Tibetan
འ་ཆན་ཤིའ་དང་། དེས་ཡི་ཙུ་དྭའུ་ཡི་ཆན་ཤིའ། དེས་པེ་ཊ་མི་འོའུ་ཥིང་ཆན་ཤིའ། དེས་ཧུའང་པོའི་ཥི་ཡུན་ཆན་ཤིའ། དེས་ལིན་གྱི་ཨིཥུའན་ཆན་ཤིའ། དེ་ཉིད་ཐེ་བའི་མི་རབས་སུམ་ཅུ། རྩ་བཞི་པ་ནི་ད་ལྟ་གྲུབ་བརྒྱུད་བསྟན་པའི་གསལ་བྱེད་དུ་བཞུགས་པའི་སློབ་དཔོན་ཐི་ཡོའུ་མེའི་མིང་ཏིང་ཆན་ཤིའ་འཚོ་ཞིང་བཞེས་པ་ཁོང་དུ་ཐུག་པའི་རབ་དྷརྨོ་ནས་བརྒྱུད་རབས། བཞི་བཅུ་ཞེ་བཞི་བྱོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས། རབ་བྱུང་བཅུ་གཉིས་པའི་ནང་གི་མེ་འབྲུག་ལོར་རྒྱ་ནག་ཡུལ་གྱི་ལོ་ཙཱ་ཝ་ཆིང་གིར་གུར་ནཱ་ཐ་ཤ་ར་ཎ་བཀོད་པའི་རྒྱ་ནག་ཆོས་འབྱུང་ལས་འབྱུང་ལ་དེ་ལྟར་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ད་ལྟའི་བར་བརྒྱུད་པ་རབས་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། ཉི་མའི་གུང་པ་དང་ལེགས་མཐོང་ཡང་ན་བར་བྱས་པས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་གོ །རྒྱ་ནག་ཆོསའབྱུང་དུ་ཉེར་སྦས་ཀྱི་སློབ་མ་ཉི་མའི་གུང་པར་བཤད་པ་ནི། སྡེ་པ་ཐ་དད་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་ལམ་ཕལ་ཆེར་ལོ་རྒྱུས་མ་དག་པ་ཉིད་དོ། །གང་ལྟར་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་བྱས་པ་དེ་རྣམས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས་ད་ལྟ་ལ་ཐུག་གི་བར་བསྟན་པའི་གཏད་རབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཞིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བསྒོམ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཆད་པ་མེད་པར་བསྐོར་བ་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་རྒྱུན་མ་ཉམས་ཤིང་མྱོང་བསྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐུགས་ནས་ཐུགས་སུ་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་པའི་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་གཞན་ལས་མཆོག་དང་ཕུལ་གྱུར་པ་ཞིག་གོ ། བོད་སྔགས་རྙིང་པའི་མན་ངག་ཁ་ཅིག་གི་ཁུངས་སུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱ་གར་བདུན་བརྒྱུད་དང་། རྒྱ་ནག་བདུན་བརྒྱུད་ཞེས་བསྒྲང་བའི་རྒྱ་ནག་བདུན་བརྒྱུད་ནི་ཙུང་མེད་དུ་གྲགས་པ་འདི་ཡི་སྡེ་ཚན་ཁོ་ནར་ངེས་ལ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་དྷརྨོཏྟཱ་ར་མ་བསྒྲང་བ་ཧྭ་ཤང་ཧུའི་ཁེ་ནས་མ་ཧཱ་ཡ་ནའི་བར་དོན་བརྒྱུད་ཀྱི་བླ་རབས་བདུན་བྱུང་བ་ལ་སྤྲུལ་པ་བདུན་བརྒྱུད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་གི་སེམས་ཤིང་། ལོ་པཎ་བཀའ་ཡི་ཐང་ཡིག་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དུས༔ ཆོས་ཀྱི་ཐ་མ་དྲི་བས་ཐེ་ཚོམ་བཅད༔ མྱ་ངན་འདའ་བའི་གཞུང་འདི་བསྟན་པ་ཡིན༔ དཔེ་དོན་མང་པོ་འོད་སྲུང་ཉིད་ལ་གསུངས༔ དེ་ནས་དྷརྨོཏྟཱ་ར་ལ་སོགས་ནས༔ རྒྱ་ནག་སྤྲུལ་བདུན་བརྒྱུད་པ་བརྒྱུད་པའི་ཐ༔ ཧཱ་ཤང་མ་ཧཱ་ཡ་ན་ཉིད་ལ་ཐུག༔ འོད་སྲུང་ཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ཕལ་ཆེན་སྡེ༔ མཁན་པོ་དྷརྨོཏྟཱ་ར་ལི་བརྒྱུད་ནི༔ ཤར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་རྒྱ་མཚོ་རྒལ་ནས་ཕྱིན། རྒྱ་ཡུལ་ལི་ཀུན་ཞེས་བྱའི་ཡུལ་དུ་སླེབས༔ ཞེས་དང་། བོ་ཏི་དྷརྨོཏྟཱ་རའི་བརྒྱུད་འཛིན་ནི༔ ཐ་མ་ཧྭ་ཤང་མ་ཧཱ་ཡ་ནའི་གཞུང༔ ཅིག་ཆར་འཇུག་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིས༔ དཔེ་དོན་མང་པོ་མདོ་སྡེའི་གཞུང་ལ་ཐུག༔ དེ་དག་འདོད་གཞུང་ཡི་གེ་ཡོད་པ་དང་༔ དྷརྨོཏྟཱ་རའི་རྒྱ་ལུང་ཆེན་མོ་རྣམས༔ ཅི་ཡང་བྱར་མེད་མན་ངག་སྙན་ཁུང་བརྒྱུད༔ ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་ཀྱང་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་སྣང་ངོ་། །ཧྭ་ཤང་མ་ཧཱ་ཡ་ན་བོད་དུ་བྱུང་བའི་དུས་ནི་རྒྱལ་རབས་སོགས་ལོ་རྒྱུས་མང་ཞིག་ཏུ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་སྐུ་ཚེའི་ཐ་མར་ཡིན་པར་བཤད་ཀྱང་དེ་སྐབས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་མི་འདྲ་བ་མང་ཞིང་གྲུབ་མཐའི་དབང་གིས་བསླད་ཡང་ཅི་རིགས་བསྲེས་པར་རྟོགས་མོད། དེས་ན་ལོ་རྒྱུས་ཁུངས་དང་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་མ་ཧཱ་ཡ་ན་བོད་རྗེ་མེས་ཨག་ཚོམ་ཅན་གྱི་སྐུ་ཚེའི་ཐ་མ་ལ་ཕྱོགས་པའི་སྐབས་སུ་བོད་དུ་བྱོན་ཞིང་། ལྷ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའི་བཙན་སྐུ་ནར་མ་སོན་པའི་དུས་སུ་བོད་བློན་ཆོས་ལ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་ནག་ཏུ་བརྫངས་བར་གྲགས་པ་འདི་དོན་ལ་གནས་པར་མཐོང་ཞིང་། དེ་སྐབས་བློན་པོ་ཆོས་ལ་དཀར་བ་རྦ་གསལ་སྣང་སོགས་ཀྱིས་བླ་མར་བཀུར་ཞིང་བསྒོམ་ལུང་ཞུས་པ་དང་། མྱང་ཏིང་འཛིན་བཟང་པོས་ཀྱང་ཧྭ་ཤང་ལ་བསྒོམ་ལུང་ཞུས་པར་ལོ་རྒྱུས་ཁ་ཅིག་ནས་གསུངས་ན་དེ་ཡང་འདི་སྐད་ཉིད་དུ་མངོན། དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤི་ལ་དང་རྩོད་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཧྭ་ཤང་མ་ཧཱ་ཡ་ནའི་སློབ་མའི་སྐབས་ཙམ་དུ་འགྲིག་ལ། འོན་ཀྱང་སྐུ་ཚེ་རིང་དུ་བཞུགས་པའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་གཅིག་པ་ཡིན་སྲིད་པའི་གནས་ཙམ་དུ་སྣང་ངོ་། ། གཞན་བོད་ཀྱི་རྗེ་བོ་འོད་འཕྲོའི་ས་ལ་བཞུགས་པའི་འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེའི་བསམ་གཏན་མིག་གི་བསམ་གཏན་འགྲེལ་ལས་ཧྭ་ཤང་ཏནྟུ་ཡིན་གྱི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་དེ་ཡི་མཁན་ཆེན་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་གསུང་ལུང་དུ་དྲངས་ནས་ཞིབ་མོར་བཤད་པར་མཛད་པ་སྟེ། དགོས་པ་ནི་རྫོགས་ཆེན་དང་ཆ་འདྲ་བས་མི་ནོར་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པར་གསུང་བ་དང་། ཧྭ་ཤང་གི་ཆོས་དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་བཞེད་པའོ། །ལུང་ཁུངས་མཁན་ཆེན་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཙམ་བྱུང་བ་ནི་མཁན་འབའ་ཞིག་བསྒྲང་བ་ནི་མིན་ནམ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཧྭ་ཤང་ཞེས་པ་གོང་དུ་བསྟན་བཞིན་སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་པར་མ་ཟད་སྒོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་དེ་ཡི་ནང་ཚན་ནས་ཀྱང་བྷོ་དྷེ་དྷརྨཏྟཱ་རའི་རྗེས་འབྲང་ཙུང་མེན་ནི་བཀའ་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་མདོ་སྡེ་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་བསྒོ
Chinese
阿禅师，以及伊祖道的禅师，以及贝塔米奥兴禅师，以及黄檗希运禅师，以及临济义玄禅师。这位于泰的第三十四代，现在是住持正法、阐明教义的提友梅名定禅师，从达摩开始的传承。据说已经有四十四代了。在第十二饶迥历的火龙年，中国译师瓦庆吉尔古尔纳塔沙拉那所著的中国佛教史中记载，如此说来，从圆满正等觉佛陀之后到现在，传承有七十三代。如果加上日宫和勒通，或者算作间隔，那就是七十一代。中国佛教史中说涅尔巴的弟子是日宫，这或者是不同宗派的观点，或者大部分是历史不正确。无论如何，被列为上师传承的那些，从最殊胜的圆满正等觉薄伽梵一直到现在，都与教法的传承相连，并且一致，修习禅定之轮没有中断地运转，加持的传承没有衰减，并且从心到心地传递修持的功德，这是没有间断的中国和尚，是超越其他和尚的殊胜者。藏传宁玛派的一些口诀的来源中，有化身印度七传承和中国七传承的说法，其中中国七传承必定是宗密这一派别。而且，如果不算导师达摩答喇，从和尚慧可到摩诃衍那之间，出现了七位意义传承的上师，因此被认为是七化身传承。根据洛本《噶义唐耶》记载：薄伽梵示现涅槃之时，以提问最后的佛法来断除疑惑，所宣说的就是这涅槃的教义。很多譬喻和意义都对光守护者宣说了。从那之后，从达摩答喇等开始，中国化身七传承相续传递，最终到达和尚摩诃衍那。光守护者立即进入大多数部派。堪布达摩答喇的传承，跨越东方的海洋而去，到达中国被称为李坤的地方。
English
The Chan master Achan, and the Chan master Yizu Dao, and the Chan master Beta Mi'ao Xing, and the Chan master Huangbo Xiyun, and the Chan master Linji Yixuan. This is the thirty-fourth generation of Tai, and now it is the master Ti Youmei Mingding Chan master who resides as the holder of the orthodox lineage and elucidates the doctrine, the lineage from Dharma. It is said that there have been forty-four generations. In the Fire Dragon year of the twelfth Rabjung, it is recorded in the Chinese Buddhist history written by the Chinese translator Waqing Gil Gurnatha Sharana that, according to this, from the perfectly enlightened Buddha to the present, there have been seventy-three generations of transmission. If the Sun Palace and Lektong are added, or counted as intervals, then there are seventy-one generations. In the Chinese Buddhist history, it is said that Nierba's disciple was the Sun Palace, which is either the view of different sects, or mostly incorrect history. In any case, those listed as the lineage of lamas, from the most supreme perfectly enlightened Bhagavan Buddha to the present, are connected and consistent with the transmission of the doctrine, and the wheel of meditation is turned without interruption, the lineage of blessings has not diminished, and the merits of practice are transmitted from heart to heart without interruption. This is the Chinese monk who is superior and excellent among other monks. In the sources of some Nyingma oral instructions of Tibetan Tantra, there are sayings of the seven Indian incarnations and the seven Chinese incarnations, among which the seven Chinese incarnations must be the category of Zongmi. Moreover, if the teacher Dharmottara is not counted, from the monk Huike to Mahayana, seven masters of the meaning transmission appeared, so it is considered as the seven incarnation transmission. According to the Lopön 'Ka'i Tangyig': When the Bhagavan showed Nirvana, he dispelled doubts by asking about the last Dharma, and what was proclaimed was this doctrine of Nirvana. Many metaphors and meanings were spoken to the light protector himself. From then on, from Dharmottara and so on, the seven Chinese incarnations were continuously transmitted, and finally reached the monk Mahayana. The light protector immediately entered most of the sects. The lineage of Khenpo Dharmottara crossed the eastern ocean and went to a place in China called Likun.
Chinese
抵达中国的土地，并且菩提达摩多罗的传承，最终华尚摩诃衍那的教义，同时进入完全圆满，许多例子和意义都与经部的教义相关。那些渴望的教义都有文字，以及达摩多罗的大量预言，没有任何可以做的事情，口耳相传的诀窍，等等。这些话语似乎也产生了确定性。华尚摩诃衍那在西藏出现的时间，在许多历史如王统记中，说是赤松德赞晚年，但当时的许多历史各不相同，并且由于宗派的影响，掺杂了各种各样的东西。因此，在一些有历史依据的记载中，摩诃衍那在藏王梅阿措姆坚晚年时来到西藏。据说，在拉·赤松德赞尚未成年时，一些对佛法不友好的西藏大臣将他送往中国，这似乎是符合事实的。当时，一些对佛法友好的大臣，如巴·萨南等人，尊他为上师并请求禅修指导。一些历史记载中说，娘·定增桑波也向华尚请求了禅修指导，这显然也是指这件事。因此，与堪布寂护辩论的人，大约是华尚摩诃衍那的弟子。然而，他可能只是一个名字相同，但寿命很长的人。此外，居住在西藏君主光芒之地的圣者桑结益西仁波切的《禅定之眼》的禅定注释中，详细阐述了华尚丹度因的宗派观点，并引用了二十五位大堪布的教言。据说，这样做的目的是为了避免与大圆满混淆，并且华尚的教法也被认为是正确的道路。出现大约二十五位堪布的引文，我想这可能只是计算堪布的数量吧。总而言之，如上所述，华尚不仅是普遍的佛法，而且特别是大乘，以及其中的菩提达摩多罗的追随者，宗门是依靠第三法轮了义心髓的经部来修持意义。
English
arrived in the land of China. And the lineage of Bodhidharmottara, ultimately the teachings of Hwa-shang Mahayana, enter simultaneously and completely. Many examples and meanings are related to the teachings of the Sutra Pitaka. Those desired teachings all have texts, as well as the vast prophecies of Dharmottara. There is nothing that can be done, the oral instructions passed down through the ears, etc. These words also seem to generate certainty. The time when Hwa-shang Mahayana appeared in Tibet is said in many histories, such as royal chronicles, to be in the later years of Trisong Detsen, but many of the histories of that time differ, and due to sectarian influences, various things have been mixed in. Therefore, in some historical accounts, Mahayana came to Tibet during the later years of the Tibetan King Me Agtsomchen. It is said that when Lha Trisong Detsen was not yet an adult, some Tibetan ministers who were unfriendly to the Dharma sent him to China, which seems to be in accordance with the facts. At that time, some ministers who were friendly to the Dharma, such as Ba Salnang, revered him as a guru and requested meditation instructions. Some historical records say that Nyang Tingdzin Zangpo also requested meditation instructions from Hwa-shang, which clearly refers to this matter. Therefore, the person who debated with Khenpo Kamalashila was approximately a disciple of Hwa-shang Mahayana. However, he may just be someone with the same name but a long life. Furthermore, in the meditation commentary "The Eye of Contemplation" by the noble Sangye Yeshe Rinpoche, who resides in the land of the Tibetan monarch of light, the sectarian views of Hwa-shang Tantu Yin are elaborated in detail, and the teachings of twenty-five great Khenpos are quoted. It is said that the purpose of doing so is to avoid confusion with Dzogchen, and the teachings of Hwa-shang are also considered to be the correct path. The appearance of quotations from about twenty-five Khenpos, I think this may just be counting the number of Khenpos. In short, as mentioned above, Hwa-shang is not only the universal Buddha Dharma, but especially the Mahayana, and among them, the followers of Bodhidharmottara, the Zongmen, rely on the Sutra Pitaka of the Third Turning of the Wheel of Dharma, the Essence of Definitive Meaning, to practice the meaning.