Tibetan
ངོས་བཟུང་ནས། དེ་ཡང་ཆུ་དང་ཁད་ཆད་དུ་མཉམ་པ་དང་། ཆུ་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་གྱེན་དུ་འཕགས་པ་དང་། སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔའི་བར་དུ་བསྐལ་མེ་འབར་བར་བཞེད་པ་ཡང་ཡོད་ལ། གང་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་རི་བོ་མེ་འབའ་ཞིག་ལས་རྡོ་ཡིས་བསྡུས་པ་མ་མཛད་ཀྱང་། འདིར་ནི་ཆུ་དང་མེ་ཡི་མཚམས་སུ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱི་རི་བོ་དེ་དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་བཞི་ཡི་བར་མེད་དལ་གྱི་མེ་ཡི་རེག་བྱ་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་འབར་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རང་འོད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ལྕགས་སོལ་མེ་ནས་ཕྱུང་པ་ལྟ་བུ་མཆོག་ཏུ་འབར་བའི་མེ་གཡོ་བ་མེད་པ་དང་། དེ་ནས་སྟོང་ཕྲག་བཞིའི་བར་མེས་གཡོགས་ཤིང་རྩེ་མོ་འཕྲོ་བ་དང་བཅས་པ། དེ་ལྟར་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ནང་གི་བསིལ་རི་དང་མཐོ་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་མུ་ཁྱུད་ལྟར་གནས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་ཆེ་བའི་ཆུ་གཏེར་གྱི་ཕུང་པོ་བྲས་ལས་ནམ་ཡང་མི་འདའ་བར་སྐེམ་པར་བྱེད་པས་རྟ་གདོང་མེ་ཡི་རི་བོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་རི་བོ་དེ་ཉིད་སྲབ་མཐུག་གི་ཁྱད་པར་རི་དྲུག་གི་སྲབ་མཐུག་དང་མཚུངས་པའི་དེ་ལས་མཐུག་པ་ཡང་རུང་ལ། གང་ལྟར་རི་དེ་སྒོང་ཀོགས་བཞིན་ཆུ་ཡི་འོག་བཞི་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་མ་ཟད། གྱེན་དུ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་ལྔའི་ལྷག་པའི་བདུན་ཅུའི་བར་ལོངས་པར་རྗེ་པུཎྜ་རི་ཀའི་དགོངས་བཞེད་བཞིན་འདིར་ཡང་བྱས་ཏེ། ཚུལ་དེ་འཐད་པའི་རིགས་པ་མང་བས་སོ། །གོང་གི་འབར་བའི་རང་བཞིན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱི་སྟེང་ནས་རིམ་པས་རིའི་ཁ་དོག་ཡལ་མདངས་ཀྱི་སེར་བ་དང་། ཤས་ཆེར་ནམ་མཁའི་ཁ་དོག་དང་འདྲེས་པའི་སྔོན་པོར་སྣང་བ་སྲབ་མཐུག་ལ་དཔག་པའི་ཁ་ཁྱེར་ཡང་ནང་གི་རི་ལྟར་ཕྱིར་འཕྱང་བའོ། །འདི་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་གཞན་ནས་ཆུ་དལ་དང་མེ་དལ་མཚམས་སུ་ས་ཡི་རང་བཞིན་རྡོ་ཁམས་ཀྱི་རི་བོ་མི་ལེགས་སོ་སྙམ་པ་འབྱུང་སྲིད་ཀྱང་ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་ཆུ་གཏེར་ཆེན་པོ་དྲུག་གནས་པ་གདོན་མི་ཟ་བ་བཞིན་འདིར་ཡང་ཆུ་དཀྱིལ་གྱི་མཐར་རྡོ་རྗེའི་རི་བོ་ཡོད་པ་སྐྱོན་དུ་མི་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་རི་བོ་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་རིག་བཟོའི་སྙམ་ན་དེ་མ་ཡིན་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྒྱ་མཚོའི་ལྷས་ཞུས་པའི་ལེའུ་ལས། རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་ནི་མང་མོད་ཀྱི། །གདོན་མི་ཟ་བར་སྐམ་པའི་དུས་ཡོད་དོ། །བསྐལ་པ་འཇིག་ཏུ་ཉེ་བ་ན། །ཉི་མ་གཉིས་ཤར་ན། ཆུ་མིག་དང་རྫོང་ཀ་ཀུན་སྐམས་སོ། །ཉི་མ་གསུང་ཤར་བ་ན། ཆུ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་སྐམས་སོ། །ཉི་མ་བཞི་ཤར་བ་ན། ཆུ་བོ་ཐམས་ཅད་སྐམས་སོ། །ཉི་མ་ལྔ་ཤར་བ་ན། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡང་ལྔ་ཆ་འབྲིའོ། །ཉི་མ་དྲུག་ཤར་བ་ན། སུམ་གཉིས་འབྲིའོ། །ཉི་མ་བདུན་ཤར་བ་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡང་སྐམས་སོ། །རི་རབ་ལྷུན་པོ་ཡང་རྙིལ། རྡོ་རྗེའི་མཐའ་ལ་ཐུག་གི་བར་ཚིག་ཅིང་འབར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དུས་འཁོར་ནས་གསུངས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རི་བོ་འདི་ལ་འདོད་དགོས་སོ། །དེ་གང་གིས་ཤེས་ཞེ་ན། མདོ་དེར་དགེ་ཚུལ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བའི་ལེའུར། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་གཏིང་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ། མཐའ་མ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་རི་ཡིས་བསྐོར་ཏེ། ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་བཞི་འབབ་ཡང་། མི་འགྲིབ་མི་སྡུད་པ་ལྟར། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། འདུལ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུས་ནི་གཏིང་བྱས། ཆོས་མངོན་པས་རིས་ནི་མཐའ་མ་བསྐོར། མདོ་སྡེ་བཞི་ཆུ་བོ་བཞིན་འབབས་ཀྱང་འཕེལ་བ་ཡང་མེད། འབྲི་བ་ཡང་མེད་དོ། །རྒྱ་མཚོ་ཅི་ཕྱིར་མི་ལྟུད་ཅེ་ན། མཚམས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་མེས་རྒྱ་མཚོ་སྐམས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་མི་ལྟུད་དོ། །ཆུ་བོ་བཞི་རྟག་ཏུ་འབབས་པས་ནི་མི་འགྲིབ་བོ། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡི་རྡོ་རྗེ་རི་ཡང་དུས་མཐའ་བསྐལ་པའི་མེས་ཚིག་པར་བཞེད་ན། མེ་དཀྱིལ་ལས་རྡོ་རྗེའི་རི་གཞན་མེད་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མེ་ཇི་ལྟར་བསྲེགས་བསམ་དགོས་ཤིང་དེ་ལྟར་འདོད་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་པར་གཟའ་སྐར་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་འཁོར་བར་གསུངས་པ་དང་། ཉི་མ་བྱང་བསྒྲོད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ་ལྷུན་པོའི་རྭ་ལ་རེག་ཅིང་ལྷོ་བསྒྲོད་ཀྱི་ཐུན་དྲུག་པའི་ཚེ་རྡོ་རྗེའི་རི་ལ་རེག་པར་འདོད་པ་དང་། རྒྱ་ནག་གི་ཡུལ་སྔོན་ཤང་ཏོན་དང་། ད་ལྟ་པི་ཀིང་དུ་གྲགས་པའི་བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཁིང་ཆ་ཞེས་པའི་ཡུལ་དུ་དབྱར་ཉི་ལྡོག་པའི་སྐབས་མཚན་མོའི་ཡུན་ཇ་ཡུན་ཙམ་ལས་མི་འབྱུང་བར་གྲགས་པ་དང་། མདོ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས་ཉི་མ་ཆར་ནུབ་ལྷུན་པོའི་རྩེ་མོར་བྱེད་པར་གསུངས་པ་དང་། རི་བརྩེགས་མཐོ་དང་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོ་དག་གི་རྩེ་མོར་ཉི་ཟླ་འཁོར་བར་གསུངས་པ་སོགས་ཁོ་བོའི་ལུགས་འདི་ལ་ལེགས་པར་བཤད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཞིབ་མོ་ཉིད་གཞན་དུ་འཆད་པར་སྤྲོ་ལ། འདིར་བྲིར་མི་ལོངས་མོད། འོན་ཀྱང་ཁིངས་ཆའི་ཡུལ་དུ་དབྱར་ཉི་ལྡོག་སྐབས་སྔར་གཞན་གྱི་བཤད་པའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་བཀོད་གང་ལ་ཡང་དེ་འགྲིག་པར་མི་ནུས་ཤིང་། རི་དྲུག་རྒྱར་དཔང་མཚུངས་པར་བྱས་ན་འགྲིག་ཏུ་རུང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། ཉི་མ་བྱང་བསྒྲོད་ཀྱི་མཐུན་
Chinese
确定之后，水和陆地是相等的，也有人认为从水面稍微向上突起，直到七万五千由旬之间，劫火都会燃烧。无论如何，金刚山并非完全由火构成，而是由石头构成。在这里，水和火的交界处，金刚自性的山，在四千由旬的范围内，没有间断地受到缓慢火焰的触碰，光芒万丈，金刚宝石的自光融为一体，如同从火中取出的铁炭一般，极其燃烧且纹丝不动。然后，四千由旬被火焰覆盖，山顶闪耀。这样，八千由旬内的凉山和高度完全相等，像环绕一样存在，极其巨大的水藏堆积，无论如何也不会干涸，因此被称为马面火焰山。那金刚山本身的薄厚差异，与六山的薄厚相同，或者比那更厚也可以。无论如何，那山像蛋壳一样，不仅遍布水下四方，而且向上也延伸到超过五千由旬的七十由旬，如班智达布达日迦的观点一样，这里也是这样认为的。因为这种方式有很多合理的理由。从上面燃烧的自性八千由旬之上，逐渐地，山的颜色呈现出消逝光泽的黄色，大部分呈现出与天空颜色混合的蓝色，根据薄厚的不同，山的外形也像里面的山一样向外延伸。对此，获得智慧显现的其他人可能会认为，在水缓和火缓的交界处，土的自性，石质的山不太好，但就像大地坛城的中央存在六个巨大的水藏一样，这里在水中央的边缘有金刚山也不算过失。也就是说，如果认为这样的金刚山是工艺品，那就不是了。大乘经部《海龙王请问经》中说：“海里的水虽然多，但一定有干涸的时候。当劫末临近时，如果出现两个太阳，所有的泉眼和水池都会干涸。如果出现三个太阳，所有的小溪都会干涸。如果出现四个太阳，所有的河流都会干涸。如果出现五个太阳，大海
English
Having identified it, the water and land are equal in extent, and some believe that the kalpa fire burns from slightly above the water, up to seventy-five thousand yojanas. In any case, the Vajra Mountain is not entirely composed of fire, but of stone. Here, at the boundary of water and fire, that mountain of Vajra nature, within a range of four thousand yojanas, is constantly touched by the slow fire, its rays blazing intensely, and the self-radiance of Vajra jewels merges into one, like coal drawn from fire, burning supremely and immovably. Then, four thousand yojanas are covered by flames, and the peak shines. Thus, within eight thousand yojanas, it is as high as the cool mountain and exists like a circumference, and the supremely large accumulation of water never dries up, so it is called the Horse-Faced Fire Mountain. The difference in thickness of that Vajra Mountain itself is the same as the thickness of the six mountains, or it can be even thicker than that. In any case, that mountain, like an eggshell, not only pervades all four directions under the water, but also extends upwards to seventy yojanas beyond five thousand yojanas, as in the view of Paṇḍita Puṇḍarika, it is also done here. Because there are many reasonable reasons for this method. From above the burning nature of eight thousand yojanas, gradually, the color of the mountain appears as a fading yellow, and mostly as a blue mixed with the color of the sky, and depending on the thickness, the shape of the mountain also extends outwards like the mountain inside. To this, others who have gained the appearance of wisdom may think that at the boundary of water and fire, the nature of earth, a mountain of stone is not good, but just as six great water treasures exist in the center of the earth mandala, here too, it is not a fault to have a Vajra Mountain at the edge of the water center. That is to say, if one thinks that such a Vajra Mountain is a work of art, it is not. The Mahāyāna Sutra, in the chapter of the "Inquiry of the Dragon King of the Sea," says: "The water in the sea is abundant, but there will surely be a time when it dries up. When the end of the kalpa is near, if two suns appear, all the springs and ponds will dry up. If three suns appear, all the streams will dry up. If four suns appear, all the rivers will dry up. If five suns appear, the oceans
Chinese
大海也减少五分之一。当第六个太阳升起时，减少三分之二。当第七个太阳升起时，大海也会干涸。须弥山也会粉碎。直至到达金刚的边缘，都会燃烧起来。如是所说，也必须认为是时轮中所说的金刚山。以何得知呢？在那部经中，在守护沙弥戒律的章节中说：例如大海的底部也是金刚，最终也被金刚山所围绕，即使流淌四大河流，也不会减少也不会聚集。戒律之海也是如此，以律藏如金刚作为底部，以俱舍论作为界限围绕其外，四部经如四条河流般流淌，既不增长也不减少。为何海水不会增加呢？因为无间罪众生地狱之火使海水干涸，所以海水不会增加。四条河流恒常流淌，所以不会减少。如是所说的金刚山，也被认为是末劫之火所焚烧。如果火的中央没有其他的金刚山，那么世间的火如何焚烧世间的火呢？必须思考，不能如此认为。此外，在续部和注释中说，星宿的宫殿在须弥山顶上旋转，太阳到达北回归线的尽头时会触及须弥山的角，到达南回归线的第六个阶段时会触及金刚山。中国的香顿（山东）地区，以及现在被称为北京的北方，在被称为清河的地方，夏至时夜晚的时间据说只有喝一杯茶的时间。在《念住经》中说，太阳落山时在须弥山的顶端。还说日月在堆叠的高山和巨大的堆叠山顶上运行。这些在我的宗派中会被很好地解释。那些详细的原因我乐意在其他地方解释，但在这里写不下。然而，在清河地区夏至时，以前其他人所说的任何世界布局都无法与之相符。如果将六座山的高度和宽度都设为相等，似乎可以相符，但是太阳到达北回归线的尽头
English
The great ocean will also decrease by one-fifth. When the sixth sun rises, it will decrease by two-thirds. When the seventh sun rises, the great ocean will also dry up. Mount Meru will also be crushed. Until it reaches the edge of the vajra, it will burn and blaze. What is said here must be understood as referring to the vajra mountain spoken of in the Kalachakra. How is this known? In that sutra, in the chapter on guarding the precepts of a novice monk, it says: For example, the bottom of the great ocean is also vajra, and the end is surrounded by a vajra mountain. Even though four great rivers flow, it neither decreases nor accumulates. The ocean of discipline is also the same. The Vinaya Pitaka is like a vajra as the bottom, the Abhidharma surrounds the boundary, and the four Sutras flow like four rivers, neither increasing nor decreasing. Why does the ocean not increase? Because the hellfire of beings committing the five inexpiable sins dries up the ocean, therefore the ocean water does not increase. The four rivers constantly flow, so it does not decrease. If the vajra mountain spoken of is also considered to be burned by the fire of the final eon, if there is no other vajra mountain in the center of the fire, then how can the fire of the world burn the fire of the world? One must think about this, and it cannot be thought of in that way. Furthermore, in the tantras and commentaries, it is said that the constellations revolve on top of Mount Meru, and when the sun reaches the northernmost point of its course, it touches the horn of Mount Meru, and when it reaches the sixth part of its southernmost course, it is believed to touch the vajra mountain. In the land of China, in the area formerly known as Shandong, and in the north of what is now known as Beijing, in a place called Qinghe, it is said that during the summer solstice, the duration of the night is only about the time it takes to drink a cup of tea. In the Sutra of Mindfulness, it is said that the sun sets on the peak of Mount Meru. It is also said that the sun and moon revolve on the peaks of stacked high mountains and great stacked mountains. These will be well explained in my system. I am happy to explain those detailed reasons elsewhere, but there is not enough space to write them here. However, during the summer solstice in the Qinghe area, none of the world arrangements previously described by others can match it. If the height and width of the six mountains are made equal, it seems that it could match, but when the sun reaches the northernmost point of its course,