Tibetan
་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱིས་བྱིན་རླབས་རྒྱུད་ལ་ཤར་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུད་ལ་ཡེ་འཆར་མི་སྲིད་པ་དང་༔ ཉམས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཚེ་རིག་པ་ཉིད་དཀར་པོ་ཕྱོགས་ལ་དབང་བའི་གནད་ཀས་དགེ་བའི་བསམ་པ་ལས་སྡིག་པའི་བསམ་པ་ཡེ་འཆར་མི་སྲིད་པ་དང་༔ ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ་སྣང་བ་ཅི་ཡི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པས་དགེ་སྡིག་གང་གིས་ཀྱང་བསམ་པ་ཡེ་མི་འཆར་བས་སོ༔ མཐོང་བའི་ཚེ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགེ་བ་ལྟར་སྣང་བས་རིག་པའི་དོན་གྱི་ཉམས་ལེན་གཡེལ་བས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་གྲོགས་ལ་སྤུ་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཕན་པས་དགེ་བ་བྱར་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་༔ ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་བསད་བཅད་ཀྱི་ལས་ཅི་བྱས་ཀྱང་དེའི་རྟོག་པ་རང་གྲོལ་བས་སྣང་བ་འགྲིབ་པའི་རྒྱུ་སྤུ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་སྡིག་པ་བྱས་ཀྱང་མི་འགྲིབ་པས་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་བསྟན་པ་དང་༔ ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ་རིག་པ་རང་ཡུལ་རྙེད་པས་དགེ་སྡིག་གང་གིས་ཡང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པ་ལ་དགེ་སྡིག་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་བྱ་བྱེད་དུ་མ་སོང་བར་དགེ་བའི་རྒྱུན་ཐག་བཅད་ན་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང་༔ སེམས་ཅན༌། མས་ཅད་བསྒྲལ་ན་སྣང་བ་གཉིས་རྟོག་གི་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བས་དང་ཕྲད་པར་བསྟན་པ་དང༔ དགེ་སྡིག་གང་ཡང་མེད་ན་ཆོས་ཟད་པའི་གནད་ཀས་སྣང་བ་རང་སོ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ༔ རིག་པ་མཐོང་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་རང་ཡིན་པས་གཞན་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ཞེན་པ་སངས་རྒྱས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད་པས༔ སངས་རྒྱས་སུ་མིང་འདོགས་པའི་སྟོན་པ་འཁྲུལ་པར་བསྟན་པ་དང་༔ རིག་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་ན་འཁོར་བ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་དམྱལ་བ་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད་པས་དམྱལ་བར་འདོགས་པའི་སྟོན་པ་བདུད་ཀྱིས་ཁྱེར་བར་བསྟན་པ་དང་༔ རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ༔ རང་ངོ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནད་ཀས་སངས་རྒྱས་དང་དམྱལ་བ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་དམྱལ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པའོ༔ རིག་པ་མཐོང་བའི་ཚེ་གདམས་པ་བསྟན་པ་འཁྲུལ་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མིང་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པས་འཁྲུལ་གཞི་རྩད་ནས་གཅོད་པའི་གང་ཟག་བླུན་པོ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང་༔ རིག་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་དགེ་བ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་དོན་མ་མཐོང་བའི་ངོ་སྤྲོད་མཁན་
Chinese
从修习时起，“自性加持融入相续”，分别念不可能在相续中产生；修习越来越增上时，“觉性本身掌握在白色一方的关键”，不可能从善念产生恶念；达到顶点时，“显现未成立任何自性”，善恶任何念头都不会产生。证悟时，“由于像勤作的善一样显现，而使觉性的意义的修习懈怠”，无论做什么善事，对增长显现的助伴连毛发许都无益，因此开示了没有可做的善事；修习时，无论做什么杀害切割的行为，“由于其分别念自解脱”，没有丝毫减少显现的因，因此即使作恶也不会减少，“二取”全部被解脱；达到顶点时，“觉性找到自己的家园”，对善恶任何事物都未成立自性，因此开示了超越善恶。因此，“不成为能作所作”，如果断绝善的相续，就开示了觉性接近金刚链的身；如果度化一切有情，就开示了显现与“脱离二取分别”相遇；如果没有任何善恶，“以法穷尽的关键”，就开示了显现是自生的。证悟觉性时，因为彼佛即是自己，“希求从他处获得果的执着”，连佛的名号也没有；因此开示了给佛起名字的导师是错误的；修习觉性时，“轮回本来是佛”，连地狱的名号也没有，因此开示了给地狱起名字的导师是被魔所持；觉性达到顶点时，“以自性完全清净的关键”，开示了佛与地狱未成立。因此，开示了普贤王如来与地狱阎罗王二者连微尘许的差别也没有。证悟觉性时，“开示诀窍”，开示了“在自己的自性上”连“错乱”的名字也没有，因此开示了从根源上切断错乱之基的人是愚蠢的；修习觉性时，开示了所做的“身语的善行”全部是错乱，因此没有见到意义的引导者。
English
From the time of practice, "as the blessing of self-nature dawns on the continuum," it is impossible for conceptual thoughts to arise in the continuum; as the practice increases more and more, "the key of awareness itself being in control of the white side," it is impossible for evil thoughts to arise from good thoughts; when reaching the peak, "as appearances are not established as anything's essence," no thoughts of good or evil will arise. At the time of seeing, "because it appears like the virtue of effort and accomplishment, the practice of the meaning of awareness is neglected," no matter what good deeds are done, they are of no help whatsoever to the growth of appearances, therefore it is shown that there is no good to be done; at the time of practice, no matter what actions of killing and cutting are done, "because its conceptualization is self-liberated," there is not even a hair's breadth of cause for the decrease of appearances, therefore even if evil is done, it does not decrease, and it is shown that all "grasping at duality" is liberated; at the time of reaching the peak, "as awareness finds its own home," since nothing is established as essence by either good or evil, it is shown to be beyond good and evil. Therefore, "without becoming an agent and an object," if the continuum of good is cut off, it is shown that awareness is close to the body of the Vajra Garland; if all sentient beings are liberated, it is shown that appearances meet with "being free from the grasping of dualistic thought"; if there is neither good nor evil, "by the key of the exhaustion of phenomena," it is shown that appearances are self-existing. At the time of seeing awareness, since that Buddha is oneself, "the clinging to desiring to obtain the fruit from another," there is not even the name of Buddha; therefore it is shown that the teacher who gives the name of Buddha is mistaken; at the time of practicing awareness, "samsara is originally Buddha," there is not even the name of hell, therefore it is shown that the teacher who gives the name of hell is carried away by demons; at the time of awareness reaching the peak, "by the key of the complete purity of one's own nature," it is shown that Buddha and hell are not established. Therefore, it is shown that there is not even a particle of difference between Samantabhadra Buddha and the King of Dharma of hell. At the time of seeing awareness, "showing the instructions," it is shown that there is not even a name for "delusion" "on one's own nature," therefore it is shown that the person who cuts off the root of delusion from the root is foolish; at the time of practicing awareness, it is shown that all the "good deeds of body and speech" that are done are delusions, therefore the introducer who has not seen the meaning.
Tibetan
དཔེ་ལ་ཞེན་པ་སྒྲིབ་ཤིང་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དངཿ རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པས་ཆོས་ཟད་པའི་ཚེ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གང་གི་ཡང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པས་རིག་པ་འཁོར་འདས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོཿ དེའི་ཕྱིར་ན་ལུང་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གིས་བསྒྲིབས་པས་མན་ངག་ལ་འཁྲུལ་པ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ༔ རིག་པའི་སྣང་བ་མཐོང་བའི་ཚེ་མི་རྟོག་པ་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་མ་རྟོགས་པས་སེམས་གནས་འབའ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོམ་ཆེན་ཚི་བ་ཆད་པར་བསྟན་པ་དང་༔ རིག་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་དང་ཿ རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ་རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པ་གང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པས་རིག་པ་བསམ་ངོ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཚིག་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཨེ་མ་ཧོ༔ རིགས་ཀྱི་བུ་ཉོན་ཅིག༔ རང་གི་རིག་པ་ཉིད་ལ་ནན་ལྟར་ལྟོས་དང་༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟགས་ཀྱང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་འདུག་གམ༔ གྲངས་སུ་བཅད་པའི་ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སོགས་དགེ་བ་བཅུའི་ངོ་བོར་འདུག་གམ༔ བསག་པར་བྱ་བའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བཏགས་པའི་ཚོགས་གཉིས་འདུག་གམ༔ སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འདུག་གམ༔ ཐོབ་པར་བྱ་བའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་འདུག་གམ༔ བྱ་བྱེད་མེད་པས་བསྐུར་བར་བྱ་བའི་དབང་འདུག་གམཿ ཚིག་མེད་པས་བཟླས་པར་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་འདུག་གམ༔ སྣང་བ་རང་ཆས་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་འདུག་གམ༔ སྐུ་རང་སྣང་ཡིན་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ལྷ་འདུག་གམ༔ ཐམས་ཅད་རང་ལ་ཤར་བས་མཆོད་ཅིང་བཤགས་པའི་བདག་པོ་འདུག་གམ༔ མིང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྡོམ་པར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་འདུག་གམ༔ སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་བཤད་ཅིང་བསྟན་པའི་ཆོས་ཉིད་འདུག་གམ༔ ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དག་གི་ངོ་བོར་གང་ཡང་མི་འདུག་པས༔ དགེ་བ་བྱས་པས་རིག་པ་ལ་ཕན་པ་རྡུལ་ཆ་ཙམ་མ་བཏགས་པས་རྟག་ཏུ་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་བཏང་ལ་དགེ་སྦྱོར་རྒྱུན་གཅད་པ་རིག་པ་ངོ་བོ་གཟུང་བར་དཀའ་ཡང་རྩ་དལ་བས་འགྲུབ་པའི་གནད་དཀའོ༔ ཨེ་མ་ཧོཿ རང་གི་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་དང་༔ རིག་པ་ལ་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མེད་པས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་རིགས་དྲུག་གྲུབ་ནས་འདུག་གམཿ ཚ་གྲང་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྲུབ་ནས་འདུག་གམ༔ མ་རིག་པ་ལ་སོགས་འཁྲུལ་པ་གྲུབ་ནས་འདུག་གམ༔ གཏི་མུག་ལ
Chinese
显示“执着于典籍”是障蔽，当觉性达到极限“地法穷尽”之时，无论迷乱与否，都不成立任何体性，因此觉性被称为超越轮回与涅槃。因此，对于经典没有迷乱，而“一切被言辞遮蔽”，对于口诀则会产生迷乱。当见到觉性的显现时，并非来自于修习无分别，而是因为不了解“唯有心住”，显示了依赖于相续的禅修者会断绝命根。当修习觉性时，不可能产生分别念，因此显示了从分别念中产生智慧。当觉性达到极限时，无论分别念与无分别念，都不成立任何体性，因此觉性被称为超越思虑。因此，金刚链（词语概念的）法不能确定。唉玛吙！具种性的儿子谛听！认真地观察自己的觉性，即使考察觉性的体性（自性不成立），存在善的一面吗？是否存在被数量限定的（书写供养等）十善的体性？是否存在应该积累的（被命名为福德和智慧的）二资粮？是否存在应该实践的见、修、行？是否存在应该获得的（三身的）果？（无有作为）存在应该给予的灌顶吗？（无有言辞）存在应该念诵的心髓吗？（显现是自性清净）存在应该生起的宫殿吗？（身是自显现）存在应该观修的本尊吗？（一切显现于自身）存在供养和忏悔的主人吗？（远离一切名相）存在应该守护的誓言吗？（远离一切戏论）存在讲说和开示的法性吗？唉呀！具种性的儿子，由于那些体性什么也不存在，做了善事对觉性也没有丝毫的利益，因此恒常放下身语的行为，断绝善行的持续（觉性体性难以把握，但因根基薄弱而成就的）要诀是困难的。唉玛吙！观察自己觉性的体性，觉性（没有方向和界限）地狱等六道成立而存在吗？冷热等痛苦成立而存在吗？无明等迷乱成立而存在吗？愚痴
English
Showing that "attachment to scriptures" is a screen, when awareness reaches its limit, "earthly dharmas are exhausted," at that time, whether delusion or not, no essence is established, therefore awareness is called transcendence of samsara and nirvana. Therefore, there is no delusion in the scriptures, but "everything is obscured by words," and delusion arises in the oral instructions. When the appearance of awareness is seen, it does not arise from meditating on non-discrimination, but because of not understanding "only the mind abides," it shows that the great meditator who relies on the continuum will cut off the lifeblood. When practicing awareness, it is impossible for conceptual thoughts to arise, therefore it is shown that wisdom arises from conceptual thoughts themselves. When awareness reaches its limit, no essence is established whether it is conceptual thought or non-conceptual thought, therefore awareness is called transcendence of thought. Therefore, the Vajra Garland (of words and concepts) Dharma cannot be determined. Emaho! Listen, son of lineage! Look intently at your own awareness, and even if you examine the nature of awareness (since self-nature is not established), is there a virtuous aspect? Is there the essence of the ten virtues (such as writing and offering) that are limited in number? Are there the two accumulations (named merit and wisdom) to be accumulated? Are there the view, meditation, and conduct to be practiced? Is there the fruit (of the three bodies) to be obtained? (Without action) Is there the empowerment to be bestowed? (Without words) Is there the heart essence to be recited? (Appearance is self-nature pure) Is there the palace to be generated? (Body is self-appearance) Is there the deity to be meditated upon? (Everything appears in oneself) Is there the master of offering and confession? (Free from all names) Is there the vow to be kept? (Free from all elaboration) Is there the Dharma nature to be spoken and shown? Alas! Son of lineage, since none of those essences exist, doing good deeds does not benefit awareness in the slightest, therefore constantly abandoning the actions of body and speech, cutting off the continuity of virtuous deeds (the essence of awareness is difficult to grasp, but it is achieved because the roots are weak) is a difficult key point. Emaho! Look at the nature of your own awareness, does awareness (without direction or limit) exist with the six realms such as hell established? Does suffering such as heat and cold exist established? Does delusion such as ignorance exist established? Ignorance