Chinese
其意义是：如上所述，从木猴年起两年后，以火空海加上手持天平之月计算，剩余的两百二十一年之初，即是火狗年。上面未说完的木猴年。而且，后弘期出现了三个律宗传承，即有部宗派，除此之外别无其他。其中，上部律宗似乎没有得到很大的发展。被称为下部律宗的堪布寂护的传承，如上所述，在水牛年开始。从土虎年至今，到第三饶迥的木鸡年，两百二十二年间，居士、沙弥、比丘们大多依靠这个律宗传承。噶当派的居士仲敦巴，比丘库和俄，三昆仲，朗日塘巴，夏惹巴，纳塘巴等数不胜数。噶举派的伟大源头达波拉杰，康巴三人，直贡、达隆、竹巴等难以计数。宁玛派的佐钦，赡洲怙主，噶当巴德谢等浩如烟海。此外，学识渊博的琼波南交也因金刚座的授记，依止朗日塘巴受具足戒。被称为新噶当派的雪域，这里的持律者的顶饰，堪布寂护的继承者东宗喀巴大师，也以持有下部律宗传承而闻名，因此长期以来佛法兴盛。现在，这个律宗传承仍然没有中断，这肯定是佛陀以大悲心化现来调伏边地藏土的邬波驮耶菩提萨埵的愿力加持所致，因此我从内心深处以极大的恭敬心恒常顶礼。这里要补充的是，以前有很多具有善缘、智慧和精进的人，他们精通律藏。伟大的律宗堪布卡孔达巴格西也明确了取舍之义，努力从中国请来和尚等，他们非常重视清净的传统，他们的弟子们，包括精通律藏的普遍僧众，特别是卫藏地区的十人等，都在座前。
English
Its meaning is: As mentioned above, two years after the Wood Monkey year, calculating with Fire, Space, Ocean, plus the month holding the scales, the beginning of the remaining two hundred and twenty-one years is the Fire Dog year. The Wood Monkey year that was not finished above. Moreover, in the Later Propagation period, three Vinaya lineages appeared, namely the Sarvastivada school, and nothing else besides. Among them, the Upper Vinaya does not seem to have developed much. The lineage of Khenpo Shantarakshita, known as the Lower Vinaya, as mentioned above, began in the Water Ox year. From the Earth Tiger year until now, to the Wood Bird year of the Third Rabjung, for two hundred and twenty-two years, lay practitioners, novice monks, and fully ordained monks mostly relied on this Vinaya lineage. The Kadampa lay practitioner Dromtönpa, the monks Khu and Ngok, the three brothers, Langri Tangpa, Sharawa, Narthangpa, and so on, are countless. The great source of the Kagyu school, Dagpo Lhaje, the three Khampa people, Drikung, Taglung, Drukpa, etc., are difficult to count. The Dzogchen of the Nyingma school, the Protector of Jambudvipa, Kadamapa Deshek, etc., are as vast as the ocean. In addition, the learned and accomplished Kyungpo Naljor also relied on Langri Tangpa to receive full ordination due to the prophecy of Vajrasana. The land of snows, known as the New Kadampa school, here, the crown jewel of the Vinaya holders, the successor of Khenpo Shantarakshita, the great Shar Tsongkhapa, is also known for holding the Lower Vinaya lineage, therefore, the Dharma flourished for a long time. Now, this Vinaya lineage still has not been interrupted, which is certainly due to the blessings of the aspiration of Upadhyaya Bodhisattva, who manifested with great compassion to subdue the borderland of Tibet, so I always prostrate from the bottom of my heart with great reverence. What needs to be added here is that in the past there were many people with good fortune, wisdom, and diligence, who were proficient in the Vinaya. The great Vinaya Khenpo Khakhong Drapa Geshe also clarified the meaning of what to adopt and what to abandon, and made efforts to invite monks from China, etc. They attached great importance to the pure tradition, and their disciples, including the general Sangha who are proficient in the Vinaya, especially the ten people from U-Tsang, etc., are in the presence.
Tibetan
་ཏུ་རྨོངས་པའི་ངང་ཚུལ་གྱི་྿ཆུ་གཏོར་མ་དང་དར་བས་མས་྿སྡོམ་རྒྱུན་དུ་འདོད་པ་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་པར་གྲགས་པ་འ་འབྲེ་གཉིས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡིན་པར་སྣང་བས་དེང་སྐབས་ཀྱི་མཁན་པོ་ནང་ཕན་ཚུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་གཏམ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི་ལོག་རྟོག་སྲུང་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པའི་སྣང་བ་སྦྱངས་པར་འདོད་ཅེས་སོ། ། བར་འདུལ་དུ་གྲགས་པ་ནི་བསྐལ་བཟང་སངས་རྒྱས་བདུན་པ་རབ་གསལ་གྱི་རྣམ་འཕྲུལ་པཎྜི་ཏ་ཤཱཀྱ་ཤྲི་རབ་བྱུང་གསུམ་པའི་ནང་ཤིང་བྱི་ལ་བོད་དུ་ཕེབས་ནས་ལོ་བཅུ་བཞུགས་པའི་རིང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་སོགས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་ཇི་སྙེད་པ་ཞིག་བྱུང་། དེ་ལས་སྟན་གཅིག་གི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་རྡོ་རྗེ་དཔལ་དང་བྱང་ཆུབ་དཔལ་གཉིས་ལས་དགེ་འདུན་ཚོགས་སྡེ་བཞི་འཕེལ་བ་ལ་བརྟེན་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཇོ་ནང་པ་མཁས་མཆོག་བུ་སྟོན་སོགས་ཕྱིས་བྱུང་གི་དམ་པ་མང་པོ་ཞིག་གི་སྡོམ་རྒྱུན་དེ་ལ་བརྟེན་པར་མཛད་པས་རབ་ཏུ་དད་པས་འདུད་པར་བྱའོ། །ཕྱི་དར་བསྟན་ཞེས་འདུལ་བསྟན་ནུབ་པ་སླར། །སོས་ཏེ་དགེ་འདུན་ཚོགས་གྱུར་བྱུང་བ་ལས། །གོས་ཧྲུལ་ནང་དུ་གསེར་གྱི་སྐུ་བརྙན་བཞིན། །སྔགས་བསྟན་མ་ནུབ་གནུབས་སོ་ཟུར་གྱིས་མཚོན། །དོན་བསྒོམ་སྙིང་པོ་ཨ་རོའི་རིངས་ལུགས་ལ། །དཔལ་ལྡན་ཇོ་བོས་བསྔགས་པ་ཡང་ཡང་མཛད། །ཅེས་སོ། །ཇོ་བོ་རྗེ་བོད་དུ་བྱོན་པའི་སྐབས་སྙིང་པོ་དོན་བརྒྱུད་ཀྱི་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མན་ངག་འཛིན་པ་མང་ཡང་གྲགས་ཆེ་བ་ཨ་རོ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཡིན་ལ་དེ་ཡི་བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཚིག་སྙན་དོན་བཟང་ཞེས་མཆོག་ཏུ་དགྱེས་ཤིང་། ཨ་རོའི་སློབ་མ་ཟངས་དཀར་མཛོད་ཁུར་ལ་ཡང་གུས་པས་ཕྱག་མཛད་པ་དང་། ཨ་རོའི་ཡང་སློབ་སྦ་བསྒོམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བོགས་བཏོན་ནས་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བོགས་འཇམ་དཔལ་དང་བྱམས་པས་འདོན་པར་དབུགས་དབྱུང་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་པུ་(པོ་)ཏོ་བ་ཆེན་པོས་སྦ་སྒོམ་ལ་སེམས་ཕྱོགས་ཀྱི་མན་ངག་ལེགས་པར་གསན་ཅིང་དུས་ཕྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་གྱུར་པ་ན་དེ་དམ་པའི་ཆོས་རྣམས་དག་ཉིད་དུ་དགོངས་ཏེ་ཡི་དམ་དུ་མཛད་པ་སོགས་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྣམ་དག་མ་ནུབ་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་དང་བཅས་ཤིང་། འོན་ཀྱང་སོ་སྐྱེ་ཁ་ཅིག་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླངས་པར་སྤྱོད་པ་རེ་ཟུང་བྱུང་བ་ཇོ་བོ་བྱོན་པ་ནས་ཞི་བ་དེའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་
Chinese
以极度愚昧的状态，用水和孔雀羽毛来྿（藏文）维持戒律传承也是不可能的。据说这样做的阿额二位也是圣者，所以现在寺院的堪布们互相之间以偏颇的言论来诋毁，这只不过是守护邪见的说法，还想把清净的显现修习好。 所谓的中部律典，是贤劫第七佛，极明如来之化身，班智达释迦师利，在第三饶迥年木鼠年（1144年）来到西藏，住了十年期间，大自在萨迦班智达等许多受过比丘戒的僧人出现。其中从坚持一坐之行的金刚吉祥和菩提吉祥二人处，发展出四个僧团，因此世间怙主觉囊巴，大学者布顿等后来的许多圣者都依此传承受戒，所以要以极大的信心来敬礼。 后弘教法说，律藏衰败后又重新复苏，出现了僧团。 就像破烂衣服里有金佛像一样，密咒教法没有衰败，以努氏和索氏为代表。 意义修持心髓阿若的宗派， 尊者阿底峡多次赞叹。 据说，阿底峡尊者来到西藏的时候，持有心髓意义传承教法，菩提心诀窍的人很多，其中最出名的是阿若耶谢炯乃，他所著的《大乘瑜伽》被赞为词句优美，意义深刻。 阿若的弟子铜色库藏，也受到恭敬的礼拜。 阿若的再传弟子斯巴贡，对世俗菩提心加以提炼，并鼓励用文殊和慈氏来表达胜义菩提心。 善知识博朵瓦大师，也从斯巴贡处听闻了关于心性的诀窍，后来成为大善知识之后，认为这些都是纯正的佛法，并作为本尊来修持等等，密咒的清净教法没有衰败，具有诸多理由。 然而，有些凡夫俗子被魔加持而行事，阿底峡尊者来到西藏之后，以他的恩德而平息了这些现象。
English
It is also impossible to maintain the lineage of vows by sprinkling water and peacock feathers in a state of extreme ignorance. It seems that the two A'e who are said to have done so were also holy beings, so the current abbots of the monasteries slander each other with biased words, which is just a saying to protect wrong views, and they also want to cultivate pure appearances. The so-called Central Vinaya is the emanation of the seventh Buddha of the Good Kalpa, Rabsel, the Pandit Shakya Shri, who came to Tibet in the Wood Mouse year of the third Rabjung (1144) and stayed for ten years, during which many monks who had received the Bhikshu vows, such as the great Sakya Pandit, appeared. Among them, four Sangha communities developed from Vajra Pal and Jangchub Pal, who adhered to the practice of sitting on one seat, so many later saints such as the Lord of the World Jowo Nangpa, the great scholar Buton, relied on this lineage to receive vows, so we should pay homage with great faith. The Later Propagation of the Doctrine says that the Vinaya doctrine declined and then revived, and the Sangha community appeared. Like a golden statue inside ragged clothes, the mantra doctrine did not decline, represented by Gnubs and Zur. The venerable Atisha repeatedly praised the Meaning Practice Essence of the Aro tradition. It is said that when Jowo Rinpoche came to Tibet, there were many who held the teachings of the Heart Essence Meaning Transmission, the pith instructions of Bodhicitta, among whom the most famous was Aro Yeshe Jungne, and his treatise "Mahayana Yoga" was praised as having beautiful words and profound meaning. Aro's disciple, Copper Treasure, was also respectfully bowed to. Aro's grand-disciple, Spa Gom, refined the conventional Bodhicitta and encouraged the expression of the ultimate Bodhicitta with Manjushri and Maitreya. The virtuous friend Potowa also heard the pith instructions on the nature of mind from Spa Gom, and later, after becoming a great virtuous friend, he regarded these as pure Dharmas and practiced them as deities, etc. The pure doctrine of mantra did not decline, with many reasons. However, some ordinary people acted as if they were blessed by demons, and after Atisha came to Tibet, these phenomena were pacified by his grace.
Tibetan
པ་ཡང་འདིར་འཕྲོས་པའོ། ། དེ་སྐད་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བཙད་པོའི་རབས། །བསྟན་པ་ཕྱི་དར་དུས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་བཅས། །རང་བཟོའི་སྐྱོན་མེད་གཞུང་མང་མཐོང་ལས་བཏུས། །འོན་ཀྱང་སྐྱོན་མཆིས་སྤྱན་ལྡན་མཆོག་ལ་བཤགས། །དགེ་མཆིས་འགྲོ་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་མཐུས། །ཆོས་རྒྱལ་ལོ་པཎ་བཀའ་དྲིན་རབ་དྲན་ནས། །དེ་ཡི་དགོངས་པ་བསྐངས་ཕྱིར་དམ་ཆོས་ལ། །ལེགས་སྤྱོད་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་མྱུར་འགྲུབ་ཤོག །ཅེས་ལྷ་བཙད་པོའི་གདུང་རབས་དམ་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་རིམ་པ་མདོ་ཙམ་སྨོས་པ་འདི་ཡང་རིག་པ་འཛིན་པ་རྒྱལ་ཁམས་པ་དཔལ་ཚེ་དབང་ནོར་བུས་རབ་བྱུང་བཅུ་གཉིས་རྫོགས་པར་ཉེ་བར་ཀྲོ་དྷ་ཞེས་ཤིང་མོ་གླང་གི་ལོ་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་དཀར་ཕྱོགས་དགའ་བ་གསུམ་པར་ཤར་ཕྱོགས་ཤིང་ལོའི་ཚལ་ཀོང་ཡུལ་ཉང་ཁ་ལྗོན་པ་ཀླུང་བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་བུར་སྣང་གསལ་གྱི་མདངས་སུ་བཀོད་པའོ། །འདི་ནི་རང་སྟོབས་རིག་པ་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། སླར་ཡང་དེབ་ཐེར་ཁུངས་བཙན་ཁུལ་ཁ་ཤས་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔལ་གདོང་ཆུ་བྱ་ལོར་སྟོད་མངའ་རིས་མང་ཡུལ་ཝཾ་ལེར་སྡོད་སྐབས་ཚིག་སྣ་བསྲིང་ཞིང་ཞུས་དག་ཅུང་ཟད་བགྱིས་པ་སྟེ་འདི་ལ་ད་དུང་རྒྱ་ནག་ཐང་གི་དེབ་ཐེར་འགྱུར་དག་པ་ཞིག་མཐོང་ན་དཔྱད་པར་འོས་པ་ནི་ཡོད་ལ། བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་སྔར་གྲགས་ཆུང་བའི་དཔེ་རྙིང་ཁུངས་མ་འདྲ་རྙེད་ན་མ་གཏོགས་ད་ལྟ་ཡོངས་གྲགས་ལ་ནི་གོང་དུ་དཔྱད་བྱར་བྱས་པ་དེ་རྣམས་ལས་གཞན་འགའ་ཡང་མེད་པར་སེམས་པའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། ། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་འབྱུང་བའི་རྩ་ལག་བོད་རྗེ་ལྷ་བཙད་པོའི་གདུང་རབས་ཚིག་ཉུང་དོན་གསལ་ཡིད་ཀྱི་མེ་ལོང་།
Chinese
此为余论。如是赞颂法王及诸王朝，以及后弘时期之情状，皆由众多可靠之著作中汇集而成，绝无自创之过失。然若有错谬之处，于具眼之智者前忏悔。愿以此善行，回向一切众生。深念法王与班智达之恩德，为圆满彼等之意愿，祈愿于正法中，善行与世间怙主速疾成就！如是，略述了拉尊王室如何产生圣法的次第。此乃由持明者嘉谦巴·贝吉旺布于第十二绕迥历将尽之际，即木阴牛年（1745年）仲夏月上弦初三，在东方香林园贡域娘卡宗巴隆禅房的光明照耀下写成。此非仅凭个人智慧所能及，实赖于严谨之逻辑推理。复又，依凭所见之若干可靠史籍，于水鸟年（1753年）在阿里芒域旺勒居住之时，略加润色与校订。若能见及汉文唐朝史籍之善译本，则尚可进一步考证。除寻获西藏历史上鲜为人知之古籍原本外，现今广为人知者，似无过于上述所考证之内容。善哉！善哉！善哉！ 圣教之根本，于北方兴盛之藏王拉尊王室之简明意明心镜。
English
This is also an addendum. Thus, the lineage of the Dharma King and the Tsadpo, along with the circumstances of the Later Propagation period, are all compiled from many reliable texts without any self-fabrication. However, if there are any errors, I confess them before the wise ones with eyes. May the power of this virtue be dedicated to all sentient beings. Remembering the kindness of the Dharma Kings and Panditas, may good deeds and the Protector of the World be quickly accomplished in the sacred Dharma in order to fulfill their intentions! Thus, this brief account of how the sacred Dharma arose in the lineage of the Lhatsadpo was written by the Vidyadhara Gyalkhampa Pal Tshewang Norbu near the completion of the twelfth Rabjung, in the Wood Female Ox year (1745), on the third day of the waxing moon of the middle summer month, in the eastern Shangling Garden, Kongyul Nyangkha Dzongpa Lung Samten's room, in the radiance of clarity. This is not merely the domain of one's own intelligence, but relies solely on rigorous logic. Furthermore, based on seeing some reliable historical records, I slightly embellished and revised it in the Water Bird year (1753) while residing in Wangler, Mangyul, Ngari. If a well-translated Chinese Tang Dynasty historical record could be seen, it would still be worthy of further investigation. Unless previously unknown ancient Tibetan historical sources are found, it seems that there is nothing more to be added to the commonly known information than what has been investigated above. Good! Good! Good! The root of the precious teachings of the Victorious One, which flourishes in the north, the clear mirror of the mind, concise and meaningful, of the lineage of the Tibetan King Lhatsadpo.