Tibetan
སེམས་ཀྱི་འཇོག་སྟངས་ནི་ཧྭ་ཤང་གི་འདོད་པ་དེ་ནམ་ཡང་བཟློག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཅི་ཕྱིར་ནང་དོན་འཇོག་བསྒོམ་གྱི་གཞུང་ལས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་མི་མནོ་མི་བསམ་མི་དཔྱད་མི་བསྒོམ་མི་ཡེངས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་བཞག་ཞེས་པ་ཡང་གོང་དུ་བརྗོད་པ་ཉིད་དང་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀ་ནས་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེས་ན་བོད་ཡུལ་འདིར་དོན་བསྒོམ་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་ཆེ་བ་རྒྱ་གར་གྱི་གཞུང་ལ་མ་ན་སའི་མན་ངག་སྤྱིར་བཏང་དང་། རྒྱ་ནག་མཁན་པོའི་བསམ་གཏན་གྱི་འཇུག་སྒོ་གཉིས་ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཞུང་དངོས་གཞི་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་ཡི་དྭོ་ཧ་ཡི་དགོངས་པ་ནི་དོན་བསྒོམ་གྱི་གཞི་སྔ་མ་དང་མཐུན་པ་ལས་བྱེད་པར་གྱི་ཆོས་སྤྱིར་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱང་སྐབས་འདིར་འཆད་འོས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་འཕགས་མཆོག་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་སྤྲུལ་པ། རྗེ་འགྲོ་བའི་མགོན་པོའི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་གསུང་ལས། སེམས་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་ངོ་ཤེས་པ་དང་། ལམ་གང་ཤར་ལ་སྤང་བླང་མེད་པ་དང་། སྣང་སྲིད་སྐུ་གསུམ་དུ་འཆར་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། ཞེས་བསྩལ་བ་འཕགས་བོད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསླད་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ་དཔྱིས་ཕྱིན་པའི་བཤད་པར་སྣང་ལ། ཚུལ་དེ་ལྟ་དྭོ་ཧ་ཡི་དགོངས་པ་བསླད་བྲལ་དང་། རྫོགས་ཆེན་སེམས་ཕྱོགས་ཀྱི་མན་ངག་ཚད་ལྡན་དག་གནད་གཅིག་ཏུ་འབབ་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པར་མི་ནུས་སོ། །འོན་ཀྱང་དུས་ཕྱིས་བྱུང་དུ་གང་ཟག་ཆོས་ལ་དབང་ཟ་བས་རང་བཟོ་བསྲེ་བསླད་མང་པོས་སྔོན་གྱི་མན་ངག་རྙིང་པ་རྣམས་འཚོང་འདུས་ཀྱི་འོ་མ་ལས་ཀྱང་ཟོང་ཆེ་བར་བྱས་པ་མང་དག་མཐོང་ན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ནི་ཉེས་པ་ཆོས་ཀྱི་གནད་བཅོས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཡང་སར་འཕྱན་པ་བདུད་ཀྱི་གསང་ཚིག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། ལེགས་པ་སྲིན་བུའི་ཤུལ་རྗེས་ཀྱི་ཡི་གེའི་གཟུགས་ལྟར་སྣང་བ་དག་ལ་དཔྱད་པར་མི་ནུས་ཤིང་དཔྱད་པར་བྱར་ཡང་མི་ལོང་བས་དུས་སྙིགས་མའི་(འདི་ནས་མ་དཔེ་ལྡེབ་བུ་གཅིག་ཆད་འདུག)ཤིག་འདིར་གདམས་པ་བྱའོ། ། སྤྱིར་ནི་རྒྱ་ནག་གི་ཡུལ་དུ་ཧྭ་ཤང་དང་ཟིན་ཤིང་དང་གཞུ་སྟོན་སྟེ་ལུགས་སྲོལ་གཙོ་ཆེ་བ་གསུམ་དང་། གཞན་ཡང་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་པར་སྣང་བ་ལས་ཧ་ཤང་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསླད་མེད་དང་། གཞན་ཕལ་ཆེ་བ་ཕྱི་རོལ་གྲངས་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སོགས་དང་ཆ་མཐུན་ཞིང་། ཁ་ཅིག་ནི་ཀླ་ཀློའི་གྲུབ་མཐའ་དང་འདྲེས་པར་ཡང་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་རྣམས་
Chinese
心的安住方式是和尚的观点，那是永远无法扭转的。为什么呢？因为在关于安住禅修的经文中说，不要作意，不要思，不要想，不要观察，不要修，不要散乱，不要分别，像这样安住的方式，和前面所说的，无论从词句还是意义上，都没有不一致的地方。因此，在藏地，对于实修者来说，最出名的是印度经论中一般的作意诀窍，以及汉地和尚的禅定入门，这两者几乎没有不一致的地方。此外，大手印的根本经典，萨ra哈的《多哈》的意旨，与之前的实修基础相符，虽然总的来说有许多行持的法，但此时应该讲解的精髓是，圣观世音菩萨的化身，至尊卓贡（འགྲོ་བའི་མགོན，众生怙主）的智慧金刚语中说：愿加持，认识心性本具的自性，无论出现什么道，都没有取舍，愿加持，使显现存在显现为三身。这似乎是对藏传大手印无垢意旨的彻底阐释。像这样，《多哈》的无垢意旨，以及大圆满心部的合格诀窍，都是归于一个要点，不能认为是不同的。然而，后来有些人以法为借口，掺杂了许多自己的造作，使得以前的古老诀窍比市场上掺水的牛奶还要糟糕。看到这些情况，他们的状态是，坏的是篡改了法的要点，漂流在颠倒的悬崖上，变成了魔鬼的秘密语言；好的是像昆虫爬过的文字痕迹一样显现，既无法辨别，也没有时间辨别，因此在这个五浊恶世（此处缺一页经文）在此传授诀窍。总的来说，汉地有和尚、禅师和讲师三种主要的传统，此外似乎还有许多不同的宗派。其中，和尚是纯正的佛教宗派，而其他大部分与外道数论等宗派相似，有些甚至与野蛮民族的宗派混杂。像这样，汉地的和尚们
English
The way of settling the mind is the view of the Heshang, which can never be reversed. Why? Because in the scriptures on settling meditation, it says, "Do not attend, do not think, do not contemplate, do not examine, do not meditate, do not be distracted, do not conceptualize," and this way of settling is not inconsistent with what was said earlier, either in terms of words or meaning. Therefore, in Tibet, what is most famous for practitioners is the general key points of Manas from Indian scriptures, and the entrance to Chan meditation of the Chinese Heshang, and these two are almost not inconsistent. Furthermore, the fundamental text of Mahamudra, the intention of Saraha's Dohas, is in accordance with the previous basis of practice, although in general there are many practices of Dharma, but the essence that should be explained at this time is, the emanation of the noble Avalokiteshvara, the wisdom vajra speech of the Lord Protector of Beings, Jigten Gonpo, said: "May I be blessed to recognize the innate nature of mind, and whatever path arises, there is no acceptance or rejection, and may I be blessed to manifest appearance and existence as the three bodies." This seems to be a thorough explanation of the immaculate intention of the Tibetan Mahamudra. In this way, the immaculate intention of the Dohas, and the qualified key points of the Mind Series of Dzogchen, all converge on one point, and cannot be regarded as different. However, later on, some people, using the Dharma as an excuse, mixed in many of their own fabrications, making the old key points of the past worse than milk adulterated with water in the market. Seeing these situations, their state is that the bad is that they have tampered with the key points of the Dharma, drifting on the precipice of inversion, and have become the secret language of demons; the good is that they appear like the traces of letters left by insects, which cannot be discerned, and there is no time to discern them, therefore, in this degenerate age (a page of scripture is missing here) I will impart the key points here. In general, in China, there are three main traditions: Heshang, Chan masters, and lecturers, and in addition, there seem to be many different sects. Among them, the Heshang is the pure Buddhist sect, while most of the others are similar to the externalist Samkhya and other sects, and some are even mixed with the sects of barbarians. Thus, the Chinese Heshangs