Tibetan
་ཁྲིད་བསྐྱངས་པས། །སྒོམ་མེད་སྐྱེས་དང་རྒྱལ་སྲས་སྤོམ་བྲག་པ། །དགུང་ལོ་གསུམ་ནས་རང་བྱུང་སྒོམ་མེད་སྐྱེས། །རྒོད་རས་ཁྲིད་བསྐྱངས་ཞག་བདུན་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས། །ཡང་དགོན་དགུང་ལོ་བདུན་ལ་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས། །གྲུབ་ཐོབ་ཨོ་རྒྱན་པ་ཡི་རྒོད་ཚང་གི །གཟིམ་སྤྱིལ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས། །ཆུ་ཕུར་ཤཱཀ་རིན་དགུང་ལོ་གསུམ་དུས་ནས། །སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་རྟོགས་པ་ཤར་རོ་སྐད། །དེ་བཞིན་གསར་མའི་སྐྱེས་ཆེན་དུ་མ་དང་། །རྙིང་མའི་གཏེར་གྲུབ་གྱུར་པ་མང་པོ་ཞིག །སྤྲོས་བྲལ་རོ་ཅིག་སྒོམ་མེད་ཅིག་ཆར་དུ། །ཤར་བའི་ལོ་རྒྱུས་ཡ་མཚན་རྣམས་ལ་གཟིགས། །དེས་ན་གང་ཟག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག །སྤྲོས་བྲལ་རོ་གཅིག་སྒོམ་མེད་རྟོགས་པ་ལ། །དཀའ་སྤྱད་སྡུག་རྩིར་བླུན་ལས་མི་འདུག་ཅེས། །སྒྲོ་སྐུར་རྒྱུ་འདི་སྤང་བར་འོས་སམ་སྙམ། །ཁྱད་པར་སྙིགས་མ་ལྔ་མཐར་ཐུག་དུས་འདིར། །འདུལ་བསྟན་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཡིན་མཁས་ལ་གྲགས། །ཐེག་ཆེན་མར་མེ་འཆི་ཁ་ལྟར་གསལ་དང་། །ཁྱད་པར་རྫོགས་ཆེན་ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱིས་འདུལ། །དུས་ཡིན་ཞེས་སུ་སྙིང་ཐིག་ནས་གསུངས་པས། །སྙིགས་དུས་རྟོགས་པ་མི་སྐྱེ་ཁས་ལེན་འདི། །རང་ཉིད་ངལ་བའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར་རམ་སེམས། །གཞན་ཡང་མདོ་ཁམས་ཀཿཐོག་མི་རིང་བར། །གནས་གྱུར་གང་ཟག་ཁས་ལེན་ཁ་ཅིག་གིས། །ཡབ་སྲས་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན་ཞེས་ཆེན་པོ་ཡི། །གོ་སར་ཕྱུང་ནས་ཞུགས་གྱུར་འདི་འདྲ་དང་། །གཏེར་སྟོན་ཡིན་ནོ་དེ་སྲས་ཡིན་ནོ་ཞེས། །གྲགས་དང་སྟག་བུར་བླ་མའི་མིང་འཛིན་འགའི། །ཆོས་ཁྲིད་བཤད་འདི་ཐོས་དང་བསམ་ཙམ་གྱིས། །དོན་དང་མི་ལྡན་ཅི་ཕྱིར་རང་ཅག་ལྟར། །བསྒོམ་ལ་ཚེ་འདིར་སྦྱངས་ཡུན་མ་ནུས་ཤིང་། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་དང་རྒྱབ་གྱེས་ཡིན་ནོ་ཞེས། །སྨྲ་བའི་སྙིང་ཁམས་བསྐྱེད་པ་འགའ་ཐོས་ཏེ། །དེ་ལྟར་ཐོས་ན་རྒྱ་བོད་རིག་གྲུབ་ཚོ། །ལྔ་རིག་ལ་བྱང་བསྐྱེད་རྫོགས་རྟོགས་འབྲས་བུ། །ཚེ་འདིར་འོད་ཕུང་ཡལ་བ་གྲངས་མེད་ཅིང་། །པད་འབྱུང་ཀླུ་སྒྲུབ་རྣམ་པར་ཐར་ལ་གཟིགས། །ཤེས་རབ་ཅན་བསྒོམ་ཁྱུང་ཆེན་ས་ཆོད་དང་། །ཤེས་རབ་མེད་བསྒོམ་བྱིའུ་ཆུང་རྩལ་རླབས་སུ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་ཏེ་སྒོམ་པའི་སྔོན་འགྲོ་ནི། །ཐོས་བསམ་ཡིན་ནོ་ཐུགས་ལ་དགོངས་འཚལ་ལོ། །དམར་ནས་ཞྭ་སོགས་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་རྣམས། །སྐྱེས་མ་ཐག་ནས་ཉམས་རྟོགས་ཤར་བ་ལས། །རྩལ་རྫོགས་མངོན་མཁྱེན་གྲུབ་རྟགས་སྟོན་ལ་ལྟོས། །གཏེར་སྟོན་ཉི་ཤར་དབྱུགས་པས་མི་ཁེབས་ཀྱི། །སྟག་བུར་བླུན་རྒན་བླ་
Chinese
引导之后，无修生和王子朋扎巴，三岁时就自然而然地成为无修生。引导他七天，证悟了离戏。扬贡七岁时证悟了离戏。一见到成就者邬金巴的郭仓的禅房，立刻证悟了离戏。据说，曲浦·释迦仁三岁时，就生起了离戏的证悟。同样，新派的许多大士和宁玛派的许多伏藏师，都同时生起了离戏、一味、无修的证悟，请看这些神奇的历史。因此，对于一个殊胜的人来说，对于离戏、一味、无修的证悟，难道不应该抛弃那种认为努力苦行也没有用的诽谤吗？特别是，在这个五浊恶世的末期，调伏教法的形象仅仅是名声响亮的智者，大乘的明灯如同临终之人般微弱，特别是圆满大法的普贤王如来以大悲心来调伏的时代，正如《心髓》中所说的那样，认为末法时代不会产生证悟的这种说法，难道不会成为自己疲惫的原因吗？此外，在多康（多麦和康区）的噶陀（寺）附近，一些承认转世之人的说法是，将父子认定为转世化身，并给予崇高的地位，还有，说“他是伏藏师，那是他的儿子”，一些以名声和虚假头衔为生的喇嘛，仅仅是听闻和思考他们的讲法，就觉得与正法不符，为什么他们不像我们一样，一生都无法修习禅定，并且背离了闻思修呢？听到一些人发出这样的心声。如果这样说，那么在藏汉两地，精通五明的学者们，在今生中有无数人证悟了生圆次第的果位，化为光蕴，请看莲花生大士和龙树菩萨的传记。有智慧的人禅修如同大鹏金翅鸟般能到达彼岸，没有智慧的人禅修如同小鸟般只能拍打翅膀，佛陀这样说过，所以闻思是禅修的前提，请铭记在心。从红帽到黑帽等伟大的转世者们，从出生起就生起了证悟，请看他们展现圆满的才能、神通和成就的征兆。伏藏师如日东升，是无法用棍棒遮挡的，而虚假的愚蠢老
English
After being guided, the unmeditative being and Prince Pomprakpa, from the age of three, naturally became an unmeditative being. Guided by the Garuda Rasa, he realized non-duality in seven days. Yang Gon realized non-duality at the age of seven. Upon seeing the hermitage of the accomplished Orgyenpa's Gotshang, he immediately realized non-duality. It is said that Chupur Shakya Rinchen, from the age of three, arose with the realization of being free from elaboration. Similarly, many great beings of the New Schools and many treasure revealers of the Nyingma School, all simultaneously arose with the realization of non-duality, one taste, and non-meditation. Look at these amazing histories. Therefore, for a supreme individual, regarding the realization of non-duality, one taste, and non-meditation, shouldn't we abandon the slander that even with effort and hardship, it is useless? Especially, in this final age of the five degenerations, the image of the Vinaya teachings is merely famous scholars, the lamp of the Mahayana is dim like a dying person, and especially the era when the Dzogchen Kuntuzangpo (Samantabhadra) subdues with compassion, as stated in the Nyingthig (Heart Essence), doesn't the assertion that realization will not arise in the degenerate age become the cause of one's own exhaustion? Furthermore, near Kathok (Monastery) in Dokham (Do and Kham regions), some who acknowledge incarnate beings say that they elevate fathers and sons to the position of great Tulkus (incarnate lamas), and also say, "He is a treasure revealer, and that is his son." Some lamas who hold names with fame and false titles, just by hearing and thinking about their Dharma teachings, feel that they do not accord with the true Dharma. Why can't they, like us, practice meditation for a lifetime, and turn their backs on hearing, thinking, and meditating? I have heard some express such sentiments. If that is said, then in both Tibet and China, countless scholars who are proficient in the five sciences have realized the fruition of generation and completion stages in this lifetime, dissolving into a mass of light. Look at the biographies of Padmasambhava and Nagarjuna. The wise meditate like a great Garuda bird reaching the shore, and the unwise meditate like a small bird flapping its wings. The Buddha said this, so hearing and thinking are the preliminaries to meditation. Please keep this in mind. From the Red Hat to the Black Hat and other great Tulkus, realization arises from birth. Look at how they display complete abilities, clairvoyance, and signs of accomplishment. Treasure revealers are like the rising sun, which cannot be covered by a stick, while false and foolish old
Tibetan
གཟུགས་བདག་ཙམ་ལས། །གཞན་ཀུན་འོད་གསལ་རྫོགས་ཆེན་སྙིང་པོ་ཡི། །དོན་གྱི་རང་གཞན་མ་བསླུས་གདིང་ལ་འཁོད། །ཐོས་བསམ་གསང་སྔགས་རྙིང་བསྟན་རྩ་ལག་ཏུ། །གྱུར་ལ་གཤེ་ཡང་དགོངས་པ་ཅི་དགྱེས་མཛོད། །སྤྱིར་ཡང་མི་ཤེས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །མཁས་པས་བརྟག་མིན་རང་བཞིན་བཏང་སྙོམས་སོ། ། ཀྭ་ཡེ། སོ་སོ་སྐྱེ་གྱུར་མི་ཤེས་བླུན་བདག་གི །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་མིག་ཟུམ་ཡང་། །རྒྱལ་བ་གོང་མའི་གསུང་གི་རྗེས་འབྲངས་ཏེ། །ཆ་ཤས་སྨྲས་འདི་སྙིང་གཏམ་ཡིན་ཁུལ་ཏེ། །མདོར་ན་རྟོགས་པ་ཤར་རོ་མི་ཤར་ཞེས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་ཚིག་ཡིན་གྱི། །ཐ་སྙད་ཚིག་ཀུན་ཕྱི་ཡི་ཤུན་པར་མཐོང་། །གསང་སྔགས་ཆོས་ནི་བྱིན་རླབས་ལམ་པ་ཡིན། །བྱིན་རླབས་མོས་གུས་ལམ་ཡིན་དོན་དེས་ན། །མ་ནོར་མ་འཁྲུལ་ཡང་དག་བླ་མ་ལ། །ལྷད་མེད་ཆུགས་མེད་གདམས་པ་ལེགས་མནོས་ནས། །གསོལ་འདེབས་སྙིང་ཁུང་གཏིང་ནས་ཕར་བཏབ་ན། །བྱིན་རླབས་དབང་མེད་སྙིང་དཀྱིལ་འཆར་ནས་འོང་། །བླ་མར་སྙིང་ནས་དད་མོས་མ་སྐྱེས་ན། །ཁ་ཙམ་གསོལ་འདེབས་དོན་མེད་ཅ་ཅོ་ཡིན། །ཡང་དག་རྟོགས་པ་རྒྱལ་པོའི་ཁྲིར་སྨོན་འདྲ། །བཀའ་བ་སྤྱད་དང་མ་སྤྱད་ཞེས་པ་དང་། །སྔོན་སྦྱངས་ཡོད་མེད་སྨྲ་བ་ཐང་ཆད་རྒྱུ། །ཚིག་རྗེས་མ་འབྲངས་གནས་ལུགས་དོན་ལ་སོམས། །དད་མོས་གུས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་གཞི་མ་ཡིན། །རྒྱུ་འབྲས་དམ་ཚིག་ཆོས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ཡིན། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེལ་སོ་ཡིན། །རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་རིག་པ་གཉུག་མ་ཡི། །ཤེས་པ་རང་ངོ་རང་གི་ཤེས་པ་སྟེ། །དེ་ནི་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེས་དག་ལ་བརྟེན། །མཐོང་འདི་དཔེ་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་གྲགས། །རྟོགས་དང་མི་རྟོགས་བློ་ཡི་ལྟོས་གཞི་འདི། །ངེས་དོན་སྙིང་པོ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་ཡིན། །དེས་ན་རྟོགས་ཆུག་མ་རྟོགས་ན་ཡང་ཆུག །རང་རིག་མ་བཅོས་ཟང་ཀ་རྗེན་པ་ལ། །སྤང་བླངས་རེ་དོགས་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པར། །མ་གཡེང་རྒྱུན་སྤྱོད་གདམས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན། །ཁ་ལ་བཤད་པ་དཔེ་ཡིས་མཚོན་པ་དང་། །བློ་ཡི་དཔྱད་དང་ཡིན་མིན་ཁུ་འཕྲིག་དང་། །གྲུབ་མཐའི་ཐ་སྙད་ཚིགས་སུ་གྱུར་པ་ཀུན། །ཡང་དག་རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་རྫུན་པོ་ཆེ། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སྙིང་ལ་ཞུགས་པའི་མི། །རང་སེམས་རང་གིས་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ཆོས་ཉིད་བདེན་མཐོང་ཞེས་པའི་སྒྲ་བོ་ཆེ། །ཕ་རྒན་བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མའི་གཤེགས་ཤུལ་ཏེ། །རིང་པོའི་བར་མིན་རང་སེམས་དྲུང་ན་ཡོད། །ཡུན་དུ་
Chinese
仅是色身而已。 其他一切皆是光明圆满大心髓的， 意义的自他不欺安住于确信。 听思密咒成为旧派教法的根本， 即使呵责，也请随您心意。 总的来说，对于不识字的众生们， 智者不观察，自性是舍弃。 啊呀！ 各自成为凡夫不识字的愚者我， 即使闭上通达佛法法相的眼睛， 也追随胜者上师的教言， 说出这部分，假装是真心话。 总之，觉悟生起或不生起， 这些全部都是名言词句， 一切名言词句都看作外面的皮。 密咒佛法是加持的道路， 加持是信心的道路，因此， 对于无误无错的真正上师， 毫无掺杂毫无污垢地领受教诲后， 从内心深处发出祈请， 加持便会不由自主地在心中显现。 若未从内心对上师生起信心， 口头上的祈请便是无意义的喧嚣。 真正的觉悟如同渴望国王的宝座。 “是否遵照教言”等等说法， 以及说“有无前世串习”等等，都是徒劳。 不要追随文字，思考实相的意义。 信心和恭敬是佛法的根本， 慈爱和悲心是佛法的基础， 因果和誓言是佛法的命脉， 不退转是佛法的护送。 觉悟的自性是本觉的， 觉性是自识自己的觉性， 这依靠上师的慈悲而清净。 此见被称为无与伦比的大智慧。 觉悟与不觉悟，这种以心为参照的， 是遮蔽真实意义心髓的垢染。 因此，觉悟也好，不觉悟也好。 对于未经改造的赤裸裸的自明， 超越取舍、希冀、疑虑、否定、肯定， 不散乱地持续修行是教诲的心髓。 口头上说，用比喻来象征， 以及心中的分析、是非判断， 宗派的名言术语等等， 在真正觉悟之时，都是大谎言。 上师的加持融入心中的人， 对于自心见自心的瑜伽士来说， “法性现见”的声音非常响亮。 老父亲噶举上师们的足迹， 并非遥远，就在自心之中。 长久地
English
Only the physical form remains. Everything else is the essence of the radiant Great Perfection, The meaning of self and other, without deception, rests in conviction. Listening, contemplation, and secret mantras become the root of the Nyingma teachings, Even if scolded, please act as you please. In general, for the assemblies of ignorant beings, The wise do not examine, the nature is equanimity. Alas! I, an ignorant fool who has become an ordinary person, Even if I close my eyes to understanding the characteristics of Dharma, I follow the words of the victorious gurus, Speaking this part, pretending it is heartfelt. In short, whether realization arises or not, All of these are just nominal words, All nominal words are seen as outer husks. Secret mantra Dharma is the path of blessings, Blessings are the path of devotion, therefore, To the true guru, without error or confusion, Having received the instructions well, without impurity or adulteration, From the depths of your heart, send forth prayers, Blessings will spontaneously arise in the center of your heart. If devotion and faith do not arise from the heart towards the guru, Mere lip service prayers are meaningless noise. True realization is like desiring a king's throne. Saying "whether or not to follow the instructions," and Saying "whether or not there is prior training" is exhausting. Do not follow the words, contemplate the meaning of reality. Faith and respect are the root of Dharma, Loving-kindness and compassion are the foundation of Dharma, Cause and effect and vows are the life force of Dharma, Non-retrogression is the escort of Dharma. The essence of realization is primordial awareness, Knowing is self-knowing one's own knowing, This depends on the compassion of the guru for purification. This seeing is known as incomparable great wisdom. Realization and non-realization, this basis of comparison for the mind, Is the stain that obscures the essence of definitive meaning. Therefore, whether you realize or not, it is fine. For the uncorrected, naked, and bare self-awareness, Beyond abandoning and taking, hope and doubt, negation and affirmation, Sustained practice without distraction is the heart essence of the instructions. Speaking with the mouth, symbolizing with examples, And the analysis of the mind, judgments of right and wrong, All the terminologies of philosophical systems, At the time of true realization, are great lies. A person whose heart is infused with the guru's blessings, For the yogi who sees his own mind with his own mind, The sound of "seeing the truth of Dharma nature" is very loud. The footsteps of the old father Kagyu gurus, Are not far away, they are in one's own mind. For a long time