཆར་བའི་ཚེ་རང་གི་སྣང་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཚད་ལ་མ་ཕབ་ན༔ རིག་པ་ཐུག་པ་མེད་པས་དོན་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་མི་སྲིད་པས༔ འདི་ལ་གོམས་པ་ནི་རབ་ཏུ་གཅེས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་རང་གི་རིག་པ་དེ་ཚད་ལ་ཕབ་པས་ན་མི་འགྱུར་བའི་ལུས་རྙེད་པར་བྱེད་པས༔ སྣང་བའི་འཕེལ་བ་འབའ་ཞིག་ལ་བལྟས་ནས་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ལྷའི་སྐྱེ་གནས་ལས་མི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ན༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ལ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ན་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས༔ རྒྱ་ཆེ་བའི་ནམ་མཁའ་ལ་སྤར་གྱིས་བཟུང་བའི་མན་ངག་གིས་སྣང་བ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་གྲུབ་རྒྱུ་མེད་པར་སྣང་བ་ནི་འཕྲལ་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞུགས་པའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་སྔོན་དུ་དབྱིངས་རིག་གི་སྣང་བ་མ་བསྟན་ན་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་དོན་མི་ཤེས༔ དེ་ནས་ཉམས་གོང་ནས་གང་དུ་འཕེལ་བའི་སྣང་བས་རིག་པའི་ཚད་མ་བཟུང་ན་སྐུ་གསུམ་དུ་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་འགག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱ༔ དེ་ནས་རིག་པ་ཚད་ལ་མ་ཕེབས་ན་ཆོས་སྐུ་ལ་མཐར་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་ལྡོག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས་ཚད་ལ་དབབ་པ་གཅེས༔ ཐ་མ་ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་མ་བསྐྱལ་ན་སྐུ་གསུམ་རང་རྒྱུད་དུ་མི་གྲོལ་བས་ན༔ ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་བཞུགས་པའོ༔
Chinese
因此，将觉性提升到虚空中是极其重要的。像这样，通过相信觉性、口诀和行为这三者，觉性本身就不会再返回轮回。此外，以相信觉性自身本性的力量，就不会再返回。因此，以觉性不再返回的口诀，如同巨箭般的口诀，相信觉性自身的本性是极其重要的。因此，这些口诀是为了自己确定自己的本性，所以在修持的时候，如果不设定觉性和法界二者所依的标靶，显现就无法显现地确定下来。因此，上师必须显现地确定法界觉性的口诀。像这样的法界和觉性二者，初学者首先将它安住在自己的眉间，这是击打的明确目标的口诀。如果不在这个地方安住觉性，就无法把握法界的显现。因此，在这里安住觉性，就能从法界中生出智慧。像这样，如果不极度地熟悉上师所指示的，觉性的自显就无法确定下来。因此，通过不断地熟悉，体验会越来越提升，所以叫做种植觉性增长的种子。在显现不同显现的时候，如果不能将自己的显现从一个显现衡量到另一个显现，觉性是无止境的，所以不可能生起为一个意义。因此，熟悉这个是极其重要的。像这样，因为将自己的觉性衡量了，所以能够获得不变化的身体。因此，如果仅仅看着显现的增长而行事，就无法从禅定天神的出生地中解脱出来。因此，如果不将法性耗尽的显现确定为任何东西都不是，就会变成那样。因此，以用手掌握广阔虚空的口诀，显现不会成立为任何事物的体性，显现不是暂时消失，而是本来就安住在那个体性中。因此，如果事先不指示法界觉性的显现，就不会知道应该修持的意义。然后，如果不以体验越来越提升的显现来把握觉性的尺度，就无法阻止执着于三身的执着对象，所以要熟悉那个。然后，如果觉性没有达到尺度，就无法逆转对法身的极端执着，所以衡量是重要的。最后，如果不将法性送到耗尽之处，三身就不会在自续中解脱，所以本来就是那样安住的。
English
Therefore, it is extremely important to raise awareness into the sky. In this way, by believing in awareness, mantra, and action, awareness itself will not return to samsara. Furthermore, with the power of believing in the very nature of awareness itself, one will not turn back. Therefore, with the mantra of awareness not turning back, the mantra like a great arrow, it is extremely important to believe in the very nature of awareness itself. Therefore, these mantras are for establishing one's own nature by oneself, so when practicing, if one does not set up a target based on both awareness and space, appearances will not be manifestly established. Therefore, the guru must manifestly establish the mantra of space and awareness. Such space and awareness, for the beginner, first placing it between one's eyebrows is the mantra of clearly aiming at the target. If awareness is not placed in this very spot, one will not grasp the appearance of space. Therefore, by placing awareness here, wisdom will arise from space. In this way, if one does not become extremely familiar with what the guru has shown, the self-appearance of awareness will not be established. Therefore, through constant familiarity, experience will increase more and more, so it is called planting the seed of increasing awareness. When different appearances arise, if one cannot measure one's own appearances from one appearance to another, awareness is endless, so it is impossible to arise as one meaning. Therefore, becoming familiar with this is extremely important. In this way, because one has measured one's own awareness, one will obtain an unchanging body. Therefore, if one acts by only looking at the increase of appearances, one will not be liberated from the birthplace of the meditative deities. Therefore, if one does not establish the appearance of the exhaustion of phenomena as being nothing at all, one will become that. Therefore, with the mantra of grasping the vast sky with one's hand, the appearance will not be established as the nature of anything, the appearance is not temporarily gone, but has always been abiding in that very nature. Therefore, if one does not first show the appearance of space and awareness, one will not know the meaning of what should be practiced. Then, if one does not grasp the measure of awareness with the appearance of experience increasing more and more, one will not be able to stop the object of attachment to the three bodies, so one should become familiar with that. Then, if awareness does not reach the measure, one will not be able to reverse the extreme attachment to the Dharmakaya, so measuring is important. Finally, if one does not send phenomena to the place of exhaustion, the three bodies will not be liberated in one's own continuum, so it has always been abiding in that way.