Tibetan
བར་མ་རིན་ཆེན་བཟང་། །དེ་སྲས་ཆོས་སྐྱོང་ལྡེ་སྟེ་གུང་ཐང་དུ། །ཆགས་པའི་གདུང་རབས་བཅུ་གསུམ་དུས་ཡིན་ཞེས། །གུ་རུའི་ལུང་དང་འདི་ཉིད་མཐུན་པར་འགྲིག །ཆོས་སྐྱོང་ལྡེ་སྲས་བཀྲ་ཤིས་ལྡེ་ཞེས་པ། །གཏེར་སྟོན་རྒོད་ལྡེའི་ཆོས་བདག་ཉིད་མཚུངས་ཡིན། །དེ་ནས་ཕུན་ཚོགས་ལྡེ་དང་བསོད་ནམས་ལྡེ། །ལྷ་དབང་རྒྱལ་མཚན་མངའ་བདག་རྣམ་རྒྱལ་ལྡེ། །བསམ་ལྡེ་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས་ཀུན་དགའ་གྲགས། །བསམ་ལྡེ་ཕྱི་མ་དེ་སྲས་བསོད་དབང་ལྡེ། །དེ་ལྟར་མཆེད་དང་ཁྲི་རབས་མ་བསྒྲང་བར། །ཡབ་སྲས་རྐྱང་བསྒྲངས་རྒྱལ་རབས་ཉེར་གསུམ་མཐར། །རབ་བྱུང་བཅུ་པའི་ལྕགས་པོ་སྤྲེལ་ལོ་ལ། །གཙང་པ་རྒྱལ་པོའི་དཔུང་གིས་གུང་ཐང་བླངས། །གུ་རུས་བསྔགས་པ་གུང་ཐང་རྒྱལ་པོའི་གདུང་། །གངས་ཅན་བསོད་ནམས་བགོ་ སྐལ་དེ་ཙམ་གྱུར། །དེ་ནས་ཉེར་གཅིག་ལོ་འདས་ལྕགས་སྦྲུལ་ལ། །ཨོ་རོད་དཔུང་གིས་གཙང་པའི་རྒྱལ་སྲིད་བླངས། །ལྕགས་སྦྲུལ་དེ་ནས་ད་ལྟའི་ཤིང་གླང་བར། །མི་ལོ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སོང་། །ཞེས་དང་། མངའ་རི་(རིས་)པཎ་ཆེན་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ལོ་རྒྱུས་སུ་གུང་ཐང་རྒྱལ་པོའི་གདུང་རིགས་ལས་འཁྲུངས་པར་བཞེད་ཅིང་། དེ་ཡང་མངའ་བདག་རྣམ་རྒྱལ་ལྡེ་ལ་སྲས་མང་དུ་བྱུང་བའི་ཐུ་བོ་དམ་པ་ནོར་བུ་ལྡེ་གློ་བོར་ཡུན་རིང་བཞུགས་དགོས་བྱུང་སྐབས་ཀྱི་སྲས་འཇམ་དབྱངས་རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལ་སྲས་བདུན་བྱུང་བའི་གཅེན་མངའ་རིས་པཎ་ཆེན་ནི་རྩོད་མེད་ཀྱི་གཏེར་སྟོན་ཆེན་པོ་སྟེ། སྐུ་ཚེ་རིལ་པོ་དགེ་སློང་གི་བཅས་པ་ལྷུར་བླངས་ཤིང་། གཅུང་ལེགས་ལྡན་ཞེས་མངའ་རིས་རིག་འཛིན་དུ་གྲགས་པ་ཡང་གཏེར་སྟོན་ཡིན་ལ། སྲས་པདྨ་རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་བྱོན་རུང་དེ་ནས་གདུང་རྒྱུད་མ་འཕེལ། སྐུ་མཆེད་བར་པ་ཁ་ཅིག་གི་རྒྱུད་ད་ལྟ་གློ་བོ་མ་ཐང་གི་དབོན་རྒྱུད་རྒྱུན་ཕྲ་མོར་གནས་པ་འདི་རྣམས་ཡིན་ཟེར་བས་དེ་ཚོ་གུང་ཐང་རྒྱལ་པོའི་གདུང་རིགས་སུ་གཏོགས་དགོས་སོ། །དཔལ་ལྡེའི་སྲས་གཅུང་དྷརྨ་ཙཀྲའི་རྒྱུད་ལྷ་རྩེ་བ་གླ་ལུང་རྩ་གོར་བ་ཀླུ་རྒྱལ་བ་སྤྱི་པ་རྣམས་ཡིན་པར་གྲགས། ལྡེ་གསུམ་གྱི་འབྲིང་བ་འོད་ལྡེ་ལ་སྲས་བཞི་བྱུང་ཞིང་།དེ་ཡི་རྒྱུད་གཙང་རོང་དང་། ཡར་ལུང་དང་། ཁམས་ཀྱི་གཙང་ཁར་ཡང་ཡོད་སྐད། ཆུང་བ་སྐྱིད་ལྡེ་འཛད་རྟ་ནག་ཏུ་ཕོག་ཕེབས། སྲས་དྲུག་བྱུང་བའི་རྒྱུད་སོགས་ལྡེ་གསུམ་གྱི་གདུང་རིགས་དེ་སྐབས་ཆེས་མང་བ་འཕེལ་ཏེ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་མངའ་བདག་དཔལ་འཁོར་བཙན་གྱི་སྲ
Chinese
中间是仁钦桑，他的儿子曲吉坚德即贡塘的，建立的世系十三代的时候，与莲师的授记相符。曲吉坚德的儿子叫扎西德，与伏藏师郭德的法主相同。之后是云丹德和索南德，拉旺坚赞，领主南杰德，桑德，衮噶洛哲，衮噶扎巴，后来的桑德，他的儿子索旺德。这样不算支系和王位世系，只算父子相传，到二十三代末。在第十饶迥历的铁猴年（1620年），藏巴王军队攻占了贡塘。莲师赞颂的贡塘国王的血统，成了雪域的福报。之后过了二十一年，在铁蛇年（1641年），卫拉特军队夺取了藏巴王的王位。从铁蛇年到现在木牛年，已经过去了一百二十五年。据说，阿里班禅昆仲的传记历史中，认为他们是从贡塘国王的血统中出生的。也就是领主南杰德的众多儿子中的长子丹巴诺布德，因为长期住在洛波，当时的儿子是绛央仁钦坚赞。他有七个儿子，其中长子阿里班禅是无可争议的大伏藏师，一生严守比丘戒律。弟弟名叫列丹，被称为阿里持明者，也是伏藏师。儿子白玛嘉波虽然出现，但之后血脉没有延续。据说有些昆仲的后代现在是洛波玛塘的后代，血脉微弱，他们应该属于贡塘国王的血统。白德的弟弟达玛扎的后代是拉孜巴、拉隆扎郭巴、鲁嘉巴、吉巴等人。德三兄弟中的老二沃德有四个儿子，据说他的后代在藏绒、雅砻和康区的藏嘎也有。最小的吉德被派往扎达纳，生了六个儿子，据说德三兄弟的血脉当时发展得非常多。另外，领主贝廓赞的儿
English
In the middle was Rinchen Sang. His son, Chokyong De, of Gungtang, established a lineage that, by the thirteenth generation, aligned with Guru Rinpoche's prophecy. Chokyong De's son, Tashi De, was identical to the Dharma Lord of Tertön Göde. After that were Phuntsok De and Sonam De, Lhawang Gyaltsen, Lord Namgyal De, Samde, Kunga Lodrö, Kunga Drakpa, the later Samde, and his son, Söwang De. Thus, without counting branches and throne successions, only counting father to son, at the end of the twenty-third generation, in the Iron-Monkey year of the tenth Rabjung (1620), the Tsangpa King's army seized Gungtang. The lineage of the Gungtang King, praised by Guru Rinpoche, became the fortune of the Land of Snows. Twenty-one years later, in the Iron-Snake year (1641), the Oirat army seized the Tsangpa King's reign. From that Iron-Snake year to the present Wood-Ox year, one hundred and twenty-five years have passed. It is said that in the biography of the Ari Panchen brothers, they are considered to be born from the lineage of the Gungtang King. That is, the eldest son of Lord Namgyal De, Dampa Norbu De, because he had to stay in Lo-bo for a long time, his son at that time was Jamyang Rinchen Gyaltsen. He had seven sons, of whom the eldest, Ari Panchen, was an undisputed great Tertön, who strictly observed the monastic vows of a bhikshu throughout his life. The younger brother, Lekden, known as the Ari Rigdzin, was also a Tertön. Although the son Pema Gyalpo appeared, the lineage did not continue from then on. It is said that some of the brothers' descendants are now the descendants of Lo-bo Ma-tang, with a weak lineage, and they should belong to the lineage of the Gungtang King. The descendants of Dharma Chakra, the younger brother of Pal De, are said to be Lhatsewa, Lhalung Tsakorwa, Lugyalwa, and Jipa. The middle of the three Des, Öde, had four sons, and it is said that his descendants are also in Tsangrong, Yarlung, and Tsangkha in Kham. The youngest, Kyide, was sent to Dzadta Nak, and had six sons, and it is said that the lineage of the three Des developed very much at that time. Also, the son of Lord Pelkhor Tsen
Tibetan
ས་ཆུང་བ་སྐྱིད་ལྡེ་ཉི་མ་མགོན་མངའ་རིས་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས། པུ་རོང་(སྤུ་རང་)དུ་སྐུ་མཁར་ཉི་མ་གཟུངས་བརྩིགས། དེ་གྲུབ་པའི་ཞལ་སྤྲོ་མངའ་གསོལ་གྱི་སྐབས་སུ་ནམ་མཁའ་ནས་ལུང་བསྟན་པའི་སྒྲ་འདི་སྐད་དུ། སེམས་ཅན་སྤྱི་མཐུན་ལས་ལ་ལེགས་གྲུབ་པ། །ཉི་མ་ཞེས་བྱ་དེ་ཡི་གྲོགས་སུ་ནི། །སྤུ་རང་ཞེས་བྱར་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁབ་བྱུང་། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་ཉི་མ་དེང་འདིར་ཤར། །ཞེས་ཀུན་གྱིས་ཐོས་པར་གྲགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་བཀྲ་ཤིས་པའི་ལྟས་ངོ་མཚར་ཅན་མང་དུ་བྱུང་། དེ་ལ་སྲས་སྟོད་ཀྱི་མགོན་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་བྱུང་སྟེ། རིག་པ་མགོན། བཀྲ་ཤིས་མགོན། ལྡེ་གཙུག་མགོན། ཆེ་བ་རིག་པ་མགོན་གྱིས་མར་ཡུལ་འབྲུ་ཤའི་བར་དང་། འབྲིང་བ་བཀྲ་ཤིས་མགོན་གྱིས་ཞང་ཞུང་ཡ་རྩེ་དང་བཅས་པ། ཆུང་བ་ལྡེ་གཙུག་མགོན་གྱིས་པི་ཏི་ཅོག་འང་ཟངས་དཀར་སྒོ་གསུམ་བཅས་བཟུང་ཞེས་འདི་ནི་རིག་ཅིང་འཐད་ལ་ཁུངས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། གཞན་གུ་གེ་དང་སྤུ་རང་གཉིས་སུ་མགོན་གཉིས་ཕོག་(ཕེབས་)པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བཀྲ་ཤིས་མགོན་གྱི་སྲས་སྲོང་ངེ་དང་འཁོར་རེ་གཉིས། སྲོང་ངེས་གུ་གེ་དང་། འཁོར་རེས་སྤུ་རང་བཟུང་། སྲོང་ངེ་དང་འཁོར་རེའི་མིང་དངོས་གཞི་དྲང་སྲོང་ལྡེ་དང་། འཁོར་ལོ་ལྡེ་ཡིན་ཞེས་མངའ་རིས་གུང་ཐང་དུ་དཔེ་ཧྲུལ་ཀ་ནི་(ཀཀྞི་)ཀ་རྙིང་པར་བརྫངས་བ་ཞིག་ཏུ་འདུག་པ་འཐད་ངེས་སུ་སྣང་། དྲང་སྲོང་ལྡེ་ཡི་སྲས་ནཱ་ག་རཱ་ཛ་དང་། དེ་ཝ་རཱ་ཛར་གྲགས། ཁོང་གིས་པཎྜི་ཏ་ཁ་ཤས་སྤྱན་དྲངས། ལོ་ཆེན་རིན་བཟང་སོགས་རྒྱ་དཀར་དུ་བརྫངས་པས་བསྟན་པ་ལ་ཆེས་ཕན། འོན་ཀྱང་དེང་སང་ལོ་རྒྱུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་གྲགས་མོད། དེ་ཚེ་ལྷ་བླ་མ་དེ་ལོ་བརྒྱའམ་བརྒྱ་ལ་ཉེ་བ་ཞིག་བཞུགས་དགོས་ཏེ། ཇོ་བོ་བོད་དུ་ཕེབས་སྐབས་ལོ་ཆེན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་ལྔ་བཞེས་པས། ལྷ་བླ་མ་དེ་བས་བསྒྲེས་(བགྲེས་)པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་པས་སོ། །ལྷ་བླ་མ་ལུག་ལོ་པ་དགུང་ལོ་དོན་བརྒྱད་བཞུགས་ཞེས་མངའ་རིས་གུང་ཐང་ལོ་རྒྱུས་སུ་དྲངས་པས། དེ་ཚེ་ལྷ་བླ་མ་དང་ལོ་ཆེན་ལོ་ཁྱད་གཅིག་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་། ལོ་རྒྱུས་དེར་ནཱ་ག་རཱ་ཛ་དང་། དེ་ཝ་རཱ་ཛ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱང་ཆུབ་འོད་དང་ཞི་བ་འོད་ཡིན་ཟེར་བ་སོགས་ལོ་རྒྱུས་ཁུངས་མ་ད་དུང་བཙལ་དགོས་པར་སྣང་། སྐུ་ཚེ་སྨད་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་གཅུང་འཁོར་རེར་གཏད་དེ། ཡབ་སྲས་གསུམ་ཀ་རབ་ཏུ་བྱུང་། ཡབ་ལ་ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་དུ་གྲགས། འཁོར་རེའི་སྲས་ལྷ་ལྡེ། དེ་ལ་སྲས་གསུམ། ད་ལྟའི་ལོ་རྒྱུས་སྤྱིར་བར
Chinese
小臣吉德尼玛衮前往阿里地区(Ngari)。在普兰(Purang)建造了尼玛宗城堡。城堡建成举行开光典礼时，从天空传来预言的声音：众生共同事业圆满完成，名为尼玛者，为其友伴，名为普兰处，藏地王国兴起， 佛法之日，今朝升起。据说大家都听到了。此外，还出现了许多吉祥的奇特征兆。他有三个儿子，被称为上部的三衮：日巴衮、扎西衮、德祖衮。大儿子日巴衮占领了玛域到布让之间的地方，二儿子扎西衮占领了象雄雅孜等地，小儿子德祖衮占领了皮提、觉昂、赞噶三门等地。这既明智又合理，而且有根据。其他关于两位衮前往古格和普兰的说法是不对的。扎西衮有两个儿子，松额和阔热。松额占领了古格，阔热占领了普兰。松额和阔热的真名分别是仲松德和阔洛德。在阿里古塘的一本破旧的卡尼卡旧书中发现了这些，这似乎是可信的。仲松德的儿子被称为纳嘎ra扎和德瓦ra扎。他们邀请了一些班智达，并将洛钦仁桑等送到印度，这对佛法非常有益。虽然现在所有的历史都这么说，但那时拉喇嘛必须活到一百岁或接近一百岁。因为当觉卧来到西藏时，洛钦已经八十五岁了，所以拉喇嘛肯定比他年长。阿里古塘的历史记载说，拉喇嘛是羊年出生的，活了七十八岁。这样一来，拉喇嘛和洛钦的年龄差距只有一岁。在那部历史中，纳嘎ra扎和德瓦ra扎出家，据说他们是绛曲沃和西瓦沃等，因此似乎还需要寻找原始的历史资料。晚年，他将自己的王位传给了弟弟阔热，父子三人全部出家。父亲被称为拉喇嘛益西沃。阔热的儿子是拉德。他有三个儿子。现在总的来说历史是。
English
The minor minister Kyide Nyima Gon went to Ngari. He built Nyima Dzong castle in Purang. When the castle was completed and the consecration ceremony was held, a prophetic voice came from the sky, saying: "The common cause of sentient beings is perfectly accomplished. The one named Nyima is the friend of it. In the place named Purang, the Tibetan kingdom has arisen. The sun of the Buddha's teachings has risen today." It is said that everyone heard it. In addition, many auspicious and wonderful omens appeared. He had three sons, known as the three Gons of the upper region: Rigpa Gon, Tashi Gon, and De Tsug Gon. The eldest son, Rigpa Gon, occupied the area between Maryul and Brusha. The second son, Tashi Gon, occupied Zhangzhung Yartse and other places. The youngest son, De Tsug Gon, occupied Piti, Chog-ang, and the three gates of Zangkhar. This is both wise and reasonable, and it has a basis. Other claims that the two Gons went to Guge and Purang are incorrect. Tashi Gon had two sons, Songnge and Khorre. Songnge occupied Guge, and Khorre occupied Purang. The real names of Songnge and Khorre were Drangsong De and Khorlo De, respectively. This was found in a tattered old Kanika book in Ngari Gungthang, which seems credible. Drangsong De's sons were known as Nagaraja and Devaraja. They invited some panditas and sent Lochen Rinchen Zangpo and others to India, which greatly benefited the Dharma. Although all histories say so now, at that time, the Lha Lama must have lived to be a hundred years old or close to a hundred years old. Because when Jowo came to Tibet, Lochen was already eighty-five years old, so the Lha Lama must have been older than him. The history of Ngari Gungthang states that the Lha Lama was born in the Year of the Sheep and lived to be seventy-eight years old. In that case, the age difference between the Lha Lama and Lochen was only one year. In that history, Nagaraja and Devaraja became monks, and it is said that they were Jangchub Od and Shiwa Od, etc., so it seems that original historical sources still need to be sought. In his later years, he entrusted his kingdom to his younger brother Khorre, and all three, father and sons, became monks. The father was known as Lha Lama Yeshe Od. Khorre's son was Lhade. He had three sons. Now, in general, the history is...