Tibetan
ས་སྦྱང་བ་དང་༔ བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འདུག་པ་ལ་བསམས་ཏེ་ཞག་གསུམ་དུ་ཅི་བསམས་ཀྱང་འཆི་རྐྱེན་དུ་མ་སོང་བ་གཅིག་ཀྱང་མི་འདུག་འཆི་བ་ལ་ཆོས་མ་བྱས་ན་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པར་འདུག་སྙམ་དུ་སེམས་སྦྱང་པ་དང་༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བསམས་ཏེ་ཆོས་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་སྦྱང་བ་དང་ཞག་གསུམ་བྱའོ༔ བླ་མའི་གདམས་པ་ལ་བསམས་ཏེ་ཞལ་ནས་དེ་ཙུགས་གསུངས་པ་ངས་དེ་ལྟར་ཅི་ལ་མི་བྱེད་སྙམ་དུ་སེམས་སྦྱང་བ་དང་༔ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བསམས་ཏེ་སེམས་དར་ཅིག་གནས་ནའང་བདེ་བ་འདི་ཙམ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སྙམ་དུ་ཞག་གསུམ་དུ་སེམས་སྦྱང་བའོ༔ ཐབའུའ༔ོ དེ་དག་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན༔ མི་རྟག་པ་ལ་བསམས་པས་འཁོར་བ་ལས་བློ་ལོག་པའི་དགོས་པ་དང་༔ ་ཡུན་གྱི་བདེ་བར་བྱ་བ་བསྒོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་དབྱུང་བའི་དགོས་པ་དང་༔ རྟག་ཏུ་འཆི་བ་བསམ་ཞིང་རྐྱེན་དུ་མ་བསྒོམས་པས་དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དགོས་པ་དང༔ འཁོར་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་བསྒོམས་པས་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་དང་༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྒོམས་པས་སྒོམ་པ་ལ་བསྲན་ཐུབ་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་དང་༔ བླ་མའི་གདམས་པ་བསམས་པས་གཞན་གྱི་བྱ་བ་ལ་མི་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་དང་༔ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དགོས་པའོ༔ EMBED Photoshop.Image.7 \s སྭཏ༔ ༔གོམས་པའི་ཚད་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱོངས་པའི་ཚད་ནི༔ འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་མི་རྟག་འཆི་པར་འདུག་ཨང་སྙམ་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་༔ འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་དོན་མེད་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འདུག་ཨང་སྙམ་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་༔ རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་ལས་སུ་དད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་ཞིང་དཀོན་མཆོག་དང་བླ་མ་མཆོད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་རྒྱུད་ལ་རྟག་ཏུ་སྐྱེས་པ་དང་༔ གཞན་ཅིས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་འདུག་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཅིག་ཅི་ནས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་ཐབས་གང་གི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་སྙམ་པ་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པ་དང་༔ ཅི་ནས་ཀྱང་གདམས་ངག་ཡོད་ཀྱང་མ་བསྒོམས་ན་སངས་མི་རྒྱ་བར་འདུག་སྙམ་སྟེ་སྒོམ་པ་ལ་བློ་འཇུག་པ་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པ་དང་༔ འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁོར་དང་ཡོ་བྱ
Chinese
修习地界，并思维所作所为皆无意义，因此修习心，即“无论三日内作何思量，也无一事与死亡无关，若不为死亡修法，则其他任何事物皆无助益”；思维佛陀的功德，因此修习心，即“若修法，则将获得如是佛陀功德”；“应行三日”；思维上师的教诲，因此修习心，即“既然上师开示如此，我为何不照做”；思维无分别，因此修习心，“即使心稍作安住，亦能生起如此之乐，应于三日内”修习心。ཐབའུའ༔ོ 那么，这些有何必要呢？“思维无常”故，具有从轮回中“厌离”的必要；“修习长久安乐之事”故，具有从痛苦中出离的必要；“恒常思维死亡且未修习因缘”故，具有信心先行之必要；“修习轮回的一切受用皆为痛苦之因”故，具有进入上师教诲之必要；“修习佛陀的功德”故，具有能忍受禅修之必要；“思维上师的教诲”故，具有不涉入他人事务之必要；“修习无分别”故，具有令菩提心更上层楼之必要。EMBED Photoshop.Image.7 \s སྭཏ༔ ༔“所示修行之量”菩提心生起之量为：一切有为法“恒常”无常“死亡”之想于相续中生起；“世间”所作所为皆为痛苦之因，“无意义，恒常痛苦”之想于相续中生起；对六道众生“流转轮回”皆生起慈悲，且于事业上“以信心策发”，若供养三宝与上师，岂不甚妙之想“恒常”于相续中生起；“其他任何事物皆无助益”，务必了悟上师的教诲，且应以何种方法获得之想于相续中生起；无论如何，“即使有教诲”若不修习，则无法成佛之想，从而于禅修生起意乐于相续中生起；对于世间的“眷属与资具”，
English
Practicing the earth element, and contemplating that all actions are meaningless, therefore training the mind, thinking, "Whatever I think in three days, nothing is unrelated to death. If I do not practice Dharma for death, then nothing else will help"; contemplating the qualities of the Buddha, therefore training the mind, thinking, "If I practice Dharma, then I will attain such qualities of the Buddha"; "Practice for three days"; contemplating the Guru's instructions, therefore training the mind, thinking, "Since the Guru has instructed thus, why should I not do as he says"; contemplating non-conceptuality, therefore training the mind, "Even if the mind abides for a moment, such happiness arises, for three days" practice the mind. ཐབའུའ༔ོ What is the need for these? "By contemplating impermanence," there is a need to turn away from samsara; "By meditating on lasting happiness," there is a need to turn away from suffering; "By constantly thinking of death and not meditating on causes," there is a need for faith to precede; "By meditating that all enjoyments of samsara are the cause of suffering," there is a need to enter the Guru's instructions; "By meditating on the qualities of the Buddha," there is a need to be able to endure meditation; "By contemplating the Guru's instructions," there is a need not to engage in the affairs of others; "By meditating on non-conceptuality," there is a need to increase the mind of Bodhi from higher to higher. EMBED Photoshop.Image.7 \s སྭཏ༔ ༔"Showing the measure of practice" The measure of the arising of Bodhicitta is: the thought that all conditioned phenomena are "always" impermanent and "dying" arises in the continuum; the thought that all actions of the "world" are the cause of suffering, "meaningless, always suffering" arises in the continuum; compassion arises for all sentient beings of the six realms "wandering in samsara," and in activities "motivated by faith," the thought that it would be wonderful to offer to the Three Jewels and the Guru arises "always" in the continuum; "Nothing else helps," the thought that one must realize the Guru's instructions and by what means to obtain them arises in the continuum; in any case, the thought that "even if there are instructions" if one does not meditate, one will not attain Buddhahood, and thus the intention to meditate arises in the continuum; regarding the "entourage and possessions" of the world,
Tibetan
ད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཤི་བའི་ནངས་པར་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་སྙམ་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་དེ་བས་དར་ཅིག་སྒོམས་ཀྱང་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བའི་གྲོགས་སུ་འདུག་སྙམ་པ་རྟག་ཏུ་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པ་དང་༔ བསྒོམས་པས་ཉམས་གོང་ནས་གོང་དུ་གནས་པ་ལ་ཡུན་ཇེ་རིང་ཇེ་རིང་སོང་བས་བྲོད་པ་བསྐྱེད་སྟེ་འདི་ལ་རྟག་དུ་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་རྒྱུད་ལས་རྟག་ཏུ་སྐྱེས་པའོ༔ ཨི་ཏི༔ EMBED Photoshop.Image.7 \s གྭབྲ༔ དེ་ལྟར་སེམས་མ་འབྱོངས་ན་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེ་འབྱོངས་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་བརྟེན་ནས་ཤེས་པ་གོམས་པའི་ཚད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ༔ གང་ཟག་ཆགས་མེད་བུད་མེད་སྤངས་པ་ཡིན་ན་རླུང་ལ་བསླབས་ཏེ་སེམས་གནས་པར་བྱ་བ་དང་༔ ཆགས་ཅན་བུད་མེད་བསྟེན་པ་ཡིན་ན་ཡབ་ཡུམ་གྱི་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་པར་བྱ་བའོ༔ རླུང་ནི་རླུང་གི་ཁདོག་དཀར་པོ་ལ་བསླབ་པ་དང་༔ དབྱིབས་ཟླུམ་པོ་རྡོ་རྗེ་ལ་བསླབ་པ་དང་༔ ཕར་འགྲོ་ཚུར་འགྲོ་འགྲོ་འོང་ལ་བསླབ་པ་དང་གྲངས་གཅིག་གཉིས་སོགས་ལ་བསླབ་པའོ༔ དེ་ལ་དང་པོ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་གནས་དབེན་པར་ཕྱི་ནང་གི་བྱ་བ་བཏང་སྟེ༔ སྟན་བདེ་བ་ལ་ལུས་གནད་ནི་རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱྀལ་མོ་ཀྲུང་གིས་འདུག་ལ་ལག་པ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་སྒལ་ཚིག་དྲང་པོར་བྱས༔ མགྲིན་པ་ཡིད་ཙམ་དགུ་བར་བྱས་ཏེ༔ རང་གི་རླུང་སེམས་འདུས་པ་སྨིན་མཚམས་སུ་རླུང་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་ཉུང་ཀར་ཙམ་དཀར་ལ་འཚེར་བ་ཞིག་ལ་ཤེས་པ་གཏད་སྟེ་སྒོམ་མོ༔ དེ་ནས་དེ་ལ་ཡུན་རིང་བར་བསླབས་པས་རང་གི་མགོ་བོ་ཡང་དེའི་མདོག་དང་མཚུངས་པར་སྒོམ༔ དེ་ནས་ལུས་ཙམ༔ དེ་ནས་ཐོ་ཕྱི་ཉེ་འཁོར་དེ་ནས་ཡུལ་གྲུ་ཙམ་༔ དེ་ནས་སྟོང་གསུམ་རླུང་གི་རང་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་ཚད་དུ་དཀར་མེར་རེ་བ་ལ་ཤེས་པ་བཞག་པ་དང་༔ དཀར་མེར་རེ་བ་ལ་སྐབས་སུ་ཤིག་ཤིག་པ་ལས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པ་བྱས་པས༔ རྟགས་ནི་ལུས་ལ་སྲིན་བུ་མེད་པ་དང་ལུས་ཡང་བ༔ ངག་རྣོ་ནུས་པ་འབྱུང་བ༔ སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའོ༔ དབྱིབས་ནི་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པོ་ཆེ་ཆུང་སྲན་མའམ་མཐེ་བོང་ཙམ་ལ་སྨིན་མཚམས་སུ་ཤེས་པ་གཏད་དེ་སྒོམ་པ་ནི༔ རང་གི་དབུགས་རླུང་ཕར་སོང་ཙ་ན་ཐིག་ལེ་དེ་ཡང་ཕར་ལ་ཕར་ལ་རྒྱངས་ཀྱིས་སོང་༔ ཚུར་རྔུབ་པའི་ཚེ་ཚུར་རང་གི་སྣ་རྩེར་ཡེར་གྱིས་བྱུང་བ་ལ་དེ་ལྟར་ཞག་བཅུའམ༔ ཟླ་བ་ཕྱེད་དུ་བསླབས་པས༔ གོམས་པའི་ཚད་ནི་སྨིན་ཕྲག་ཚ་འུབ་འུབ་བྱེད
Chinese
现在做什么呢？想到死了的早上无论如何也没有用处，享用有什么用呢？因此，稍微禅修一下，也像是生起不分别念的助伴，这种想法经常从相续中生起，并且因为禅修，体验越来越增长，时间越来越长，生起欢喜，想着要恒常安住于此，这种想法经常从相续中生起。伊底。 EMBED Photoshop.Image.7 \s 嘎布拉。 这样，如果心没有调柔，就不会生起智慧，如果调柔了，就要进入密咒的方便，依靠特别的方便，使智慧串习到一定程度。如果是有离贪的人（舍弃了女人），就要修习风，使心安住；如果是有贪的人（依止女人），就要依靠父母的乐受，使心安住。“风是”，要修习风的颜色（白色），形状（圆形金刚），（来回）修习运行，修习数字（一二等）。 其中，首先（安住的方法），在寂静的地方，放下内外的一切事务，在舒适的坐垫上（身体要点是），双腿以金刚跏趺坐而坐，双手平放，脊椎正直，颈部稍微弯曲，自己的（风心结合）在眉间，观想所有风汇聚的白色明点，像芥子一样白而闪耀，专注而修。然后，对此（长时间地）修习，观想自己的头也和它的颜色一样。然后是身体，然后是周围，（然后是国家），然后是三千世界，在风的自性中（心所遍及的程度），专注在白茫茫一片上，在白茫茫一片上（有时闪烁），反复串习，征相是（身体没有虱子），身体轻盈，语言锋利（产生能力），心安住（于禅定）。形状是，明点圆形，大小如豆或拇指大小，（在眉间）专注而修习，（自己的呼吸）风出去的时候，明点也向外（向外）延伸，吸气的时候，明点向内（自己的鼻尖）靠近，（这样）修习十天或半个月，串习的程度是眉间发热（呼呼作响）。
English
Now what to do? Thinking that it is of no use in the morning of death, what is the use of enjoying? Therefore, meditating a little is also like a companion to the arising of non-conceptual thought. This kind of thought arises frequently from the continuum, and because of meditation, the experience increases more and more, and the time becomes longer and longer, giving rise to joy. Thinking that one should always abide in this, this kind of thought arises frequently from the continuum. Iti. EMBED Photoshop.Image.7 \s Gabra. In this way, if the mind is not tamed, wisdom will not arise. If it is tamed, one should enter the means of mantra, relying on special means to familiarize wisdom to a certain extent. If one is without attachment (abandoned women), one should train in wind and make the mind abide. If one is with attachment (relying on women), one should rely on the bliss of the parents and make the mind abide. "The wind is," one should train in the color of the wind (white), the shape (round vajra), (back and forth) train in movement, and train in numbers (one, two, etc.). Among them, first (the method of abiding), in a quiet place, put down all internal and external affairs, on a comfortable cushion (the key points of the body are), sit with legs in vajra posture, place hands flat, keep the spine straight, bend the neck slightly, one's own (wind-mind combination) at the eyebrow, visualize a white bindu where all winds converge, white and shining like a mustard seed, focus and meditate. Then, practice this (for a long time), visualize one's own head as being the same color as it. Then the body, then the surroundings, (then the country), then the three thousand worlds, in the nature of wind (the extent to which the mind pervades), focus on the white expanse, in the white expanse (sometimes flickering), repeatedly practice, the signs are (the body has no lice), the body is light, the speech is sharp (producing power), the mind abides (in samadhi). The shape is, the bindu is round, the size of a bean or thumb, (at the eyebrow) focus and meditate, (one's own breath) when the wind goes out, the bindu also extends outward (outward), when inhaling, the bindu comes inward (to one's own nose), (in this way) practice for ten days or half a month, the extent of familiarization is that the eyebrows are hot (huffing).