Tibetan
་མོ་མ་མ་དང་བཅས་དབྱུག་ཟླའི་ཚེས་བཅུ་གཅིག་ལ་ཝཾ་ལེར་ཕེབས། ༈ རྒྱལ་པོ་ བཀྲ་ཤིས་རྣམ་རྒྱལ་ ནི་ཕེབས་རྒྱུའི་ཁུལ་ཙམ་ལས་ལམ་ཞུགས་མེད་འདུག་གཤིས་རྒྱལ་པོ་རང་གི་གཟིམ་དཔོན་གྲོང་དཀར་ནས་དང་རྒྱལ་མོ་བསྟན་སྐྱོངས་ཀྱི་ཡ་དོ་བཀྲ་ཤིས་དོན་གྲུབ་རྣམས་སྔ་གཏིང༼རྟིང༽་དུ་བརྫངས། ལ་དྭགས་ཀྱི་རྒན་གཙོ་དྲག་གྲས་དྲུག་ཅུ་སྐོར་འཕྲལ་དུ་ཡོངས་དགོས་བརྡ་རྒྱབ་བཏང་བཞིན་ཟླ་བ་དེ་ཀའི་ཚེས་བཅུ་བདུན་ཝཾ་ལེར་འདུས་པར་ཨ་ཁུ་རྒྱལ་པོ་འཕེབས་འགོར་ཆེ་གཤིས་ཟླ་བ་དེ་ཀའི་ཚེས་ཉེར་དགུར་རྒྱུད་རྩིས་ལུགས་ཀྱི་འགྲུབ་སྦྱོར་འདུག་པར་ ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ ཟུར་བཞུགས་སྐོར་ཅི་ལྟར་ཡང་སོགས་དྲི་བ་ནས་སྐུ་མཆེད་ལེགས་བཟླུམ་དབུ་ཚུགས། ལ་དྭགས་རྒན་གཙོ་རྣམས་ཀྱང་འཕྲལ་དུ་ལྡོག་པར་རིངས་ཤིང་། ཨ་ཡུཾ་བུ་ཁྲིད་ཀྱང་ཆུ་ངད་ཀྱི་བྲོ་འཚལ་བ་བཅས་ཆོད་ཡིག་དགོས་ཚུལ་དངོས་བརྒྱུད་ཞུ་ངོ་དུ་མར་སྦྲན་པ་དང་། གཟིམ་དཔོན་གྲོང་དཀར་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅུ་དྲུག་ལ་སོན། རྒྱལ་པོ་ཚེས་ཉེར་ལྔར་ཝཾ་ལེར་ཕེབས་ཐག་ཆོད་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་ངག་མ་ངེས་ཅན་འདུག་པས་རྒྱལ་པོ་དང་སླེབ་ཙམ་དུ་མཇལ་ཐུབ་རེས་ཕེབས་བསུར་གྲྭ་ངོ་གསུམ་བརྫངས་ཤིང་མཐར་ཐུག་གཅོད་མཚམས་ཀྱི་སྟེངས་འབྱོར་ངེས་ཀྱི་རེ་བ་བྱས་ཀྱང་རྫུན་གྱི་བསླུས་པ་བྱུང་ཞིང་། ལར་ཡང་འགོར་འགྱང་དུ་མ་ཟད་མཛོད༼མཛད༽་སྒོ་ལ་དཔག་ན་དཔྱོད་ལྡན་གཟུར་གནས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་མང༼ཡང༽་མ་ངེས་པས་ཟླ་བ་དེ་ཀའི་ཚེས་ཉེར་དྲུག་ལ་རྒྱལ་སྲས་སྐུ་མཆེད་རྒྱལ་མོར་བཅས་པའི་ཞལ་ངོ་ནང་གི་ལེགས་བཟླུཾ་ཐག་གཙང་མར་བཅད། མགོ་ཟླའི་ཡར་ཚེས་གསུམ་ལ་རང་རང་གི་བློ་འདོད་གང་ཡིན་རྒྱབ་ཡིག་རྟགས་ལྡན་དུ་བླངས་ནས་དེ་ལ་ནམ་དུ་ཡང་འགྱུར་ལྡོག་མེད་པར་ཆོད་ཡིག་གི་ཀླད་དུ་གངས་ཅན་མགོན་པོ་མཆོག་གི་བཀའ་རྟགས་ཕྱག་རྒྱའི་རེ་ཁཱ་ཡང་གསལ་བར་མཛད། ༈ གོང་གི་མུལྦེ་རྒྱལ་པོའི་ཕེབས་བསུ་བཏང་བ་རྣམས་མུལྦེ་མཁར་རང་དུ་སོན། རྒྱལ་པོ་ནི་ཕེབས་པའི་ངང་ཚུལ་གཏན་ནས་མེད་པར་རྒྱལ་པོས་ནི་ཁོ་པ་རྣམས་ནས་ཕེབས་བསྐུལ་ཞུས་ཚེ་ངེད་འགོར་ཆེས་པས་ད་ནི་མི་འགྲོ་ཞེས་དང་། རེས་རྒྱལ་མོ་གཡོ་འཕྲུལ་ཆེ་པས་ལ་དྭགས་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་མི་ནུས་སྐད་སོགས་གསུང་སྣ་ཚོགས་བྱོན་པར་ཁོ་པས་ཅིས་ནས་ཀྱང་ཕེབས་ན་ལེགས་ཚུལ་གསོལ་ཞིང་། བཀའ་བློན་བསྟན་འཛིན་དང་གཟིམ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་མཐུན་ཕེབས་ན་ལེགས་ཚུལ་འདི་རེས་ཀྱང་ཡི་གེ་ཡོད་འདུག་པ་ཕོ་ཉ་སླེབས་ནས་ཉིན་ཞག་བཅུ་གཅིག་སོང་བ་མ
Chinese
和嬷嬷一起于藏历木兔年十二月十一日到达旺勒。 恰逢国王扎西南杰只是说要来，但实际上并没有出发，于是国王自己的侍从从格仲噶尔，以及王后丹炯的侍从扎西顿珠等人先后被派去。 大约六十名拉达克（Ladakh）的重要长老被紧急通知前来，他们在当月的十七日聚集在旺勒，由于叔叔国王来得太晚，当月二十九日按照历算有成事之兆，于是询问旁坐的普措南杰关于如何进行等事宜，开始了兄弟间的和解。 拉达克长老们也急于立即返回。 关于阿玉带孩子也需要跳楚聂舞等，通过直接和间接的方式多次请求提供协议书。 侍从格仲噶尔于十二月十六日到达。 国王确定于二十五日到达旺勒的书信和口头消息并不确定，为了能和国王一到达就见面，派出了三名僧人迎接，最终期望能在达成最终协议的基础上到达，但却被谎言欺骗了。 实际上，不仅拖延了时间，而且考虑到仪式的规模，是否具有明智公正的态度也不确定，因此当月二十六日，王子兄弟和王后等人的面谈中彻底断绝了和解。 新年正月初三，各自拿到了写有自己意愿并带有标记的背书，为了保证对此永不改变，还在协议书的开头明确地写上了冈坚贡布（雪域怙主）的命令标志印章。 此前派去迎接木尔贝国王的人们返回了木尔贝城。 国王完全没有要来的样子，当他们请求国王前来时，国王说：“我耽搁太久了，现在不去了。” 有时又说：“王后诡计多端，我不能去拉达克。”等等，说了各种各样的话，他们恳请无论如何都要来才好。 大臣丹增和侍从也一致认为前来才好，这件事也有信件，信使到达后已经过去了十一天。
English
Together with Momo, they arrived in Wangley on the eleventh day of the Wood Hare Year's twelfth month. It happened that King Tashi Namgyal only said he was coming but didn't actually depart, so the king's own attendant from Grongkar, and Queen Tenzong's attendant Tashi Dondrup, were sent ahead one after the other. About sixty of Ladakh's important elders were urgently notified to come, and they gathered in Wangley on the seventeenth of that month. Because Uncle King was too late in arriving, on the twenty-ninth of that month, according to astrological calculations, there was an auspicious sign for success, so they inquired of Puntsok Namgyal, who was sitting aside, about how to proceed, and the reconciliation between the brothers began. The Ladakh elders were also eager to return immediately. Regarding Ayu bringing the child, there was also a need to perform the Chu-ngat dance, and they repeatedly requested a written agreement through direct and indirect means. The attendant Grongkar arrived on the sixteenth of the twelfth month. The letters and verbal messages stating that the king would definitely arrive in Wangley on the twenty-fifth were uncertain, so in order to meet the king as soon as he arrived, three monks were sent to greet him, and in the end, they hoped to arrive on the basis of reaching a final agreement, but they were deceived by lies. In fact, not only was there a delay, but considering the scale of the ceremony, it was also uncertain whether there would be a wise and impartial attitude, so on the twenty-sixth of that month, in the meeting between the prince brothers and the queen, the reconciliation was completely severed. On the third day of the New Year's first month, each person received a signed endorsement stating their own wishes, and to ensure that this would never change, the command mark seal of Gangchen Gonpo (Lord of the Snowy Land) was clearly written at the beginning of the agreement. The people who had been sent to welcome the Mulbek King earlier returned to Mulbek town. The king showed no sign of coming at all, and when they requested the king to come, the king said, "I am too late, I will not go now." Sometimes he also said, "The queen is cunning, I cannot go to Ladakh," and so on, saying various things. They pleaded that it would be good if he came no matter what. Minister Tenzin and the attendant also agreed that it would be good to come, and there was also a letter about this. Eleven days had passed since the messenger arrived.
Tibetan
གོ་ཟླའི་ཚེས་ལྔ་ལ་མུལྦེ་ནས་ཐོན་མཁར་བུར་སོན། དེར་རྒྱལ་པོ་ ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ གྱི་སྐོར་ལེགས་སྤེལ་ཡང་དག་གྲུབ་པའི་གནས་ཚུལ་ངེས་པོ་ཐོས་པས་རང་འདོད་མ་གྲུབ་པའི་ཐུགས་ངལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ གྱི་སྐོར་གྲུབ་ཕྱིན་ངེད་ལ་དོན་གཞན་གཏན་ནས་མེད་པས་ལ་དྭགས་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་རྒྱུ་མིན་ཞེས་དེར་ཞག་ཤས་བཞུགས་པར་ཕེབས་བསུ་བས་ནན་ཞུས་བྱས་པར་ད་འདི་ནས་ཕྱིར་ལོག་བྱས་ན་ངོ་ཚ་ཞེས་ལ་དྭགས་ཀྱི་ས་ཡི་ཐིག་ལེ་སླེས་མཁར་བརྒལ་ཤེལ་དུ་ཚེས་བཅུ་གསུམ་ལ་ཕེབས་ཉིན་ཕྱི་མར་འུ་ཨག་གྲབ༼གྲུབ༽་ཏེ་དོས་ཁལ་ཤར་རིར་སླེབས་སྐབས་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཆིབས་སྒ་སྦྲོན༼སྒྲོན༽་ཟིན་ནས་ཐུགས་འགྱུར་ཏེ་ཚུགས་བཅག ཉི་མ་ཕྱི་མ་ཡང་དེར་སྡོད་ལ་ ཕེབས་བསུ་ བས་ཕེབས་དགོས་ཚུལ་ནན་གྱིས་ཞུས་པར་ཁྱེད་རང་གྲྭ་ངོ་གཅིག་དང་ངེད་ཀྱི་ཡ་དོ་དྲག་པ་ཁ་ཅིག་བཅས་བླ་མའི་སྐུ་ཞབས་སུ་ཞུ་ཡིག་བཅས་བརྫངས་དགོས་འདུག་པ་དེ་མ་འགུག་རིངས་འདིར་སྡོད་རྒྱུ་ཡིན་ཚུལ་བཅས་རྒྱལ་པོའི་ནང་གཉེར་དཔལ་གྲུབ་དང་ངེད་ཀྱི་གྲྭ་པ་གཅིག་བཅས་མགོ་ཟླའི་ཚེས་ཉེར་གསུཾ་ལ་ཝཾ་ལེར་འབྱོར་བར་རྒྱལ་པོའི་ཡིག་གེར་ལ་དྭགས་པས་ཛུན་བརྩོམ་གྱི་ཞུ་ཕྲ་བྱས་འདུག་ཚུལ་དང་། ཁོ་རང་ཚོས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་གསོད་ངང་གཡོ་སྔ་ཚོགས་ཡོད་པའི་དགོངས་ཚུལ་དང་།་ རྒྱལ་པོ་ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ ཟུར་བཞག་ངོས་ལ་དྭགས་ཁ་དྲག་རྣམས་༼རྣམས༽་ཀྱི་གཉའ་བཅག་ནས་ཁོ་རང་ཚོས་དབང་རིས་བདག་ཐོབ་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་འདུག་ཚུལ་སོགས་དང་། ཁྱེད་ལ་དྭགས་མཐིལ་སླེས་སུ་ཡོངས་དགོས་ཚུལ་སོགས་ཅུང་ཟད་འབྲལ༼འབྲེལ༽་བ་དང་ཕལ་ཆེར་མི་འབྲེལ་བ་ཤས་ཆེ་པ་འདུག་པས། ལར་སྔ་ཕྱིའི་གསུང་རིགས་རྣམས་གྱ་ཚོམ་གྱི་ཐུགས་རླུང་སྟབས་ཡིན་ནམ་ཅི་ཨིཏར་ཡིན་སྙམས་པའི་ཐེ་ཚོམ་པ་བྱུང་། སླར་ཡང་བསྐྱར་གྱི་གཟིམ་དཔོན་གྲོང་དཀར་དང་རང་རེའི་གྲྭ་པ་གསར་དུ་བརྫངས་ནས་རྒྱལ་པོ་འཕྲལ་དུ་ཕེབསཾ༌མི་ཕེབས༌ཀྱི་འཕྲོས་ངེས་གསལ་དགོས་ཚུལ་བཅས་རྒྱལ་པོ་འཕྲལ་དུ་ཕེབས་ན་ལེགས་ཚུལ་དང་། མི་ཕེབས་ཕྱིར་ལྡོག་མཛད་ཚེ་ལཾ་བརྙེ་ཞོད་མེད་༼མད༽་པའི་ཕེབས་བསྐྱལ་ཚད་ལྡན་གྱི་ལམ་ཡིག་ཀྱང་བསྐུར། མི་རྣམས་ནས་ད་རེས་རྒྱལ་པོ་འཕྲལ་དུ་ཡོང་འགྲོ་ཟེར་འདུག་ཀྱང་མཐའི་དྲ༼དགྲ༽་འདྲེ་འགོང་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཕྲུལ་གྱི་རང་བཞིན་རྫུན་གྱི་སྒོ་ནས་སེལ་འཇུག་གི་ངག་དང་བྱད་གདོང་གིས་ཀྱང་བསྐྱོན་དེ་མུལྦེ་རང་གི་བཀའ་བློན་གཟིམ་དཔོན་ཡང་ལ་དྭགས་པར་ངོ་ལྡོག་གཾ་ཞེས་དང་། ཕེབ
Chinese
在五月五日从穆尔贝出发到达卡尔布。在那里听到了关于国王 ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ (Phuntshog Namgyal) 的事情已经圆满完成的消息，因为自己的愿望没有实现而感到苦恼，既然国王 ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ (Phuntshog Namgyal) 的事情已经完成，我们就没有其他事情了，所以不去拉达克方向了。在那里住了几天，受到热情的款待，但觉得现在从这里返回很丢脸，于是在五月十三日到达了拉达克的中心列城附近的马尔谢尔。第二天到达乌阿克格拉布，货物到达夏日时，国王也已经准备好马鞍，改变了主意停了下来。第二天也住在那里，受到热情的款待，恳请必须前往，说你们派一个僧人和我们的一些得力助手，连同给喇嘛的信件一起送去，在没有回复之前，我将留在这里。国王的内务主管巴丹珠和我的一个僧人于五月二十三日到达旺勒，国王的信中说拉达克人伪造了诉状，他们怀着因果报应被忽视和阴谋诡计的想法，国王 ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ (Phuntshog Namgyal) 被搁置一旁，他们压制拉达克有权势的人，他们将获得统治权等等，以及你必须到达拉达克中心列城等等，有些相关，但大多数是不相关的。总的来说，我怀疑之前和之后的言论是由于反复无常的心情造成的。再次派遣管家格隆噶尔和我们新来的僧人，必须明确国王是否立即前来，如果国王立即前来是最好的，如果不来，返回时，也要送去符合标准的送行文件。人们说这次国王会立即前来，但边境的敌人、恶魔和魔鬼们通过虚假的幻术来消除，甚至用言语和面容来指责，甚至穆尔贝自己的大臣和管家也背叛了拉达克人等等。前往
English
On the fifth day of May, departed from Mulbe and arrived at Kharbu. There, having heard the definite news that the affairs of King Phuntshog Namgyal had been successfully completed, and being troubled that one's own wishes had not been fulfilled, it was said, "Now that the affairs of King Phuntshog Namgyal have been completed, we have no other business, so we will not go in the direction of Ladakh." Having stayed there for a few days, and being earnestly requested with a warm welcome, it was said, "Now, if we return from here, it will be shameful." So, on the thirteenth day, they arrived at Malshel near Leh, the center of Ladakh. The next day, they arrived at Uag Grab, and when the baggage arrived at Sharri, the king had also prepared the saddle and changed his mind, stopping there. The next day, they stayed there again, and being warmly welcomed, they were earnestly requested to come, saying, "You send one monk and some of our strong assistants, along with a letter to the lama, and until there is a reply, I will stay here." The king's chamberlain, Paldrub, and one of my monks arrived at Wangla on the twenty-third day of May. In the king's letter, it said that the Ladakhis had fabricated a petition, and that they had thoughts of disregarding cause and effect and having prior conspiracies. King Phuntshog Namgyal was set aside, and they would suppress the powerful people of Ladakh and seize the rights of dominion for themselves, and so on. And that you must come to Leh, the center of Ladakh, and so on, some of which was relevant, but mostly irrelevant. In general, I doubted whether the previous and subsequent statements were due to fickle-mindedness. Again, the steward Grongkar and our new monk were sent to ascertain whether the king would come immediately or not, saying that it would be best if the king came immediately. If he did not come and turned back, a proper travel document with a farewell should also be sent. People are saying that the king will come immediately this time, but the enemies, demons, and evil spirits on the border are using illusions to dispel it through false words and faces, and even the ministers and stewards of Mulbe themselves are turning against the Ladakhis, and so on. Going