Tibetan
དཔལ་རིག་པ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཚེ་དབང་ནོར་བུའི་གསུང་མགུར་ཞལ་གདམས་ཀྱི་ཚོགས། དཔལ་རིག་པ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཚེ་དབང་ནོར་བུའི་གསུང་མགུར་ཞལ་གདམས་ཀྱི་ཚོགས། ༄༅། །དཔལ་རིག་པ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཚེ་དབང་ནོར་བུའི་གསུང་མགུར་ཞལ་གདམས་ཀྱི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་པ་བཞུགས་སོ། ། ༈ རང་ཉིད་ལ་གྲོས་འདེབས་ཀྱི་མགུར། ༈ ཀྭ་ཡེ། སྤྲུལ་སྐུར་མིང་ཐོགས་ཚེ་དབང་ནོར་བུ་ལགས། །ལེ་ལོ་སྙོམས་ལས་ཅན་ཁྱོད་ཚུར་གསོན་དང་། །ཁྱོད་ལ་འདི་ནང་མི་ཆོས་བསླབ་བྱ་མཁན། །མང་མཆིས་མོད་ཀྱང་གཏན་བདེའི་ལམ་བཟང་མཆིད། །སློབ་མཁན་དུས་སྙིགས་དུས་འདིར་བདག་ཙམ་སྟེ། །དེས་ན་གྲོས་ཚིག་འདི་ཀུན་མ་ཡེངས་བཟུང་། །རྟག་ཏུ་བྲེ་མོ་བརྗོད་དང་འདི་མི་འདྲ། །སྙིང་མེད་མདོ་ཤོར་མི་ལ་ཅི་ཆ་ཡོད། །ཀྱེ་མ། དལ་འབྱོར་ལུས་འདི་སྔོན་བསགས་ལས་འཕྲོ་སྟེ། །རྙེད་དཀའ་མ་ཤེས་བྱིས་པས་ནོར་རྙེད་འདྲ། །ཟོག་མེད་སྐྱེ་དྲན་བག་ཆགས་སྲབ་ལགས་ཀྱང་། །ཆོས་བཞིན་མ་སྤྱོད་ནོར་བུ་འདམ་བྱིང་འདྲ། །ལས་འཕྲོ་བཟང་སད་ཆོས་ལ་མོས་ན་ཡང་། །གནད་ཐོག་མ་ཁེལ་དབུལ་མོའི་གསེར་སྒྱེ་འདྲ། །སྨོན་ལམ་བཟང་པོས་མཚན་ལྡན་མཇལ་ན་ཡང་། །གསོལ་འདེབས་མ་ཤེས་སྦྲང་ནག་པད་ཚལ་འདྲ། །དད་དང་དག་སྣང་ཅུང་ཟད་ཤེས་ན་ཡང་། །བརྟེན་ཕུར་མ་ཚུགས་ས་རྒོད་ནས་བཏབ་འདྲ། །དམ་པའི་བཀའ་དྲིན་ཁྲིད་ལུང་མནོས་ན་ཡང་། །ཅི་བཞིན་མ་རྟོགས་རྒྱང་ནས་བྱ་ར་འདྲ། །ཟབ་ལེགས་སྙན་སྙན་ཆོས་མང་ཐོས་ན་ཡང་། །རང་གིས་མ་འཕེར་རྡོ་རྒྱབ་ཆུ་བླུགས་འདྲ། །རྒྱུ་འབྲས་དམ་ཚིག་ཕྱོགས་ཙམ་གོ་ན་ཡང་། །རྒྱུད་ལ་མ་འབྱོར་ཀོ་གྱོང་སྣུམ་དྲེད་འདྲ། །མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་བླ་མ་ཡུན་བསྟེན་ཡང་། །ཆོས་བཞིན་མ་རྟོགས་སྡེ་པའི་ཧོར་འདྲ་འདྲ། །བླ་མ་མཆོག་མཇལ་དམ་ཆོས་ཞུར་ཡོད་དུས། །བརྩོན་འགྲུས་མ་བྱས་གསེར་གླིང་སྟོང་ལོག་འདྲ། །དགེ་བའི་ལས་ལ་བག་ཙམ་སྤྱོད་ན་ཡང་། །རང་འདོད་ཀྱིས་བཅིངས་ཟས་བཟང་དུག་འདྲེས་འདྲ། །ཆོས་བརྒྱད་འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ཡིན་ཤེས་ཀྱང་། །སྤང་བར་མ་ནུས་སྲིན་མོའི་གཟུགས་ཆགས་འདྲ། །མི་རྟག་འཆི་བ་བྲེང་ཙམ་དྲན་ན་ཡང་། །འདི་སྣང་ཚུལ་འཛིན་ཤེས་བཞིན་དུག་འཐུང་འདྲ། །ཆོས་ཚུལ་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་བདེ་ཤེས་ན་ཡང་། །རྒྱུད་ཐོག་མ་འབྲེལ་རིག་འཛིན་རྙེད་གཏོར་འདྲ། །དམ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཞེ་གདེངས་ཡོད་ན་ཡང་། །སང་བྱེད་གནང་བྱེད་སྟོན་ཐོག་སད་ཁྱེར་འདྲ། །ཁ་མཁས་ཚིག་བཙུན་ཆོས་བཤད་རྣར་འཇེབས་ཀྱང་། །རང་ཉམས་མ་མྱོང་སྨན་མེད་སྨན་བཤད་འདྲ། །རྒྱུ་འབྲ
Chinese
尊贵的持明大师才旺诺布之歌集与口诀。 尊贵的持明大师才旺诺布之歌集与口诀。 顶礼！尊贵的持明大师才旺诺布之歌集与口诀如是安住。 ༈ 自我劝诫之歌 ༈ 喂！名为转世的才旺诺布啊！懒惰懈怠的你过来听着。你这里面，说教人伦佛法的人，虽然很多，但能说出究竟安乐之道的，教导者在这浊世唯有我一人而已。因此这些劝诫之语，切莫散乱抓住不放。总是说些玩笑话，这可不行。对于没有心肝、丢失要点的人，有什么可说的呢？唉！这暇满人身，是往昔积累的业力所致。不知难得，如同孩童得到宝物。没有虚假的生起次第，觉念和习气虽然薄弱，但不像佛法那样行持，如同宝珠沉入泥潭。如果善业成熟，对佛法有兴趣，但没有抓住要点，如同穷人的金口袋。如果以良好的愿力，见到了具相的上师，但不知如何祈祷，如同黑蜂进入莲花丛。即使稍微懂得一些信心和清净观，但没有稳固的基础，如同在贫瘠的土地上播种。即使蒙受了圣者的恩德，得到了教导和传承，但不能如实领悟，如同远处瞭望。即使听闻了许多深奥、美好、悦耳的佛法，但对自己没有帮助，如同在石头上倒水。即使稍微明白了一些因果和誓言，但没有融入内心，如同皮革僵硬而油腻。即使长期依止具相的上师，但不能如法领悟，如同寺院的蒙古人。在拜见上师、听闻正法的时候，如果不精进努力，如同进入金洲却空手而归。即使稍微做一些善事，但被自己的欲望束缚，如同美好的食物中混入了毒药。即使知道八法是轮回的监狱，但不能舍弃，如同迷恋罗刹女的身体。即使稍微忆念无常和死亡，但仍然执着于今生的表象，如同明知是毒药却仍然饮用。即使知道修持佛法很容易，但与自相续没有关联，如同持明者丢失了宝物。即使有修持正法的自信，但明天推后天，如同秋收时节遭遇冰雹。即使口才好、言辞恳切，说法悦耳动听，但自己没有亲身体验，如同没有药却在谈论药。因果
English
A Collection of Songs and Instructions from the Glorious Great Vidyadhara Tsewang Norbu. A Collection of Songs and Instructions from the Glorious Great Vidyadhara Tsewang Norbu. Homage! The collection of songs and instructions from the glorious great Vidyadhara Tsewang Norbu abides thus. ༈ A Song of Self-Admonishment ༈ Hey! You who are named the reincarnation Tsewang Norbu! Lazy and indolent one, come here and listen. Among you here, there are many who teach human ethics and Dharma, but the one who can speak of the excellent path of ultimate bliss, the teacher is only me in this degenerate age. Therefore, do not be distracted, but hold onto these words of advice. Always speaking jokes, this is not right. What can be said to a person without heart and who has lost the point? Alas! This leisure and endowment body is due to the residual karma of past accumulations. Not knowing its rarity, it is like a child finding a treasure. Although the arising of genuine recollection and the habitual tendencies are weak, if you do not act according to the Dharma, it is like a jewel sinking into the mud. Even if good karma ripens and you are interested in the Dharma, but you do not hit the key point, it is like a poor woman's gold bag. Even if you meet a qualified guru with good aspirations, but you do not know how to supplicate, it is like a black bee entering a lotus grove. Even if you know a little about faith and pure perception, but you do not have a firm foundation, it is like planting seeds in barren land. Even if you receive the kindness of the holy ones and receive instructions and transmissions, but you do not understand them as they are, it is like watching from afar. Even if you hear many profound, excellent, and pleasing teachings, but they do not benefit you, it is like pouring water on a stone. Even if you understand a little about cause and effect and vows, but they do not enter your heart, it is like leather that is stiff and greasy. Even if you rely on a qualified guru for a long time, but you do not understand the Dharma as it is, it is like a Mongol in a monastery. When you meet the supreme guru and have the opportunity to listen to the sacred Dharma, if you do not exert effort, it is like returning empty-handed from the Golden Isle. Even if you do a little virtuous work, but you are bound by your own desires, it is like good food mixed with poison. Even if you know that the eight worldly concerns are the prison of samsara, but you cannot abandon them, it is like being attached to the form of a rakshasi. Even if you remember impermanence and death for a moment, but you still cling to the appearances of this life, it is like knowingly drinking poison. Even if you know that it is easy to practice the Dharma, but it is not connected to your own mind-stream, it is like a vidyadhara losing a treasure. Even if you have the confidence to practice the sacred Dharma, but you postpone it to tomorrow, it is like hail falling during the harvest season. Even if you are eloquent, your words are sincere, and your Dharma talks are pleasing to the ear, but you have not experienced it yourself, it is like talking about medicine without medicine. Cause and effect
Tibetan
ས་དམ་ཚིག་གཞན་ལ་བཤད་བཤད་ཀྱང་། །རང་གིས་མ་སྤྱོད་ནེ་ཙོའི་ཆོས་བཤད་འདྲ། །ནན་སྐྱེད་སྡུག་བཙིར་བཅའ་ཁྲིམས་བསྒྲིགས་ན་ཡང་། །ཁེངས་དྲེགས་དབང་གྱུར་དཔོན་པོའི་དམག་ཁྲིམས་འདྲ། །རང་ལ་ཕན་རེ་བཅས་བསྐྱང་གྲྭ་འཁོར་ཡང་། །ཕལ་ཆེར་ཕན་མེད་འདབ་ཆགས་བྱིའུ་གསོས་འདྲ། །ཆོས་དང་མཐུན་རེས་སྐྱོང་བའི་སྦྱིན་བདག་ཡང་། །ཕལ་ཆེར་སྤྲ་སྤྲེལ་མི་ལྟོགས་སྲོག་ཤུགས་འདྲ། །རྩ་རླུང་གྲོགས་རེ་གསང་གྲོགས་བསྟེན་པ་ཡང་། །ཕལ་ཆེར་མཉམ་གྲོགས་འཇིག་རྟེན་གཟའ་སྡེབ་འདྲ། །དམ་ཚིག་གཉེན་འབྲེལ་བསླབ་པའི་སློབ་བུ་ཡང་། །ཇི་བཞིན་ཚུལ་ལྡན་ཉིན་མོའི་སྐར་མ་འདྲ། །ཡུལ་སྡེ་འཁྲུག་རྩོད་མི་ཚེ་བསྐྱལ་ན་ཡང་། །ལས་ལ་ཟད་མེད་ཆུ་ནག་གཉེར་མ་འདྲ། །བྱ་བ་བསྐོར་ཚེ་ཆོས་ལ་འབད་བསམ་ཀྱང་། །བྱ་བ་ཟད་མེད་རྒྱ་སྲང་འགྲིམ་འགྲུལ་འདྲ། །ཆོས་བཞིན་མ་རྟོགས་ཆོས་པའི་གཟུགས་འཛིན་ཀྱང་། །ཕྱི་ཚུལ་མཛེས་ཏེ་མི་གཙང་དར་བཏུམ་འདྲ། །རྒྱལ་བསྟན་མ་ཕན་གདན་ས་སྤྲུལ་མིང་ཡང་། །མྱུར་དུ་མི་རྟག་ནམ་ལངས་སྐར་མ་འདྲ། །འུར་འུར་ཟང་ཟིང་མངའ་ཐང་འཕྲལ་བདེ་ཡང་། །སྐད་ཅིག་ཉིད་འགྱུར་སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་འདྲ། །བཅའ་བཅའ་བཀོད་བཀོད་བྱ་བྱེད་མཛེས་ལེགས་འདི། །ད་ལྟ་ཉིད་འཇིག་སད་ཁའི་རྨི་ལམ་འདྲ། །སྙན་སྙན་ཚེ་འདིའི་མི་ཆོས་བསླབ་བྱ་དེ། །འཕྲལ་མཛེས་མཐའ་མེད་ཚོང་འདུས་ལྟད་མོ་འདྲ། །དཔོན་སློབ་འར་འུར་མཛའ་འཕྲལ་སྐྱིད་ན་ཡང་། །མི་རྟག་སྒྱུ་མ་སྐྱེས་བུའི་གྲོང་ཁྱེར་འདྲ། །གོས་འཇམ་ཟས་ཞིམ་འཕྲལ་དུ་བདེ་ན་ཡང་། །རྟག་པར་མི་འགྱུར་ཉི་ཤར་ཤིང་ཟིལ་འདྲ། །མཚན་ཉིད་མི་ལྡན་བླ་གཟུགས་བདག་འདྲ་ནི། །དོན་གཉིས་མི་འགྲུབ་བེའུ་སྦྲེལ་གཡང་ལྷུང་འདྲ། །ཡོན་ཏན་མེད་པར་སྤྲུལ་སྐུར་བསྒྲགས་ན་ཡང་། །བོང་བུ་གཟིག་ཤུན་གྱོན་པའི་གཡོ་ཅན་འདྲ། །རང་དོན་མ་གྲུབ་འགྲོ་དོན་ཡིན་རློམ་འདི། །སྐྱེས་བུ་སྨྱོན་པ་ཚོགས་དཔོན་སོང་བ་འདྲ། །བསམ་པ་སྣ་མང་ཆིག་དྲིལ་མེད་པ་ནི། །གར་ཡང་མི་ཕོག་ལོང་བའི་མདའ་འཕེན་འདྲ། །ད་ནི་ཆོས་བློ་ཚིག་དྲིལ་མ་བྱས་ན། །མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་རྒྱལ་ས་ཡིད་སྨོན་འདྲ། །ཀྱེ་མ་དེ་སྐད་འདྲ་དཔེ་སོ་བརྒྱད་འདི། །རང་གི་ཚུལ་ལ་རང་ཉིད་སྐྱོ་ནས་གླེང་། །ཕྱི་ནང་གསང་བ་དུས་ཀྱི་འགྱུར་ལྡོག་རྣམས། །མཐོང་ངམ་ཐོས་སམ་ཚེ་དབང་ནོར་བུ་བ། །རིགས་དྲུག་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་འཆིའི་ཚུལ། །དྲན་ན་སྙིང་འདར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཚེ་ཅི། །ད་ནི་ཐོག་ཏུ་བབ་ལ་མྱུར་དུ་ཉེ། །ཡང་ནས་ཡང་འཁོར་ལས་འདི
Chinese
口说誓言与他人， 自身不践鹦鹉诵。 严刑峻法虽制定， 傲慢专横官长律。 希冀利益而供养僧众， 多半无益如饲雏鸟。 互相扶持行善之施主， 多半如喂猴徒劳生力。 希求气脉之友依秘友， 多半如世间星宿之伴侣。 誓言姻亲及所教之学徒， 如法持戒犹如白日星。 村落争斗虚度人生， 如业无尽黑水波纹。 忙碌俗事欲思佛法时， 如事无尽天平之往返。 不解佛法徒具僧人相， 外表庄严内裹污秽绸。 不利教法徒有寺名转世号， 如速逝无常黎明之星。 喧嚣纷乱权势一时乐， 如刹那即逝幻化之戏。 种种布置美好之作为， 如当下即逝醒时之梦。 悦耳动听今生之处世训， 如短暂美好无尽之集市。 师徒喧闹一时快乐， 如无常幻化之乾闼婆城。 衣柔食美一时安乐， 如不能常驻日出之树露。 不具功德自诩上师相， 如二利不成连体羔羊堕悬崖。 无有功德妄称转世者， 如驴披豹皮之狡诈徒。 自利不成妄想利他者， 如疯子当上聚落之首领。 想法繁多不能团结者， 如百不中的盲人射箭。 如今若不统一佛法之见解， 人生虚度如梦想王位。 唉呀！如此三十八譬喻， 乃因自观己过而发。 内外秘密时代之变迁， 尊者您是否已见已闻？ 六道轮回之苦生与死， 忆念心惊亲受又如何？ 如今已迫在眉睫迅速逼近， 一次又一次轮回之事。
English
Speaking vows to others, But not practicing them yourself is like a parrot reciting Dharma. Even if strict laws are enacted, They are like the military laws of an arrogant and domineering official. Even supporting Sangha with the hope of benefit for oneself, It's mostly useless, like raising fledgling birds. Even patrons who support each other in accordance with Dharma, It's mostly like feeding monkeys, a futile waste of energy. Even relying on secret friends for support of channels and winds, It's mostly like worldly astrological conjunctions as companions. Even disciples who have vows, kinship, and learning, They are like stars in the daytime, rarely possessing true discipline. Spending a lifetime in village disputes, It's like the endless ripples of black water, never exhausting karma. Even when busy with worldly affairs, thinking of striving for Dharma, It's like the endless back and forth of a scale. Even holding the form of a Dharma practitioner without understanding Dharma, It's like wrapping impure things in beautiful silk. Even having a monastic seat and a reincarnation name without benefiting the teachings, It's like the quickly impermanent morning star. Even the noisy and chaotic temporary happiness of power, It's like a fleeting illusionary show. All these beautiful arrangements and activities, It's like a dream at the moment of waking, instantly vanishing. All these sweet and pleasant worldly teachings, It's like a temporary beautiful and endless market show. Even if teacher and students are noisy and happy for a while, It's like an impermanent and illusory Gandharva city. Even if soft clothes and delicious food bring temporary happiness, It's like the dew on a tree in the sunrise, not lasting forever. Those who lack qualities but pretend to be a Lama, It's like conjoined lambs falling off a cliff, failing to achieve both aims. Even if someone proclaims themselves a reincarnation without qualities, It's like a deceitful person wearing a leopard skin on a donkey. Those who have not accomplished their own benefit but boast of benefiting others, It's like a madman becoming the head of a community. Those with many different thoughts and no unity, It's like a blind man shooting arrows that never hit the target. Now, if we don't unify our understanding of Dharma, Life will be wasted, like dreaming of a kingdom. Alas! These thirty-eight similes, Are spoken out of sadness for one's own faults. Inner, outer, and secret changes of the times, Have you seen or heard them, Tshewang Norbu? The suffering of the six realms of samsara, birth and death, If remembering it makes your heart tremble, what is it like to experience it? Now it is imminent and quickly approaching, This cycle of rebirth again and again.