Chinese
吾名衮珠，曾亲近于叔父，短暂会面时，叔父欣喜地将我置于上座。从他享用的食物中取出最好的给我，无论我是否是他所寻访的转世灵童，对于如幼苗般弱小的我，他给予了与先前地位相应的待遇，表现出羞耻心和廉耻感，他的行为举止无疑是他独有的。并且，为了诱导年幼的我，他在座位上绘制了莲花生大师的画像，并以我回忆前世的方式展开了许多谈话，以此为缘起，我从那时起就知晓并忆起了光明金刚藏的诀窍修持方法，至今仍将其珍藏于心中，仅作为启发信心的途径。如今，大多数人似乎将法会中心视为炫耀财富和展示自我的场所，但我却受到薄伽梵吉祥普贤王如来和持明至尊噶绕多杰不止一次，而是再三的郑重告诫，务必对此保密，如果泄露，将会吐血而亡，寿命终结，并因畏惧堕入金刚地狱七百万劫的诅咒，我从孩提时代起至今从未提及此事。总的来说，如果以佛陀的教诲为真，那么这个诅咒必须被认为是极其严重的。如是说。那时，他完全超越了普通孩童的行为，仅仅通过修习本尊、念诵咒语、禅修、取出深藏的伏藏、开启圣地的门户，以及在眷属中进行灌顶和讲经说法等方式度日。尤其常说“我是比丘虚空藏，修行地是洛扎（Lhodrak）的卡曲（Khar-chu）”。此外，他还流畅地讲述了许多前世的回忆。在净相、体验和梦境中，上师空行母会给予加持，并且经常能看到诸如天神、鬼怪、邪魔和非人等。有一次，当他和一些孩子在一起时，他还看到一个白色的、发髻高耸的男孩，用装满甘露的金瓶为他灌顶。然而，对于那些末法时代心智不纯，被邪见之迷雾笼罩的人们来说，已经证实为真实不虚的圣者
English
My name is Kunchok, and I once approached my uncle. During a brief meeting, he joyfully placed me on the upper seat. He offered me the best from the food he was enjoying, and regardless of whether I was the reincarnation he was seeking, he treated me, as a tender sprout, with the respect befitting my previous status, showing shame and a sense of honor. His actions were undoubtedly unique to him. Furthermore, to entice me as a child, he had a painting of Guru Padmasambhava drawn on the seat and initiated many conversations based on my recollection of past lives. Due to this, I have known and remembered various methods of practicing the instructions of the Clear Light Vajra Essence since that time, and I still hold it in my heart as a way to inspire faith. Nowadays, most people seem to regard the center of a gathering as a place to flaunt wealth and show off, but I have been repeatedly and emphatically warned by the Bhagavan Glorious Samantabhadra and the supreme vidyadhara Garab Dorje to keep this extremely secret. If I were to reveal it, I would vomit blood and die, and fearing the curse of remaining in the Vajra Hell for seven million eons, I have never spoken of this matter from childhood until now. In general, if one holds the words of the Buddha to be true, then this curse must be regarded as extremely serious. So he said. At that time, he completely transcended the behavior of ordinary children, spending his time solely by practicing deities, reciting mantras, meditating, extracting profound treasures, opening the gates of sacred places, and giving empowerments and teachings in the midst of his retinue. In particular, he often said, "I am the monk Namkhai Nyingpo, and my practice place is Khar-chu in Lhodrak." In addition, he fluently recounted many memories of past lives. In visions, experiences, and dreams, the guru dakinis would bestow blessings, and he often saw gods, demons, spirits, and non-humans. Once, when he was with a group of children, he also saw a white boy with a high topknot, who was giving him empowerment with a golden vase filled with nectar. However, for those in the degenerate age with impure minds, shrouded in the haze of wrong views, the saints who have been proven to be authentic
Tibetan
་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྡང་ཞིང་ཁྱད་གསོད་དང་བརྙས་པར་བྱེད་ཅིང་། གང་མི་དགེ་ལོག་པར་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་མཆོག་དམན་གང་ཡང་དམ་པར་འཛིན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་དག་ཀྱང་ཡིན་པ་ལ་མིན་པ་དང་། མིན་པ་ལ་ཡིན་པར་རློམས་པའི་ཕྱོགས་རེའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དྲག་པོས་བྲེལ་བ་ཞིག་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་དར་ཞིང་རྒྱས་པ་ཞིག་འདུག་པ་ནས།དེ་སྐབས་རྗེ་འདི་ཉིད་ཀྱང་རིག་འཛིན་པདྨ་མ་ཎིའི་རྣམ་སྤྲུལ་མིན་ཞེས་མཆོག་དམན་བར་མའི་སྐྱེ་བོ་དུ་མ་ཞིག་གིས་བརྗོད་པ་དང་། དད་འདུན་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་ལོག་རྟོག་གིས་བརྙས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པ་ཞིག་བྱུང་བའི་ཚུལ་རྣམ་ཐར་མ་བུ་ལམ་ཡིག་དང་བཅས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ངེས་ཤིང་། དུས་དེར་རིག་འཛིན་གོང་མའི་རིགས་ཆོས་ཀྱི་དབོན་སྟག་རས་པ་སྐལ་བཟང་ཨོ་རྒྱན་བསྟན་འཛིན་གྱིས་ནི་ཐོག་མ་ནས་སོམ་ཉི་མེད་པར་ངོས་བཟུང་བར་མཛད་ལ། བཻ་རོའི་རྣམ་སྤྲུལ་རྩོད་བྲལ་གྱི་གཏེར་ཆེན་པདྨ་བདེ་ཆེན་གླིང་པས་སྔར་གོང་དུ་སྨོས་པ་བཞིན་ལྷུམས་སུ་མ་ཞུགས་པའི་གོང་དུ་ལུང་གིས་བསྟན་ཅིང་། ཁྱད་པར་སྐབས་འདིར་འདི་ནི་འགྲོ་འདུལ་པདྨ་མ་ཎིའི་སྤྲུལ་པར་སོམ་ཉི་མེད་པར་རང་གི་ཡིད་ལ་སྙམ་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་རེ་ཞེས་དབུ་སྙུང་བཞེས་པའི་གསུང་དང་ལྷན་ཅིག པདྨ་ཀ་རས་རྒྱལ་ཚབ་དབང་བསྐུར་ཞིང་། །སྨོན་ལམ་མཐུ་ཡིས་སངས་རྒྱས་བསྟན་སྲོག་འཛིན། །འཕྲིན་ལས་འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་པའི་རིག་པ་འཛིན། །ཚེ་དབང་ནོར་བུའི་དཔལ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །ཞེས་པའི་གསོལ་འདེབས་ཚིགས་བཅད་ཀྱང་བསྩལ་བར་མཛད་དོ། །རི་ཐང་སྨན་མཆོག་ལས། དེ་ནས་མི་རིང་བར་རྡོ་གྲམ་ཞེས་སུ་ཕྱིན་ཅིང་སྡོད་པའི་སྐབས་གཏེར་སྟོན་བླ་རབས་ཁ་ཤས་ཀྱི་ཞལ་ཐང་མཐོང་བས་རྐྱེན་བྱས་དུས་རེ་ཞིག་ན། ཉིན་ཅིག་བྱིས་པའི་རྩེད་མོར་ནས་ཀྱི་སོག་སྦུག་གཅིག་གཤགས་པའི་ཕྱེད་ཚལ་གྱི་ནང་དུ་གཏེར་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་རཏྣ་གླིང་པ། ཞིག་པོ་གླིང་པ། ནུས་ལྡན་རྡོ་རྗེ། ཀློང་གསལ་སྙིང་པོ། སྟག་ཤམ་རྡོ་རྗེ་སྟེ་གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལྔ་གྲལ་སྟབས་སུ་བཞུགས་ཤིང་སྐུའི་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ་མངོན་སུམ་ནི་ཅི་ལ་ཡིན། སྟོང་གཟུགས་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན། གསལ་ནི་ཤིན་ཏུ་རང་ཡིད་ངོར་གསལ་བས་ད་ལྟ་བརྟག་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་གསལ་སྣང་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་ཀྱང་། དེ་དུས་གསལ་སྣང་ཐེབས་དོན་ནི་མེད་པས་གང་ལྟར་ཡ་མཚན་པ་བྱུང་། དོན་དུ་ནི་དེ་དག་གི་བྱིན
Chinese
对于良善的善知识和如法修行的人们，极其憎恨、轻蔑和侮辱。对于任何不善邪行的士夫，无论高低都视为殊胜。对于显现为转世化身的人，也妄称是而非，非而是，以片面执着的强烈动机而忙碌，这种现象在各处蔓延兴盛。那时，很多人，无论高低贵贱，都说这位仁波切不是持明莲花金刚的转世。如《母子道次第书》等传记中所说，出现了许多因失去信心和愿望而产生的邪见诽谤。当时，上代持明者的法嗣，达惹巴·格桑邬金丹增，从一开始就毫无怀疑地认定了（他）。贝若扎那的转世，无可争辩的掘藏大师莲花德钦林巴，如前所述，在未入胎之前就已预言。特别是此时，他毫不怀疑此乃调伏众生的莲花金刚之转世，心中暗想除此之外还能是什么呢，并谦逊地说。莲花嘎绕授予以国政大权之灌顶，以祈愿之威力，护持佛陀教法之命脉，事业是调伏众生的转世持明者，祈请赐予长寿自在宝之吉祥。还赐予了这段祈请文。在《日塘妙药》中记载：此后不久，当他前往并住在名叫多扎的地方时，由于看到了一些掘藏师上师的唐卡，在某个时候，有一天，在孩子们的游戏中，他将一根青稞秸秆劈成两半，在其中一半里，出现了掘藏师仁波切热那林巴、西波林巴、能丹多吉、隆萨宁波、达香多吉这五位成就者，他们以队列的形式坐着，身体的形象非常清晰，这怎么会是亲眼所见呢？也不是空像。清晰到在自己的心中非常清晰，现在看来就像是生起次第的明相显现一样。但当时并没有明相显现的说法，总之，这很神奇。实际上，这是他们的加持。
English
They intensely hate, belittle, and insult virtuous spiritual friends and those who practice the Dharma properly. They regard any individual who engages in non-virtuous and perverse conduct, regardless of their status, as supreme. They also presumptuously claim that those who appear as incarnate forms are not who they seem, and vice versa, driven by intense motivations of biased clinging. This kind of activity is spreading and flourishing everywhere. At that time, many people, both high and low, were saying that this Jetsun was not the reincarnation of Rigdzin Pema Mani. As stated in biographies such as the "Mother and Son Lamrim," various forms of slander arose from distorted views that turned away from faith and aspiration. At that time, Tak Ra Rinpoche Kalsang Orgyen Tenzin, the lineage holder of the previous Rigdzins, recognized him from the beginning without any doubt. Padma Dechen Lingpa, the uncontested great Tertön and reincarnation of Vairochana, had prophesied him before he was even conceived in the womb, as mentioned earlier. Especially at this time, he had no doubt that this was the reincarnation of Dro Dul Pema Mani, and he humbly wondered what else he could be, saying, "What else could he be?" Along with these words, Pema Kara conferred the empowerment of the regent of the kingdom. "By the power of aspiration, may you uphold the life force of the Buddha's teachings. May you, the incarnate Rigdzin who tames beings through your activities, be blessed with the glory of Tshewang Norbu." He also bestowed this verse of supplication. In the Rithang Menchok, it is recorded: "Not long after that, when he went to and stayed in a place called Doram, due to seeing some thangkas of the lineage of Tertön lamas, at one point, one day, during a children's game, he split a barley stalk in half, and in one half, the five accomplished beings, Tertön Rinpoche Ratna Lingpa, Shigpo Lingpa, Nuden Dorje, Longsal Nyingpo, and Taksham Dorje, appeared sitting in a row, their forms very clear. How could this be a direct vision? It was not like an empty image either. The clarity was so vivid in his own mind that now it seems like the arising of the clear appearance of the generation stage. But at that time, there was no concept of clear appearance, so in any case, it was amazing. In reality, it was their blessing."
Tibetan
་རླབས་ཞུགས་པའི་ལྟས་ཞིག་ཡིན་ནམ་སྙམ། གོང་གི་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་དུ་གཞན་ཡང་འགའ་རེ་འདུག་སྙམ་རབ་རིབ་སྣང་ཡང་ངེས་གསལ་མི་དྲན་པས་སྨྲ་མ་ནུས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་སྐབས་ཕལ་ཆེར་ཞིག་ཡིད་ཀྱི་ངོར་གུ་རུ་པདྨའི་སྐུ་ཡི་བཀོད་པ་ཁོ་ན་ལམ་ལམ་པར་བྱེད་ལ་ལྷག་ཏུ་སློབ་དཔོན་པདྨ་ཆ་ལུགས་སྤྱི་དང་འདྲ་བ་ལས་ཕྱག་གཡས་ས་གནོན་རྡོ་རྗེ་གཡོན་མཉམ་བཞག་ཐོད་པ་གྲུ་མོར་ཁ་ཊྭཱཾ་ཀ་འཛིན་པ་ཞིག་ཡང་ཡང་དུ་ལོ་ངོ་གཅིག་ཙམ་གྱི་བར་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་ཆུ་བུར་མིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་མོད། མ་བསམ་པར་ཡིད་ངོར་མངོན་སུམ་ལྟ་བུར་ལམ་ལམ་པ་ཤར་བ་ཞིག་གོ །ལོ་ལྔ་པའི་མཇུག་དེར་སྐྱབས་མཆོག་འཁོར་ལོའི་མགོན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནས་ཀ་ཁ་ཡི་སྦྱོར་ཀློག་སློབ་པའི་དབུ་ཚུགས་ཤིང་དེ་འཕྲོར་རྒན་རབས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ལས་གཅུན་མ་དགོས་པར་ད་ལྟའི་ཀློག་ཡིག་འབྲིང་ཙམ་འདི་ལོ་དྲུག་སྐབས་ཉིད་དུ་ཚེགས་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། ། དགུང་ལོ་དྲུག་པའི་སྐབས། ལོ་དྲུག་ལོན་པའི་དཔྱིད་དེར་ཞང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཁྲོ་རྒྱལ་དགོན་དུ་འཁོར་ཙམ་ཕྱིན་ཞིང་སླར་རང་གནས་ལྡོག་པའི་མཚམས་གཞན་རྐྱེན་གྱི་གཟེར་རེ་མང་པོ་ལ་བརྟེན་ཡུལ་ངེས་པ་མེད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དགོས་པ་བྱུང་། དེ་དག་གི་བར་སྐབས་རྣམས་སུ་བཀྲེས་སྐོམ་དང་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཅི་རིགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང། བདག་ལོ་བདུན་པའི་སྐབས་དེར་རྗེ་བཙུན་འཁོར་ལོའི་མགོན་པོ་ཡང་རེ་ཁེ་སྨད་བསྭོ་ལྕི་རོང་རོལ་ལམ་དགོན་དུ་གདན་ཕབ་པར་མཛད་ཅིང་། བདག་ཅག་ལྟོས་བཅས་རྣམས་ཀྱང་ངེད་མཐུན་ཕྱོགས་དེར་སྡོད་གནས་བྱེད་པར་ཤར། དེ་སྐབས་རང་ལོ་བདུན་བརྒྱད་པའི་མཚམས་རྣམས་སུ་དཔལ་ཆེ་མཆོག་རྡོ་རྗེ་གྲོ་ལོད་ཀྱི་ལས་བྱང་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ཀློག་འཛིན་ཡི་དམ་བགྱིས་པས་བར་ཆད་སེལ་བ་དང་། ཐོག་མར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ལྟས་ཅི་རིགས་པར་ཤར་ཡང་ཕྱིས་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་འཕྲོ་འཐུད་རྒྱུ་མ་བྱུང་བས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་མ་ཕྱིར་ཕྱོགས་སོང་། དེས་ན་ཕྱིར་འབྱུང་གི་བྱིས་པའི་དུས་ནས་ཡི་དམ་ལྟེམ་རྐྱང་མི་རུང་ཚུལ་སྨྲ་དགོས་རྒྱུར་གདའ་ཡང་ངེད་ལ་དེ་འདྲ་སྨྲ་མཁན་མ་བྱུང་བའི་སྐྱོན་ནོ། ། དགུང་ལོ་བརྒྱད་པའི་སྐབས། སྤྱིར་རང་ལོ་བརྒྱད་པའི་སྐབས་དེར་རྨི་ཉམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་རིགས་པ་ཞིག་བྱུང་ཞིང་ལྷག་ཏུ་ཚེ་འདིར་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་ཟབ་གཏེར་གྱི་སྒོ་འཕར་འབྱེད་པ་དང་། མི་འབྱེད་པའི་ལྟས་རྣམས་ཀྱང་གསལ་པོར་ཤར་བ་ཡིན་འདུག ལོ་དེའི
Chinese
我怀疑这是否是受到加持的征兆。除了以上这些，我还隐约觉得还有一些其他的，但因为记不清楚，所以无法说出来。另外，那时几乎所有时间，我的心中都清晰地显现出莲花生大师的身相，特别是与莲花生大师的普遍形象相似，右手结镇地印，左手禅定印托着嘎巴拉碗，肘部夹着卡杖嘎（khaṭvāṅga），这样的形象反复出现，持续了大约一年。虽然这不是肉眼所能看到的，但却在我的心中像亲眼所见一样清晰地显现出来。五岁那年年底，从至尊法轮怙主金刚持那里开始学习藏文的拼读，之后，在长辈们稍微的引导下，六岁时就毫不费力地掌握了现在这种程度的阅读能力。六岁的时候，六岁那年的春天，我跟随叔叔去了克若嘉寺（Khro rgyal dgon），返回家乡后，由于其他各种因素的影响，我不得不四处漂泊，居无定所。在那段时间里，我也经历了各种饥渴和寒冷的痛苦。我七岁的时候，至尊法轮怙主也被迎请到下热科（re khe smad）的索吉绒若兰寺（bswo lci rong rol lam dgon）。我们这些依附者也开始在那边居住。那时，大约七八岁的时候，我念诵并背诵了大吉祥金刚橛的仪轨《诺布珍串》（nor bu'i phreng ba），以此来消除障碍。起初，也出现了一些成就的征兆，但后来因为没有继续进行修持，所以成就的迹象就消失了。因此，应该说从孩提时代起，就不能只修一种本尊，但我们却没有这样教导的人，这是个缺点。八岁的时候，总的来说，八岁的时候，我经历了各种各样的梦境，特别是清晰地显现了今生开启和不开启邬金（o rgyan）大士甚深伏藏之门的各种征兆。那一年
English
I suspect this was a sign of receiving blessings. In addition to the above, I vaguely feel that there are some others, but because I can't remember them clearly, I can't say them. Also, at that time, almost all the time, the image of Guru Padmasambhava appeared clearly in my mind, especially similar to the general image of Guru Padmasambhava, with his right hand in the earth-touching mudra, his left hand in the meditation mudra holding a kapala bowl, and a khatvanga (खाट्वाङ्ग, khaṭvāṅga, club-staff) tucked under his elbow, this image appeared repeatedly for about a year. Although this was not visible to the naked eye, it appeared as clearly in my mind as if I had seen it with my own eyes. At the end of the fifth year, I began to learn Tibetan spelling from the Supreme Wheel-Turning Protector Vajradhara, and after that, with only slight guidance from the elders, I effortlessly mastered the current level of reading ability by the time I was six years old. At the age of six, in the spring of that year, I followed my uncle to Khrogyal Monastery (Khro rgyal dgon), and after returning to my hometown, due to various other factors, I had to wander around, living in no fixed place. During that time, I also experienced various sufferings of hunger, thirst, heat, and cold. When I was seven years old, the Supreme Wheel-Turning Protector was also invited to Swo Chirong Rolam Monastery (bswo lci rong rol lam dgon) in Lower Rekhe (re khe smad). We dependents also began to live there. At that time, around the age of seven or eight, I recited and memorized the ritual text "Garland of Jewels" (nor bu'i phreng ba) of the glorious Hayagriva Vajrakilaya to eliminate obstacles. Initially, some signs of accomplishment appeared, but later, because I did not continue the practice, the signs of accomplishment disappeared. Therefore, it should be said that from childhood, one should not only practice one yidam, but we did not have anyone to teach us this, which was a drawback. At the age of eight, in general, at the age of eight, I experienced various kinds of dreams, and in particular, various signs of opening and not opening the door to the profound treasures of the great Orgyen (o rgyan) in this life appeared clearly. That year