Tibetan
་ཅུང་ཟད་ལོན་པ་ན་གསེར་གདུང་གི་སྟེང་བ་གམ་སྲིད་ཞི་ཕུན་ཚོགས་སུ་གོང་ཞབས་མཇལ་བའི་ཕྱག་རྟེན་དུ་གན་དར། སུ་ཝརྞ་སྲང་གང་། རྡོ་བཅུད་སྲང་བཅོ་ལྔའི་གྲངས་ལྡན་བཅས་མགྲོན་གཉེར་ཉི་རྒྱལ་བརྒྱུད་ཕུལ་ཞིང་། ཕྱག་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་སྐུ་ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསར་ཞིང་མཇལ་རྟེན་གྱི་དར་བདག་གི་ལག་ནས་འཛུམ་བཞིན་པས་ཕྱག་གིས་བཞེས་ཤིང་། གཡས་གྲལ་དེར་གདན་ཁ་གང་མ་ཞིག་འདུག་པ་ལ་མགྲོན་གཉེར་དུ་མས་ནན་ཏུར་གྱིས་བསྐུལ་ཡང་བབས་ཐོབ་མེད་ཚུལ་གྱིས་ས་རྗེན་ལ་བསྡད། ཐོན་གདོང་སླར་ཡང་ཕྱག་དང་བཅས་ཏེ་གནས་ཚུལ་ཁ་ཤས་གསོལ་བས་འཚམས་འདྲི་དང་ལན་ཡིད་ལ་བབས་པས་བྱབ། བཞུགས་གྲལ་དེར་པཎྜི་ཏ་ཡང་སྲིད་སྐྱོང་སྔ་མ་རྣམས་དང་ཁྲི་མཚུངས་པར་གཡོན་ངོས་སུ་བཞུགས་འདུག་པ་ལ་ཡང་དར་གཅིག་བསྟབ་པར་མགོ་བོས་འདུད་ཙམ་བྱས་སོང་། ཁོ་རང་ལ་སྒེར་མཇལ་ཞུས་པར་མི་ཡོང་ཞེས་རྩེགས་པོ་བྱས་པ་དེ་ཡང་ལྷུས་མ་ཐིངས་བའི་རྣམ་པ་བྱུང་། ངེད་རང་ནི་འདི་སྐབས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མི་ཕྱེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏིང་ལ་སླེབ་པ་འདྲ་ཞིག་བྱུང་། དེ་ཡང་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཉམས་ཀྱི་རྒྱན་བཏགས་པར་སྣང་། ཅིའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་གསལ་སྣང་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་དུ་ཆ་བས་སོ། །དེ་ནས་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་འབྲུག་པ་མཆོག་ཀྱང་ངེད་ལ་གཞུང་ནས་དབྱིངས་ཚོམས་ཡོང་བའི་སྒྲ་སྦིར་ཆེ་གཤིས་དེ་ཐག་མ་ཆོད་བར་བརྩེ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཕེབས་བཤོལ་སྟེ་ལྷ་ལྡན་གཡུ་ཐོག་ཁང་གསར་དུ་བཞུགས་འདུག་པ་མཇལ་བར་ཕྱིན་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པར་མཛད། དཔལ་ལྡན་དཔའ་བོ་མཆོག་ཀྱང་དེ་དང་གོ་མཐུན་ལྷ་སར་བཞུགས་པ་དང་ཡང་ཡང་མཇལ། དེའི་ཕྱི་ཉིན་མཁན་རིན་པོ་ཆེ་དྷི་ར་དྷ་ར་ཤོད་ནས་བཀྲས་རབ་པ་བཅས་རྒྱུ་མཚན་མ་ཉུང་ཙམ་ལབ་པ་ལ་ལན་གང་ཡིན་པ་རྣལ་མ་བཏབ། སླར་ཡང་ཚེས་བརྒྱད་སྐབས་རང་གི་གནས་ཚུལ་དང་། བསྟན་པ་སྤྱི་ལས་འཕྲོས་པའི་གསོལ་འོས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡི་གེའི་ལམ་དུ་བཀོད་དེ་གཞུང་སར་ཕུལ། ཚེས་བཅུ་ལ་སླར་ཡང་སྤྱིར་གྲུབ་མཐའ་ལ་བསྙད་ཅིང་བྱེ་བྲག་བཀའ་འདྲི་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་བརྒྱད་ཕེབས་པར་དེ་ལ་བག་ཚ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མ་མཆིས་པར་འཇིགས་པ་མེད་པའི་སྤོབས་པས་རྩ་ཐོ་ཡི་གེ་དང་ངག་ནས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་ཏེ་སྙན་དུ་བཏབ། ཚུལ་དེས་བོད་སྔགས་རྙིང་པའི་ལྟ་གྲུབ་འཛིན་པ་རྣམས་དང་བཀའ་བརྒྱུད་སྤྱི་ལ་ཕན་ཐོགས་མ་ཆུང་ཙམ་བྱུང་སོང་ཡང་འདྲིས་ཆེ་བ་རེ་ཟུང་ལས་གཞན་ཀུན་གྱིས
Chinese
稍微长大后，在上瓦甘或世喜彭措（Sizhi Pengcuo）的金塔前，为了拜见上级，献上了哈达、一两黄金、十五两宝石，通过招待员尼杰（Nijie）呈上。在行礼的时候，他挺直身体，进入新的禅定状态，面带微笑地从我的手中接过见面礼哈达。右边一排有一个空着的座位，许多招待员强烈要求他坐下，但他以没有资格为由，坐在地上。通东（Tongdong）再次行礼，询问了一些情况，得到了令人满意的问候和回答。在那一排座位上，班智达（Pandita）也和以前的摄政们一样，坐在左边，地位相同，当献上一条哈达时，他只是微微点头。他拒绝单独会见我，态度强硬，这似乎并没有完全消除疑虑。我自己在那个时候，感觉一切都像镜子里的影像一样，无法区分能知和所知，似乎深入到了所有事物的本质。这似乎只是在认识的本质上添加了经验的装饰。为什么本质没有改变，但显现却有增减呢？之后，众生的怙主竹巴（Zhuba）仁波切也因为我从政府那里得到的关于大声音响（Dazhen Xiang）的事情没有解决，推迟了慈悲的到来，住在拉萨（Lhasa）宇妥康萨（Yutuo Kangsa），我去拜见了他，他非常高兴。巴丹巴沃（Baidan Bawo）仁波切也和他一样在拉萨，我多次拜见了他。第二天，堪仁波切（Kan Rinpoche）迪拉达拉肖（Diladala Xiao）和扎热巴（Zhareba）等人说了一些理由，我如实地回答了。后来在初八的时候，我把自己的情况和关于佛教普遍事业的许多请求写成信，呈交给了政府。初十的时候，又来了八个普遍针对宗派，特别是非常重要的提问，我没有丝毫犹豫，以无畏的勇气，通过书面和口头广泛地阐述了要点，并报告了上去。这件事对持有藏传佛教宁玛派观点的人和噶举派整体都有不小的帮助，但除了少数亲近的人之外，其他人都……
English
After growing up a bit, in front of the golden stupa of Shangwa Gan or Sizhi Pengcuo, as a gift to meet the superiors, I offered a Khata, one tael of gold, and fifteen taels of gemstones, through the receptionist Nijie. When paying respects, he straightened his body, entered a new state of meditation, and with a smile, accepted the Khata from my hand. There was an empty seat on the right side, and many receptionists strongly urged him to sit down, but he sat on the ground, saying that he was not qualified. Tongdong paid respects again and asked about some situations, receiving satisfactory greetings and answers. In that row of seats, Pandita was also seated on the left side, with the same status as the former regents, and when a Khata was offered, he just nodded slightly. He refused to meet me privately, with a strong attitude, which did not seem to completely dispel doubts. At that time, I felt that everything was like an image in a mirror, unable to distinguish between the knower and the known, as if I had penetrated into the essence of all things. It seemed that I was just adding the decoration of experience to the essence of cognition. Why is it that the essence does not change, but the manifestation has increases and decreases? After that, the protector of beings, Zhuba Rinpoche, also postponed his compassionate arrival because the matter of the Dazhen Xiang (大声音响) that I received from the government had not been resolved, and stayed at Lhasa Yutuo Kangsa (拉萨宇妥康萨). I went to visit him, and he was very happy. Baidan Bawo Rinpoche was also in Lhasa like him, and I visited him many times. The next day, Kan Rinpoche Diladala Xiao (迪拉达拉肖) and Zhareba (扎热巴) and others said some reasons, and I answered truthfully. Later, on the eighth day, I wrote my own situation and many requests concerning the general affairs of Buddhism into a letter and submitted it to the government. On the tenth day, eight questions were raised again, generally targeting sects, especially very important questions. I did not hesitate at all, and with fearless courage, I widely elaborated the main points in writing and orally, and reported them. This matter has been of no small help to those who hold the views of the Nyingma school of Tibetan Buddhism and the Kagyu school as a whole, but apart from a few close people, everyone else...
Tibetan
་ཤེས་པར་དཀའ། བཀའ་འདྲི་དེ་ལྟར་ཕེབས་པའི་རྐྱེན་ནི་ངེད་ལ་འཕྲིན་ལས་ཐན་ཐུན་བྱུང་བར་སེར་འབྲས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཅན་ཁ་ཅིག་མ་དགེས་པའི་ཞོར་དང་། གཙོ་བོར་མཚུར་ཕུ་སྒར་འོག་ཕྱོགས་རྟོགས་རྣམས་ཀྱིས་ནན་གྱིས་དཀྲུགས་པའི་མཐུ་ལས་སོ། །ཚེས་ཉི་ཤུ་སྐོར་ལ་རྒྱ་ཡི་ཟི་ལིང་ཨམ་པན་དེ་འབྱོར་ནས་ཉེར་ལྔ་ལ་ཝང་གི་ཕྱག་གཡོག་རྒྱ་དཔུང་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་སྔར་འཐོར་བ་རྣམས་པཎྜི་ཏ་རང་ཉིད་སྲིད་སྐྱོང་ཡིན་རྒྱུའི་རྩིས་ཀྱིས་འཛིན་སྦྱངས་བྱས་པ་ཉི་ཤུ་ལྷག་ཙམ་ཞིག་སྲོག་བཀུམ་པ་ལ་ཡང་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྔོ་སྨོན་བཟང་པོ་བྱས། ཁ་ཅིག་ངན་འགྲོ་ཆེན་པོའི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབས་ནུས་པར་ཡང་སེམས། ཚེས་ཉེར་དྲུག་གི་ཉིན་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་གི་རྒྱུད་མི་མ་ཡིན་གྱིས་བསྐུལ་ཏེ་མཐའ་དམག་བཟློག་པའི་བྱ་བ་སོགས་སླད་ནས་མི་བརྩམས་པའི་དག་པ་དགོས་ཞེས་གསུང་བྱུང་བ་དེས་བདག་ལ་རུང་ན་རྐང་བརྐྱང་ལ་དེ་བས་ཀྱང་རུང་སྙམ་སྟེ་རེ་ཞིག་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་བོད་སྤྱིའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་གནོད་ཚབ་ཆེ་བར་རྟོགས། གོང་ཞབས་ཀྱི་ཡོངས་འཛིན་ནུ་མདོ་ཧུའང་ནས་རང་ཅག་ཁམས་སོག་ཡུལ་ཆོས་མཐུན་ཞིང་ངེད་གུ་རུ་པདྨ་ལ་སྙིང་ནས་མོས་མཁན་ཡིན། ཁྱེད་རང་བྱ་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་སྔར་མུས་ལྟར་ཅི་བདེར་སྐྱོངས་ཤིག་སོགས་མཛེས་ཚིག་ཅི་སྙེད་ཅིག་བརྒྱུད་དེ་འཕྲོས་སུ་བྱུང་། དགུང་གྲངས་ང་བཞི་པར་རྐྱེན་སྣང་ཐམས་ཅད་ཉམས་ལེན་གྱི་གྲོགས་སུ་ཤར་ཞིང་མཚུར་ཕུར་རྒྱལ་དབང་ཀརྨ་པ་སོགས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གནང་བ་དང་བལ་ཡུལ་འཕགས་པ་ཤིང་ཀུན་ཞིག་གསོར་བྱོན་པ་མངའ་རིས་གུང་ཐང་སོགས་སུ་འགྲོ་དོན་ལ་ཕེབས་པའི་སྐོར། དེ་དང་གོང་ཞབས་ནས་ཀྱང་ལྷ་ལྡན་དུ་ཡུན་རིང་སྡོད་ན་མི་དགེས་ཚུལ་བཀའ་བསྟུད་མར་ཕེབས་ཤིས་དགོངས་སྦྱར་གྱིས་སྐྱེས་བདག་ལོ་ཆོ་འཕྲུལ་ཟླ་བའི་ཚེས་གཅིག་ལ་ལྷ་ལྡན་ནས་ཐོན་ཏེ་ཁྱུང་རྫོང་བྲག་གི་རི་ཁྲོད་དུ་འབྱོར། ལྷ་སར་དྲུང་འཁོར་མང་ཞིག་དབང་ཆོས་ཀྱི་འཕྲོ་ལུས་པས་ཡིད་ཅུང་ཟད་འཕྲེང་བ་བྱུང་། གཉལ་ནས་བརྩམ་གནས་འདིར་སླེབ་ཀྱི་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཞེན་འཁྲིས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ཅིང་། དོན་དམ་གྱི་གཤིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་བྱུང་ཚོར་གྱི་རྟོག་པ་ཀུན་སྦྲུལ་མདུད་ལྟར་རང་སར་གྲོལ་བ་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་རྙེད་པ་བྱུང་། དེ་ནས་སྟོད་ལུང་དུ་གཞན་ཕྱོགས་མི་སྲུན་པ་མང་ཞིག་གི་དཔའ་བཀོང་བའི་སླད་དུ་གཞུང་ནས་ཀྱང་བཀུར་བཟོས་ཆེན་པོས་བྱབ་པའི་
Chinese
难以知晓。如此提问的原因是，我所做的一些事业，让色拉寺和哲蚌寺中一些心怀不良的人不悦，主要是在楚布寺嘎尔（mTsher phu sgar）下属的托（phog）部，那些人极力挑拨所致。大约二十号左右，中国的西宁（Zi ling）安班（Amban）抵达，二十五号，王的侍从，那些以前溃散的镇压汉军的士兵，因为班智达（Paṇḍita）自己要当摄政，就抓捕了二十多个进行训练，对那些被杀的人，我从内心深处做了很好的回向祈愿。有些人认为这样也能从巨大的恶道怖畏中救护他们。二十六号那天，一些大人物被非人所驱使，说为了避免边境战争等事情以后不再发生，需要忏悔，听了这话，我觉得如果对我可以，那么伸腿也可以，所以暂时那样答应了，但我认为这对整个西藏的缘起非常不利。皇帝的永津（yongs 'dzin）努多呼昂（nu mdo hu'ang）说我们康区和蒙古地区在宗教上很和谐，而且他从内心深处信仰莲花生大师。他说你自己按照以前那样自由自在地修行吧等等，说了许多好听的话。五十四岁时，一切违缘都显现为修行的助伴，在楚布寺给嘉瓦噶玛巴（rGyal dbang Karma pa）等授予菩萨戒，前往尼泊尔修复圣者夏敬（shing kun），以及前往阿里（mNga' ris）贡塘（Gung thang）等地利益众生的事情。还有皇帝那边也连续传来不希望我在拉萨（Lha ldan）久住的旨意，于是我与管家商议，在嘉仲秋哲月（skyes bdag lo cho 'phrul zla ba）初一那天从拉萨出发，抵达雄绒扎（khyung rdzong brag）的修行地。在拉萨时，因为很多侍从的权力和法务还没有处理完，心里稍微有些牵挂。从娘（gNyal）开始直到抵达这里，一切法都没有成为执着的对境，真正体悟到空性与大悲结合，所有感受的分别念都如蛇结般自然解脱，获得了安乐的机会。之后，为了降伏上部地区很多不驯服的人，政府也给予了很多优待。
English
It is difficult to know. The reason for such questioning is that some of my activities displeased some with ill intentions from Sera and Drepung monasteries, mainly due to the instigation by those from the lower Tog (phog) division of Tsurphu Gar (mTsher phu sgar). Around the 20th, the Chinese Amban of Xining (Zi ling) arrived, and on the 25th, the Wang's attendants, those previously scattered soldiers who suppressed the Han army, captured more than twenty people for training, assuming that the Paṇḍita himself would become the regent. I sincerely made good dedications and prayers for those who were killed. Some also think that this can protect them from the fear of the great lower realms. On the 26th, some great figures, driven by non-humans, said that in order to avoid border wars and other things from happening in the future, repentance is needed. Hearing this, I thought that if it is okay for me, then stretching my legs is even more okay, so I temporarily agreed to that, but I realized that this is very detrimental to the overall interdependence of Tibet. The Emperor's Yongzin (yongs 'dzin) Nudo Huang (nu mdo hu'ang) said that our Kham and Mongolian regions are religiously harmonious, and that he sincerely believes in Guru Padmasambhava. He said, "You yourself should continue to practice freely as before," and said many nice words. At the age of fifty-four, all adverse conditions appeared as aids to practice, and at Tsurphu Monastery, I gave the Bodhisattva vows to Gyalwang Karmapa (rGyal dbang Karma pa) and others, went to Nepal to repair the holy Shing Kun, and went to Ngari (mNga' ris) Gungthang (Gung thang) and other places to benefit sentient beings. Also, the Emperor repeatedly sent messages saying that he did not want me to stay in Lhasa (Lha ldan) for a long time, so I discussed it with the steward and left Lhasa on the first day of Gyachung Chotrul Dawa (skyes bdag lo cho 'phrul zla ba) and arrived at the retreat of Khyongdzong Drag (khyung rdzong brag). In Lhasa, because the power and Dharma affairs of many attendants had not been completed, I felt a little attached. From Nyal (gNyal) until arriving here, all dharmas have not become objects of attachment like illusions, and I have truly realized the union of emptiness and great compassion, and all the thoughts of feelings have naturally dissolved like snake knots, and I have found the opportunity for happiness. After that, in order to subdue many unruly people in the upper regions, the government also gave a lot of preferential treatment.