Tibetan
ཅས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཆོད་པ་ལས་མེས་ཉི་མ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཡང་ལ་དྭགས་ཡུལ་སྲོལ་གསར་བྱུང་བུ་ཐ་ཆུང་ལ་འཇགས་པ་དེ་བཞིན་ཨ་ཁུ་ལ་འོས་བབ་དང་། ཕོ་ཏོ་ལ་མན་ཆད་ནི་ཨ་ཁུ་རང་གི་ཞལ་ནས་གསུང་བ་ལས་ཡབ་མེས་ཀྱི་གཅོད་མཚམས་ཡིན་པ་མ་ཤེས་ཤིང་། ལྷག་ཏུ་ཇོ་ཁག་ཕྱག་འབུལ་ནི། རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་རྣམ་རྒྱལ་ནས་ད་ལྟའི་བར་རྒྱུན་མ་ཉམས་པ་ལ་ཨ་ཁུའི་སྲོལ་སོ་མ་མི་འོས་པས་ཅིས་ནས་ཀྱང་གནང་དགོས་ལ། པི་ཏི་མཁར་བུ་ཕོ་ཏོ་ལ་མན་ཆད་རྣམས་ཡབ་མེས་ཀྱི་གཅོད་མཚམས་མཛད་པ་ཡིན་ཅིས་ཀྱང་གསུང་རྒྱུ་ཡིན་ཚེ། མེས་དང་ལྷག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་བདེ་སྐྱོངས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཐཾ་ཀ་ཡོད་ན་འོས་བབ་ཡོད་མེད་ཞུ་བར་མི་ནུས་ཟེར། མུལྦེ་རྒྱལ་བློན་ནས་ན་རེ། ལ་དྭགས་ཞལ་ངོ་ནང་ཁུལ་དུ་འདི་ལྟར་སྙད༼སྙན༽་ཤུ༼ཞུ༽་ཡོངས་བར་མ་ཤེས་པས་ཡབ་རྗེ་དང་ཇོ་ལག་གི་བཀའ་ཐཾ་གཏན་ཚིགས་ནི་མེད། དེ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་ཟེར་ན། བླ་མའི་སྐུ་མདུན་དུ་ད་ལྟའི་ཞུས་པ་རྣམས་ཡབ་དང་གཅེན་གྱི་སྐབས་སུ་གཅོད་མཆམས་གནང་བ་མིན་རེ་ངེད་རང་གི་མནའ་དག་ལན་དུ་མར་འབུལ་གསུང་ཡང་ཕུལ་ཆོག་པ་ཡོད་ཟེར། ༈ དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཁུ་དབོན་ཕན་ཚུན་དག་ར༼རང༽་བཞེད་ཀྱི་ཉན་བཤད་ཨསྨ༼ཨ་མྲ༽་མཆོག་ཏུ་འཁྲེགས་པའི་གོང་བུ་འཕྲད་པ་ལྟར་བསྐྱར་བཟློས་ཁོ་ན་ངལ་བའི་ཚེགས་སུ་ཆེ་བ་ཡང་ཕན་ཚུན་ཚིགས༼ཚིག༽་བློ་འདོད་སཛོགས་པ་མ་བྱུང་ཞེས་སླར་ནས་གླེན་ཀ༼ཀླན༽་གཞི་སྤང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལན་ཁ་ཡང༼ཡར༽་བརྗོད་པའི་མཐར་རང་ཉིད་ཀྱི་བློ་གཟུར་གནས་ཁོ་ནས་ཕན་སླེབས་ཆེ་ཞིང་བརླིང་ཆགས་མཐའ་བཙན་དུ་དམིགས་ནས་མ་ཤེས་ཕར་བཞག་གི་གཅོད་མཚམས་རིམ་པས་བཏང་བ། ༈ དེ་ཡང་མར་ཡུལ་བདག་པོ་ཁུ་དབོན་དག་མཁར་ཆེ་ཆུང་གོ་ས་མཐོ་དམན་སྔར་ཡབ་མེས་གོང་མའི་སྲོལ་རྒྱུན་ཤུལ་འཇགས་ཡུལ་ཆོས་དབང་བཙན་པ་ཡི་མ་ཕུ་ཐུང་དཔེས་འཕྲལ་ལབ་ཤེར་བཙན་མིན་གཏན་ཚིགས་ཡོད་མེད་སོགས་ལྟར་སྣང་དུ་ཤར་བ་རྣམས་མཛེས་པའི་ལམ་དུ་བསྒྱུར། དོན་དམ་པ་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མཚུངས་གང་ཡིན་འོས་སུ་བཏང་ནས། ༈ ཐོག་མར་པི་ཏི་དང་མཁར་བུའི་སྐོར་སྔར་ནས་སྙོན་ཡོད་ཙམ་ལས་རྒྱལ་པོ་ཉི་མ་ནས་ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་ཁྲི་སྤར་བའི་བར་མངོན་མཚན་གྱི་གླེང་གཞི་ཆེ་བ་མ་བྱུང་འདུག་ན་ད་ལྟ་ངེད་ནས་ལེགས་སྤེལ་གྱིས༼བགྱིས༽་སྐབས་ལ་དྭགས་པས་ཀྱང་དེ་ལ་རྩེགས་རྩེགས་པོ་གནང་བ་འོས་སུ་མ་ཆེ་བས་རྒྱལ་པོ་བཀྲ་ཤིས་རྨམ་རྒྱལ་རང་ལ་གླེང་མེད་དུ་འཇགས་རྒྱུ་མཛད་དགོས་གལ་ཆེན་གྱི་འཕྲོས་འདི་ལ་བཅོས་བསྒྱུར་མེད་པ་ཅིས་ནས་ཀྱང་ཞུ་རྒྱུ་དང་། ༈ གཉིས་པ་ཇོ་ཁག་ཕྱག་འབུལ་སྐོར་སྔར་ནས་ཇོ་ཁག་རྣམས་སླེས་མཁར་ཆེན་དུ་ཕྱག་འབུལ་ལ་ངོ་ཐོག་བཅར་ནས་ཕྱག་རྟེན་རྒྱ་ཊཾ་རེའི་རྩིས་ཡིན་འདུག་པ་ཕྱག་རྟེན་དེ་ཕྱེད་མར་བགོས་ནས་བལཊཾ་ལྔ་མུལྦེ་རྒྱལ་པོར་ཕུལ། བལཊཾ་ལྔ་མུལྦེ་རྒྱལ་པོ་ནས་མཁར་ཆེན་དུ་གནམ་ལོ་གསར་ཚེས་ཕྱག་སྨན་འབུལ་སྐབས་ཇོ་བོ་ངོ་ཐོག་གཅིག་དང་གཞན་རྣམས་ངོ་ཚབས་བྱས་ཏེ་འབུལ་ན་སྐབས་སུ་བབ་པར་སྙམ་པ་དང་། ༈ དོན་ཚན་གསུམ་པ། རྟ་ཕྱུགས་ཀྱི་བསྐོར་དང་། ༈ བཞི་པ་ཁ་ཆེ་ལ་དྭགས་བར་གྱི་རྒྱུ་འགྲུལ་སྐོར་སོགས་སླར་རིམ་པས་འཕྲོས་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ཚུལ་སྨྲས་པར། ༈ དོན་གོང་ནི། བདག་གི་ནན་བསྐྱེད་བརྒྱིས་བཞིན། ལ་དྭགས་པས་འདི་འོས་སུ་མི་ཆེ་ཡང་བླ་མ་མཆེད་བསྔགས་སྤྱན་འདྲེན་ཞུས་པར་བཀའ་རྩལ་གཅོག་མི་སྤོབས་ཞེས་དེ་ལ་འཇོགས་རྒྱུར་བྱས་སོང་། ༈ གཉིས་པ་ཇོ་ཁག་ཕྱག་འབུལ་བསྐོར་ནི་མུལྦེ་རྒྱལ་པོ་ནས་བལཊཾ་ལྔ་དངོས་པོ་མི་ཆེ་ཡང་པུ་རིག་ཇོ་བོ་རྣམས་བརྟན་བརླིང་མི་འཁེལ་བས་དེ་ཚེ་ལ་དྭགས་པར་ངོ་བལྟ་བར་ངེས་པས་དེ་ཅི་ནས་ཀྱང་སྐབས་མི་ཆེ་ཚུལ་དང་། ཟངས་དཀར་རྒྱལ་པོས་མཁར་ཆེན་དུ་ལོ་ཕྱག་ཁོ་རང་ནས་འབུལ་བ་ལས་ཟངས་དཀར་ཨོག་གི་དྲག་རིགས་གཞན་གྱི་འབུལ་མི་དགོས་པ་བཞིན་མཁར་ཆེན་དུ་བདག་གི་གནམ་ལོ་གསར་ཚེས་ཀྱི་ཕྱག་འབུལ་ཕུལ་བ་དེ་ལས་ཇོ་ཁག་གི་ཕྱག་འབུལ་ལ་དྭགས་པར་བཏང་མ་དགོས་ཞིགཞུ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཇོ་ཁག་གི་ཕྱག་འབུལ་མ་དགོས་ཕྱིན་རྟ་ཁྱུ་མང་ཡང་འོས་མཚམས་སམ་ཚངས་མ་མཁར་ཆེན་རང་དུ་འབུལ་དགོས་བྱུང་ཀྱང་དེ་བཞིན་དང་། རྫིས་ཁག་ཡང་མུལྦེ་རང་དུ་བླང་བ་ལས་འོས་མེད་ལ། ལོ་ལྟར་ཕྱག་སྨན་གྱི་རྟེན་ཡང་བལཊཾ་སུཾ་ཅུ་བཞི་བཅུ་སྐོར་འཁྲིགས་ཆགས་སུ་འབུལ་གསུང་ན་ཡང་བརྒྱིད། ཇོ་ཁག་ཕྱག་འབུལ་ནི་ལ་དྭགས་པར་མ་དགོས་པ་ཞིག་ཅིས་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ཚུལ་གསུང་ལ། དེ་ལ་ལ་དྭགས་པས་ཀྱང་ཇོ་ཁག་གི་ཕྱག་འབུལ་རྒྱལ་པོ་གོང་མ་རིམ་ཅན་གྱི་སྐབས་ནས་རྒྱུན་སྲོལ་མ་ཉམས་པ་ཡིན་པས་ཇོ་བོ་ངོ་ཐོག་སྔར་རྒྱུན་ལྟར་ཡོངས་དགོས་པ་དང་། དེ་མིན་ངོ་ཚབས་ནི་མི་བཏང་ཀ་མེད་ཡིན་ཞེས། དེ་ལྟར་ཁུ་དབོན་གཉིས་ཀ་ནས་ནན་བསྐྱེད་ཆེས་པས་བྱ་དཀའ་བར་གཏད་ཅིང་། དོན་དུ་ཇོ་ཁག་དེ་རྣམས་དམག་སྟོང་ཕྲག་མང་པོའི་བདག་པོར་གྲུབ་པས་ཡུལ་སྲོལ་གྱི་ཕྱག་སྣེ་གང་བསྟན་དེ་དཔོན་པོ༼པོར༽་བཀུར་བ་ཡི་རྩ་བ་ཡང་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་པར་སྣང་ན་ཡང་། ལ་དྭགས་ནི་ཇོ་ཁག་ལ་ལྟོས་མ་དགོས་པར་མར་ཡུལ་ལྗོངས་རང་ལ་དཔག་པའི་དམག་དཔུང་སྟོ
Chinese
关于“ཅས”的时候的裁决，虽然不仅是祖父尼玛，而且拉达克新出现的习俗是确定给小儿子的，这同样适合叔叔。至于“ཕོ་ཏོ་ལ་”以下，是从叔叔自己口中说出的，不知道是祖先的裁决。特别是“ཇོ་ཁག་ཕྱག་འབུལ་”，从国王森格南杰到现在一直没有中断，叔叔的旧例不合适，无论如何也应该允许。如果一定要说“པི་ཏི་མཁར་བུ་ཕོ་ཏོ་ལ་”以下是祖先的裁决。如果祖父，特别是国王德琼的理由充分，有文件，就不能说是否合适。穆尔贝大臣说：不知道拉达克官员内部竟然会这样申诉，所以没有父亲和“ཇོ་ལག་”的命令文件。如果不相信，就说可以在喇嘛面前发誓，现在所说的这些，在父亲和哥哥的时候没有做过裁决，可以把自己的誓言作为答复献上。就这样，国王叔侄互相之间，各自的想法的听和说，就像遇到了非常坚硬的球一样，只是重复，非常劳累，但彼此之间没有达成一致，为了避免再次引起争端，这样反复陈述之后，认为只有自己的公正的想法才能带来更大的帮助，为了稳固和巩固，逐渐放弃了不知道的事情的裁决。还有，玛域的领主叔侄们，城堡的大小，地位的高低，以前祖先的传统遗留，地方宗教的权力强大，就像“ཡི་མ་ཕུ་ཐུང་”的例子一样，立刻说出是否有夏尔坚的理由等等，表面上显现出来的都变成了美好的道路。真正重要的是，彼此之间的关系相同，适合的就允许。最初，关于“པི་ཏི་”和“མཁར་བུ་”的事情，以前只是有一些争论，从国王尼玛到彭措南杰登基之间，没有出现明显的大的争论，现在我们来完善的时候，拉达克人也不应该对此过于挑剔，重要的是要让国王扎西热巴坚无异议地确定下来，关于这个重要的问题，无论如何也要请求不要修改。
English
Regarding the judgment at the time of "ཅས," although it was not only the grandfather Nyima, but also the newly emerging custom of Ladakh was to assign it to the youngest son, this is also suitable for the uncle. As for "ཕོ་ཏོ་ལ་" and below, it was said from the uncle's own mouth, and it is not known whether it was the ancestors' judgment. In particular, the "ཇོ་ཁག་ཕྱག་འབུལ་" has not been interrupted from King Sengge Namgyal to the present, and the uncle's old precedent is not appropriate, so it should be allowed no matter what. If you must say that "པི་ཏི་མཁར་བུ་ཕོ་ཏོ་ལ་" and below are the ancestors' judgments, if the grandfather, especially King Dechong, has sufficient reasons and documents, you cannot say whether it is appropriate or not. The Mulbek Minister said: I didn't know that Ladakh officials would file complaints like this internally, so there are no command documents from the father and "ཇོ་ལག་." If you don't believe it, you can swear in front of the lama that these things that are being said now were not judged during the time of the father and brother, and you can offer your own oath as an answer. In this way, the king and uncle, between each other, the listening and speaking of their respective thoughts, like encountering a very hard ball, only repeating, very tiring, but there was no consensus between each other, in order to avoid causing disputes again, after repeated statements like this, it was thought that only one's own fair ideas could bring greater help, and in order to stabilize and consolidate, the judgments of things that were not known were gradually abandoned. Also, the lords of Maryul, uncles and nephews, the size of the castles, the height of the status, the tradition left by the ancestors, the power of local religion, like the example of "ཡི་མ་ཕུ་ཐུང་," immediately saying whether there is a reason for Sharchen, etc., what appears on the surface has become a beautiful path. What is really important is that the relationship between each other is the same, and what is suitable is allowed. Initially, regarding the matters of "པི་ཏི་" and "མཁར་བུ་," there were only some disputes before, and there were no obvious major disputes from King Nyima to Puntsok Namgyal's enthronement. Now, when we are improving it, the Ladakhis should not be too picky about it. It is important to let King Tashi Rabgyal determine it without objection. Regarding this important issue, we must request that it not be modified.
Chinese
以及。第二，关于乔卡（Jo Khag）的供奉，以前乔卡们去斯列（Sle）大城堡亲自供奉，按照每份供品一个印度卢比计算，现在将供品分成两半，五卢比献给穆尔贝（Mulbe）国王。穆尔贝国王说，在大城堡新年献礼时，乔沃（Jowo）亲自去一个，其余的派代表去献礼，这样比较合适。第三点，关于马匹牲畜。第四点，关于克什米尔（Kashmir）和拉达克（Ladakh）之间的交通等，以后会逐步讨论。以上内容，是我再三强调的。拉达克人认为这不太合适，但因为请求迎请喇嘛们，所以不敢违背旨意，就这么定了。第二，关于乔卡供奉，穆尔贝国王说，五卢比的东西虽小，但普里格（Purig）的乔沃们不稳固，所以到时候肯定要看拉达克人的脸色，无论如何都不太合适。就像赞斯卡（Zanskar）国王自己去大城堡新年献礼，而不需要赞斯卡奥格（Zanskar Og）的其他贵族去献礼一样，在大城堡我献了新年礼物，就不需要把乔卡的供奉送到拉达克了。如果不需要乔卡的供奉，即使有很多马匹，也应该在大城堡自己供奉，或者按照规矩供奉。吉斯卡（Rdzis Khag）也只能在穆尔贝领取。如果每年都说要稳定地供奉三十到四十卢比的礼物，那也可以。乔卡的供奉不需要拉达克人，这真是太好了。对此，拉达克人也说，乔卡的供奉是历代国王传下来的规矩，不能废除，乔沃必须像以前一样亲自来，否则只能派代表去。就这样，叔侄两人都再三强调，事情变得很难办。实际上，这些乔卡都是拥有数千军队的人，无论地方习俗如何，都应该尊重首领，这是很重要的。但是，拉达克不需要依靠乔卡，而是依靠玛域（Mar-yul）地区本身的军队力量。
English
And. Secondly, regarding the offering of Jo Khag, previously the Jo Khags went to Sle Great Castle to make offerings in person, calculated at one Indian rupee per offering. Now the offerings are divided in half, with five rupees offered to the King of Mulbe. The King of Mulbe said that during the New Year's offering at the Great Castle, one Jowo should go in person, and the rest should send representatives to make offerings, which would be more appropriate. Third point, regarding horses and livestock. Fourth point, regarding transportation between Kashmir and Ladakh, etc., will be discussed gradually later. The above content is what I repeatedly emphasized. The Ladakhis thought this was not very appropriate, but because they requested to invite the Lamas, they did not dare to disobey the decree, so it was decided. Secondly, regarding the Jo Khag offering, the King of Mulbe said that although the five rupees is a small thing, the Jowos of Purig are not stable, so they will definitely have to look at the faces of the Ladakhis at that time, which is not very appropriate anyway. Just as the King of Zanskar himself goes to the Great Castle to make New Year's offerings, and does not need other nobles of Zanskar Og to make offerings, I have offered New Year's gifts at the Great Castle, so there is no need to send the Jo Khag's offerings to Ladakh. If the Jo Khag's offering is not needed, even if there are many horses, they should be offered at the Great Castle itself, or according to the rules. Rdzis Khag can only be received in Mulbe. If they say that they will steadily offer thirty to forty rupees of gifts every year, that is also fine. It is very kind that the Jo Khag's offering is not needed by the Ladakhis. To this, the Ladakhis also said that the Jo Khag's offering is a tradition passed down from successive kings, and cannot be abolished. The Jowo must come in person as before, otherwise they can only send representatives. In this way, both the uncle and nephew repeatedly emphasized, and the matter became difficult. In fact, these Jo Khags are all people who own thousands of troops, and no matter what the local customs are, the leader should be respected, which is very important. However, Ladakh does not need to rely on the Jo Khag, but on the military strength of the Mar-yul region itself.