Tibetan
བཟུང་ཡས་བརྟན་བརྟག །སླར་ཟློག་རིག་པ་སྤྱི་བོའི་མཁའ་ལ་གཏད། །སྦྱོར་བ་དྲུག་གི་འདྲེན་བྱས་མས་བརྟན་དགའ། །འཁོར་ལོ་བཞིར་མྱོང་དུད་འགྲོ་འགྱུར་བཞི་ཡི། །ཚངས་པའི་སར་སྐྱེལ་སེང་རོལ་ཆོས་འབྱུང་གིས། །བཀྲམ་བྱས་ཁུ་ཚུར་ཟུག་པས་རྩ་མིག་གདབ། །དེ་ནས་བདེ་སྟོང་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ཡངས་སུ། །དམིགས་བརྗོད་ཞེན་བྲལ་ངང་ལྷོད་འདི་ནི་བསྔགས། །ཐབས་ལམ་རྩ་བ་བོགས་འདོན་སྤྱོད་གཙོ་ཡིན། །དེ་བས་ཐུན་མོང་ཐུན་མིན་སྤྱོད་པ་ནི། །ཀུན་དར་ཀུན་བཟང་བརྟུལ་ཞུགས་རྣམ་རྒྱལ་སྤྱོད། །གང་ཟག་དབང་རིམ་གསུམ་མཐུན་ཚོགས་དབེན་སྤྱོད། །མདོར་དྲིལ་ཕྱི་ལྟར་ཚངས་སྤྱོད་འདུལ་ཁྲིམས་བསྟུན། །ནང་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་སྙིང་རྗེ་གཙོ་བོར་འདོན། །གསང་བ་ཐབས་ལམ་གསང་སྔགས་ཟབ་མོར་སྤྱོད། །ཀུན་ཀྱང་ཐོ་ཅོ་བག་མེད་རྩིང་སྤྱོད་དང་། །གྲགས་སྙན་ལོ་འདོད་རྒྱུ་མིན་ཞེན་བྲལ་ངང་། །རང་གིས་རང་མ་བསླུ་བའི་གདེང་ལྡན་དང་། །བག་ཡོད་རྒྱལ་བས་གསུང་མཐུན་དོན་ལ་སྤྱོད། །ཨེ་མ་འབྲས་བུ་ཞེས་གྲགས་སྒྲ་ཆེན་དེ། །སྔར་མེད་གཞན་ནས་བྱུང་བ་ཞིག་མིན་ཀྱེ། །ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་དྲི་མ་རང་སངས་ཏེ། །རང་རིག་སྒྲིབ་བྲལ་མཐོང་ལ་འབྲས་བུར་བཏགས། །འཁྲུལ་པ་སངས་ཚེ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པས་རྫོགས་ཆེན་ཉམས་བླང་མཐར། །རེ་དོགས་འཕྲང་ལས་གྲོལ་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་མདོར་དྲིལ་ན། །ལྟ་བ་རྒྱ་མཚོ་ནང་གི་གཟའ་སྐར་ལྟར། །དེར་འཛིན་ཤེས་པ་རྩིས་གདབ་བྲལ་བར་ཞོག །བསྒོམ་པ་ནམ་མཁའ་ཡངས་པའི་ཀློང་བཞིན་དུ། །ཕྱོགས་རིས་བློས་བྱས་བསྒོམ་དང་བྲལ་བར་ཞོག །སྤྱོད་པ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་འཕྲུལ་འཁོར་བཞིན། །ཞེན་བྲལ་རང་བབས་བག་ཡངས་ངང་དུ་ཞོག །འབྲས་བུ་རི་བོ་ཆེན་པོ་ཇི་བཞིན་དུ། །གོང་བགྲོད་ལྟོས་གཞི་རེ་དོགས་མེད་པར་ཞོག །གསང་སྔགས་ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་བྱིན་རླབས་ཡིན། །བྱིན་རླབས་བླ་མར་རག་ལས་མོས་གུས་གཅེས། །ཐེག་ཆེན་གཞི་ཡིན་གཞན་ཕན་སེམས་བསྐྱེད་གཅེས། །ཆོས་ཀྱི་སྲོག་ཡིན་སྡོམ་དང་དམ་ཚིག་གཅེས། །བསྟན་པའི་གཞི་ཡིན་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གཅེས། །ཆོས་ཀྱི་ལམ་གྲོགས་བརྩོན་འགྲུས་སྙིང་རུས་གཅེས། །ཀྱེ་མ་སྤྱིར་ཡང་ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་པ་ལ། །དམ་ཚིག་མི་བསྲུང་སངས་རྒྱས་རེ་བ་ནི། །སོལ་བ་ཕྱི་བརྡར་བྱས་ནས་དུང་འོད་བྲལ། །རྒྱུ་འབྲས་མི་བསྲུང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ནི། །བྱེ་མ་བཙིར་ནས་མར་ཁུ་འདོད་པ་འདྲ། །བླ་མ་
Chinese
执持难测之稳固，复归觉性置于顶髻之空。以六种和合引导，母续稳固而喜悦。于四轮中体验，四种变化之有情。送往梵天之境，以狮子嬉戏之法源。施展拳击之势，扎根于脉之眼。此后于乐空法性之广阔虚空中，离于作意言说执着，此放松之状态值得赞叹。方便道之根本在于发挥潜力，以行为为主。因此，共同与不共之行为，皆为普兴、普贤之苦行、胜利之行。依个人根器，分三类，即共修、集会、隐修。总而言之，外在如梵行，遵循戒律。内在如发菩提心，以慈悲为首要。秘密在于以方便道修持甚深密咒。一切皆离于喧嚣、放纵、粗暴之行，以及名声、赞誉、贪图财物之执着，于不自欺之确信中，谨慎地依循胜者之教言而行。唉玛，所谓之果，并非前所未有，亦非从他处而来。乃是世俗之暂时的垢染自净，自明离垢之见即名为果。迷乱消除之时，身与智慧增长，此即名为佛。具精进者，于大圆满修持之终，脱离希冀与恐惧之险境时，即为果。如是，若将见、修、行、果归纳而言，见如大海中之星辰，莫于其上施加执着之意识。修如广阔虚空之界，莫作分别，离于造作之修。行如幻化之士夫的戏耍，于离执、自然、放松之状态中安住。果如大山一般，莫作攀登，无有依赖，无有希冀与恐惧。密咒诸法之根本在于加持，加持依赖上师，珍爱虔诚。大乘之基础在于利他之心，珍爱发菩提心。佛法之命脉在于律仪与誓言，珍爱守护。教法之基础在于二资粮之双运，珍爱积累。佛法之路的助伴在于精进与毅力，珍爱勤勉。嗟乎，总而言之，于依教奉行之上，不守护誓言而希求成佛，犹如打磨煤炭而欲得白螺之光。不守护因果而欲得菩提，犹如榨取沙子而欲得酥油。上师
English
Hold the immeasurable and stable. Return awareness to the sky of the crown of the head. With the guidance of the six unions, the mother tantra is stable and joyful. Experience the four wheels, the four transformations of sentient beings. Transport them to the realm of Brahma, with the source of Dharma playing like a lion. Spread out, planting the root eyes with the thrust of a fist. Then, in the vast expanse of bliss-emptiness and dharmata, this relaxed state, free from fixation, expression, and attachment, is praised. The root of the path of means is to bring out potential, with conduct as the main focus. Therefore, the common and uncommon conduct is the all-pervasive, all-good asceticism, the victorious conduct. According to the individual's capacity, there are three types: communal practice, assembly, and solitary practice. In short, outwardly, like brahmacharya, follow the monastic rules. Inwardly, like generating bodhicitta, emphasize compassion. Secretly, practice the profound secret mantra with skillful means. Everything should be free from noise, recklessness, coarse behavior, fame, praise, and attachment to material possessions. With confidence in not deceiving oneself, act cautiously in accordance with the words of the Victorious Ones. Alas, the great sound known as "fruit" is not something that has never existed before, nor does it come from elsewhere. It is the self-purification of the temporary defilements of conventional truth. The vision of self-awareness, free from obscurations, is labeled as the fruit. When delusion is cleared, the body and wisdom increase. This is what is called a Buddha. Those who have diligence, at the end of the practice of Dzogchen, when they are freed from the dangers of hope and fear, that is the fruit. Thus, if we summarize the view, meditation, conduct, and result, the view is like the stars in the ocean. Do not impose clinging consciousness on it. Meditation is like the expanse of vast space. Do not make distinctions, be free from contrived meditation. Conduct is like the magical wheel of a magical person. Abide in a state of non-attachment, naturalness, and relaxation. The fruit is like a great mountain. Do not climb, be without reliance, without hope and fear. The root of all secret mantra teachings is blessing. Blessing depends on the guru, cherish devotion. The foundation of the Great Vehicle is the altruistic mind, cherish the generation of bodhicitta. The life force of the Dharma is vows and commitments, cherish their protection. The foundation of the teachings is the union of the two accumulations, cherish their accumulation. The companion on the path of Dharma is diligence and perseverance, cherish diligence. Alas, in general, regarding acting in accordance with the Dharma, hoping for Buddhahood without keeping vows is like polishing charcoal and expecting the light of a conch shell. Wanting to attain enlightenment without protecting cause and effect is like trying to extract butter from squeezing sand. Guru