Tibetan
།འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ཞེས་པའི་གཞི་རྩ་ཡང་། །རང་སེམས་སྟོང་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་སྣང་གསལ་བ་འདི་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་རིག་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །འདི་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ལ་འབྲས་བུ་སྟེ། །དེ་བས་གཞན་དུ་སྐུ་གསུམ་རང་རྒྱུད་མེད། །དེས་ན་གསལ་སྟོང་རིག་པ་སྐུ་གསུམ་དངོས། །ཤེས་ནས་གོང་བགྲོད་ལྟོས་གཞི་མེད་པ་རུ། །རང་རིག་འདི་ཀར་ཁོ་ཐག་གཅོད་ཀྱང་འཚལ། །བཤད་བཤད་ཚིག་ཚོགས་སྤྲོས་པ་མང་ན་ཡང་། །མདོ་དོན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བདག་འདིར་འདུས། །དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གནད། །ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དོན་ལ་མ་ཡེངས་ཤིང་། །སྲོག་རྩོལ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པར་འབད་པ་ལ། །བླ་མར་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་མོས་གུས་ཀྱིས། །ལྟེམ་རྐྱང་མེད་པའི་གསོལ་འདེབས་འབད་ནུས་ན། །ཚེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་གདོན་མི་ཟ། །དེ་སྐད་ཚིག་ཚོགས་སྤྲོས་པ་མང་དོར་ནས། །ཉམས་ལེན་གནད་ཐོག་དབབ་པའི་གདམས་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ཡང་བོད་ཡུལ་དབུས་ལྷོ་རྒྱུད་རྟ་མདོ་ཡི་སྡེ་པ་དད་གུས་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་དཔལ་དང་ལྡན་པ་ཚེ་དབང་ཕུན་ཚོགས་གང་གི་གསུང་གི་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ངོར་རིག་པ་འཛིན་པ་ཚེ་དབང་ནོར་བུས་ཆུ་ཕག་དབྱུག་གུ་ཟླ་བའི་དཀར་ཕྱོགས་དགའ་བ་གཉིས་པར་ཀོང་ཡུལ་ལྷ་ཡི་རི་བོ་ཟང་ངེའི་ཞོལ་གུ་རུའི་སྒྲུབ་ཕུག་དང་ཉེ་བའི་བྱ་འདབས་ཁང་གསར་རྫོང་གི་བ་གམ་རྩེར་ཡུད་ཅིག་ལ་བྲིས་པ་དགེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག །སརྦ་མངྒ་ལཾ། ༈ ཟབ་མགུར་ཡེ་ཤེས་དཔྱིད་དཔལ། ཨོཾ་སྭཱསྟི། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དཔྱིད། །གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཐིག་ལེ་པདྨ་འབྱུང་། །ཞབས་ལ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པ། །མགོན་པོ་དེ་ཡིས་རྟག་ཏུ་དགེ་བར་མཛོད། །ཕུན་ཚོགས་སྡེ་བཞིའི་འདུ་བ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ། །རྣམ་མང་རྩིས་མཁན་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོ་མཆོག །གང་གི་སྲས་གྱུར་དད་གུས་དགེ་སེམས་ཅན། །རྡོ་རྗེ་སློབ་མར་གྱུར་པ་གང་དེ་ལ། །དལ་འབྱོར་དོན་ལྡན་ཆེད་དུ་བླ་མ་ཡི། །ཞལ་གདམས་ཉམས་ལེན་སྙིང་པོ་འདི་སྐད་གསོལ། །འཁོར་བ་ཐོག་མེད་དུས་ནས་ད་ལྟའི་བར། །སྐྱེ་འཆི་གྲངས་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོར་བྱིངས། །ད་རེས་བསོད་ནམས་མཐུ་ལས་དུས་ལན་ཅིག །མི་ལུས་ཐོབ་འདི་སྙིང་པོ་ལེན་པར་གཅེས། །གཟོད་མེད་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་མ་ཤེས་ན། །བདེ་འགྲོ་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་རྟོགས་མིན་ཅིང་། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་ཞེན་པ་མ་ལོག་ན། །གཏན་བདེ་ཞི་བ་བསྒྲུབ་པར་ཡིད་མི་གཏོད། །དེས་ན་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་ཤེས་ཤིང་། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་ཞེན་པ་ལོག་ཀྱང་འཚལ། །དེ་ཡི་ཆེད་དུ་སྐྱབས་གནས་ཀུན་གྱི་གཙོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མི་བྱེད་སྐྱབས་འགྲོ་བྱ། །རང་ཉིད་གཅིག་པུར་ཞི་བདེ་རྙེད་མིན་པར། །མཁའ་ཁྱབ་འགྲོ་ལ་རྟག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་བྱ། །ཐར་ལམ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། །ཀུན་གྱི་མཐར་ཐུག་བླ་མེད་གསང་སྔགས་ཡིན། །དེ་ཡི་ལམ་རིམ་བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པ་སྟེ། །བསྐྱེད་རིམ་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་སྙིང་པོ་ནི། །ཐ་མལ་བདག་འཛིན་ཕུང་པོ་སྟོང་པའི་ལྷུམས། །སེམས་ཉིད་རང་གདངས་རླུང་སེམས་གཉུག་མའི་ལུས། །རྣམ་ཀུན་ལྷ་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱར་གསལ་གདབ་སྟེ། །མེད་བཞིན་སྣང་ལ་སྣང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ། །སྒྱུ་མ་མེ་ལོང་པྲ་ཕབ་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་པ་གསལ་ཞིང་ང་རྒྱལ་བརྟན་པར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་ཕེབས་སོགས་བསྐྱེད་རིམ་མ་རྫོགས་ནས། །ཚེ་རིང་ཐུན་མོང་མཆོག་རྣམས་འབད་མེད་དང་། །བར་དོར་ཡང་དག་མཆོག་ཐོབ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅི་ལྟར་འགྱང་ཡང་ཕྱི་མ་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ། །དེ་བས་བླ་མེད་སྔགས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་ནི། །ཡོན་ཏན་དུ་མ་དྲན་བཞིན་བསྒྲུབ་འོས་ཡིན། །ཡན་ལག་རིག་སྔགས་ངག་བཟླས་རིམ་པ་ཡང་། །རྣམ་གཡེང་བྲེལ་དབང་སྤངས་པ་རྟག་ཏུ་འབད། །ཡིད་འགོག་རླུང་སྦྱོར་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཡི། །ཚེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་མངོན་སྟེར་བྱེད། །རྫོགས་རིམ་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་གྲངས་མང་ཡང་། །སྙིང་པོར་དྲིལ་ན་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་གི་སེམས་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་རང་ངོ་ཉིད། །ཇི་བཞིན་ཤེས་ལས་གཞན་གྱུར་རྫོགས་རིམ་མེད། །དེ་ཡང་མཚན་ལྡན་བླ་མས་མན་ངག་གནད། །སེམས་ཀྱི་འགྲོ་འོང་གནས་ལུགས་རྩད་གཅད་དེ། །དམིགས་མེད་བརྗོད་འདས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བྲལ་བ། །ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་ཇི་བཞིན་གནད་ཕེབས་གཅེས། །དེ་ཡང་ད་ལྟའི་སེམས་ཉིད་རང་བབས་དང་། །ཧ་ཅང་མི་སྒྲིམ་ཧ་ཅང་མི་ལྷོད་པར། །རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་ཉམས་ལེན་རྩ་བར་བཟུང་། །དེ་བས་སྒྲིམ་ན་འཇུར་བུའི་གཟེབས་སུ་ཆུད། །ཀློད་ན་བག་མེད་གཡེངས་པའི་དབང་དུ་འགྲོ། །གྲིམ་ལྷོད་མཚམས་པ་དར་ཟབ་སྐུད་པ་ལྟར། །ཤེས་བཞིན་སྐྱོང་བ་ནང་དོན་མཁན་ཀུན་བཞེད། །མེད་ཐབས་མེད་པ་ཟབ་མོའི་གནད་ཉིད་ཡིན། །མཐར་ཐུག་རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། །གྲིམ་དང་ཀློད་པའི་སྤྲོས་པ་ག་ལ་ཡོད། །མཐའ་བརྒྱད་ལས་འདས་ཡང་དག་ལྟ་བ་ཡིན། །ཉིན་མཚན་འོད་གསལ་འཁོར་ཡུག་བསྒོམ་པའི་མཆོག །བླང་དོར་རྣམ་རྟོག་ཟད་པ་སྤྱོད་པའི་རྩ། །སྐུ་གསུམ་བཙན་ས་ཟིན་པ་འབྲས་བུར་འདོད། །དེ་ལྟ་མངོན
Chinese
果位三身之根本，自心空性即法身，自显光明即报身，明空无别觉性化身。此显现即是果位，故此外无自性三身。因此，明空觉性即三身之本体。知晓后，于无需依赖之境地，亦应在此自觉中作决断。虽言说词句繁多，然要义见、修、行、果皆摄于此。此乃最终极之秘密心髓要诀，莫散乱于法性现前之义，于命勤金刚念诵作精进，以视上师为佛之虔诚敬信，若能努力作无有虚伪之祈请，则一生即可成就佛果，确定无疑。如是舍弃众多词句之铺陈，乃将修持落于要处之口诀。此乃应藏地卫藏地区塔多之具足信心、恭敬、智慧之才华的才旺平措之恳切请求，由持明者才旺诺布于水猪年（1923）藏历十一月上弦二日，在康地拉日桑俄山脚，靠近莲师修行山洞之嘉达康萨宗的屋顶上，顷刻间书写而成，愿吉祥！萨瓦芒嘎拉姆（梵文， सर्व मङ्गलम्，sarva maṅgalam，一切吉祥）！ ༈ 深道歌 智慧之春 嗡 索斯地（藏文， ཨོཾ་སྭཱསྟི།，梵文天城体，ॐ स्वस्ति，梵文罗马拟音，oṃ svasti，吉祥圆满）！ 诸佛之意智慧之春，汇集一体之明点莲花生，三有以足顶礼之，彼怙主恒常赐吉祥。圆满四众之聚会王宫，众多算者之首胜者，彼之子乃具信敬善心者，成为金刚弟子之彼者，为使暇满具义故，祈请上师之，口诀修持心要如是：无始轮回至今时，无数生灭沉溺苦海中，今藉福德力故，值此良机，获得人身当珍取其精华。若不识始无之恶趣痛苦，则不解善趣解脱之利益，若不厌离三界轮回，则不信解脱寂静之安乐，故当思维恶趣之痛苦。
English
The basis of the three Kayas of Fruition is: This empty nature of one's own mind is the Dharmakaya; This clear appearance of one's own perception is the Sambhogakaya; The indivisibility of clarity and emptiness, the awareness, is the Nirmanakaya. When this itself is realized, it is the Fruition; Therefore, the three Kayas do not exist separately elsewhere. Thus, clarity, emptiness, and awareness are the actual three Kayas. Having known this, in the state of not depending on anything for further progress, you should also make a decisive determination in this self-awareness. Although there are many elaborations of words and phrases, the essential points of view, meditation, conduct, and result are all contained here. This is the ultimate secret essence of the heart, do not be distracted from the meaning of the manifestation of the nature of reality, and strive in the Vajra recitation of life force. With the devotion of seeing the Lama as the Buddha, if you can strive to make supplications without hypocrisy, you will undoubtedly achieve Buddhahood in one lifetime. Having abandoned the many elaborations of words and phrases, this is the instruction to bring the practice to the essential point. This was written at the request of Tshewang Phuntsok, who possesses faith, respect, and intellectual brilliance from the Tado region of Ü-Tsang (Central Tibet), by Rigdzin Tshewang Norbu on the second day of the waxing moon of the eleventh month of the Water Pig year (1923), in a short time on the roof of Gyada Khangsar Dzong at the foot of Kongpo Lhari Zang-ngé Mountain, near the Guru's practice cave. May it be auspicious! Sarva Mangalam! ༈ Profound Song: Springtime of Wisdom Om Svasti! The springtime of wisdom of the minds of all the Buddhas, The essence of the lotus-born, gathered into one, The three realms prostrate at his feet, May that protector always grant auspiciousness! The royal palace of the gathering of the four perfect assemblies, The chief of all the many calculators, the supreme one, His son, who is full of faith, respect, and virtuous mind, That one who has become a Vajra disciple, For the sake of making this leisure and opportunity meaningful, I request the essential points of the Lama's oral instructions and practice as follows: From beginningless time until now, I have been drowning in the ocean of suffering of countless births and deaths. Now, through the power of merit, for the first time, I have obtained this human body, which I cherish to take its essence. If you do not know the suffering of the beginningless lower realms, you will not understand the benefits of happiness and liberation, and if you do not turn away from attachment to the three realms of samsara, you will not trust in achieving lasting peace and bliss. Therefore, think about the suffering of the lower realms.
Chinese
痛苦完全知晓后，也应舍弃对三界轮回的贪恋。 为此皈依一切皈依处之主，不皈依其他，唯皈依三宝。 不求独自获得寂静安乐，应恒常为遍布虚空的众生发起菩提心。 解脱道之法门虽然无量无边，但一切之究竟乃是无上密咒。 其道次第即是生起次第和圆满次第，生起次第之法门虽然众多，但其精要在于： 将平凡的执我之蕴聚观为空性之宫殿，心性本明即是气脉本然之身。 于一切形象中，明观本尊身之手印，如无而显，显而无自性。 如幻如镜如绘画一般，形象清晰，且坚定不移地生起我慢。 在智慧尊降临等生起次第尚未圆满之际，便可毫不费力地获得长寿、共同成就和殊胜成就。 在中阴界亦无疑能获得真实殊胜之成就，即便有所延迟，来世也终将成就菩提。 因此，无上密咒之生起次第，应在忆念诸多功德的同时努力修持。 支分明咒语念诵之次第，亦应恒常努力断除散乱和琐事之影响。 以意控制，调和气脉，进行金刚念诵，能于一生之中显现成佛之果。 圆满次第有有相和无相之分，数量众多，但若归摄其精要，则是佛陀之法身。 即是自心本具之俱生智慧，如实了知之外，再无其他圆满次第。 然此亦需具相上师以窍诀精要，彻底剖析心之运行和本来面目。 远离有无定相，超越言语，断绝戏论之边际，珍视如实契合要点，而非仅止于言辞。 即是对当下心性保持自然状态，既不过于收紧，亦不过于放松。 仅以认识自性为修持之根本，因此，过于收紧则会落入僵化之境。 过于放松则会受到放逸散乱之控制，如丝绸线般松紧适度。 以正念守护，乃是所有内修者所赞同的，此乃不可或缺之甚深要点。 当最终证悟显现之时，又怎会有收紧和放松之戏论呢？ 此乃超越八边之真实见地，日夜光明周遍观修之殊胜。 断绝取舍分别念，乃是行持之根本，获得三身之稳固地位，即是果。 如是显现。
English
Having fully understood suffering, one should also renounce attachment to the three realms of samsara. For this purpose, take refuge in the lord of all refuges, without taking refuge in anything else, only take refuge in the Three Jewels. Instead of seeking peace and happiness for oneself alone, constantly generate the mind of enlightenment for all beings pervading the sky. Although the paths to liberation are limitless, the ultimate of all is the unsurpassed Secret Mantra. Its path consists of the generation stage and the completion stage. Although there are many methods of the generation stage, its essence is: To visualize the aggregates of ordinary self-grasping as an empty palace, the self-radiance of mind is the innate body of prana and mind. In all forms, clearly establish the mudras of the deity's form, appearing as non-existent, and appearing as without inherent existence. Like an illusion, a mirror, or a painting, the appearance is clear, and the pride is firmly established. Before the arrival of the wisdom beings and the completion of the generation stage, one can effortlessly obtain longevity, common attainments, and supreme attainments. In the bardo, there is no doubt that one will obtain true and supreme attainments, and even if there is a delay, one will ultimately achieve enlightenment in the future. Therefore, the generation stage of the unsurpassed mantra should be practiced diligently while remembering its many qualities. The sequence of reciting the branch vidya-mantras should also be constantly practiced, abandoning distractions and busyness. Controlling the mind, harmonizing the pranas, and performing the vajra recitation will manifest the fruit of Buddhahood in one lifetime. The completion stage has forms and formlessness, and there are many numbers, but if condensed into its essence, it is the Dharmakaya of the Buddha. It is the co-emergent wisdom inherent in one's own mind. Other than knowing it as it is, there is no other completion stage. However, this also requires a qualified guru to thoroughly analyze the mind's movement and the original state with pith instructions. Away from fixed appearances, beyond words, and free from the extremes of elaboration, cherish the essential points that are truly in accordance, rather than just words. That is, maintaining the natural state of the present mind, neither too tight nor too loose. Taking the mere recognition of one's own nature as the basis of practice, therefore, being too tight will fall into a state of rigidity. Being too loose will be controlled by carelessness and distraction, like a silk thread, the tension should be moderate. Maintaining mindfulness is what all inner practitioners agree on, and this is an indispensable profound key point. When ultimate realization manifests, how can there be the elaboration of tightening and loosening? This is the true view that transcends the eight extremes, the excellence of meditating on the all-encompassing luminosity day and night. Cutting off the discriminating thoughts of acceptance and rejection is the root of conduct, and gaining a firm foothold in the three bodies is considered the fruit. Thus it appears.