Tibetan
་འཇུག་པ་དག་ཡོད་སྲིད་ཀྱང་ས་བརྒྱད་པ་ནས་གཞན་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པར་སྔགས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་པས་དེས་ན་མདོ་ལམ་དུ་སྔགས་ལ་འཇུག་དགོས་སོ་ཞེས་མ་བསྟན་ཀྱང་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ནས་ངང་གིས་ཤེས་པའི་དབང་གི་ལམ་མ་ཚང་བ་དང་ཆད་པའི་གོ་སྐབས་མེད་ལ། གཞན་ཡང་ཐོག་མའི་འཇུག་སྒོ་མདོ་སྔགས་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང་མཐར་སྔགས་ལ་གཞོལ་དགོས་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚེ་མདོ་སྔགས་ཐ་དད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དབྱེ་རུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པས་སྐྱོན་མེད་པའོ། །ལར་ཚུར་འདི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དུ་ཡོད་ཅིང་དགོས་པ་ཡང་ཆེ་རུང་སྐབས་འདིར་ནི་དོགས་བསླང་ཟུར་ཙམ་རེ་ལས་སྤྲོས་མ་དགོས་སོ། ། གཞན་ཡང་འདི་རུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྔོན་ཆོས་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐབས་སུ་ཏོན་མེད་དུ་ཙེ་ཡ་མན་ཞེས་སུ་གྲགས་པ་ནི་རྒྱ་ནག་གི་སྐད་དེ། བོད་སྐད་དུ་ཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པ་དང་རིམ་གྱིས་སུ་འཇུག་པ་ཞེས་ཡིན་པར་སྣང་ངལ། དེ་ཡང་ཅིག་ཆར་འཇུག་པ་ནི་ཐོས་བསམ་གྱི་བྱ་བ་གཞན་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསམ་གཏན་དོན་བསྒོམ་ལྷུ་རུ་བླངས་པ་སྟེ། ད་ལྟ་ཡང་རྒྱ་ནག་ཏུ་བསྟན་འཛིན་མཁན་ཧྭ་ཤང་ཙུང་མེན་རྣམས་ཚུལ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་འདུག་ལ། བོད་འདིར་ཡང་བཙུན་པ་དང་ཁྱིམ་པ་རིས་སུ་མེད་པར་སེམས་ཁྲིད་ནོད་དོ་ཞེས་ཐོག་མ་ནས་ཟབ་མོ་ནང་དོན་ལ་གཞོལ་བར་འདོད་པ་ཕལ་ཆེར་འདི་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་ཆ་མཐུན་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་སོ། །རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་རྣམས་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱི་ཡི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ཅིང་དེ་ནས་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནང་གི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པ་དང་། དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བར་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པ་སྟེ། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པར་བཞེད་དེ། རྫོགས་ཆེན་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས་སྤྱོད་པ་བདུན་རིམ་ཅན་དུ་གསུང་བ་དང་གནད་གཅིག་གོ །དེ་ཡང་ཚུལ་འདི་གང་ཟག་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འདོད་ནས་ཅིག་ཆར་དང་རིམ་གྱིས་འཇུག་པར་གྲགས་པ་ལས་རྒྱ་ནག་གི་མཁན་པོ་ཧྭ་ཤང་ཊི་ཅེ་དཱ་ཤིའ་ཐྭ་ཝན་གྱི་འཇུག་སྒོ་བརྒྱད་དུ་གྲགས་པའི་གྲུབ་མཐའི་ནང་ཚན་དེ་བོད་དུ་བྱུང་ནས་དེ་ལྟར་གྲགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྔོན་རྒྱ་གར་མཁན་པོ་ཞི་བ་འཚོ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བནྡྷེ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་རབ་གསུམ་བསྒྲགས་མར་མཛད་པ་ལ་བརྟེན་རིམ་གྱིས་པ་དང་རྒྱ་ནག་མཁན་པོ་མ་ཧཱ་ཡ་ནའི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ཁོ་ན་ལ་གཞོལ་བས་ཅིག་ཆར་བར་གྲགས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཧྭ་ཤང་གི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྔོན་ལྷ་བཙད་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐབས་སུ་རྒྱ་གར་གྱི་པཎྜི་ཏ་ཀ་མ་ལ་ཤྲཱི་ལ་དང་བོད་ཀྱི་སྦ་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ་དང་དཔལ་དབྱངས་སོགས་དམ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀག་པར་མཛད་པ་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པའི་དབང་པོ་འགའ་ཡིས་ཀྱང་འགོག་པར་མཛད་ན་ཚད་མར་ག་ལ་རུང་སྙམ་ན་སྤྱིར་ཡང་རྩོད་པ་བྱུང་ཙམ་གྱིས་དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཐ་དད་པ་དང་ཐེག་ཆེན་སེམས་ཙམ་རྣམས་བདེན་རྫུན་དང་རང་རྒྱུད་ཐལ་འགྱུར་རྣམས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་རྩོད་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་རྣམ་དག་ཉིད་དུ་ངེས་པས་ཀྱང་གྲུབ་ལ། སྔོན་ལྷ་བཙན་པོའི་སྐབས་སུ་མ་འོངས་རྩོད་པ་འབྱུང་བར་དགོངས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱང་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལས་གཞན་འཇུག་པར་མ་གནང་ཞིང་སྔགས་ནང་རྒྱུད་ཐུན་མིན་རྣམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གསང་བ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་ལས་ཐུན་མོང་བསྒྱུར་བར་མ་གནང་བ་དང་། དེ་བཞིན་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་གི་ལྟ་སྒོམ་ལ་དེ་སྐབས་ཉིད་དུ་སྐྱོན་གྱི་ཆ་ཤས་ཡོད་པར་གཟིགས་པ་དང་། ལྷག་ཏུ་མ་འོངས་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ལྟ་སྒོམ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་པ་མང་དུ་སྐྱེ་བ་དང་གྲུབ་མཐའ་ཕན་ཚུན་སྡེ་རིས་ཀྱི་རྩོད་པའི་མི་ངེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལོ་པཎ་ཆོས་རྒྱལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་ཤེས་རྒྱ་ཆེན་པོས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ནས་འགོག་པ་གོར་མ་ཆག་ཀྱི་ཧྭ་ཤང་གི་ལྟ་བསྒོམ་དེ་གཏན་ནས་ནོར་ཏེ་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་སྐབས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱང་རྩོད་ངོར་ཁས་བླང་བ་ཤས་ཆེ་སྟེ་ཅི་ཕྱིར་ཧྭ་ཤང་གི་འདོད་གཞུང་དུ་སྤང་བྱ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཏུ་ཁས་བླང་བ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟོག་མི་སེམས་མི་དཔྱོད་མི་དམིགས་པ་ལ་གཞོལ་བར་འདོད་པ་དང་ཅི་ཡང་མི་དྲན་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ལ་དྲན་པའི་མིང་བཏགས་པ་སྟེ་དོན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དང་སྒྲ་དོན་གཅིག་ཅིང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ཉམས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ལམ་གྱི་གྲོགས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྙིང་བརྩེ་ཡི་སྤྱོད་ལམ་བསྡུ་དངོས་བཞི་རྣམ་དག་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་གྲགས་ན་དེ་ཚེ་བོད་ཡུལ་གྱི་ནང་དོན་འཇོག་བསྒོམ་པ་སྤྱི་མི་འདོད་པ་ཡང་ཁྱད་ཆོས་སྔགས་ལམ་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཡོད་ན་མ་གཏོགས་གཞན་བསྒོམ་རིམ་
Chinese
虽然或许有进入（密法）的情况，但从第八地开始，不依赖其他因缘，而是以密咒的自力，在知晓的情况下进入，因此，即使显宗道中没有宣说必须进入密法，但从第八地以上，也不会有自然而然知晓的权能之路不完整或中断的机会。此外，无论最初的进入之门是显宗还是密宗，最终都必须趋向密法，因此，在获得圆满正等觉的佛果时，没有显宗和密宗不同的佛陀之分，因此，这样理解而说，是没有过失的。总的来说，这方面可以广泛阐述，而且也有很大的必要，但在此处，只需稍微提出一些疑问即可，不必过多展开。 此外，这里要说的是，以前在法王菩提萨埵时期，被称为“顿悟”的“则亚曼”，是汉语的说法。似乎在藏语中是“立即进入”和“逐渐进入”的意思。其中，立即进入是指不以听闻和思维的其他行为为主，而是将禅定和观修作为一切行为的核心。现在，中国的持教者华尚宗门等人也是如此。在藏地，无论僧人还是在家众，都普遍接受心性引导，从一开始就倾向于深刻的内涵，这些人大致也与此相符，没有其他不同的。逐渐进入是指以听闻的智慧斩断外在的执着，然后以思维的智慧斩断内在的执着，再以修行的智慧斩断中间的执着。认为听闻、思维、修行这三者是逐渐进入的。这与大圆满《日月和合续》中所说的七种次第行持的要点是一致的。也就是说，这种方式是根据众生根器的不同，而分为立即进入和逐渐进入，而不是因为中国堪布华尚提杰达希亚塔万的八种进入之门的宗派在藏地出现，才这样称呼的。因此，以前跟随印度堪布寂护的班智达大耶谢旺波等人，因为将三种智慧作为增上的因缘，所以才有了逐渐进入，以及中国堪布摩诃衍。
English
Although there may be instances of entering (the Mantrayana), from the eighth Bhumi onwards, one does not rely on other conditions, but enters knowingly through the self-power of the Mantrayana state. Therefore, even though it is not taught in the Sutra path that one must enter the Mantrayana, from the eighth Bhumi onwards, there is no opportunity for the path of spontaneous knowledge to be incomplete or interrupted. Furthermore, regardless of whether the initial gateway is Sutra or Tantra, one must ultimately incline towards Tantra. Therefore, when the fruit of perfect and complete Buddhahood is attained, there is no distinction between Buddhas of Sutra and Tantra. Thus, understanding it in this way, there is no fault. In general, this could be extensively explained, and there is also a great need, but here, it is only necessary to raise a few questions and not elaborate further. Furthermore, what is to be said here is that in the past, during the time of the Dharma King Bodhisattva, what was known as "Tonmed" or "Tse Yaman" was a Chinese term. It seems that in Tibetan it means "entering all at once" and "entering gradually." Among these, entering all at once means not making other activities of listening and thinking the main focus, but taking meditation and contemplation as the core of all activities. Even now, the upholders of the teachings in China, such as the Hwashang Tsungmen, are like that. In Tibet, whether monks or laypeople, without distinction, they receive mind training, and those who initially wish to engage in profound inner meaning are mostly in accordance with this and not otherwise. Entering gradually means cutting off external attachments with the wisdom of listening, then cutting off internal attachments with the wisdom of thinking, and then cutting off intermediate attachments with the wisdom of meditation. It is considered that listening, thinking, and meditating are entered into gradually. This is consistent with the essential points of the seven-fold conduct spoken of in the Dzogchen "Sun and Moon Union Tantra." That is, this method is divided into entering all at once and entering gradually according to the differences in the faculties of beings, and it is not the case that the sect of the eight gateways of the Chinese Khenpo Hwashang Tiji Dashi Tawan appeared in Tibet and was thus named. Therefore, in the past, the great Abbot Yeshe Wangpo and others, who followed the Indian Abbot Shantarakshita, relied on the three wisdoms as an increasing condition, so there was gradual entry, as well as the Chinese Abbot Mahayana.
Chinese
应当知晓，（禅宗）的追随者们专注于禅定，因此被称为“顿悟”。对此，有些人这样认为：和尚的见解并不完全清净，因为以前在拉赞普·绛曲森巴（lha btsad po byang chub sems dpa'）时期，印度的班智达卡玛拉希拉（Kamalaśīla）和西藏的巴·耶谢旺波（sba ye shes dbang po）、贝扬（dpal dbyangs）等圣者们曾加以禁止。后来的一些大学者也加以阻止，那怎么能成为可靠的依据呢？一般来说，仅仅因为发生争论，并不会使神圣的佛法变得不纯净。例如，小乘的各个部派和以及大乘唯识宗，真与假、自续与应成等互相争论，但仍然可以确定是清净的佛陀教法。以前在拉赞普时期，考虑到未来会发生争论，所以只允许进入一切有部的小乘，而不允许其他部派进入。密宗的内续非共同部分也以非常秘密的方式修持，不允许共同翻译。同样，中国的和尚的见解和禅修，在当时就被认为存在错误的成分。特别是，化身罗本·曲杰（sprul pa'i sku lo pan chos rgyal）等以其广大的神通，知晓并看到在未来的时代，依靠这种见解和禅修会产生许多错误，以及教派之间宗派争论的许多不确定性，因此明确地阻止了和尚的见解和禅修，要知道这并不是完全错误的而加以阻止。当时的辩论和肯定，也大多是在争论中承认的。为什么和尚的观点中，将应当断除的轮回流转之因，承认为是能取所取的分别念？将应当成就的解脱之道，认为是专注于什么也不思、什么也不想、什么也不分别、什么也不执著？以及“什么也不忆念”的说法，也是将忆念之名安立于分别念上，实际上是不分别，与词义相同，并不是进入了正确的忆念的退失。同样，如果说作为道之助伴的戒律、慈悲的行持、四摄都是清净的行为，那么当时西藏地区普遍不喜闻思修，除非有殊胜的密法加持，否则其他次第的禅修
English
It should be known that the followers of [Chan Buddhism] focus solely on meditation, hence they are known as "sudden enlightenment." Some people think that the views of the Heshang are not entirely pure, because in the past, during the time of Lhatsunpo Changchub Sempa, Indian pandit Kamalaśīla and Tibetan sBa Yeshe Wangpo, Pal Yang, and other holy figures forbade it. Later, some great scholars also prevented it, so how can it be a reliable basis? In general, just because there is a dispute, it does not make the sacred Dharma impure. For example, the various Hinayana schools and the Mahayana Mind-Only school, the true and false, Svatantrika and Prasangika, argue with each other, but it can still be determined that it is the pure Buddha's teaching. In the past, during the time of Lhatsunpo, considering that future disputes would arise, only the Sarvastivada school of Hinayana was allowed to enter, and other schools were not allowed to enter. The inner tantra uncommon parts of mantra were also practiced in a very secret way, and common translations were not allowed. Similarly, the views and meditation of the Chinese Heshang were seen to have flawed elements at that time. In particular, the incarnate Lama Chögyal and others, with their vast clairvoyance, knew and saw that in the future, many errors would arise from relying on this view and meditation, as well as many uncertainties in sectarian disputes between schools, so they clearly prevented the Heshang's views and meditation. Know that it is not entirely wrong to prevent it. The debates and affirmations at that time were mostly admitted in the argument. Why does the Heshang's view acknowledge that the cause of wandering in samsara, which should be abandoned, is the conceptual mind of grasping and being grasped? And the path of liberation that should be accomplished is considered to be focused on not thinking, not contemplating, not discriminating, and not clinging to anything? And the saying "not remembering anything" is also applying the name of memory to conceptual thought, but in reality, it is non-conceptual, which is the same as the meaning of the word, and it is not entering into the decline of correct mindfulness. Similarly, if it is said that the discipline, loving conduct, and the four means of gathering, which are the companions of the path, are pure actions, then at that time, the general public in Tibet did not like learning, thinking, and meditating, unless there was the blessing of the special mantra path, otherwise other stages of meditation