Tibetan
་གཅིག་ལས་གང་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་དོ༔ དེའི་གནད་ཀ་ནི༔ རིག་པ་དེ་ཐོག་མར་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནས་ཐ་མ་ཟད་སར་སྐྱོལ་བ་ཚུད་ཆོད་ལ་ངོ་བོ་དེ་ཆེར་སོང་བ་མེད༔ ཆུང་དུ་སོང་བ་མེད༔ མང་དུ་སོང་བ་མེད༔ ཉུང་དུ་སོང་བ་མེད་པས་སོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན༔ ངོ་བོ་ལ་འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་འགྲིབ་པ་མེད༔ འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་གང་ནས་ཀྱང་འོང་བ་མེད༔ བྲི་བ་མེད་ཅིང་གང་བ་མེད༔ ཅེས་པའི་དོན་ཏེ༔ དེ་དང་པོ་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས༔ ཐ་མ་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་བར་སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་སུ་གནས་པ་འདི་ཉིད་རང་ཡིན་པས་སོ༔ འོ་ན་འགྲོ་འོང་གིས་བསྟན་པའི་ཚད་དེ་མེད་ན་ཉམས་སུ་བླང་ཡང་མི་དགོས༔ མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འགྱུར་བས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་བརྟན་པའི་ཚད་འཛིན་པ་ནི༔ འགྲོ་འོང་ཉིད་ན་འགྲོ་འོང་མེད༔ ཅེས་བྱའོ༔ དེའི་ཕྱིར་རང་གི་རིག་པ་འདི༔ ཕྲ་བའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ༔ ཐིག་ལེ་དང་འོད་དང་སྐུའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་སྣང་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ༔ འགྱུ་ཞིང་བྲིངས་པའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ཤེས་རབ་ཅེས་ཀྱང་བྱ༔ སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཤར་བའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ཡངས་པ་ཡང་ཡིན༔ བྲེངས་ཆགས་པའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ཐུགས་རྗེ་ཡང་ཡིན༔ གཏད་ཅིང་བལྟར་ཡོད་པའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་དངོས་པོ་ཡང་ཡིན༔ ཉམས་སུ་ལོངས་ཚད་ཟད་སར་ཕྱིན་པའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་སྟོང་པ་ཡང་ཡིན་ནོ༔ ངོ་བོ་གཅིག་ལས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ཉག་གཅིག༔ སྣང་བའི་ཆ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་དུ་མ་ཡིན༔ སྣང་བ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལངས་པར་ཤར་བས་ཀུན་ཏུ་མཐའ་ཡས་པ་ཡང་ཡིན༔ དོན་རིག་པ་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་འདུས་པ་ཡང་ཡིན༔ རང་བཞིན་མེད་པའི་ཁ་དོག་གི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་སྣང་ཡུལ་ཙམ་ལས་ཞེན་ཡུལ་དུ་མེད་པས་གསལ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་འདུག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེའི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལས་མ་འདས་པའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་ཁ་ཅིག་ཚིག་གི་ཕྱིར་འབྲང་སྟེ་དོན་མ་མཐོང་བས་ཚིག་གི་ཡིན་ཚུལ་ལ་ལྟོས་པའོ༔ རང་རིག་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པ༔ རིག་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་རྫོགས་སོ༔ ཨྠིྀ༔ སརྦ་དྷི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་གླིང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཏྱ་ཨཱ༔ སྐུ་གསུམ་ཡེ་རྫོགས་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ ཨེ་མ་ཧོ༔ སྐལ་བ་ལྡན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཉོན་ཅིག༔ སྐུ་གསུམ་ཞེས་པ་ནི་ལོགས་ན་མེད་དེ་རིག་པ་ཉིད་དོ༔ དེ་ཡང་རིང་བ་རྒྱུད་ཀྱི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ཕྲ་བར་འདུག་སྟེ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ན་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ན༔ བར་གྱི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་ཐིག་ལེར་འདུག་པས་གསལ་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་གཞན་ནས་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ༔ མཛད་སྤྱོད་ཀྱི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་འགྲོ་ཞིང་གཟུང་བར་དཀའ་ལ༔ ས་གཅིག་ཏུ་ཡུན་ཐུང་བར་འདུག་པས་ཐུགས་རྗེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ནས་འོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ༔ བར་གྱི་འབྲེལ་ཐག་གི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ཐིག་ལེ་རེ་ལ་སྐུ་རེ་རེ་འཆར་བ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འདུག་པ་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་རིག་པ་སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་ཞེས་བྱའོ༔ རིག་པ་ཡེ་རེ་གནས་པའི་ཚེ་ན་སྐུ་གསུམ་གཞི་བཞག་གི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱ༔ རིག་པ་འགྲོ་འོང་ལྟར་སྣང་བ་བཞེངས་པའི་ཚེ་ན་སྐུ་གསུམ་གཞི་བཞེངས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱ༔ རིག་པ་ཉམས་ལེན་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་སྐུ་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱ༔ རིག་པ་དག་པའི་ཚེ་ན་ཟད་པའི་ས་ལ་ཕྱིན་པས་སྐུ་གསུམ་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ རིག་པ་སྐུ་གསུམ་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་སྐུ་གསུམ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་རྫོགས་སོ༔ ཨི་ཏི༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོར་བསྟན་སརྦ་པ་བྃཿ རྡོ་རྗེ་རིག་པ་སྟོང་པ་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་རྫོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཉོན་ཅིག༔ ལྟ་བ་དང་སྒོམ་པ་སྤྱོད་པ་བྱ་བ་ནི་གཞན་ན་མེད་དེ་རང་གི་རིག་པའོ༔ རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མིག་གིས་བལྟར་ཡོད་པས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་གཞན་གྱི་ཆོས་སྤྱི་ཡི་ལྟ་བ་ནི་ལྟ་བ་མིན་ཞིང་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པའོ༔ དེའི་དོན་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་མ་ཡེངས་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྣང་བའི་ཉམས་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་དང་ཐིག་ལེ་སོགས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བས་མ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་གཞན་ཐེག་པ་འོག་མའི་གྱི་སྒོམ་པ་ནི་རིག་པ་དངོས་ལ་གོམས་སུ་མེད་པས་ན༔ སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པའོ༔ སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི༔ སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་པས་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་སྤྱོད་པ་ནི་ངོ་བོ་མཐོང་ཞིང་རིག་པ་དང་མ་འབྲེལ་བས་ན་སྤྱོད་པ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པར་བསྟན་པའོ༔ དེ་ལྟར་རིག་པ་ཉིད་ལ་བལྟར་ཡོད་པ་ལྟ་བ་དང་༔ ཉམས་སུ་བླང་དུ་ཡོད་པ་སྒོམ་པ་དང་༔ དེ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱི་རུ་སྤྱོད་པ་སྟེ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་རིག་པ་རང་ངོ་ལ་གནས་པའི་ཚེ་ན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གཞི་བ
Chinese
一个之外任何也没有改变。它的要点是：从最初修习智慧开始，到最终达到尽头，始终「本体」没有变大，没有变小，没有增多，没有减少。因此，「本体」没有增长也没有减少，没有去也没有「从任何地方」来，没有减少也没有充满。这是什么意思呢？它最初没有从任何地方来，最终也没有到任何地方去，而是「三身自性安住」，这本身就是。那么，如果没有去来所显示的量，即使修习也不需要了，仅仅看见就足够了，因为修习而执持坚固的量是：在去来本身中没有去来。因此，自己的这个觉性，从微细的角度来看，称为甚深；从明点、光和身的角度来看，也称为显现；从流动和闪耀的角度来看，也称为智慧；从各种显现生起的角度来看，也是广大的；从凝聚形成的角度来看，也是大悲；从可以指定和观看的角度来看，也是事物；从修习达到尽头的角度来看，也是空性。从本体唯一没有增减的角度来看，是独一；从显现的部分越来越增上的角度来看，是众多；显现无法用语言表达而生起，所以也是普遍无边；从意义上觉性唯一没有其他的角度来看，是聚集；从无自性的颜色的角度来看，「仅仅是显现的对境而不是执着的对境」，所以也是明亮的。这样，聚集的各种显现，都没有超出那个觉性的本体。因此，有些人追随语言，因为「没有见到意义」，所以依赖于语言的表达方式。通达自明自知，觉性总摄明灯圆满。ཨྠིྀཿ（藏文）萨瓦达（梵文天城体，Sarva Dha，一切法）「一切法于大空性之洲中寂灭」（汉语字面意思）底雅阿（梵文罗马拟音，tyā ā）。向三身本来圆满者敬礼！唉玛吙！「具足善缘的」种姓之子谛听！所谓三身，「并非在他处」，就是觉性本身。这又从「长久」相续的角度来看是微细的，因此称为甚深法的身，而不在他处。
English
There is no change from one to anything else. The key to this is: from the initial practice of awareness to the final attainment of the end, the "essence" has not become larger, has not become smaller, has not become more, and has not become less. Therefore, there is no increase or decrease in the "essence," there is no going and no coming "from anywhere," there is no decrease and no filling. This is the meaning of: it did not come from anywhere in the beginning, and it does not go anywhere in the end, but this itself is "the three kayas abiding in their own nature." So, if there is no measure shown by going and coming, then even practice is not necessary, just seeing is enough, because holding the measure of stability through practice is: in going and coming itself, there is no going and coming. Therefore, this awareness of oneself, from the perspective of subtlety, is called profound; from the perspective of bindu, light, and kaya, it is also called appearance; from the perspective of movement and brilliance, it is also called wisdom; from the perspective of the arising of various appearances, it is also vast; from the perspective of condensation and formation, it is also great compassion; from the perspective of being able to be designated and viewed, it is also a thing; from the perspective of the exhaustion of the measure of experience, it is also emptiness. From the perspective of the essence being one without increase or decrease, it is unique; from the perspective of the part of appearance increasing more and more, it is many; because appearance arises without being able to be expressed in words, it is also universally infinite; from the perspective of the meaning being awareness alone without anything else, it is gathered; from the perspective of the color of no self-nature, "it is only the object of appearance and not the object of attachment," so it is also clear. Thus, all the appearances that are gathered together do not go beyond the essence of that awareness. Therefore, some people follow the words, because "they have not seen the meaning," so they rely on the way the words are expressed. Establishing self-awareness, the lamp of gathering awareness is complete. ཨྠིྀཿ（Tibetan）Sarva Dha（Sanskrit Devanagari, Sarva Dha, all dharmas）"All dharmas are extinguished in the island of great emptiness" (literal Chinese meaning) tyā ā (Sanskrit Romanization, tyā ā). Homage to the three kayas, originally complete! Emaho! Listen, son of a lineage "endowed with good fortune!" The so-called three kayas, "not existing separately," are awareness itself. This is also subtle from the perspective of the "long" continuum, therefore it is called the kaya of profound dharma, and it is not elsewhere.
Chinese
不是从其他地方来的。 从中间的角度来看，“如意宝串之语”如同明点的显现，是圆满报身，不是从其他地方来的。 从行为的角度来看，难以捉摸，难以把握，短暂地停留在一个地方，是慈悲化身，不是从其他地方来的。 从中间的连接角度来看，“每一个明点都显现一个身”如意宝串般显现，被称为三身无离无合，因此智慧是三身的自性。 当智慧“本来”安住时，称为三身根本之意。 当智慧“如来往般显现”生起时，称为三身根本生起之意。 当智慧“修行达到极致”解脱时，称为三身圆满解脱之意。 当智慧清净时，“到达尽头之地”，称为三身本来清净之意。 将智慧确定为三身，三身合一之灯圆满了。 伊提。 “所有见、修、行都显示为智慧的自性”萨瓦帕班。 顶礼金刚“空性智慧”智慧“自性”圆满。 唉玛！具种性的儿子，谛听！ 见“和”修、行之事“不在他处”，乃是自己的智慧。 智慧的智慧可以用眼睛看到，所以称为见。 因此，其他的“一般佛法”的见不是见，也没有确定。 因此，在“虚空之中”不散乱地修持，使“显现的”体验“光明的显现和明点等”越来越增长，所以称为不修。 因此，其他的“下乘”的修持，因为没有习惯于真实的智慧，所以不是修持，也没有确定。 所谓行，就是不断地运用那个显现，所以称为行。 因此，其他的行是见到现象，与智慧无关，所以显示了行没有确定。 因此，在智慧本身中可以见到“见”，可以修持“修”，并且可以在其中运用“行”，见、修、行三者无离无合。 因此，当智慧安住于“自性”时，见、修、行是根本。
English
It does not come from elsewhere. From the perspective of the middle, the "words of the rosary" appear as bindus, which is the Sambhogakaya, not coming from elsewhere. From the perspective of action, it is difficult to grasp and hold, and it stays briefly in one place, which is the Nirmanakaya of compassion, not coming from elsewhere. From the perspective of the middle connection, "each bindu manifests a body" appearing like a rosary, which is called the inseparable three kayas, therefore wisdom is the self-nature of the three kayas. When wisdom abides "as it is," it is called the intention of the basis of the three kayas. When wisdom arises "appearing like coming and going," it is called the intention of the arising of the basis of the three kayas. When wisdom is liberated "when practice reaches its limit," it is called the intention of the complete liberation of the three kayas. When wisdom is purified, "having reached the exhausted ground," it is called the intention of the primordial purity of the three kayas. Establishing wisdom as the three kayas, the lamp of the union of the three kayas is complete. Iti. "All views, meditations, and actions are shown to be the nature of wisdom itself." Sarvapa bam. I prostrate to the Vajra "emptiness wisdom," the wisdom "self-nature" complete. Alas! Son of the lineage, listen! View "and" meditation, action, and deeds "are not elsewhere," but are one's own wisdom. The wisdom of wisdom can be seen with the eyes, therefore it is called view. Therefore, the view of other "general dharmas" is not view and is not established. Therefore, practicing without distraction "in the state of space" makes the experience "of appearance" and "the appearance of light and bindus, etc." increase more and more, therefore it is called non-meditation. Therefore, the meditation of other "lower vehicles" is not meditation and is not established, because it is not accustomed to actual wisdom. What is called action is that one constantly engages in that appearance, therefore it is called action. Therefore, the action of others is seeing phenomena and is unrelated to wisdom, therefore it is shown that action is not established. Therefore, in wisdom itself, there is seeing "view," there is practicing "meditation," and there is engaging in it outwardly "action," the three, view, meditation, and action, are inseparable. Therefore, when wisdom abides in "its own nature," view, meditation, and action are the basis.