Tibetan
་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མང་དུ་མཛད། འདི་རྒྱ་ནག་ཏུ་བྱུང་བའི་དུས་ནི་ཝན་བྷི་ནས་ཡུན་མི་རིང་ཙམ། རྒྱལ་རབས་གསུམ་གྱི་མཐར་ཆེན་པོ་ཐང་ལ་རྒྱལ་ཁམས་འཇགས་པ་ཡིན་པར་སྣང་བས་སློབ་དཔོན་ཐང་ཙན་ཙང་ལས་མི་ཐོག་གཅིག་ཙམ་གྱི་སྔ་བ་ཁོ་ནར་ངེས་སོ། ། དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དེ་ཡི་བརྒྱུད་འཛིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བྱུང་བའི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་པ་ཊང་ཨན་ཙུན་ཅེ་ཧྥ་རུ་ཝ་ཙུན་ཅེ། རུང་ཐང་ཐིའན་ཀུང་ཙུང་ཅེ་ཉིན་ཥི་ཙུན་ཅེ། དེ་ནས་རིམ་པས་ཐིའན་ཐིའ་ཙུང་ཅེས་རྒྱ་ནག་ལྷོ་ཀིའང་ནན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་དར་བ་དང་། རྒྱ་ནག་བྱང་ཊུང་ཡུའུན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཊི་ཅེ་ཡབ་སྲས་ནས། དྷཱི་པུན་ཧྥུ་ཞུན་དཱ་ཤིའ། ཡུན་ཧུ་ཝ་ཊི་ཡན་དཱ་ཤིའ། ཥིའན་ཤིའུ་ཧྥ་ཙ་དཱ་ཤིའ། ཆིང་ལིའང་ཆེང་ཀུནའན་ཀྭ་ཤིའ། ཀུའི་ཧངྥ་ཅུང་མི་དཱ་ཤིའི། དེ་ཉིད་གྲངས་སུ་བྱས་པའི་མི་རབས་ཉེར་གཅིག་པ་ལུ་ཨན་ཕུ་ཐའི་ཧྥ་ཤིའ། ཞེས་རི་བོ་རྩེ་ལྔར་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་དངོས་སུ་མཇལ་ནས་ཆོས་ཉན་པར་གྲགས་པ་དང་། དེ་ཡི་སློབ་མ་ཡི་ཀིའང་ཊེན་ལི་ཧྥ་ཤིའ། དེ་ནས་པུ་ཝེ་ཋུའན་ཊེན་ཆིང་ཀྭ་ཤིའ། དེ་ཉིད་ཐེ་བའི་མི་རབས་བཞི་པ་ད་ལྟ་རྒྱ་ནག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་པོའི་ཀིང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཧྭ་ཤང་ཡོངས་ཀྱི་བླ་མ་ཞན་ཀྭ་ཀུའན་ཀུའང་ཝེན་ཧྭ་ཤང་ཞེས་ཡོད་པར་གྲགས་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ། འདི་བར་སློབ་དཔོན་རབས་བཞི་བཅུ་ཐམ་པ་པ་བྱུང་བ་ཡིན་ཟེར་གང་ལྟར་རྒྱ་ནག་ཏུ་ད་ལྟ་དར་རྒྱས་ཆེ་བའི་སྐབས་སུ་སྣང་། གཉིས་པ་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་སྲོལ་འཛིན་ནི། སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རྒྱལ་བ་མི་ཕམ་པ། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད། གཅུང་དབྱིག་གཉེན། སློབ་དཔོན་དྷརྨ་རཀྵི་ཏ། སློབ་དཔོན་ནནྡཿ སློབ་དཔོན་དུལ་བ་བཟང་པོའམ། དུལ་བ་ལྷ་ཡང་ཟེར་བ་དགུང་ལོ་བརྒྱ་དང་དྲུག་བཞེས་པའི་སྐབས་སུ་རྒྱ་ནག་ཡུལ་ནས་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་ཐང་ཟན་ཙང་སྟེ་ཐང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པར་གྲགས་པ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཡི་ཐུགས་དེ་ལ་ངོ་མཚར་བའའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མངའ་ཡང་འདིར་རྒྱས་པར་བྲིར་མ་ལོངས་ལ། དུས་ནི་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འཕགས་མཆོག་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་དང་རགས་རྩིས་སུ་མཚུངས་ཏེ། ཐང་གི་རྒྱལ་རབས་གཉིས་པ་ཐང་ཐ་ཛུང་རྒྱལ་པོའི་རིགས་ཀྱི་གཅུང་ཡིན་པར་ཡང་གྲགས། དེ་ཡི་སློབ་མ་ཥྭན་ཊང་ཤིའ་དེ་ནས་ཁུའི་ཀི་ཧྥ་ཤིའི། དེ་ལ་གོང་དུ་ཟབ་མོ་ལྟ་བརྒྱུད་དུ་བཤད་པའི་ཡུན་ཧུ་ཝ་ཊི་ཡན་དཱ་ཤའི་དང་། ཥིའན་ཤིའུ་སོགས་ནས་ཤིང་རྟ་གཉིས་ཆུ་བོ་གཅིག་འདྲེས་སུ་གྱུར་པ་སྐད་དོ། ། གོང་དུ་བཤད་པའི་དུལ་ལྷ་དང་དུལ་སྡེ་རྒྱ་ནག་ཆོས་འབྱུང་དུ་གཅིག་པར་མཛད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལོ་རྒྱུས་གཞན་དུ་དབྱིག་གཉེན་ནས་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ། དེས་མཆོག་སྡེ། དེས་དུལ་བའི་སྡེ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ལྔ་པའི་སྐབས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ་ཐང་ཟན་ཙང་གི་བླ་མ་དུལ་ལྷ་ནི་རྒྱ་གར་གྱི་རྒྱལ་པོ་གོ་བི་ཙནྡྲའི་སྐབས་སུ་གྲགས་ཆེ་བར་གྱུར་པའི་སློབ་དཔོན་ཡིན་པར་སྣང་ངོ་། །གསུམ་པ་ཉམས་ལེན་བསྒོམ་པའི་བརྒྱུད་པ་ནི་ཧྭ་ཤང་བསྟན་འཛིན་མཁན་པོ་ཙུང་མེན་དུ་གྲགས་པའི་སྡེ་ཚན་རྣམས་ཏེ། དེ་ཡི་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནས་བསྟན་པའི་གཏད་རབས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་མཁས་མཆོག་བུ་སྟོན་དང་འགོས་ཀུ་མ་ར་ཤཱི་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དེབ་ཐེར་རྣམས་སུ་ཡང་བཀོད་པར་མཛད་པ་དང་། རྒྱ་ནག་གི་ལོ་རྒྱུས་སུ་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པར་སྣང་ལ། དེ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས། དགྲ་བཅོམ་པ་འོད་སྲུང་ལ་བསྟན་པ་གཏད། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཀུན་དགའ་བོ། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉི་མའི་གུང་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཤ་ནའི་གོས་ཅན་གྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉེར་སྦས། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དྷ་དྷི་ཀ དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ནག་པོ། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལེགས་མཐོང་དང་། བི་བྷ་ག་གཉིས་དགྲ་བཅོམ་པ་བི་བྷ་ག་ནས། དེས་བཙུན་པ་ཆེན་པོ་བནྡེ། དེས་བཙུན་པ་ཆེན་པོ་བུདྡྷ་མི་ཏྲ། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྩིབས་ལོག དེས་འཕགས་པ་སུ་ན་ཤ་ཏ་དེས་འཕགས་པ། དེས་ཕག་པ་ཏྟ་སྐད། དེས་འཕགས་པ་མ་ཤི་བ། དེས་འཕགས་པ་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ། དེས་འཕགས་པ་ཨརྱ་དེ་ཝ། དེས་འཕགས་པ་ར་ཧུ་ལ། དེས་སངྒ་ནནྡེ་འཕགས། དེས་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་གྷ་ལ་ཤ དེས་ཀུ་མ་ར་ཏ། དེ་ཤ་ཡ་ཏ། དེས་བ་སུ་བནྟུ། དེས་མངོན་ཏ། དེས་ཧ་ཀ་ལི་ཀ་ཤ དེས་དགེ་སློང་སེངྒེ། ཞེས་པ་ཡན་རྒྱ་བོད་ཀྱི་གཏད་རབས་ཡི་གེ་མཐུན། དེ་ཡན་ཆད་རྒྱ་ནག་ཆོས་འབྱུང་དུ་འབྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་སེང་གེ་ནས་འཕགས་པ་བྷ་ཤྱ་སིདྡྷ། དེས་བི་ཤྭ་མི་ཏྲ། དེས་པྲ་ཛྙཱ་དྷཱ་ར། དེས་བྷོ་དྷེ་དྷརྨོཏྟ་ར་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་བླ་མར་གྲགས་པ་དེ་ཡན་ཆད་རྒྱ་གར་དུ་བྱུང་ལ། དེ་ནས་བྷོ་དྷེ་དྷརྨོཏྟ་ར་ཡི་རྒྱ་དཀར་དུ་བི་ཤྭ་མི་ཏྲ་ཕྱི་མ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་ནས་ཐོག་མར་རྒྱ་ནག་ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱལ་བུའི་ཕོ་བྲང་ཀིའང་ནན་དུ་རྒྱལ་པོ་ལི་ཡང་ཨུདྷེའི་གམ་དུ་བྱོན། རྒྱལ་བློན་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཅི་རིགས་པ་འཆད་ཀྱང་ཟབ་དོན་སྟོན་པའི་གདུལ་བྱར་མ་གྱུར
Chinese
他还创作了许多论著。他在中国出现的时期，距离万比（Wan Bi）不太久。看来在三个朝代之后，唐朝才最终统治了整个国家，所以他肯定比唐玄奘法师早一代左右。 这样，在那位伟大导师的32位传承者中，最杰出的是帕唐安尊杰法如瓦尊杰、荣唐天恭宗杰仁什尊杰。 之后，天台宗逐渐在中国南方江（Kiang）南地区兴盛起来。在中国北方东云（Tung Yu'un）地区，从狄杰父子开始，出现了迪本福勋达什、云虎瓦提延达什、贤秀法扎达什、清凉澄观安瓜什、归弘法宗米达什。 据说，作为第二十一代的吕安普泰法师，在五台山亲自见到了弥勒菩萨，并听闻了佛法。他的弟子是义江田里法师。 之后是普威团田清瓜什。 据说，他是太（Thai）的第四代人，现在在中国皇帝的皇宫博京（Po'i-king）地区，有一位名叫贤瓜宽广文华祥的华祥总喇嘛。 圣者龙树。 据说从他到这里出现了四十位导师，无论如何，他现在似乎在中国非常繁荣。
English
He also composed many treatises. His appearance in China was not long after Wan Bi. It seems that after the Three Dynasties, the Tang Dynasty finally ruled the entire country, so he must have been only about one generation earlier than the master Tang Sanzang. Thus, among the thirty-two successors of that great master, the most outstanding were Patang An Zun Jie Fa Ru Wa Zun Jie, Rong Tang Tian Gong Zong Jie Ren Shi Zun Jie. After that, the Tiantai sect gradually flourished in the Jiangnan area of southern China. In the Tung Yu'un area of northern China, starting from the father and son Di Jie, there appeared Di Ben Fu Xun Da Shi, Yun Hu Wa Ti Yan Da Shi, Xian Xiu Fa Za Da Shi, Qing Liang Cheng Guan An Gua Shi, and Gui Hong Fa Zong Mi Da Shi. It is said that Lu An Pu Tai Fa Shi, as the twenty-first generation, personally met Maitreya Bodhisattva on Mount Wutai and listened to the Dharma. His disciple was Yi Jiang Tian Li Fa Shi. After that was Pu Wei Tuan Tian Qing Gua Shi. It is said that he is the fourth generation of Thai, and now in the Bo'i-king area of the Chinese Emperor's palace, there is a Hua Xiang general lama named Xian Gua Kuan Guang Wen Hua Xiang. The Holy Nagarjuna. It is said that forty masters have appeared from him to here, in any case, he seems to be very prosperous in China now.
Chinese
乌尔巴语。前面所说的杜拉和杜德在中国佛教史中被视为一体是不恰当的。在其他历史中，从世亲到圣解脱部，再到胜部，再到调伏部，这发生在狮子王五世时期，而唐玄奘的喇嘛杜拉，似乎是印度国王戈比旃陀罗时期非常著名的学者。第三，修行禅定的传承是被称为和尚持教堪布宗门的所有派别。它的传承次第是从圆满正等觉佛陀到教法传承的方式产生的。那又如何呢？像大学者布顿和果·鸠摩罗什等人的法典中也有记载。中国的历史也与之相似。那是圆满正等觉释迦牟尼佛，将教法传给了阿罗汉光守护。他传给了阿罗汉根嘎沃。他传给了阿罗汉尼玛衮巴和阿罗汉夏纳衣。夏纳衣传给了阿罗汉涅尔贝。他（涅尔贝）传给了阿罗汉达迪卡。他传给了阿罗汉纳波。他传给了阿罗汉雷通和毕巴嘎。从阿罗汉毕巴嘎，他传给了大尊者班德。他传给了大尊者佛陀弥陀罗。他传给了阿罗汉策洛。他传给了圣苏纳夏达，他传给了圣者。他传给了帕巴达达。他传给了圣玛西瓦。他传给了伟大的圣者龙树。他传给了圣提婆。他传给了圣罗睺罗。他传给了僧伽难提圣者。他传给了比丘阿罗汉嘎拉夏。他传给了鸠摩罗陀。他传给了夏亚陀。他传给了婆薮盘陀。他传给了曼达。他传给了哈卡利卡夏。他传给了比丘僧伽。以上汉藏的传承文字一致。以上在中国佛教史中记载：从比丘僧伽到圣者巴夏悉达，他传给了毗湿婆蜜多罗。他传给了般若达罗。他传给了菩提达摩多罗，即被称为菩提法师，以上发生在印度。之后，菩提达摩多罗将教法传给了印度的后来的毗湿婆蜜多罗，首先前往中国南方王子的宫殿建南，拜见了国王李良郁提。虽然向国王和大臣们讲授了各种神圣的佛法，但他们并没有成为能够理解深奥意义的弟子。
English
Urpa language. It is inappropriate to consider Dula and Dulde, mentioned above, as one in the Chinese Buddhist history. In other histories, from Vasubandhu to Arya Vimoksha Sangha, then to the Supreme Sangha, and then to the Vinaya Sangha, this occurred during the reign of King Singha V. Tang Xuanzang's lama Dula seems to have been a scholar who became very famous during the reign of the Indian King Gobichandra. Third, the lineage of practice and meditation is all the sects known as Hwashang Tendzin Khenpo Zongmen. The order of its lineage comes from the Fully Enlightened Buddha in the manner of the transmission of the doctrine. How is that? It is also recorded in the Dharma registers of great scholars such as Buton and Go Kumarashi. Chinese history also seems to be in agreement with this. That is, the Fully Enlightened Buddha Shakyamuni, entrusted the doctrine to the Arhat Light Protector. He entrusted it to the Arhat Kundgawo. He entrusted it to the Arhat Nyima Gungpa and the Arhat Shana'i Goschan. Shana'i Goschan entrusted it to the Arhat Nyerbe. He (Nyerbe) entrusted it to the Arhat Dhadhika. He entrusted it to the Arhat Nagpo. He entrusted it to the Arhat Legtong and Bibhaga. From the Arhat Bibhaga, he entrusted it to the Great Monk Bande. He entrusted it to the Great Monk Buddha Mitra. He entrusted it to the Arhat Tsiblog. He entrusted it to the Holy Sunashata, he entrusted it to the Holy One. He entrusted it to Pagpa Datta. He entrusted it to the Holy Mashiwa. He entrusted it to the Great Holy Nagarjuna. He entrusted it to the Holy Aryadeva. He entrusted it to the Holy Rahula. He entrusted it to Sanghanandi the Holy. He entrusted it to the Bhikshu Arhat Ghalasha. He entrusted it to Kumarata. He entrusted it to Shayata. He entrusted it to Vasubantu. He entrusted it to Manda. He entrusted it to Hakalika Sha. He entrusted it to the Bhikshu Singha. The above Chinese and Tibetan transmission texts are consistent. The above is recorded in Chinese Buddhist history: From the Bhikshu Singha to the Holy Bhashyasiddha, he entrusted it to Vishwamitra. He entrusted it to Prajñādhāra. He entrusted it to Bodhidharmottara, who is known as Bodhi Dharma Master, the above occurred in India. After that, Bodhidharmottara entrusted the doctrine to the later Vishwamitra in India, and first went to the palace of the prince in southern China, Jiannan, and met King Li Liang Yu Ti. Although he taught various sacred Dharmas to the king and ministers, they did not become disciples capable of understanding the profound meaning.