Tibetan
སར་བསུ་བའི་དགོངས་བཞེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་མངགས་ཏེ་གཉེར་པ་ལྕི་རོང་རོལ་ལམ་དུ་བྱུང་བར་བརྟེན་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་དགོངས་པ་ཞུས་ཏེ་གཟའ་སྐར་ལེགས་པ་ལ་ལམ་དུ་ཞུགས་ཤིང་རིམས་ཀྱིས་གསེར་གྱི་འདྲེན་པའི་ཆུ་ཀླུང་གནམ་སྔོན་ཞུ་བ་ལྟ་བུ་གཙང་ཐལ་དུ་ཀོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྒལ་ཏེ་གསལ་སྨད་དུ་རྗེ་བླ་མ་ཡང་ངེད་བསུ་བར་ཕེབས་འདུག་པ་དང་མཇལ་བའི་ཐོག་མ་དེ་ཀར་རིག་འཛིན་གོང་མ་ཉིད་དུ་དགོངས་བཞིན་ཡུལ་ཕྱོགས་དེའི་སྐྱེ་རྒུ་མཆོག་དམན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙུག་ཏུ་ལུགས་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཐོ་བ་འཇིགས་མེད་སེང་གེའི་ཁྲིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་འགྱུར་རྟེན་འབྲེལ་བཟང་པོའི་གདན་དགེ་བ་ལ་བདག་འཇོག་ནས་གུས་པའི་ཕྱག་དང་དགྱེས་པའི་བཀུར་གཙོ་ཆེ་བར་མཛད་ཀྱང་ངེད་ཀྱིས་ནི་ལྡང་བ་དང་ཕྱག་ལན་སོགས་དེ་སྐབས་ཆོས་འབྲེལ་མེད་པས་འབུལ་མ་ཐུབ། སྤྱིར་ངེད་ཆུང་ངུའི་སྐབས་ལྟག་ཚུག་ཟིན་མདོག་ཁ་བ་ཞིག་ཡོད་པས་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་མར་བཏགས་ཆོས་འབྲེལ་མེད་པའི་བླ་མ་ལ་ཕྱག་མ་འཚལ། ཅི་ཕྱིར་བླ་མ་མིན་ལ་ཕྱག་མི་བཙལ་ཞེས་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ཆོས་སུ་ཡང་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་ཐོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ཅི་དགའ་བྱ་ཆོག་པ་ནི་རང་གི་སྐྱེ་ཡུལ་ལུང་ཁྱོག་ཏུ་སོང་བའི་ཕན་ཡོན་ཙམ་དུ་སྣང་། ཕྱིས་རྒྱལ་ཁམས་གནས་སྐོར་ལ་ཕྱོགས་ནས་ཆོས་འབྲེལ་མེད་ཀྱང་གོ་ས་དང་ངོ་བསྲུང་དབང་གིས་ཕྱག་དང་ཕྱག་ལན་ཅི་རིགས་བྱེད་དགོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། དེར་ཡང་མ་ཟད་མེ་རྟ་ལོ་གཞུག་བལ་པོའི་གནས་སྐོར་ཕྱིན་སྐབས་དམན་པའི་ས་བཟུང་དག་པའི་སྣང་བ་སྦྱངས་རྒྱུའི་རྩིས་ཀྱི་ལོ་ངོ་གསུམ་ཙམ་བླ་གཟུགས་ཆེ་ཆུང་མཆོག་དམན་མེད་པ་ཀུན་ལ་ཕྱག་དང་ཕྱག་ལན་ལྷུར་བླངས། རྗེས་སོར་མཐར་ནི་མ་འཁྱོངས་པར་དམན་ས་བཟུང་དག་སྣང་ཕྱོགས་མེད་འབྱོངས་ན་ལེགས་མོད་ཀྱང་མཐའ་མི་འཁྱོངས་ཕྱིན་གོ་བབ་མ་རྩིས་པའི་ཕྱག་དང་ཕྱག་ལན་དེ་ཡང་ངོ་མཚར་དུ་མ་སོང་ཕྲལ་སྣང་ངོར་མ་མཛེས་ཤིང་ཕུགས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་གནོད་པར་གོ །ཉང་སྟོད་ཨརྱཱ་བས་རྒས་ཆལ་སྔ་མ་དེ་ལོ་ཉི་ཤུ་ཙམ་ནས་སླེབ་ཡོང་ཟེར་བའི་དཔེ་བྱུང་སོང་། དེ་ནས་རྗེ་བླ་མའི་ཞབས་ཕྱིར་དཀྲིས་ཏེ་ལྗང་ཆུའི་གྲོང་ཚོ་ཅི་རིགས་པར་ཕྱིན། འགྲུ་སྲིབ་ཏུ་འབྱོར་བ་ན་ཚེ་དབང་རྒྱལ་བ་འདུས་པའི་ལྷ་དབང་གཏོར་མའི་བྱིན་རླབས་ཤིག་ཞུས། དེ་ནས་བརྩམས་ཕུད་བླ་མ་ལ་ཞུས་ཞེས་པ་ཅི་ནུས་སུ་བགྱིས། དེ་ནས་བཙན་རི་གནས་ནང་དུ་སླེབ། དགུན་ངོ་དེ་དང་ལོ་ཕྱི་མའི་དབྱར་སྟོན་གྱི་བར་དུ་དེར་སྡད་ནས་འཕྲལ་ཉེ་མཁོ་བློ་འཛིན་ཐན་ཐུན་བླ་མའི་བཀའ་ལྟར་བགྱིས་རུང་། གྲྭ་ཚང་མིག་སྲོལ་གཡེང་བས་སླད་དེ་སྔར་གྱི་ཉམས་ཕྲན་བུ་དེ་ཡང་ཇེ་ཡལ་དུ་སོང་། དེར་ཡང་མ་ཟད་ཀྱི་ལོ་བཅུ་གསུམ་མར་བཏགས་མཚན་མོ་སྟོང་གཟུགས་དང་འབྲེལ་བའི་ལྷ་སྐུ་ཡི་སྣང་བ་འབྱམས་ཀླས་པར་ཤར་བ་དང་། མི་མ་ཡིན་མང་པོའི་གཟུགས་བརྙན་རྒྱུན་དུ་མཐོང་ཞིང་། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ཡང་འདུན་པ་གཏད་རེས་ཀྱི་ཟིན་པས་ལྷ་འདྲེ་མང་པོ་དམ་ལ་འདོགས་པ་དང་། ལེགས་ཉེས་ཀྱང་ལྐོག་གྱུར་པའི་གནས་རྣམས་གསལ་པོར་རྔོ་ཐོགས་པ་སོགས་སྒྲིབ་པ་ཅུང་ཟད་སྲབ་ཅིང་གཞོན་ནུ་རྩ་ཁམས་དྭངས་པའི་ནུས་པ་བརྗོད་ཀྱི་མི་ལངས་བ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་མེ་ལོང་ལ་སྣུམ་གྱིས་བྱུགས་པ་ལྟར་གདན་སར་སླེབ་ནས་བཟུང་རིམ་གྱིས་འགྲིབ་པའི་དབུ་ཚུགས་སོང་དེ་ཡང་གྲྭ་ཚང་ནང་ནས་ནི་བརྙས་བཅོས་དང་ཁྱད་གསོད་ཀྱི་ཉམ་ཐག་པའི་གནས་སུ་འཁོད་པ་ཡིན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ནས་བླ་མར་དམིགས་ཏེ་དཀོར་རྫས་འདྲ་ཅི་རིགས་སྦྱིན་མཁན་བྱུང་བ་ཡི་སྐྱོན་ཡང་ལོས་ཡིན། གང་ལྟར་ཚེ་འདིར་དགོས་གལ་ཆེ་བ་མང་ཞིག་མི་འགྲུབ་པའི་སྣེ་ཟིན་པ་དེར་གདའ། དེས་ན་བསམ་བཞིན་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་བདག་ལྟའི་སྐྱེ་བོ་ལ་མིང་སྐུ་སྐྱེར་བཏགས་ཏེ། དེ་ལ་བླུན་ཞེན་ཅན་རྣམས་ཚོགས་ནས་འདི་ངེད་ཀྱི་བླ་མའི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་དང་། འདི་ངེད་ཀྱི་མེས་པོའི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་དང་། འདི་ཨ་ཁུའི་སྐྱེ་བའོ། །འདི་ཨ་ཞང་གི་སྐྱེ་བའོ། །ཞེས་སྒྲོགས་ཤིང་བྱིས་པ་སྭོ་མ་རྫོགས་པ་ནས་དཀོར་ལ་རྐང་རྫོངས་སུ་བཅོས་ཤིང་ནམ་ཞིག་ནར་སོན་ནའང་། རང་ཡང་དེ་ཀ་ཡིན་དྷུའི་ཁུལ་གྱི་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་དུ་སོང་བ་དེ་རང་གིས་ནི་མ་མནོས། གཞན་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ལྡན་གྱིས་ནི་མ་ཟིན། རིམ་གཉིས་དགེ་སྦྱོར་ནི་མ་ནུས། དམ་ཚིག་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྤངས་བླངས་ནི་རྐུབ་ཡང་སེ་བ་ཞིག་ལ། ཧམ་པ་ཕེ་ཟོ་མཐོ་ཙམ་ཞིག་བྱས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་གོ་ཆ་སྲ་བརྟན་རེ་བགོས་ནས་གཤིན་དཀོར་གསོན་གླུད་ལ་ལོགས་སྤྱད་དེ་མཐར་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་དགེ་འབྲས་ཅི་རིགས་པ་ཚེ་འདིར་རྫོགས་པས་ཐར་པའི་དཔྱང་ཐག་ཆད་ནས་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་ཀྱི་གཡང་སར་ལྷུང་ཚབས་ཆེན་པོར་སྤྱོད་པ་ལ་ཨ་ཙ་མ་ཡ་རེ་ང་། དེ་ཕྱིར་བདག་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ནས་བཟུང་བླ་མེད་ཡང་དག་འཕགས་པའི་ས་མཆོག་དམ་པ་མ་མཐོབ་བར་དུ་སྐྱེ་བར་མིང་བཏགས་ནས་རང་དོན་ཚགས་སུ་མ་ཚུད་བཞིན་རྣམ་གཡེང་འཁོར་བའི་ལས་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་གཏན་ནས་མ་གྱུར་ཅིག དེ་ནས་དཀྱུས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ
Chinese
为了迎接的意愿而派遣的管家在赤绒若拉姆出现，因此向根本上师请示，在良辰吉日启程，历经艰辛，依靠皮筏渡过了如同金色沙滩的青蓝色河流，在萨麦见到了上师，初次见面时，如同对待持明上师一般，视其为该地区所有高低贵贱众生的顶髻，以政教两方面显赫，在加持赐予吉祥缘起之座上安坐，从恭敬的礼拜和喜悦的款待中，给予了高度重视，但我却因为当时没有师徒法缘，未能起身还礼。总的来说，我从小就有些固执，二十一岁之前，没有向没有法缘的上师顶礼。为什么不向不是上师的人顶礼呢？听说在印度的习俗中也是如此。如此看来，唯一值得高兴的是，这只是去了自己出生地偏僻山谷的好处。后来，因为前往各地朝圣，即使没有法缘，也因为地位和情面的关系，不得不进行各种礼拜和还礼。不仅如此，在火马年（无确定年份，可能是指1906年或1966年）末前往尼泊尔朝圣时，为了以谦卑的姿态修习清净的显现，计划了三年左右的时间，对所有无论大小高低的喇嘛都尽力地礼拜和还礼。后来最终没有坚持下来，虽然以谦卑的姿态修习清净的显现，不分彼此地修成是好的，但最终没有坚持下来，不以地位为考量的礼拜和还礼，也变得不再新奇，在表象上也不再美好，而且明白了从根本上会损害缘起。娘堆阿雅巴说，早衰的现象大概从二十岁左右就开始出现了。之后，依附于上师，前往了江曲的各种村庄。到达竹色时，接受了长寿自在胜乐金刚坛城本尊的加持。从那以后，尽力做到“首先供养上师”。之后，到达了赞日神山内部。在那年冬天和来年夏秋之间，在那里居住，背诵了眼前所需的经文。
English
Having been dispatched for the purpose of welcoming, the steward appeared in Chirong Rolam, therefore, having consulted the root guru, set out on an auspicious day, and after hardships, relying on a coracle, crossed the river that resembled a blue sky with golden sands, and in Salmai, met the Lama, and at that first meeting, as if regarding the superior Rigdzin, considering him as the crown jewel of all beings, high and low, of that region, being manifestly elevated by both temporal and spiritual means, blessed and seated on the auspicious seat of good omen, from respectful prostrations and joyful hospitality, gave great importance, but I was unable to offer rising and returning prostrations at that time because there was no Dharma connection. In general, I was somewhat stubborn from a young age, and until the age of twenty-one, I did not prostrate to lamas with whom I had no Dharma connection. Why not prostrate to someone who is not a lama? I have heard that this is also the custom in India. In this case, the only thing to be happy about is that it seems to be only the benefit of having gone to the remote valley of one's birthplace. Later, because I went on pilgrimage to various kingdoms, even without a Dharma connection, due to status and consideration, I had to perform various prostrations and return prostrations spontaneously. Moreover, when I went on pilgrimage to Nepal at the end of the Fire Horse year (no specific year, possibly referring to 1906 or 1966), in order to cultivate pure perception by taking a humble position, I planned for about three years to diligently prostrate and return prostrations to all lamas, regardless of size, high or low. Later, in the end, I could not persevere, although it is good to cultivate pure perception by taking a humble position without partiality, but in the end, I could not persevere, and the prostrations and return prostrations that did not consider status also became no longer novel, no longer beautiful in appearance, and I understood that they fundamentally harm interdependence. Nyangtod Aryaba said that the phenomenon of premature aging seems to begin around the age of twenty. After that, I attached myself to the Lama and went to various villages in Jangchu. When I arrived in Drusib, I received the blessings of the Tsedwang Gyalwa Duspa Lhawang Torma. From then on, I did my best to "first offer to the Lama." After that, I arrived inside Tsanri sacred mountain. I stayed there during that winter and the summer and autumn of the following year, memorizing the immediately needed texts.
Chinese
虽说按照尊师的教诲去做，但因僧团规矩松懈，导致之前的那一点修行也逐渐消失。不仅如此，十三岁时，与空行母相关的本尊显现出无边无际的景象，经常看到许多非人的身影，梦境也与愿望相互交织，许多神鬼被降伏，善恶等隐秘之处也清晰显现，等等，因为业障稍微减弱，以及少年时期脉气清明的力量，有说不完的功德，但就像镜子上涂了油一样，自从到达寺院后，这些功德逐渐开始衰退，虽然在寺院内部处于被轻视和歧视的境地，但因为外面的人们视我为上师，供养各种财物，这也许也是一种过失。无论如何，今生许多重要的事情都未能实现。因此，除了那些有意识地转世的人之外，对于像我这样的人，随意地冠以名号和化身，让那些愚昧执着的人聚集在一起说：“这是我们的上师的转世。”“这是我们祖先的转世。”“这是叔叔的转世。”“这是舅舅的转世。”这样宣扬，孩子还在襁褓之中，就将财物作为脚力费来筹备，无论何时长大成人，自己也像印度地区的人一样，虚度一生，自己却没有意识到。没有遇到其他有缘分的具德善知识，没有修持生起次第和圆满次第的善行，对于誓言因果的取舍就像筛子一样疏漏，只是虚张声势，摆出高姿态，披上坚固的世间八法的盔甲，将亡者的供品和生者的赎金挪作他用，最终前世的善果在今生耗尽，断绝了解脱的绳索，堕入无边轮回的悬崖，真是太可悲了！因此，我从今生开始，直到获得无上正等觉的殊胜果位之前，不要随意地被冠以转世之名，在自己的目标尚未达成之前，不要沉溺于散乱轮回的事务中。之后，将进入正文。
English
Although I tried to follow the instructions of the venerable teacher, the monastic rules became lax, causing even the little practice I had before to gradually disappear. Moreover, at the age of thirteen, visions of deities associated with the Dakini appeared limitlessly, and I often saw the forms of many non-humans. My dreams were also intertwined with my aspirations, and many gods and demons were subdued. Good and bad, and hidden places, were also clearly revealed. Because my obscurations were slightly lessened and because of the power of my youthful, clear channels, there were countless virtues. But like a mirror smeared with oil, these virtues gradually began to decline after I arrived at the monastery. Although I was in a state of being despised and discriminated against within the monastery, people from outside regarded me as a lama and offered various kinds of wealth. Perhaps this was also a fault. In any case, many important things in this life have not been accomplished. Therefore, except for those who consciously take rebirth, for people like me, arbitrarily giving names and incarnations, and gathering those who are foolishly attached to say, "This is the reincarnation of our lama," "This is the reincarnation of our ancestor," "This is the reincarnation of our uncle," "This is the reincarnation of our maternal uncle," and proclaiming this while the child is still in swaddling clothes, preparing wealth as travel expenses, and no matter when they grow up, they themselves, like the people of the Indian region, waste their lives without realizing it. They do not encounter other virtuous and qualified spiritual friends, they do not practice the virtuous deeds of the two stages, their acceptance and rejection of vows and cause and effect are as leaky as a sieve, they only make empty boasts and put on a high posture, put on the solid armor of the eight worldly concerns, and divert the offerings for the dead and the ransoms for the living for other uses. In the end, the good results of previous lives are exhausted in this life, the rope of liberation is cut, and they fall into the abyss of endless samsara. How tragic! Therefore, from this life onwards, until I attain the supreme and perfect enlightenment of the noble state, may I not be arbitrarily given the name of reincarnation, and before my own goals are achieved, may I never indulge in the distracting affairs of samsara. Then, we shall enter the main text.