Tibetan
་ལྡན་མ་འཕྲད་ན། །ཅི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཐར་ལམ་མི་ཟིན་པས། །དེས་ན་དེང་སང་དུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་འདིར། །མཚན་ལྡན་བླ་མ་མཆོག་གྱུར་ཕལ་ཆེར་གཤེགས། །ཞལ་བཞུགས་པ་ལ་ས་ཐག་རིང་པའི་སྟབས། །རང་ཉིད་ལུས་ཟུངས་མ་རྫོགས་ཕྱིན་མ་ནུས། །ལ་ལ་སྐུ་བགྲེས་མྱ་ངན་འདའ་ཉེ་བས། །ཆོས་ཀྱང་ཐོབ་དཀའ་གདམས་པ་རྫོགས་མི་ནུས། །ལ་ལ་ཁམ་ཆེ་ཆོས་ཀྱང་ཞིབ་མི་ཐོབ། །ལ་ལ་ཁྲིད་ལུང་ཙམ་གྱུར་བློ་མ་ཁེངས། །ལ་ལ་བླ་མ་ངོ་བོ་བཟང་ན་ཡང་། །སྐུ་ན་མ་སྨིན་བསླབ་སྦྱོང་རྩལ་མ་རྫོགས། །འགའ་ཞིག་ལྟ་དགོངས་ཆེ་བའི་སྙན་གྲགས་ཀྱང་། །ལེགས་བརྟག་ཚེ་ན་བྱིས་པའི་འཇའ་ཚོན་མཐོང་། །འགའ་ཞིག་རྟོགས་ལྡན་ཉམས་ཁྲིད་བཙུན་ཁུལ་ཡང་། །གཏན་ལ་ཕབ་ཚེ་ཁུངས་མེད་བླུ་བསྒོམ་མང་། །ལ་ལ་བཤད་རྒྱུའི་ཚིག་ལ་མཁས་ན་ཡང་། །དོན་དང་མ་འབྲེལ་ནད་ལ་སྨན་བཤད་འདྲ། །ལ་ལ་ཉམས་མྱོང་དོན་ལ་མཁས་གྲགས་ཀྱང་། །རྣམ་རྟོག་མ་བྲལ་བྱ་གཤོག་ཡ་བྲལ་འདྲ། །མདོར་ན་རང་ཉིད་མཐོང་ཐོས་ཤེས་རབ་ཆུང་། །ལྐོག་གྱུར་མངོན་པར་ཤེས་པ་མ་ཐོབ་ཕྱིར། །བླ་མ་གང་བསྟེན་བསམ་ནས་སེམས་བསྔལ་ཞིང་། །རང་དབང་ཆོས་ལ་མ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །ཆོས་ཕྱིར་ཕྱོགས་མེད་རྒྱལ་ཁམས་འགྲིམས་འདོད་ཀྱང་། །ཉེ་འབྲེལ་བླ་སློབ་གྲྭ་འཁོར་རྣམས་བཤོལ་ངོས། །བཟློག་པར་མ་ནུས་ཅི་བྱས་ཐབས་མེད་དུ། །གྱུར་ན་རེ་ཞིག་འབྲི་འཇགས་ས་ཕྱོགས་དེར། །འདུག་པས་རིམ་གཉིས་རྣམ་གཡེང་ལྷ་བུའི་བདུད། །འདོད་ཡོན་གདུལ་བྱ་ཇེ་ལས་ཇེ་ཆེར་འཕེལ། །མི་ཚེ་ལོ་གྲངས་ཞག་རེ་བཞིན་དུ་ཟད། །ཆོས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་སང་བྱེད་གནང་བྱེད་ལུས། །ཆགས་འཛིན་སྡང་འཁྲུགས་ཞེན་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་། །རྣམ་གཡེང་མི་ཆོས་རིམ་གྱིས་ཡར་ཡར་འཕེལ། །འཁྲུལ་པའི་རྟོག་ཚོགས་བུ་ཡུག་ལྟར་དུ་འཚུབ། །སེམས་ལ་འདོད་སྨོན་མང་པོ་རླུང་ལྟར་ལྡང་། །དེ་དང་དེ་འདྲའི་འཁྲུལ་སྣང་རབ་འབྱམས་ནས། །མི་རྟག་འཆི་བ་དེ་ཡང་སྐབས་རེ་བརྗེད། །དད་པ་དག་སྣང་དེ་ཡང་རིམས་ཀྱིས་དྲེད། །ཉམས་མྱོང་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་ཕར་ཕར་ཡལ། །སྐབས་རེར་རི་ཁྲོད་བརྟེན་པར་འདོད་ན་ཡང་། །རང་དབང་མི་ཐོབ་མི་ཁོམས་ལས་ལ་འབྱམས། །གྲྭ་འཁོར་ཡོན་བདག་བླ་སློབ་ཕལ་ཆེ་བས། །རང་དོན་མི་དགོས་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་དུས་གྲུབ། །ད་རེས་སྤྲུལ་སྐུ་འགྲོ་དོན་ཕྱིར་དུ་ཡིན། །འགྲོ་དོན་བོར་ནས་རང་ཉིད་ཞི་བདེ་དེ། །ཐེག་དམན་ཉན་རང་ལམ་དུ་མི་གོལ་ལམ། །དེ་བས་འགྲོ་དོན་གྱིས་ཞེས་བསྐུལ་འདེབས་ཤིང་། །ཀུན་གྱིས་རང་ལ་བསྟོད་སྙན་ཚིག་བཟང་པོས། །རང་ཉིད་གློ་བོ་དགའ་བར་བྱེད་གྱུར་ནས། །དེ་འདྲའི་སྐབས་སུ་རང་ཡང་བདུད་ཀྱིས་བྱིན། །རང་ཉིད་སྤང་རྟོགས་ཡོན་ཏན་མེད་བཞིན་དུ། །རང་མཐོང་ང་རྒྱལ་བསམ་པ་སྙིང་ནས་ཤར། །ཚུལ་འདིར་བསམ་ཞིང་དེང་སང་རང་ཉིད་བྲེད། །སྐབས་རེ་རང་གིས་བསམ་གཞིག་བཏང་བའི་ཚེ། །རྒྱང་བའི་ས་ནི་ཁོ་ཚོས་བཤོལ་བཏབ་ཅིང་། །འདི་རུ་འདུག་ཚེ་མི་ཁོམ་བྲེལ་བས་གཡེང་། །ད་ནི་ཆོས་མེད་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་དུ། །ནམ་འཆི་ཨ་སྙམ་རང་གྲོས་འདི་སྐད་བཏབ། ། ཀྱེ་མ། གསོན་འཚལ་ཚེ་དབང་ནོར་བུ་བ། །སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོར་བྱིས་པ་ཞེན་ཞེན་ནས། །མཐའ་མེད་གཡེང་འཁྱམས་སྔ་མ་དེ་ཙམ་ཡིན། །ད་དུང་རང་གྲོས་རང་ལ་བཏབ་རེ་རན། །འཆི་བདག་བདུད་པོ་ཞེས་པ་སྒྲ་བོ་ཆེ། །སྟོན་གཞུགས་ལྷག་པ་བཞིན་དུ་ཚུར་ཚུར་ཉེ། །འཆི་ལ་ན་ཚོད་རྒན་གཞོན་ཅི་ཡང་མེད། །ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ལྷ་ཆོས་སྒྲུབས་རེ་རན། །གལ་ཏེ་མི་ཚེ་རིང་ཡང་གཞོན་དུས་སུ། །དམ་པའི་ཆོས་ཞིག་སྙིང་ནས་མ་འབད་ན། །ན་སོ་གྱུར་ཚེ་འབྱུང་བའི་ཚོགས་རྒུད་ཅིང་། །སེམས་འཐིབ་དབང་པོ་ཉམས་ཚེ་ཆོས་དྲན་ཡང་། །བསྒོམ་པའི་ལོང་མེད་ཉམས་ལེན་རྩལ་རྫོགས་དཀའ། །དེ་བས་དེང་དུས་ཆོས་ལ་འབད་རེ་རན། ། ཀྱེ་མ། བྱས་པ་དོན་མེད་མགོ་འཁོར་སྨྱོན་པའི་ལས། །བག་ཆགས་འཁྲུལ་ཞེན་སྔ་མ་དེ་ཙམ་ཡིན། །ད་ནི་འཁྲུལ་མེད་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་འདོད་ན། །མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་བླ་མ་བསྟེན་པ་དང་། །སྤྲོས་མེད་དབེན་པའི་རི་ཁྲོད་འགྲིམས་པའི་ཕྱིར། །ཕ་ཡུལ་བདུད་ཀྱི་བཙོན་ར་སྤངས་རེ་རན། །གཡའ་རི་གངས་ཁྲོད་མི་མེད་ལུང་སྟོང་དུ། །བྱ་དང་རི་དྭགས་བག་ཡངས་རྒྱུ་བའི་ས། །ལྷུང་ལྷུང་ཆུ་སྒྲ་འཇམ་པར་འབབ་པའི་ངོགས། །རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་འཕེལ་བའི་སར། །གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་ད་དུང་རྒྱུ་རེ་རན། །དགྲ་མེད་གཉེན་མེད་ཆགས་སྡང་ཞེན་པ་མེད། །ཕན་མེད་གནོད་མེད་རེ་དང་དོགས་པ་མེད། །འཁྲུལ་མེད་འཛིན་མེད་གནས་ལུགས་སྙིང་བོའི་དོན། །མངོན་རྟོགས་རང་གཞན་དོན་གཉིས་མྱུར་འགྲུབ་ཕྱིར། །ཕྱོགས་མེད་ཡངས་པའི་རྒྱལ་ཁམས་འགྲིམས་ནས་ནི། །དམ་པ་མཆོག་གྱུར་བསྟེན་པའི་དུས་ལ་བབས། །འཕྲལ་སྣང་ལེགས་ལེགས་བསླུ་བྲིད་བདུད་ཀྱི་ལས། །རང་དོན་མ་འགྲུབ་ཤི་གསོན་དཀོར་ལ་འབག །མི་ཆོས་བླ་གཟུགས་མི་གཙང་དར་བཏུམ་འདྲ། །མི་རྟག་འདུས་བྱས་ལུས་འདི་བོར་ཙམ་ན། །དཀར་ནག་ལས་འབྲས་བསླུ་མེད་འཆར་བའི་ཚེ། །ཀྱེ་ཧུད་བླ་གཟུགས་ཁྱོད་ལ་མགོན་སུ་ཞིག །དེ་བས་དེང་དུས་ཐར་ལམ་བསྙེག་རེ་རན། །ཅེས་སོགས་སྐྱོ་བས་གླུ་དབྱངས་
Chinese
如果未遇具相者，无论如何也无法把握解脱道。因此，如今这末法时代，具相殊胜上师大多已逝。在世者又因相隔遥远，自己身体未痊愈无法前往。有的年迈接近圆寂，难以获得佛法，无法圆满传承。有的贪多嚼不烂，无法详细获得佛法。有的仅是传授引导，无法满足心意。有的上师本质虽好，但年龄尚小，学习锻炼尚未圆满。有些虽有见解高超的名声，但仔细观察，却如孩童的彩虹般虚幻。有些装作证悟者，精通实修引导，但深入探究，却多是无根据的杜撰修法。有的虽擅长言辞，但与实义不符，如同对着疾病空谈药方。有的虽以经验丰富、精通实义而闻名，但未脱离分别念，如同折断一边的鸟翅。总之，自己见闻浅薄，智慧狭小，又未获得他心通，不知应依止何者为师而苦恼，无法自主地获得佛法，饱受痛苦。虽想为求法而游历四方，但亲友、师徒、僧众等却加以劝阻。无法违逆，无可奈何，只能暂时留在原地。因此，生起次第、圆满次第的散乱，以及天魔的诱惑，所欲之境、所化之众日益增多。人生岁月，日复一日地流逝。修法的精进，总是推到明天、后天。贪恋、嗔恨、执着日益增长。散乱的世俗琐事逐渐增多。虚妄的分别念如暴风般汹涌。心中诸多的欲望如狂风般涌动。在如此种种的错觉中，甚至有时会忘记无常和死亡。信心和清净的观念也逐渐减弱。经验和修行也渐渐消失。有时虽想隐居山林，却无法自主，没有空闲，被俗务缠身。僧众、施主、师徒等大多认为：你的私事不重要，你过去已经完成了。现在转世是为了利益众生。如果舍弃利他，只求自己的寂静安乐，岂不是堕入小乘声闻、缘觉的道途？因此，众人劝请说：为了利益众生。大家都用赞美的言辞来恭维自己。
English
If one does not meet a qualified master, one cannot grasp the path to liberation no matter what one does. Therefore, in this degenerate age, most of the qualified and supreme lamas have passed away. Those who are still alive are far away, and I am unable to go because my body is not fully recovered. Some are old and near death, making it difficult to receive the Dharma and complete the transmission. Some try to take on too much and cannot receive the Dharma in detail. Some only receive instructions and transmissions, which does not satisfy the mind. Some lamas may have a good nature, but they are too young and their training is not complete. Some have a reputation for great views, but upon closer examination, they are like a child's rainbow. Some pretend to be realized and skilled in practice, but upon investigation, they are mostly unfounded and fabricated practices. Some are skilled in words, but their words are not connected to the meaning, like prescribing medicine for a disease without understanding it. Some are known for their experience and understanding of the meaning, but they are not free from conceptual thoughts, like a bird with a broken wing. In short, my own knowledge and wisdom are small, and I have not attained clairvoyance, so I worry about which lama to rely on and suffer from not being able to freely obtain the Dharma. Although I want to travel to different places for the Dharma, my relatives, teachers, students, and sangha discourage me. Unable to resist, I have no choice but to stay in the same place for the time being. As a result, the distractions of the generation and completion stages, as well as the temptations of the gods and demons, and the objects of desire and those to be tamed, increase more and more. Life passes day by day. Diligence in Dharma practice is always postponed to tomorrow or the day after. Attachment, hatred, and clinging increase. Distracting worldly affairs gradually increase. Delusional thoughts rage like a blizzard. Many desires arise in the mind like a storm. In the midst of such illusions, I sometimes forget impermanence and death. Faith and pure perception gradually weaken. Experience and meditation gradually disappear. Sometimes I want to retreat to the mountains, but I cannot be free and am overwhelmed by worldly affairs. Most of the sangha, patrons, teachers, and students think: Your personal matters are not important, you have already accomplished them in the past. This time, you are reincarnated for the benefit of sentient beings. If you abandon benefiting others and only seek your own peace and happiness, wouldn't you fall into the path of the Hinayana shravakas and pratyekabuddhas? Therefore, everyone urges me to benefit sentient beings and flatters me with praises.
Chinese
令（他人）欢喜之后，在那样的时刻自己也被魔所趁。自己尚未具备断证功德，自以为是的傲慢之心却从内心升起。想到这些，如今自己感到惭愧。有时自己进行思考的时候，遥远的地方他们会推脱，待在这里又因事务繁忙而散乱。如今无有佛法，人生虚度，不知何时会死，我这样自言自语。 唉呀！活着的名叫策旺诺布者，像孩子迷恋幻术表演一样，无止境的散乱漂泊，以前就是那样。现在还应该自己劝告自己。名为死主魔鬼的声音巨大，像秋末的冰雹一样，越来越近。死亡没有年龄大小之分，不知何时会死，应该修持佛法。如果寿命很长，年轻的时候，没有从内心努力修持殊胜的佛法，年龄增长时，五蕴衰败，心识迟钝，感官衰退的时候，即使想起佛法，也没有时间修行，难以圆满修持的技能。因此现在应该努力修持佛法。 唉呀！所作所为毫无意义，都是疯狂颠倒之事，串习的错觉以前就是那样。现在想要修持无错觉的菩提，为了依止具相的上师，以及前往寂静的僻静处，应该舍弃家乡这个魔鬼的监狱。在人迹罕至的幽静山谷中，鸟和野生动物自由自在游荡的地方，潺潺的流水声温柔流淌的岸边，自然而然能增强禅定的地方，现在还应该独自一人前往。没有敌人，没有亲人，没有贪嗔执着，没有利益，没有损害，没有希望，没有疑虑，为了现证无错乱、无执着的实相心髓之义，迅速成就自他二利，应该游历无偏广阔的国土，是时候依止殊胜的圣者了。眼前看似美好的都是魔鬼的欺骗之举，不成就自利，生死都依附于财物。世间法的外表像用绸缎包裹的不净之物。一旦舍弃这个无常的组合之身，黑白业果无欺显现之时，唉呀！虚假的外表，谁会是你的救护者呢？因此现在应该寻求解脱之道。如是等等，以悲伤之情歌唱。
English
After making (others) happy, at such times one is also taken advantage of by demons. Although one does not possess the qualities of abandonment and realization, thoughts of self-righteous arrogance arise from the heart. Thinking of these things, I feel ashamed now. Sometimes when I reflect, they postpone things in distant places, and staying here, I am distracted by busy affairs. Now, without Dharma, life is wasted, and I wonder when I will die, so I speak to myself like this. Alas! The one living named Tsewang Norbu, like a child infatuated with illusionary performances, wanders aimlessly without end, just like before. Now, I should advise myself again. The sound of the lord of death, the demon, is loud, like hailstones in late autumn, coming closer and closer. Death has no distinction of age, young or old, and one does not know when one will die, so one should practice the Dharma. If one has a long life, but does not strive from the heart to practice the excellent Dharma in youth, when one grows old, the aggregates decline, the mind becomes dull, and when the senses deteriorate, even if one remembers the Dharma, there is no time to practice, and it is difficult to perfect the skill of practice. Therefore, one should strive to practice the Dharma now. Alas! What is done is meaningless, all are mad and confused actions, and habitual delusions are just like before. Now, if one wishes to practice the non-delusional Bodhi, in order to rely on a qualified guru and to go to secluded places, one should abandon one's homeland, the prison of demons. In the desolate valleys where there are no people, where birds and wild animals roam freely, on the banks where the sound of gurgling water flows gently, in places where meditation naturally increases, one should still go alone without companions. Without enemies, without relatives, without attachment, hatred, or clinging, without benefit, without harm, without hope, without doubt, in order to directly realize the meaning of the essence of reality, without delusion or grasping, and to quickly accomplish the two benefits of oneself and others, one should travel to impartial and vast lands, and it is time to rely on the supreme holy beings. The seemingly good things in the present are all deceptive acts of demons, not accomplishing one's own benefit, and life and death are dependent on wealth. The appearance of worldly affairs is like unclean things wrapped in silk. Once this impermanent composite body is abandoned, when the infallible results of black and white karma appear, alas! False appearance, who will be your protector? Therefore, one should seek the path of liberation now. Thus, and so on, singing with a feeling of sadness.