English
In that era, at the border of India and China, the thoroughfare of Upper Hor and Mongolia, the land center of the three districts of Upper Ngari (Ngari Korsum) in Tibet, west of Mount Kailash, the king of mountains, the source of the Nile River known as the Sengge Khabab (Lion Spring River), was the ruler of the region surrounded by Maryul, the immaculate Shakya Lichavi lineage revered by many kings, the descendant of the Tibetan monarch Lhatsadpo, grandson of Kyide Nyimagon, the eldest son of Gon Sum, Pelde Rigpa Gon, whose power and youth have not diminished to this day, continuously enjoying the hereditary kingship of Ladakh, who has long possessed auspicious glory. However, in this degenerate age, in this area south of the Sita River, all the great kings, the kings of Kham, the petty kings, and the assemblies of royal families, at the juncture of the five hundred years of the Buddha's teachings, due to the changes of the times, fight against each other, and even close friends become cold, beneficial cooperation is scarce, and harmful conspiracies quickly arise, there are many such people, and the masters of Maryul, uncle and nephew, also become discordant, eventually leading to large-scale military actions, bringing unbearable suffering to endless beings. Lotus-Handed Avalokiteśvara, the protector of the Land of Snows, incarnated as an ascetic king, filling all sentient beings with loving-kindness and compassion, universally and particularly contemplating the benefit and happiness of Maryul. ༈ The legislator of the Land of Snows, through the great pioneers, in the great Tibetan region under the sun, obtained the position of freely propagating the Dharma, a yogi without sectarian bias, possessing four steadfastnesses, Bhota Jogi Harinatha, in order to accomplish the deeds of the Victorious Ones, you should proceed to the border region of Upper Ngari Kashmir, although such an edict was received. However, since one generally believes that death may come at any time, one is more focused on completing the great task of accumulating merit, and if the restoration of the self-arisen Great Stupa of Nepal can be completed, that would be it, without much intention of going elsewhere.
Tibetan
། སྟོད་ཕྱོགས་སུ་བསྒྲོད་པར་ལྟས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་འཚུབ་ཅིང་། ལྷག་ཏུ་བདག་ལྟ་བློ་གྲོས་ཀྱི་ལང་ཚོ་མ་བརྟས་པས་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་གི་སྤྱོད་པར་མི་མཁས་པ་ཀུན་གྱིས་མངོན་པར་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་པས་རྒྱལ་པོ་དྲེགས་ལྡན་དག་གི་ལེགས་བཟླུམ་རྔོ་ཐོག་པར་དཀའ་བ་ཡིས་འགྲོ་བར་མི་སྤྲོ་ཚུལ་གསོལ་ཡང་སྐྱེ་རྒུ་དུ་མར་ཕན་བདེའི་བརྩས་སུ་བཀའ་ནན་ཆེན་པོས་བཅིང་བ་ལ་བརྟེན་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངལ་བ་མཐའ་དག་ཁྱད་དུ་བསད་དེ་ཆུ་ཕོ་སྤྲེལ་གྱི་ལོ་ཧོར་ཟླ་བདུན་པར་མངའ་རི་སྟོད་སྒར་ཐོག་ཏུ་འབྱོར་ཞིང་། ལ་དྭགས་རྒྱལ་པོ་དང་མུལྦེ་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ཀྱང་ཝཾ་ལེར་འཕྲལ་འབྱོར་དགོས་ཚུལ་གྱི་སྔ་འགྲོས་སོ་སོའི་ཕེབས་བསུ་དེར་བྱུང་བའི་ཁྲོད་ནས་བརྫངས་ཤིང་རང་ཉིད་ཟླ་བ་དེའི་དམར་ཕྱོགས་ཚེས་བཅུར་བོད་ཡུལ་རྗེ་བོ་དང་ལ་དྭགས་བདག་པོའི་ཡུལ་མཚམས་གུ་རུའི་གནས་ཆེན་བདེ་མཆོག་ལྷ་རི་དཀར་པོ་དང་ཧོར་ཟླ་བརྒྱད་པའི་ཚེས་གཅིག་ལ་ཁ་སྦྱོར་དུ་སོན། ལ་དྭགས་ཉས་རྒྱལ་སྲས་རྒྱལ་མོ་ཡང་ཝཾ་ལེར་རིང་ཁྱད་ཀྱི་ཕེབས་གྲུབ་འདུག་ཅིང་། མུལྦེ་རྒྱལ་པོ་སྔར་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་ཆེ་བར་གྲགས་གཤིས་འཕྲལ་འབྱོར་ཡོང་བར་བྱས་ཀྱང་ཟླ་བ་དེ་ཀའི་ཚེས་བཅུ་བདུན་ལ་མུལྦེ་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བློན་བསྟན་འཛིན་སོན་པའི་ངག་མར་ལ་དྭགས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་ཉ་ཁ་ཆེ་ནས་ཡོང་བར་ཁ་ཆེ་ནས་དཔུང་ཆེ་བ་གཉིས་ཡོང་རྒྱུའི་མི་དང་ཡི་གེ་ལག་ཟིན་བྱུང་གཤིས་དོག་ཟོན་གྱི་འཕྲལ་ཡོང་མ་བདེ་བས་ཟླ་མཚམས་ཙམ་ལ་ཡོང་རྩིས་ཡིན་ཚུལ་བྱུང་བ་དེ་ལྟར ༈ གངས་ཅན་རྗེ་བོ་གཞུང་ས་མཆོག་ཏུ་ལ་དྭགས་བར་འཆིངས་བགྱིད་པར་ངེད་དགོས་ཚུལ་གསོལ་བཞིན་ཁ་ཆེའི་དཔུང་གི་སྣ་འདྲེན་བྱེད་པ་མི་འོས་ཤིང་། ཡིད་ཀྱང་དཀྲུགས་པས་ཕན་ཚུན་ལ་འཕྲོས་ཀྱང་གསལ་བར་བགྱིས་པར་ལ་དྭགས་རྒྱལ་བློན་ནས་ཁྱོད་ལ་དྭགས་སུ་ཡོང་བའི་ངེས་པ་མ་རྙེད་གོང་དུ་ཁ་ཆེར་ཨ་ཁུའི་སྣ་ཚོགས་ཞུས་པར་བརྟེན་དེ་དང་ཆ་མཐུན་གྱི་ཉེར་ལེན་བཏང་བ་ལས་འདིར་ཕེབས་རྒྱུར་ཐོས་ནས་བཏང་བ་མིན་ཚུལ་སོགས་དང་། མུལྦེ་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོས་ཀྱང་ཁྱོད་འདིར་ཕེབས་རྒྱུར་ཐོས་པ་ནས་རྒྱལ་པོ་ནས་ཀྱང་དམག་འཁྲུག་གི་བསམ་སྦྱོར་བཤོལ་བ་ཡིན་ཚུལ་ཟེར་བས་དེ་ལ་ངོས་ཀྱི་ལ་དྭགས་དང་མུལྦེ་རྒྱལ་པོ་ཁུ་དབོན་གཉིས་ཐད་ནས་ཁ་ཆེར་ན་བབ་དང་ཝ་ཀིར་ལ་རྒྱལ་པོ་ཁུ་དབོན་སྐུ་ངོ་ནང་ལེགས་སྤེལ་གྲུབ་གཤིས་ཁ་ཆེ་ནས་དཔུང་དང་མི་སྣ་སུ་ཡང་ཡོངས་མི་དགོས་ཚུལ་ཡི་གེ་འཕྲལ་བཏང་དགོས་ཚུལ་སྨྲས་བཞིན་ལ་དྭགས་པས་ཟེ་རེག༼རིགས༽་མིག་སྟོན་དང་མུལྦེ་ནས་ཀྱང་ཟེ་རེགས༼རིགས༽་དེ་མཐུན་སྟོན་རྒྱུར་དགོས་ཚུལ་བཅས་ཕོ་ཉ་ཚེས་ཉེར་བདུན་ལ་བརྫངས་ཀྱང་མུལྦེ་རྒྱལ་པོ་རང་ནས་འདི་རིགས་ལ་དྭགས་པའི་རྫུན་བརྩོམ་ལ་གསན་པ་ཡིན་འདུག་ཞེས་ཕོ་ཉ་བཟློག་འདུག་ཁ་ཆེའི་དཔུང་འཇུག་འདི་ཚབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་གཤིས་དེ་རྟིང་ཡང་ལན་གཉིས་བསྐྱར་ནན་བྱས་ཀྱང་སྔ་ཕྱི་གསུམ་ཀ་མུལྦེ་རྒྱལ་པོ་རང་གི་ཐུགས་རྟོག་སྟབས་བཏང་བར་མ་མཛད་ཅིང་། ཁོ་པ་རང་ནས་ངེད་ཀྱི་ངག་བཀོད་དང་མཐུན་པའི་ཡི་གེ་ཞིག་བསྐུར་ཡོད་ཟེར། འདྲ་བཤུས་ནི་སྟོན་མ་བྱུང་། དེ་སྐབས་ཁ་ཆེའི་ཡི་གེ་དེ་ཕྱིས་ཁ་ཆེའི་ཡིག་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ཚིགས་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་གྱི་ལྟར་དམག་ཉེན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡོད་ངེས་ཡིན་འདུག་པ་དེ་ལྟར་ངེད་ནས་ལྷག་བསམ་དག་པས་ལ་དྭགས་པའི་ཕོ་ཉ་བ་བརྫང་བ་ལན་དུ་མར་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤྱིར་ཁ་བ་ཅན་དགོས༼སྒོས༽་ལ་དྭགས་ལྗོངས་ཡང་དགོས༼སྒོས༽་མུལྦེ་རང་མ་རུང་བར་འགྱུར་བའི་གོད་ཆགས་ཡིན་འདུག་ཀྱང་འདི་ལོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ་ནས་སྐྱོན་མ་བྱུང་བར་དེར་གདའ ༈ རྒྱལ་པོ་ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མང་པོ་ཞིག་གི་ངེད་ལ་དྭགས་སུ་སླེབས་སྐབས་ཟུར་བཞུགས་མཛད་ནས་ཟླ་བ་ཁ་ཤས་སོང་འདུག་པ། དེ་ཡང་ལེགས་སྤེལ་སྐབས་བབ་བྱུང་ན་བྱེ༼བྱེད༽་རྒྱུ་གང་ཅིར་ཐོག་མར་ཁུ་དབོན་ལེགས་སྤེལ་བྱེད་སྐབས་སྐུ་ངོ་ཚང་མ་འཛོམས་པ་ཁོ་ན་ལེགས་ཤིང་། རྒྱལ་པོ་བཀྲ་ཤིས་རྣམ་རྒྱལ་ངོས་ལ་དད་པ་ཆེ་བའི་གྲགས་པ་ཀུན་ཏུ་ཆེ་ཤིང་། དེ་ཐོག་མར་དོན་དམ་དུ་ཡིན་པར་བྱ་ཤིང་དེ་ཚེ་མཁྱེན་དཔྱོད་ཡངས་བ་དང་གནང་སྒོ་གཟུར་གནས་གྱུར་པ་ཞིག་བྱུང་ཚེ་སྐུ་མཆེད་རྒྱལ་བློན་གྱི་ལེགས་བཟླུཾ་ཡུལ་གྱི་ཆ་རྒྱུས་སྟབས་ཁོང་དང་བསྒྲོས་ནས་བགྱིད་རྩིས་སུ་བྱས་ཤིང་། མུལྦེ་རྒྱལ་པོ་འཕྲལ་མྱུར་དུ་ཕེབས་ཡོང་རེས་རྒྱལ་པོ་ ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ ཡུམ་སྲས་སྤྱན་འདྲེན་ཞུ་བ་དང་། མུལྦེ་རྒྱལ་པོའི་ཕེབས་བསུ་བསྒྲགས༼སྦྲགས༽་གྲྭ་ངོ་དང་ལ་དྭགས་སྟོད་པའི་ཞབས་རིམ་བཅས་སྔ་མ་ཁྲུཾ་ཟླའི་ཚེས་དགུར་བཏང་ཡང་ཡོ་བྱད་མ་འགྲིག་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ ཡང་འབྱོན་མ་ཐུབ་པས་མུལྦེ་རྒྱལ་པོ་ངེས་པར་ཕེབས་རེས་ཡང་བསྐྱར་ཟླ་བ་དེ་ཀའི་ཚེས་ཉེར་གསུམ་ལ་ཕེབས་བསུ་ལ་དྭགས་སྟོད་པའི་བཀའ་བློན་རྒན་གཙོ་དང་རང་རེའི་གྲྭ་ངོ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཏང་བར་རྒྱལ་པོ་ ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ ཡུམ་སྲས་རྒྱལ་པོའི་ཟུར
Chinese
向上行进，观兆也略有不顺。尤其是我等智慧的年龄尚未成熟，不擅长与世俗相处的行为，这已为众人所知。因此，难以使那些骄傲的国王们采纳良策，表达了不愿前往之意，但因受到为众多生灵谋求福祉的重任所束缚，不顾身口意三门的一切辛劳，于水阳猴年（1692）七月抵达阿里上部的噶尔。拉达克国王和穆尔贝国王也按照事先约定，立即赶到旺勒迎接。在迎接的队伍中送走了他们，自己于该月（七月）的下半月（黑月）初十，到达了西藏君主和拉达克统治者的边界，即古汝（莲花生大师）的圣地，胜乐金刚的白色神山，并于八月初一在卡修尔（Kha-sbyor）会面。拉达克的公主和王子也已长途跋涉抵达旺勒。据说穆尔贝国王以前非常信仰喇嘛昆乔（dKon-mchog），所以让他立即前来，但该月（七月）十七日，从穆尔贝国王的大臣丹增松巴（bS tan-'dzin s on pa）口中得知，拉达克国王的使者从克什米尔来报，说克什米尔将派遣两支强大的军队前来，人和信件都已掌握，因此担心立即前来不便，打算在月底左右前来。如此这般。 ༈ 雪域之王（指五世达赖喇嘛）向至高无上的政府请求，我们需要在拉达克之间建立联系，引导克什米尔军队是不合适的，而且会扰乱人心。虽然彼此之间有所争论，但还是明确表示，在拉达克国王和大臣尚未确定你一定会来拉达克之前，他们曾向克什米尔提出了各种要求，因此采取了相应的行动，而不是听说你要来这里才派出的。穆尔贝国王的大臣也说，自从听说你要来这里，国王也放弃了战争的念头。对此，我方表示，拉达克和穆尔贝国王叔侄二人，在克什米尔的地位和瓦基尔（Wazir）的国王叔侄之间已经达成了良好的协议，因此不需要克什米尔派遣军队和人员，需要立即发出信件说明。
English
Although the omens for proceeding upwards were slightly unfavorable, especially since my own wisdom was not yet mature and I was not skilled in worldly affairs, which was evident to all, it was difficult to persuade the proud kings to accept good advice. Although I expressed my unwillingness to go, I was bound by the great responsibility of seeking the welfare of many beings. Disregarding all the hardships of body, speech, and mind, I arrived at Gar in Upper Ngari in the seventh month of the Water Male Monkey year (1692). The King of Ladakh and the King of Mulbek also arrived promptly at Wangla as prearranged to welcome me. After seeing them off amidst the welcoming party, I myself arrived on the tenth day of the dark side of that month (July) at the border between the Tibetan ruler and the Ladakhi lord, the great Guru (Padmasambhava)'s sacred site, the white mountain of Chakrasamvara, and met in Khalsar on the first day of the eighth month. The Ladakhi princess and prince had also completed their long journey to Wangla. It was said that the King of Mulbek had previously had great faith in Lama Konchok, so he was asked to come immediately, but on the seventeenth day of that month (July), it was learned from the mouth of Tenzin Sonam, the minister of the King of Mulbek, that a messenger of the King of Ladakh had come from Kashmir, saying that Kashmir would send two large armies, and that the people and letters had been seized. Therefore, fearing that it would be inconvenient to come immediately, he planned to come around the end of the month. Thus, ༈ The King of the Snowy Land (referring to the Fifth Dalai Lama) requested the supreme government that we were needed to establish a connection between Ladakh. It was inappropriate to lead the Kashmiri army, and it would also disturb the people's minds. Although there was some debate between them, it was made clear that before the Ladakhi king and ministers were certain that you would come to Ladakh, they had made various requests to Kashmir, and therefore took corresponding actions, rather than sending them after hearing that you were coming here. The minister of the King of Mulbek also said that since hearing that you were coming here, the king had also abandoned the idea of war. To this, I replied that the King of Ladakh and the King of Mulbek, uncle and nephew, had reached a good agreement with the King of Kashmir and the Wazir, uncle and nephew, so there was no need for Kashmir to send troops and personnel, and a letter should be sent immediately stating this.
Chinese
因此，拉达克人派遣信使于二十七日，说明需要米格顿和穆尔贝也表明赞同泽热（种姓）。但穆尔贝国王亲自听信了拉达克人编造的谎言，退回了信使。由于穆斯林的入侵非常严重，之后又两次重复强调，但前后三次穆尔贝国王都没有重视，而是说他自己寄了一封符合我们口述的信。没有出示副本。当时穆斯林的信件后来会被穆斯林文书翻译成藏语，如以下章节所述，可以肯定的是，军事危险非常严重。因此，我们出于纯洁的善意派遣拉达克信使，却多次被退回，这对于整个雪域（西藏）来说，尤其是拉达克地区，甚至对于穆尔贝本身来说，都是一场不幸的灾难。但今年，由于神灵的恩典普及，没有发生任何问题。国王平措朗杰由于许多原因，在我们到达拉达克时隐居了几个月。此外，如果情况允许，在进行任何事情时，最初进行叔侄之间的良好关系时，只有所有官员都到场才是最好的。国王扎西朗杰对我的信任声名远扬。首先要使其成为真实的，如果那时出现一位知识渊博、公正无私的人，那么与王室兄弟和大臣们商议，了解当地情况，并计划这样做。穆尔贝国王很快就要来了，迎接国王平措朗杰母子，并宣布迎接穆尔贝国王的到来，包括僧侣代表和拉达克上部的仪式，最初定于楚姆月的第九天，但由于设备不合适，国王平措朗杰也未能成行。因此，为了迎接穆尔贝国王的到来，又于当月二十三日派遣了拉达克上部的老大臣和我们自己的僧侣代表一同前往，迎接国王平措朗杰母子在国王的隐居处。
English
Therefore, the Ladakhis sent messengers on the twenty-seventh, stating the need for Migton and Mulbe to also show agreement with Zerig (caste). However, the King of Mulbe himself listened to the lies fabricated by the Ladakhis and turned back the messenger. Since the Muslim invasion was very serious, it was repeated and emphasized twice afterwards, but all three times the King of Mulbe himself did not pay attention, but said that he himself had sent a letter in accordance with our dictation. No copy was shown. At that time, the Muslim letter would later be translated into Tibetan by Muslim scribes, as will be explained in the following sections, and it is certain that the military danger was very serious. Therefore, we sent the Ladakhi messenger out of pure goodwill, but it was repeatedly turned back, which is a disastrous calamity for the entire snowy land (Tibet), especially the Ladakh region, and even for Mulbe itself. But this year, due to the widespread grace of the deities, nothing bad happened. King Phuntsog Namgyal had been in seclusion for several months when we arrived in Ladakh due to many reasons. Furthermore, if the situation allows, when doing anything, it is best to have all the officials present when initially conducting good relations between uncle and nephew. The fame of King Tashi Namgyal's great faith in me is widespread. First, it must be made true, and if at that time a knowledgeable and impartial person appears, then consult with the royal brothers and ministers, understand the local situation, and plan to do so. The King of Mulbe is coming soon, to welcome King Phuntsog Namgyal and his mother and son, and to announce the welcoming of the King of Mulbe, including the monastic representatives and the rituals of Upper Ladakh, which were initially scheduled for the ninth day of Chrum month, but due to unsuitable equipment, King Phuntsog Namgyal was also unable to go. Therefore, in order to welcome the King of Mulbe, the old minister of Upper Ladakh and our own monastic representatives were sent together again on the twenty-third of the same month to welcome King Phuntsog Namgyal and his mother and son at the King's retreat.