Tibetan
པོར་གྲོ་ཞུན་ཟླ་༧བའི་རྒྱལ་བ་གཉིས་པར་བདེ་བར་ཕྱག་ཕེབས་སོ། །འདི་སྐབས་ལ་དྭགས་རྒྱལ་པོ་ཕན་ཚུན་གྱིས་ཕེབས་བསུ་བ་སྔ་མ་རྣམས་གངས་རིའི་མདུན་དུ་འབྱོར་ཞིང་། དངོས་གཞིའི་ཕེབས་བསུ་བར་སྟོད་ནས་དྲུག་བརྒྱ་སྐོར་དང་སྨད་ནས་བཞི་བརྒྱ་སྐོར་ཡོང་རྒྱུ་བྱས་པ་ལ་དེ་རིགས་ཁྱད་འགྲན་འཐབ་འཁྲུག་གི་རྒྱུར་དགོངས་སྟོད་ནས་བརྒྱ་སྐོར་དང་སྨད་ནས་བརྒྱད་ཅུ་སྐོར་ལས་ཡོང་མི་རུང་ཚུལ་བཀའ་ནན་ལྕི་བ་ཕེབས་ཤིང་། ལ་དྭགས་མཐིལ་དུ་ཕེབས་དགོས་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་ནན་ཆེས་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་འདི་སྐབས་དགོངས་པ་ཅན་གྱིས་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས་ཏེ་སྒར་ཐོག་དང་ཐག་ཉེ་ཁྱད་ཝམ་ལེར་ལེགས་བཟླུམ་དངོས་གཞི་གནང་རྩིས་དེ་མཐུན་གྱི་གཞུང་སར་ཡང་གྲལ་རྩེ་ཕུལ། དེའི་ཚུལ་ཆབ་ཤོག་ལས་གསུང་པ་ནི། དེ་ཡང་འཛམ་གླིང་འདི་ན་བྱིན་ཆེ་བར་གྲུབ་པའི་ནེམྤ་ལ་ཡི་ལྗོངས་ནས་ཉེ་བར་བསྐྱོད་དེ་བལ་པོ་རྫོང་གོརྵ་ར་ཛ་ཞེས་ཕྱོགས་དེའི་རི་བྲག་པའི་རྒྱལ་ཕྲན་སྔོན་གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་གོརྵ་ནཱ་ཐའི་བསྟི་གནས་གོརྵ་གུ་ཧ་ཞེས་སློབ་དཔོན་དེའི་སྒྲུབ་ཕུག་ཡོད་པའི་འདབས་སུ་སླས་ཀྱི་མཁར་བཟུང་བས་ད་ལྟ་གོརྵར་གྲགས་པ་ཀྵེ་ཊའི་རྒྱལ་རིགས་སུ་གྱུར་པ་དེའི་གམ་དུ་སླར་ཡང་རང་བྱུང་མཆོད་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་བགྱིད་དགོས་ཀྱི་སྟབས་ཕྱིན་པར་མོན་རྗེ་རང་ལུགས་ཀྱི་དམག་མིའི་བསུ་བ་དང་བཅས་བྱུང་། སྡོད་ཡུལ་ལྗོངས་ལས་ཕྱིར་བསྲིང་བ་གཙང་མའི་སྤང་གཞོང་ཞིག་ཏུ་བགྱིས། རྫོང་དུ་ཡོང་དགོས་ཚུལ་བློན་པོ་རིམ་ཅན་བཏང་ནས་ནན་བསྐྱེད་པས་ངོ་བསྲུང་གིས་ཕྱིན་ཅིང་རྟ་དང་གསེར་གྱི་སྐྱེས་བཟང་པོ་བསྟབས། སང་ཕོད་མཆོད་རྟེན་གྱི་སྲོག་ཤིང་དཔུང་གིས་འདྲེན་པའི་ཡི་གེ་སོགས་གང་སྨྲས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཉན་པས་རང་ཡང་སེམས་འགུ་བ་བྱུང་། ཁོ་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་དར་རྒྱས་ཅི་ལྟར་སོགས་ཁ་ཤས་དོ་གལ་གྱི་དྲི་བར་ལས་ནི་མ་ཉམས་ཀྱང་བསོད་ནམས་རྒུད་པའི་ལྟས་མཐོང་བ་གསོང་པོར་སྨྲས། ཡང་བསྐྱར་དྲི་བར་བློན་པོ་བཏང་བྱུང་བ་ལ་གོང་བཞིན་ལབ། སྐུ་རིམ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་བཅོས་བྱས་ན་ཕན་ཐབས་མཐོང་ཡང་དོན་གཉེར་མི་བྱེད་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག རྒྱལ་པོ་དེ་གནས་ཀྱི་ཁྱད་ཛོ་ཀི་ལ་ཅུང་ཟད་གུས་ཀྱང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་མཆོག་ཏུ་ལྟ་ཞིང་དེ་བས་ཀྱང་དུརྒ་པ་ཏི་ལ་ལྷག་པར་མཆོད་པ་ཞིག་གོ །དེ་ནས་སླར་ཡང་བལ་ཡུལ་དུ་སྔར་བྱ་རི་ཀམྴོའི་ཞིག་གསོ་སྐབས་བལ་པོའི་རྒྱལ་ཁག་རྣམས་ལ་རང་འཁོས་དངོས་པོའི་ཡོ་བྱད་བསྟབས་ནས། ཞིང་ལ་ཕན་སླད་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་
Chinese
波惹卓旬七月，第二世嘉瓦（即班禅喇嘛二世）安抵。此时，拉达克国王彼此派出的先期迎接队伍已抵达雪山前。原计划正式迎接队伍从上部来六百人左右，下部来四百人左右，考虑到这会成为争斗的根源，严令上部来一百人左右，下部来八十人左右，不得超过此数。虽然极力请求前往拉达克中心，但此时有顾虑，未应允，决定在靠近噶尔托克（Gar Thog）的瓦姆勒（Wamle）进行正式的会面，并按此向政府献上了首批礼物。其情况在信函中写道： 此外，从这个世界上被认为具有巨大加持力的尼泊尔地区出发，靠近尼泊尔宗廓尔喀拉贾（Gorkha Raja），即该地区山地小王国先前建立的大学者廓尔喀纳塔（Goraksha Natha）的住所廓尔喀古哈（Goraksha Guha），即学者闭关洞穴所在的山脚下，建造了一座砖石城堡，现在被称为廓尔喀（Gorkha），变成了刹帝利种姓的王国。为了再次进行自生佛塔的建造工作，门族国王带着自己的军队前来迎接。居住地被安排在一片干净的草地上。由于各级大臣不断要求前往宗，所以出于礼貌前往，并献上了马匹和黄金等贵重礼物。对于明年用军队运送佛塔生命之树的信件等任何要求都非常听从，自己也感到高兴。对于他自己的王室如何繁荣等一些重要问题，虽然事业没有衰退，但直言看到了福德衰败的迹象。再次派大臣来询问，也如先前一样回答。虽然看到进行消灾祈福仪式会有帮助，但因为不努力，所以就听之任之了。那位国王对地方的瑜伽士稍微尊敬，但非常崇拜遍入天，甚至更加崇拜杜尔迦帕蒂。之后，再次前往尼泊尔，在先前修复加里卡姆索（Jarikamsho）时，向尼泊尔各王国提供了力所能及的物质资助。不仅仅是为了帮助农业，而是为了整个国家。
English
In the seventh month of Por Tro Zhun, the Second Gyalwa (i.e., the Second Panchen Lama) arrived safely. At this time, the advance welcoming parties sent by the Ladakhi kings had already arrived in front of the snow mountain. It was originally planned that the official welcoming party would consist of about six hundred people from the upper part and about four hundred people from the lower part. Considering that this would become a source of conflict, it was strictly ordered that only about one hundred people from the upper part and about eighty people from the lower part should come, and this number should not be exceeded. Although there was a strong request to go to the center of Ladakh, he did not agree at this time due to concerns. It was decided to hold the official meeting in Wamle, which is close to Gar Thog, and accordingly, the first batch of gifts was presented to the government. The situation was written in the letter: Furthermore, starting from the region of Nepal, which is considered to have great blessings in this world, near the Nepalese Dzong Gorkha Raja, that is, the residence of the great scholar Goraksha Natha, who was previously established by the small mountain kingdoms in that region, Goraksha Guha, that is, at the foot of the mountain where the scholar's retreat cave is located, a masonry castle was built, now known as Gorkha, which has become a kingdom of the Kshatriya caste. In order to carry out the construction work of the self-arising stupa again, the Mon king came to welcome with his own army. The residence was arranged on a clean meadow. Because ministers of various levels kept asking to go to the Dzong, he went out of courtesy and presented valuable gifts such as horses and gold. He listened very carefully to any requests, such as letters for transporting the life tree of the stupa with the army next year, and he himself was happy. Regarding some important questions such as how his own royal family would prosper, although the career has not declined, he frankly said that he saw signs of the decline of merit. When ministers were sent to inquire again, he answered as before. Although he saw that performing rituals to eliminate disasters would be helpful, he let it go because he did not make efforts. That king respected the yogis of the place slightly, but greatly worshiped Vishnu, and even more worshiped Durga Pati. After that, he went to Nepal again, and when he previously repaired Jarikamsho, he provided material assistance to the various kingdoms of Nepal to the best of his ability. Not only to help agriculture, but for the whole country.
Tibetan
ཆོས་ཀྱི་ནགས་ཀླུང་སྟུག་པོ་མཐའ་དག་མེས་གཞོམ་སྟེ་སྲོག་ཆགས་གྲངས་མེད་མང་པོ་ཚད་བཟུང་ལས་འདས་པ་བསྲེག་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྤྲེའུ་དང་ལྕེ་སྤྱང་གི་ཚོགས་དང་ལྷག་ཏུ་སརྦ་གྱི་རིགས་མཐོང་ཚད་གསོད་པ་དང་། དེ་ལས་ལྡོག་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང་དམ་པོ་ཡིད་ལ་བཟུང་ནས་ཡང་ཡང་ཞུ་དོན་བྱས་པ་རྒྱལ་བློན་རྣམས་ནས་ཁས་བླང་ཡང་ཇི་བཞིན་ལག་ལེན་དུ་མ་ཐེབ་པ་འདི་ལོ་དེའི་ཁར་འཕགས་པ་ཤིང་ཀུན་དང་། ཨུ་གྲ་ཏཱ་ར་དང་། གོ་ཀརྞ་སོགས་མཁས་པའི་བསྟི་གནས་རྣམས་ཀྱི་ནགས་ཚལ་ལ་མི་ཕྱུགས་གླང་པོས་བརྫི་བར་མི་བྱེད་པའི་ཟངས་ཡིག་ཞུ་བར་གྲ་ངོ་ལོ་ཙཱ་བ་སྦྲགས་ཆེད་མངགས་བརྫང་པར། རྒྱལ་པོ་ཡང་དགའ་བཞིན་དུ་ཟངས་ཡིག་ལ་གསེར་ཆུས་བྱུགས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་རང་གི་རིགས་ཀྱི་ལྷ་ནག་པོ་དགུ་ཐོག་ཏུ། ཨུ་མའི་ངོ་བོ་དེ་ཝཱི་ཏ་ལེ་ཛུ་ཡི་མགྲིན་པར་ཞུས་དོན་ཟངས་ཡིག་བཏགས་ཏེ། རྒྱལ་བློན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཆད་དེ་ལས་མི་འདའ་བའི་དམ་བཅའ་ཇི་བཞིན་བླང་བའི་དགེ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅིང་། སླར་གུ་རུ་བལ་པོར་ཅི་མྱུར་ཡོང་དགོས་ཚུལ་གྱི་ཡི་གེ་དེ་ཡིས་བསྐུལ་མ་བྱེད་པར་བལ་པོ་བཛྲ་ཙརྻ་དཔོན་གཡོག་གཉིས་བཅས་བང་མི་ཡང་བདེ་བར་འབྱོར། དེ་ནས་རིམ་པར་བགྲོད་དེ་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་བྱང་ཤར་ལྷ་མོ་རེ་བ་༼མ༽་ཏིའི་ཕོ་བྲང་ཕྱི་རོལ་རིག་བྱེད་མཁན་གྱི་ལྷ་ཆེན་པོའི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རྩི་བ་ཏིང་ཝ་རིའི་མཚོ་བདག་དེ་སྔར་ས་སྤྲེལ་ལོར་བལ་པོར་བགྲོད་སྐབས་ཐོག་མར་ཆོ་འཕྲུལ་དང་བཅས་མཐར་དམ་ཚིག་བླང་བ་བྱུང་བས་དེའི་ཆུ་ཀླུང་གི་འགྲམ་དུ་གཏོར་ཆེན་ཞིག་བཏང་། སང་ཉིན་ཡང་གུ་རུའི་ཚེས་བཅུའི་དུས་ཆེན་ཡིན་པས་ཚུགས་བཅག་ནས་ཚོགས་གཏོར་ཅི་ནུས་བཅས་སྨོན་ལམ་བཟང་པོ་བཏབ། དེ་ནས་རིམ་པས་མང་ཡུལ་སྐྱིད་གྲོང་དུ་ཡུལ་གྲོང་སོ་སོར་རང་འཁོས་ལ་དཔགས་པའི་བསུ་བ་བཅས། སྔོན་ཇོ་བོ་རྗེ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས་ཡུན་རིང་དུ་བསྟི་བའི་ལྗོང་གནས་ཞེས་པར་ཇོ་བོའི་ཕྱག་མཛུབ་ཀྱིས་བྲིས་པའི་ཡིག་དྲུག་མཇལ་བར་ཕྱིན། དེར་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེ། མང་ཡུལ་བྱམས་པ་སྤྲིན་དུ་ཞག་ཤས་ཆུ་སྙོམ་པའི་ཆེད་དུ་བསྡད། གཏོར་ཆེན་ཡང་ལན་ཁ་ཡར་བཏང་། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་རང་འཁོས་ལ་དཔག་པའི་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་ཅི་འགྲུབ་བྱས། རང་གི་འཁོར་གཡོག་རྣམས་ཆུ་ནད་ཀྱི་བྲོ་ཚལ་བས་དལ་འགྲོས་ཀྱི་རྫོང་དཀར་དུ་ཕྱིན་ཞིང་དེར་ཡང་ཞག་ཤས་བསྡད། འདུས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མར་བྱང་སྡོམ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི
Chinese
用火焚毁所有茂密的法林，焚烧无数无法估量的众生，同样地，杀光猴子和豺狼群，特别是所有能见到的萨尔巴类生物。心中怀着想要阻止这种行为的坚定意愿，多次请求，国王和大臣们虽然答应了，但并没有如实地付诸实践。因此，在那一年，为了请求在圣地兴昆、乌格拉塔拉和郭迦尔纳等贤哲的住所的森林里，不要让人畜和大象践踏，特意派遣了格拉俄译师。国王也非常高兴，用金水涂抹铜牌，将请求的铜牌悬挂在国王自己种族的神灵黑神九层楼，以及乌玛的化身德瓦·维塔莱珠的颈项上。国王和大臣们立下誓言，保证今后绝不违背，从而圆满完成了纯洁的善行。再次写信敦促古汝尽快前往尼泊尔，尼泊尔的瓦吉拉查里亚主仆二人以及信使也顺利抵达。之后，逐渐前往金刚座东北方的拉姆·玛蒂宫殿外，被认为是祭祀者的伟大神灵的特殊场所的丁瓦里的海神，之前在土猴年去尼泊尔时，最初展现神通，最终立下誓言，因此在那条河流的岸边举行了一次大型朵玛仪式。第二天又是古汝的初十节日，因此停止了所有活动，尽力进行了会供和朵玛，并祈祷了美好的愿望。之后，逐渐前往芒域吉隆，各个村庄都根据自己的能力进行了迎接。之前，尊者吉祥阿底峡长期居住的“隆内”之处，去朝拜了尊者用手指书写的六字真言。那里人和非人的聚集非常盛大。在芒域嘉玛云中住了几天，为了平息水患。再次举行了大型朵玛仪式。尽力为寺庙做了力所能及的礼拜和供养。自己的随从们因为水患的威胁，缓慢地前往宗嘎尔，并在那里也住了一些日子。为成千上万聚集的人们传授了菩萨戒和
English
Burning all the dense forests of Dharma with fire, incinerating countless immeasurable beings, likewise, killing monkeys and jackal packs, especially all visible Sarba creatures. Holding a firm intention in mind to prevent this, repeated requests were made, which the king and ministers agreed to, but did not put into practice as promised. Therefore, in that year, in order to request that the forests of the holy sites of Xingkun, Ugratara, and Gokarna, etc., the abodes of the wise, not be trampled by humans, livestock, and elephants, a special envoy was sent with the translator Gra Ngo. The king was also very pleased and coated the copper plate with gold water, hanging the requested copper plate on the nine-story Black God, the deity of the king's own lineage, and on the neck of Deva Vitaleju, the embodiment of Uma. The king and ministers took an oath to never violate it in the future, thus perfectly accomplishing the pure virtuous deed. Again, a letter was sent urging Guru to come to Nepal as soon as possible, and the Nepali Vajracharya master and servant, along with the messenger, arrived safely. Then, gradually proceeding to the northeast of Vajrasana, outside the palace of Lhamo Rewa (M), the sea god of Tingwari, considered a special place of the great deity of the sacrificers, previously when going to Nepal in the Earth Monkey year, initially displaying miracles and finally taking vows, so a large Torma offering was made on the bank of that river. The next day was also the tenth day festival of Guru, so all activities were stopped, and a gathering and Torma offering were made as much as possible, and good wishes were prayed. After that, gradually proceeding to Mangyul Kyirong, each village welcomed according to their ability. Previously, at the place called "Ljongne," where the venerable Lord Atisha had resided for a long time, they went to visit the six-syllable mantra written by the venerable's finger. The gathering of humans and non-humans there was very grand. They stayed in Mangyul Jampa Cloud for a few days to calm the water. A large Torma offering was made again. They did as much prostration and offering as they could for the monastery. Their attendants, threatened by the water disease, slowly went to Dzongkar and stayed there for a few days. They bestowed the Bodhisattva vows and