Tibetan
་ལེའི་འགྲེལ་པར། འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་དྲུག་བརྒྱ་ནས་འབྱུང་ཞེས་པ་སྟེ། རྒྱུད་དང་རྒྱུད་འགྲེལ་གྱི་ཚིག་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལ་རྗེ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས། རྒྱལ་བས་བརྒྱད་ཅུའི་བར་དག་ཏུ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས། །དམ་པ་དང་པོའི་དཔལ་ལྡན་རྒྱུད། །དཔྱིད་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཉ་ལ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ལ་བར་སྐབས་ཀྱི་བསྟན་རྩིས་མཁན་ཁ་ཅིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལོ་ཕྱི་མ་ནས་བགྲངས་བ་ཡོད་ཀྱང་མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལོ་ཉིད་ནས་བགྲང་བར་མཛད་པས། དེ་ལ་ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བ་མྱ་ངན་འདས་པའི་ལོ། །དེ་ནི་འདས་ལོའི་ཐོག་མ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲ་བ་འཐད་པ་ཉིད་དེ། འདིར་ཡང་ཚུལ་དེས་རིག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཕྱི་ལོ་ཟད་བྱེད་ཞེས་མེ་སྟག་ལོར་འཕགས་ཡུལ་དབུས་འགྱུར་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དབྱར་གནས་པའི་སྐབས་སུ་བཀའི་བསྡུ་བ་དང་པོ་བྱས་ཤིང་། ལྷོ་ཕྱོགས་རི་བོའི་བི་མ་ལ་སྭ་བྷ་ཝར་འཕགས་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། འཇམ་དཔལ་དང་། བྱམས་པ་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབུམ་ཕྲག་བཅུས་ཐེག་ཆེན་བསྡུས་པ་དང་། དེ་དང་དུས་མཚུངས་པར་བྱང་ཕྱོགས་ཤམྦྷ་ལར། དཔལ་གསང་བའི་བདག་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་བཟང་པོས་རྒྱུད་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་ལྷ་དང་ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཐུགས་ལས་ཕྱུང་སྟེ་རྒྱུད་བསྡུས་ཤིང་གླེགས་བམ་དུ་ཡུལ་བྱེ་བ་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་སོ་སོའི་སྐད་དུ་བཀོད་པར་མཛད་ཅིང་། རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཐུགས་གསུང་སྐུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཡི་བཟོ་བོས་འདུ་བྱས་ཏེ་བཞེངས་ཤིང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ལ་བཀོད། དེ་ཡི་ཕྱི་མ་རབ་བྱུང་མེ་ཡོས་ལ་འཕགས་ཡུལ་དགྲ་བཅོམ་པ་འོད་སྲུང་གི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་གཏད་དེ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་། དེ་བཞིན་ཤམྦྷ་ལར་གསང་བའི་བདག་པོ་ཟླ་བ་བཟང་པོས་དཔལ་མཆོག་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་པ་སོགས་དང་བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་པ་ཡང་ལོ་འདིར་མཛད་པ་སྟེ། བསྟོད་འགྲེལ་གཞུང་ཚིག་རང་གིས་ཀྱང་མཚོན་པར་ནུས་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་བསྟན་ནས་ཉིན་ཞག་ཁ་ཤས་ཏེ། རྒྱུད་ལས། ཤམྦྷ་ལ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཀཱ་ལཱ་པར་ནི་དཔལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་ཉི་མ་འགའ་ཞིག་གིས། ལྷ་ཡི་དབང་པོ་རབ་མཆོག་མི་ཡི་བདག་པོར་བཞག་ནས་ཁྱོད་ནི་རང་གི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་གྱིས། ཞེས་ཉིན་ཞག་ཁ་ཤས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ལོ་གསུམ་ཡིན་པར་གསུང་བ་དང་། འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞིན་རྩ་རྒྱུད་བསྟན་ནས་ལོ་ཧྲིལ་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྒྱུད་བསྡུས་ཤིང་སངས་རྒྱས་གཤེགས་ནས་ལོ་ཧྲིལ་པོ་གཉིས་རྒྱུད་བསྟན་ནས་ལོ་གསུམ་ལོན་པའི་དུས་རབ་བྱུང་མེ་ཡོས་ལོ་དེར་སྲས་ས་ཡི་སྙིང་པོའི་སྤྲུལ་པ་ལྷ་ཡི་དབང་པོ་ཁྲིར་བཀོད་དེ་གསང་བདག་ཟླ་བ་བཟང་པོ་རང་ཉིད་གང་ནས་འབྱོན་པའི་གནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཞིང་དུ་གཤེགས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལྷ་དབང་ནི་ས་ཡི་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་གསུང་ན་སྲས་ས་ཡི་སྙིང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་དང་གཅིག་པར་རྒྱ་བོད་དམ་པ་ཕལ་ཆེ་བས་བཞེད་ཅིང་། དེ་ཡང་ས་ཡི་སྙིང་པོའི་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ལས། ས་ཡི་སྙིང་པོ་སྙིང་པོ་ཆེ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྣམ་པར་འདྲེན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྟེ། དེས་ན་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེའི་འགྲེལ་པ་ཡང་ཆོས་རྒྱལ་འདིས་མཛད་དམ་སྙམ་པ་ནི་བདག་གི་རྣལ་འབྱོར་རྟོག་པའོ། །བོད་སྔགས་རྙིང་པའི་གཞུང་རྣམས་སུ་ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་ཡང་གསུང་མོད། དེ་ལྟར་ལྷ་དབང་ནས་རིམ་པར་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་སོ་སོའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། གཟི་བརྗིད་ཅན་དང་ཟླ་བས་བྱིན་དང་། ལྷ་ཡི་དབང་ཕྱུག་དང་། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་དང་། ལྷ་ཡི་དབང་ལྡན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་རེ་རེར་ཟླ་བ་བཟང་པོ་བཞིན་རྩ་བཞིན་རྒྱུད་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ལོ་དྲུག་བརྒྱ་འདས་པ་ན་འཕགས་པ་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་འཇམ་དབྱངས་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་འཕྲོག་བྱེད་སེངྒེའི་ཁྲིར་འཁོད་དེ་ཆོས་བསྟན་དེ་ལོ་དུ་མས་ལྷག་པའི་བརྒྱ་ཕྲག་གི་བར་ཆོས་རྒྱལ་སྔ་མ་རྣམས་དང་མཐུན་པར་རྩ་བའི་རྒྱུད་གསུང་ཞིང་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་ཉི་མའི་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་དྲང་སྲོང་བྱེ་བ་ཕྲག་བྱེད་དང་བཞི་ལ་སོགས་པ་འདུལ་བྱར་གྱུར་པའི་མི་དང་མི་མ་ཡིན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ངོར་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་རྒྱལ་པོ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེངྒེའི་ཁྲི་དེ་ལ་ཆོས་ལོ་བརྒྱའི་བར་དུ་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ལོ་བརྒྱ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དུས་སུ་གཟིགས་ཏེ་ཞེས་སོགས་གསུང་བ་ལས་
Chinese
在《时轮》的注释中说，文殊菩萨也在涅槃后六百年出现。这是由经和经释的可靠文字所证实的。关于这个道理，自在足尊者说：“佛陀在八十岁之前，为众生宣说了佛法，在春季中旬的十五，宣说了最初的殊胜根本续。”正如他所说的那样。对此，一些中期的教法纪年师从涅槃后的下一年开始计算，但成为大学者的人们都从涅槃的那一年开始计算。因此，正如所说：“佛陀涅槃的年份，就是逝世年份的开始。”这样说是合理的。在这里也应该用这种方式来理解。 这样，佛陀在八十岁时涅槃后的下一年，即称为“耗尽”的火虎年，在圣地中印度，当声闻乘的僧侣们安居时，进行了第一次结集。在南方山地的比玛拉·斯瓦巴瓦（Vimala Svabhava）地方，圣者金刚手和文殊菩萨、弥勒菩萨等十万俱胝菩萨聚集了摩诃衍。与此同时，在北方香巴拉，吉祥秘密主薄伽梵金刚手，由善月以十二千部续，在菩萨众、天人和龙王们的中央，从心中取出续并结集，写成书册，用九十六俱胝个地方各自的语言记录下来。又用各种珍宝，由天界的工匠制作时轮佛的心、语、身的坛城，使许多众生安置于殊胜成就。在那之后的火兔年，圣地阿罗汉迦叶将教法完全托付给圣者阿难陀，然后在无余的法界中涅槃。同样，在香巴拉，秘密主善月也于此年造了吉祥胜乐根本续的六万颂释等，以及胜乐根本续的六千颂释。赞颂释的文本本身也能表明这一点。那也是在佛陀宣说续之后几天。续中说：“在名为香巴拉的著名卡拉帕，吉祥的国王啊……
English
In the commentary on the Kalacakra, it is said that Manjushri also appears six hundred years after Nirvana. This is confirmed by the reliable words of the tantras and their commentaries. Regarding this principle, Lord Rangjung Dorje said, "The Buddha, until the age of eighty, taught the Dharma to sentient beings, and on the fifteenth of the middle spring month, he spoke the glorious root tantra of the first excellent one." As he said. Regarding this, some intermediate teachers of the Dharma reckoning count from the year after Nirvana, but those who became great scholars count from the year of Nirvana itself. Therefore, as it is said, "The year of the Buddha's Nirvana is the beginning of the year of passing away." It is reasonable to say so. Here too, it should be understood in this way. Thus, in the year after the Buddha passed into Nirvana at the age of eighty, called the "Exhausting" Fire Tiger year, in the central region of India, when the Shravakas were in summer retreat, the first council was held. In the southern mountain of Vimala Svabhava, the noble Vajrapani, Manjushri, Maitreya, and other ten million kotis of Bodhisattvas gathered the Mahayana. At the same time, in northern Shambhala, the glorious secret lord, the Bhagavan Vajrapani, by the Good Moon, with twelve thousand tantras, in the midst of the assembly of Bodhisattvas, gods, and Naga kings, extracted the tantras from his heart and compiled them, writing them in books, recording them in the languages of ninety-six kotis of regions. Also, from various precious materials, the mandala of the mind, speech, and body of the Kalachakra was made by the craftsmen of the gods, placing many beings in supreme accomplishment. In the Fire Rabbit year after that, the Arhat Kashyapa of India completely entrusted the teachings to the noble Ananda, and then passed into Nirvana in the realm of no remainder. Similarly, in Shambhala, the secret lord Good Moon also composed in this year the sixty thousand verse commentary on the glorious Supreme Root Tantra, and the six thousand verse commentary on the Hevajra Root Tantra. The text of the praise commentary itself can also indicate this. That was also a few days after the Buddha taught the tantra. The tantra says, "In the famous Kalapa called Shambhala, the glorious king..."
Chinese
有些（智者）说：将天神之王胜妙者置于人主之位，您就回到自己的处所去吧。这样，几天的时间被说成是三年。正如《大疏·无垢光》的观点，（月亮贤）宣讲根本续，在整整两年的时候汇集续部，佛陀逝世后整整两年宣讲续部，到三年期满时，在饶迥历火兔年，将地藏菩萨的化身天神之王安置于王位，秘密主月亮贤自己就前往了他所来的处所——圆满受用土。如果说，法王天神是地藏菩萨，那么儿子地藏菩萨与金刚藏是相同的，这被大多数印度和西藏的圣者所认可。而且，在地藏菩萨的一百零八名号中说：“地藏菩萨，大心菩萨，金刚藏菩萨，善引导者。”因此，我想，难道《黑汝嘎》的注释也是这位法王所作吗？这只是我的瑜伽臆测罢了。在西藏古老的密咒典籍中，金刚手菩萨的名号中也有金刚藏。这样，从天神开始，依次是十地自在各自的化身：具光者、月亮加持者、天神自在、种种形相者、天神具力者，他们都像月亮贤一样，每隔一百年宣讲根本续。这样，六百年过去后，圣语自在文殊菩萨，即文殊名称夺取者，登上狮子座宣讲佛法，在超过几百年的时间里，与之前的法王们一样，宣讲根本续，之后，在太阳车等苦行者百千万和四（种）等所化有情面前，对人和非人等无量众生宣讲汇集的续部。而且，在《无垢经》中说：文殊国王变得著名，菩提萨埵在狮子座上宣讲佛法达一百年之久。此后，在一百年圆满之后，如来以其预言的加持力，看到苦行者们完全成熟的时机，等等。
English
Some (wise men) said: Place the supreme Lord of the Gods in the position of the Lord of Men, and you should return to your own abode. Thus, a few days were spoken of as three years. According to the view of the Great Commentary Immaculate Light, (Moon of Wisdom) taught the root tantra, and at the time of two full years, he compiled the tantras. Two full years after the Buddha's passing, he taught the tantras, and when three years were completed, in the Fire Rabbit year of the Rabjung cycle, he enthroned the Lord of the Gods, an emanation of the son Earth-Essence, and the secret lord Moon of Wisdom himself departed to the realm of perfect enjoyment, the place from which he came. If it is said that the Dharma King Lord of the Gods is Earth-Essence, then the son Earth-Essence is the same as Vajra-Essence, which is accepted by most Indian and Tibetan saints. Moreover, among the hundred and eight names of Earth-Essence, it is said: "Earth-Essence Bodhisattva, Great-Heart Bodhisattva, Vajra-Essence Bodhisattva, the perfect guide." Therefore, I wonder, could the commentary on Hevajra also be the work of this Dharma King? This is just my yogic speculation. In the old Tibetan tantric texts, Vajra-Essence is also mentioned as a synonym for Vajrapani. Thus, starting from the Lord of the Gods, in succession are the emanations of the lords of the ten bhumis: the Glorious One, the Moon-Blessed One, the Lord of the Gods, the Various Forms, and the Lord of Divine Power. Like the Moon of Wisdom, each of them taught the root tantra every hundred years. Thus, after six hundred years had passed, the noble Lord of Speech Manjushri, also known as Manjushri Fame-Seizer, ascended the lion throne and taught the Dharma. For more than several hundred years, like the previous Dharma Kings, he taught the root tantra, and after that, he taught the compiled tantras to countless beings, both human and non-human, including ascetics like the Sun Chariot and four times a hundred million others who were to be tamed. Moreover, in the Immaculate Sutra, it says: "King Manjushri became famous, and the Bodhisattva taught the Dharma on the lion throne for a hundred years. After the completion of a hundred years, the Tathagata, with the power of the blessing of his prophecy, saw the time when the ascetics were fully ripened, and so on."