Tibetan
་རང་རིག་གི་ངོ་བོ་གཟེར་ཆེན་བཏབ། །ཁམས་གསུམ་མྱོང་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ་གཞོལ་བ་ན། །ཚེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པར་གདོན་མི་ཟ། །ལམ་མཆོག་མཐར་ཐུག་དེར་ཞུགས་མཛོད་སྐལ་ལྡན་བུ། །མདོ་དོན་སྙིང་པོ་རུ་དྲིལ་ན་ཉམས་ལེན་མཐིལ། །བླ་མའི་མོས་གུས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གཞི་བཅའ་ཞིང་། །མ་ཡེངས་དྲན་པ་ཡི་རྒྱང་སོ་རྟག་ཏུ་བཙུགས། །རིས་མེད་སྙིང་རྗེ་ཡི་ཟིན་པ་ཉིད་དུ་འདུ། །དེ་སྐད་ཚིག་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མི་མང་ཡང་། །ཉམས་ལེན་སྙིང་པོ་ཡི་མདོ་དོན་སྣེ་ཚང་ཞིག །ཀོང་པོ་མཆིམས་ཡུལ་གྱི་རྗེ་རིགས་དད་པ་ཅན། །ཚེ་དབང་དཔལ་འབར་གྱི་གསུང་ངོར་གླུ་རུ་བླངས། ། ཞེས་པ་ཡང་དཔལ་རིག་པ་འཛིན་པ་ཚེ་དབང་ནོར་བུའི་རབ་བྱུང་བཅུ་གསུམ་པ་རྒྱལ་ཟླའི་དམར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ལ་ལྷ་ལྡན་བྱ་འདབས་སུ་སྨྲས་པ་སརྦ་མངྒ་ལཾ། ༈ ཞལ་གདམས་མོས་གུས་རྣལ་འབྱོར། སྭཱ་སྟི། བླ་མ་བརྒྱ་ཡོད་སྟོང་ཡོད་ཀྱང་། །རང་སེམས་ངོ་སྤྲོད་བླ་མའི་མཆོག །སངས་རྒྱས་ལས་ལྷག་བཀའ་དྲིན་ཅན། །རྩ་བའི་བླ་མར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །སྐྱེ་འགག་གནས་པ་ཀུན་ལས་འདས། །དེ་ལ་རྫོགས་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱིས། །རིག་པ་ཞེས་སུ་གདགས་པར་མཛད། །དེ་ཉིད་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ། །མ་ཡེངས་མི་བསྒོམ་ཁོ་ན་ལས། །ཉམས་ལེན་སྙིང་པོ་གཞན་ཡོད་མིན། །དེས་ན་ཡེངས་མེད་གཉུག་མ་སྐྱོངས། །དེ་ཡང་གནས་འགྱུ་དབྱེར་མེད་ཞེས། །གནས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ། །འགྱུ་བ་འགག་པ་མེད་པར་འཕྲོ། །གནས་འགྱུ་སྐྱེ་འགག་དབྱེར་མེད་དོ། །མ་ཡེངས་དྲན་པ་རྒྱལ་ཀུན་ལམ། །ཡེངས་པ་འཁོར་བའི་དོ་ར་ཡིན། །དེས་ན་ཡེངས་མེད་དྲན་པའི་ངང་། །ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་འདྲེས་པར་བྱ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །རྣམ་རྟོག་དྲི་མ་དག་པ་དགོས། །འགྱུ་བ་སྤང་ལེན་མི་བྱ་སྟེ། །འགྱུ་བ་ངང་གིས་གྲོལ་བ་དགོས། །དགེ་སྦྱོར་སྐྱེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་། །བླ་མའི་མོས་གུས་ཁོ་ན་ཡིན། །དེས་ན་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ལྟེམ་རྐྱང་མེད་པར་རྟག་ཏུ་འབད། །དེ་སོགས་བཤད་བྱ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། །སྙིང་པོའི་ཉམས་ལེན་སྐབས་བབས་བཞིན། །ཅུང་ཟད་ཙམ་ཅིག་སྨྲས་འདིས་ཀྱང་། །ཉམས་རྟོགས་ཡར་ཟླ་ལྟར་འཕེལ་ཤོག ། ཞེས་མངའ་རིས་སྨད་གློ་བོ་ཡི་རྒྱལ་པོ་ཨ་མགོན་བསྟན་འཛིན་གྱི་ཉམས་བཞེས་ཆེད་དུ་རིག་འཛིན་ཚེ་དབང་ནོར་བུས་ས་སྦྲུལ་མགོ་ཟླའི་དཀར་ཕྱོགས་དགའ་བ་གསུམ་པར་སྨོན་ཐང་དུ་སྨྲས་པའོ། །སརྦ་མངྒ་ལཾ། ༈ ཞལ་གདམས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་མགུར་གླུ། ཨོཾ་སྭཱསྟི། སྲིད་འདིར་འ
Chinese
自性之本性，竖立起巨大的橛子。趋入于三界解脱之道时，定能即生成就佛果。具缘之子啊，进入那至高无上的究竟之道吧！若将经义浓缩为精华，则是修行的核心。奠定上师虔信之道的基础，恒常竖立起毫不散乱的忆念之哨所，安住于无偏大悲的把握之中。如是，虽然词句的铺陈不多，但却是一个修行精华的要义完备。为康波（工布，今林芝地区）奇姆地方（མཆིམས་ཡུལ།）的王族信徒才旺华巴（ཚེ་དབང་དཔལ་འབར་）的请求而歌唱。 这也是邬金持明者才旺诺布（ཚེ་དབང་ནོར་བུ།）于第十三饶迥胜生周（藏历纪年）的嘉月（藏历正月）初八在拉萨嘉达（ལྷ་ལྡན་བྱ་འདབས།）所说。萨瓦芒嘎拉姆（梵文， सर्व मङ्गलम्，sarva maṅgalam，一切吉祥！）。 ༈ 口诀 虔信瑜伽 萨瓦斯德（梵文，स्वस्ति，svasti，吉祥）。纵有成百上千的上师，能指示自心的上师最为殊胜。恩德胜过佛陀，向根本上师顶礼。自己心性的本性，超越生灭住的一切。对此，大圆满师们，称之为“觉性”。将此作为道用，除了不散乱、不修饰之外，没有其他的修行精华。因此，守护无散乱的本元。那也是“住、动无别”之说，住于无生之中，动则无灭而显现。住、动、生、灭，无有分别。不散乱的忆念是诸佛的道路，散乱是轮回的竞技场。因此，于不散乱忆念的状态中，日夜融入一体。心之自性是光明，必须清净分别念的垢染。动摇不应取舍，动摇应自然解脱。生起善行的根本，也唯有上师的虔信。因此，对于上师瑜伽，应毫无懈怠地恒常努力。这些等等，虽有无尽的说法，但依随当下时机，略微讲述的这些，愿修行证悟如上弦月般增长！这是为阿里（མངའ་རིས་）下部的洛沃（གློ་བོ་，今木斯塘地区）国王阿衮丹增（ཨ་མགོན་བསྟན་འཛིན་）的修行，持明者才旺诺布于土蛇年（1869）嘉月（藏历正月）初三在墨唐（སྨོན་ཐང་）所说。萨瓦芒嘎拉姆（梵文， सर्व मङ्गलम्，sarva maṅgalam，一切吉祥！）。 ༈ 口诀 见修行为果之道歌 嗡 萨瓦斯德（梵文， ॐ स्वस्ति，oṃ svasti，嗡，吉祥）。于此世间
English
Having firmly established the essence of self-awareness, when one engages in the path of liberation from the three realms, there is no doubt that one will achieve Buddhahood in a single lifetime. Fortunate son, enter that supreme and ultimate path! If the meaning of the scriptures is condensed into its essence, it is the core of practice. Establish the foundation of devotion to the Guru's path, and constantly erect the watchtower of unwavering mindfulness, abiding in the grasp of impartial compassion. Thus, although the elaboration of words is not extensive, it is a complete summary of the essential points of practice. This song was sung at the request of Tshewang Palbar, a faithful member of the royal family from Chim in Kongpo (Kongpo, present-day Nyingchi area). This was also spoken by Orgyen Rigdzin Tshewang Norbu at Lhagyada on the eighth day of the waxing moon of the Gyal month (Tibetan New Year) of the thirteenth Rabjung cycle. Sarva Mangalam (Sanskrit, सर्व मङ्गलम्, sarva maṅgalam, All auspicious!). ༈ Oral Instructions: Devotional Yoga Svasti (Sanskrit, स्वस्ति, svasti, auspicious). Although there may be hundreds or thousands of gurus, the guru who introduces one to one's own mind is the most supreme. More kind than the Buddhas, I prostrate to the root guru. The very essence of one's own mind transcends all arising, ceasing, and abiding. The Dzogchenpas call this "Rigpa" (awareness). When taking this as the path, there is no other essential practice than non-distraction and non-contrivance. Therefore, maintain unwavering naturalness. That is also what is meant by "no separation between abiding and moving." Abiding is without arising, and moving manifests without ceasing. Abiding, moving, arising, and ceasing are without separation. Undistracted mindfulness is the path of all Buddhas; distraction is the arena of samsara. Therefore, in the state of undistracted mindfulness, integrate day and night into one. The nature of mind is luminosity; it must be cleansed of the stains of conceptual thought. Do not accept or reject movement; movement should naturally dissolve. The root of generating virtue is also solely devotion to the guru. Therefore, constantly strive without laziness in Guru Yoga. Although there are endless things to say about these and other topics, according to the present occasion, may the realization of practice increase like the waxing moon through these few words that I have spoken! This was spoken by Rigdzin Tshewang Norbu in Montang on the third day of the waxing moon of the Gyal month in the Earth-Snake year (1869) for the practice of Agon Tenzin, the king of Lo in Lower Ngari. Sarva Mangalam (Sanskrit, सर्व मङ्गलम्, sarva maṅgalam, All auspicious!). ༈ Oral Instructions: A Song of View, Meditation, Conduct, and Result Om Svasti (Sanskrit, ॐ स्वस्ति, oṃ svasti, Om, auspicious). In this world
Tibetan
དྲེན་པ་མཚུངས་མེད་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རིགས་མཆོག་འོད་དཔག་མེད་མགོན་རྡོ་རྗེ་ཆོས། །ཀུན་དངོས་དྲན་མཆོག་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། །སྐལ་ལྡན་སློབ་མས་བསྐུལ་ཕྱིར་གདམས་ངག་གི །བརྗོད་བྱ་ཡི་གེ་མདོ་ཙམ་འདིར་བཀོད་བྱ། །མངོན་མཐོའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་འཇུག་འདོད་ན། །ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ཤིང་འཇིགས་པ་དགོས། །ངེས་ལེགས་ཐར་པའི་ལམ་ལ་གཞོལ་འདོད་ན། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བས་བློ་སྣང་དུབ་པ་དགོས། །དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་སྙིང་ནས་སྤྱོད་པ་ལ། །རྟག་ཏུ་མི་རྟག་སྐྱོ་ཤས་དྲན་པ་དགོས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ན། །གཞན་ལ་ཕན་པའི་ལྷག་བསམ་ཁོ་ན་དགོས། །གསང་སྔགས་ཆོས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་འདོད་ན། །འཆི་ཐུབ་ན་ཐུབ་བླ་མར་མོས་གུས་དགོས། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་ནི། །མ་ཉམས་ཕྱག་ལེན་རྒྱུན་ལྡན་དབང་བསྐུར་དགོས། །མ་དག་དངོས་སྣང་འགོག་པའི་གཉེན་པོ་རུ། །བསྐྱེད་རིམ་ལྷ་ཡི་གསལ་སྣང་བརྟན་པ་དགོས། །ཐ་མལ་སྒྲ་ཡི་ཞེན་པ་གཞོམ་སླད་དུ། །ཡི་དམ་ལྷ་སྔགས་བཟླས་པ་རྟག་ཏུ་དགོས། །ཡིད་ཀྱི་སེམས་འཁྲུལ་ཆུ་རྒྱུན་གཅོད་སླད་དུ། །མ་ཡེངས་དྲན་པའི་གྲུ་གཟིངས་རྟག་ཏུ་དགོས། །དེ་ལྟར་དགོས་དགུ་འཛོམ་པའི་ཞལ་གདམས་འདི། །སྐལ་ལྡན་སློབ་མ་ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་དབུས་སུ། །རྟག་ཏུ་བཞག་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་བྱ་རུ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཚུལའཛིན་དེ་ཡིས་གདམས། ། ཀྱེ་ཧོ་ད་དུང་ཡང་གཅིག་སྙིང་པོའི་གཏམ། །ཡང་གསང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཉམས་ལེན་གནད། །ལྟ་བའི་རྒྱལ་པོ་རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས། །སྐྱེ་འགག་གནས་བྲལ་ཀུན་ཁྱབ་སྤྲོས་བྲལ་གཤིས། །ཡོད་མིན་ཡིན་མིན་རྟག་ཆད་ཡུལ་བྲལ་བ། །ཁས་ལེན་ངོས་བཟུང་བྲལ་འདི་ལྟ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཇི་བཞིན་ལྟ་བ་གཏན་ཕེབས་དོན། །དེ་ལ་མ་ཡེངས་རིག་པ་ས་ལེ་བ། །ཆེད་དུ་མ་བསྒྲིམ་ཆེད་དུ་མ་ལྷོད་པ། །རང་བབ་ཅོག་བཞག་མཚོ་ལ་གཟའ་སྐར་བཞིན། །འཛིན་པ་མེད་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཡོད། །མ་ཡེངས་བསམ་མེད་བསྒོམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །རྟོག་ཚོགས་བཟང་ངན་བྱ་བ་ལེགས་ཉེས་དང་། །སྤྱོད་ལམ་འགྲོ་སྡོད་སྨྲ་བརྗོད་མང་ཉུང་དང་། །དབེན་པའི་གནས་དང་ཚོགས་སུ་སྤྱོད་པ་སོགས། །ཅི་བྱས་རང་སེམས་ཡེངས་མེད་དྲན་པའི་ངང་། །རྒྱ་མཚོ་རྦ་རླབས་མཐའ་དག་ཆུ་གཅིག་བཞིན། །མཐའ་དག་རང་རིག་ཆོས་སྐུའི་རང་རྩལ་ལས། །སྤང་བླང་གཉེན་པོ་ཐ་དད་ཡེ་མེད་པ། །འདི་ཀོ་རྫོགས་ཆེན་མཆོག་གི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་དེ་ལྟ་སྟེ།
Chinese
忆念无等圆满正等觉，种姓殊胜无量光怙主金刚法，总集实物忆念殊胜根本上师前，直至菩提藏间作礼拜，为具缘弟子劝请故，教言之，所说文字略在此处书写。若欲必定趣入增上生道，须了知恶趣痛苦且生畏惧。若欲趋入决定胜解脱道，须对三界轮回生厌倦。若欲从内心修持圣妙法，须恒常忆念无常、厌离。若欲趣入殊胜菩提道，唯须利益他众之增上意乐。若欲获得密咒法之加持，须于能断死主之上师生起胜解信。金刚乘法之入门是，不退失行持，具足传承灌顶。为遮止不净显现之对治，须稳固生起次第本尊之明观。为摧毁对庸常音声之执着，须恒常念诵本尊咒语。为断除意之妄念河流，须恒常具足不散乱之正念船。如是具足九种所需之口诀，具缘弟子汝之心中央，恒常安住而修持。金刚阿阇黎持律者如是教导。 嗟呼！ 尚有一句心要之语，极密大圆满之修持要点。见解之王，自心法性界，生灭住离，周遍一切，离戏论之自性。非有非无，断常边离，离却承认、确定，此乃见解。如是如实见解已确定之义，于彼不散乱，觉性松坦。不特意收摄，不特意放松，自然安住，如海中之星辰。无有执着，却有自知。不散乱，无思，乃禅修之王。念头纷杂，善恶，行为好坏，行住语默，多寡，寂静处与聚会中行事等，无论作何，自心不散乱于正念中。如海涛一般，一切皆一水，一切皆自证法身之自性力用。无有能舍所取，对治差别，此乃大圆满殊胜之行持。见修之次第如是。
English
To the unequaled, perfectly enlightened Buddha, the supreme lineage Amitabha, the protector Vajra Dharma, and the root guru who embodies all objects of mindfulness, I prostrate until the essence of enlightenment. At the urging of fortunate disciples, I will write down a few words of instruction here. If you wish to enter the path of higher realms, you must know and fear the suffering of the lower realms. If you wish to strive for the path of definite goodness and liberation, you must be weary of the appearances of the three realms of samsara. To practice the sacred Dharma of the divine from the heart, you must always remember impermanence and renunciation. If you wish to enter the supreme path of enlightenment, you must have only the altruistic intention to benefit others. If you wish to receive the blessings of the secret mantra Dharma, you must have devotion to the lama who can conquer death. The gateway to the Dharma of the Vajrayana is to maintain unbroken practice and have continuous empowerment. As an antidote to prevent impure appearances, you must stabilize the clear appearance of the deity in the generation stage. To destroy attachment to ordinary sounds, you must always recite the mantra of the yidam deity. To cut the stream of mental confusion, you must always have the unwavering boat of mindfulness. Thus, this instruction that gathers the nine necessities, may you, fortunate disciples, always keep it in the center of your hearts and practice it. The Vajra Acharya Tsulzin advises. Alas! There is still one essential word, the key point of the practice of the most secret Great Perfection. The king of views, the nature of one's own mind, the dharmadhatu, is the nature of being free from arising, ceasing, and abiding, all-pervasive, and free from elaboration. It is neither existent nor nonexistent, free from permanence and annihilation, and free from location. This freedom from affirmation and identification is the view. Thus, the meaning of settling the view as it is, is to be unscattered in that awareness. Not deliberately tightening, not deliberately loosening, naturally resting, like stars in the sea. There is no grasping, but there is self-knowing. Unscattered, without thought, is the king of meditation. Thoughts, good and bad, actions, good and bad, conduct, going, staying, speaking, much or little, solitary places and gatherings, whatever is done, the mind is unscattered in mindfulness. Like the waves of the ocean, all are one water, all are the self-display of the dharmakaya's self-nature. There is no abandoning or adopting, no antidote or difference, this is the supreme conduct of the Great Perfection. The order of view, meditation, and conduct is like this.