Tibetan
ཡིན་ཞེས་གསུངས་པར་བསམ་ན། རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷ་ནི། ཐལ་འགྱུར་པའི་སློབ་དཔོན་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་ལ་རྣམ་གྲངས་ཡིན་མིན་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་མི་མཛད། འོ་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པས་ན། །སོགས་ནས། དེ་ཡང་ཕྱི་ནས་སྤང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་སྐབས་ན་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ཞིག་གསུངས་ཡོད་ན། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལའང་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ཁས་ལེན་ནོ། །ཞེས་འགའ་ཞིག་གི་འདོད་ལ། ཡང་འགའ་ཞིག་གིས་ཐལ་འགྱུར་བས་སྒོམ་རིམ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བཞེད་པ་སོགས་ཡོད་མོད། འདིར་མཁས་མཆོག་ངག་དབང་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་ཞལ་རྒྱུན་ལྟར་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ལ་བསམ་ན། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ན་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་ཡིན་པ་རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷའི་གསུང་དེ་དང་། ཟླ་བའི་འཇུག་པ་ལས། ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་དེ་དེ་ཉིད་དེ། །ཞེས་པས། ཡང་དག་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་དེའི་ཡུལ་ཡིན་ན་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ན་དེ་གཉིས་དགོངས་པ་གཅིག་ཡིན། དེས་ན་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ཞེས་དོན་དམ་གྱི་ཁོངས་སུ་བགྲངས་ཀྱང༌། འདིར་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཐ་སྙད་བདེན་པའི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བས། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་གྱུར་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོས། སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པས་ནི། །དངོས་པོའི་བག་ཆགས་སྤོང་འགྱུར་ཅིང་། །ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་གོམས་པས་ནི། །དེ་ཡང་ཕྱི་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་ཞེན་གྱི་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་དངོས་སྣང་ཀུན་བདེན་གྲུབ་བཅད་པའི་བདེན་མེད་སྟོང་ཉིད་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཡིན་ཡང༌། དེ་གོམས་པས་དངོས་པོ་ལ་བདེན་ཞེན་ཨ་འཐས་ཀྱི་བག་ཆགས་དེ་སྤོང་བས་ན། དེ་ལ་གོམས་པས་སྣང་བ་ཀུན་བདེན་མེད་སྟོང་ཉིད་དུ་ངེས་རྗེས། སྟོང་དང་མི་སྟོང་ཅི་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པར་མཐའ་བྲལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཡང་ཡང་གོམས་པས་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མཐའ་དག་ལས་འདས་པའི་དོན་དམ་བ
Chinese
如果这样认为，那么菩萨寂天是应成派的论师，因此不会将胜义谛分为名言和非名言两种。那么，《入行论》中，“空性串习故，能断实物习。”等，以及“彼亦后当舍。”的场合，如果说到了名言胜义，那么应成派的宗义也承认名言胜义吗？有些人这样认为。还有些人认为应成派是修行的次第等等。这里按照大堪布阿旺罗哲嘉措的口头传承，思考《入行论》中“胜义非是识行境，识谓世俗立名言。”这句话，如果胜义是真理，那么不是意识的行境，而是圣者的等持智慧所见的境界，这是大菩萨寂天的教言。还有月称的《入中论》中，“真实见境即此彼。”因此，成为真实圣者等持智慧之境的胜义谛，如果是它的境，那么无有分别的空性，远离一切戏论所周遍，那么这两者观点是一致的。因此，仅仅遮破了真实成立的自性，自续派的人们称之为名言胜义，将其归于胜义的范畴。而在此，应成派的宗义中，仅仅是成为证悟胜义谛的方便，因此将其归于世俗谛的范畴。如月称所说：“世俗谛是方便，胜义谛是方便生。”就像这样。因为这个理由，大菩萨说：“空性串习故，能断实物习。若谓无所有，后亦当弃舍。”这句也说的是，作为对治真实存在的执着的对境，将一切显现的事物都断除真实成立的无实空性，串习它虽然是世俗谛，但是因为串习它能够断除对事物真实执着的阿赖耶识的习气。因此，在串习它之后，一切显现都确定为无实空性之后，对于空与不空，什么都不执着，反复串习远离一切边的大平等，从而超越一切意识行境的胜义
English
If we think in this way, then the Bodhisattva Shantideva is a teacher of the Prasangika school, therefore he does not divide the ultimate truth into two types, nominal and non-nominal. Then, in the Bodhicaryavatara, "Because of habituating emptiness, one can abandon the habit of real things," etc., and in the case of "That also should be abandoned later," if a nominal ultimate truth is mentioned, then does the Prasangika school also accept the nominal ultimate truth? Some people think so. Others think that the Prasangika school is a stage of practice, etc. Here, according to the oral tradition of the great scholar Ngawang Lodro Gyatso, considering the statement in the Bodhicaryavatara, "The ultimate is not the object of the mind, the mind is said to be conventional," if the ultimate is the truth, then it is not the object of the mind, but the realm seen by the wisdom of the noble one's meditative equipoise, which is the teaching of the great Bodhisattva Shantideva. Also, in Chandrakirti's Madhyamakavatara, "That which is seen as the true object is just that." Therefore, the ultimate truth, which has become the object of the wisdom of the true noble one's meditative equipoise, if it is its object, then the emptiness without distinctions, which is free from all elaborations, is pervasive, so these two views are the same. Therefore, the nature of merely negating true establishment, which the Svatantrika school calls nominal ultimate truth, is counted as part of the ultimate truth. But here, in the Prasangika school, it is merely a means to realize the ultimate truth, therefore it is classified as conventional truth. As Chandrakirti said, "Conventional truth is the means, ultimate truth is what arises from the means." Like this. For this reason, the great Bodhisattva said, "Because of habituating emptiness, one can abandon the habit of real things. If one says there is nothing, that also should be abandoned later." This also says that as an antidote to the thought of clinging to true existence, habituating the non-real emptiness that cuts off the true establishment of all appearances, although it is conventional truth, because habituating it can abandon the habit of the alaya-consciousness that clings to the reality of things. Therefore, after habituating it, after determining that all appearances are non-real emptiness, without clinging to anything, whether empty or not empty, repeatedly habituating the great equality that is free from all extremes, thereby transcending the ultimate that is beyond all objects of consciousness.
Tibetan
དེན་པ་ཐལ་འགྱུར་རང་ལུགས་ལ། སྔར་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་ཚེ། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ་རེག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེན་གྲུབ་བཅད་ཙམ་དེ་གཞུང་འདིར་དོན་དམ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཙམ་ལས་དོན་དམ་བདེན་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཞིག་དངོས་ཤུགས་གང་གིས་ཀྱང་མི་སྟོན་ནོ། །ཞེས་པ་འདི་ཡང་ཀུན་གཟིགས་མཁན་ཆེན་བླ་མའི་གསུང་ཟིན་ལགས། ཐལ་རང་ཐུན་མོང་གི་གཏན་ཚིགས་ལྔའི་གོ་དོན། ཐལ་རང་ཐུན་མོང་གི་གཏན་ཚིགས་ལྔ་ནི། ངོ་བོ་ལ་དཔྱོད་པ་གཅིག་དུ་བྲལ། རྒྱུ་ལ་དཔྱོད་པ་རྡོ་རྗེ་ཟེགས་མ། འབྲས་བུ་ལ་དཔྱོད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་དཔྱོད་པ་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག ཐམས་ཅད་ལ་དཔྱོད་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་མོ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པས་ན། དབུ་མ་ཤེས་རབ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དབུ་མ་རྒྱན་སོགས་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཡིན། གཉིས་པ་ནི། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་གཉིས་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས། བདག་ལས་བདག་སྐྱེ་ན་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་ལས་གཞན་འབྱུང་ན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་འཐུག་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་མ་ཁྱབ་སྟེ་མེ་ལས་མུན་པ་འབྱུང་བར་མི་སྣང་ཡང༌། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བར་སྣང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། སྣང་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་མེ་ལས་དུ་བ་འབྱུང་བ་སྣང་ཡང་མེ་དུ་མཚན་ཉིད་པ་མི་འགྲུབ་པས་གང་སྣང་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཕྱི་རོལ་གཅེར་བུ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷས་སྦྱིན་སྲོག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་ཡོད་ལ་དེའི་ལུས་ལྟ་བུ་ཡང་ཕ་མའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པས་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ལའང་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་གནོད། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་རྒྱུ་ཡིས་སྟོང་པར་གྱུར་ན་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ཟེགས་མའི་རིགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས། གསུམ་པ་ནི། ཡོད་ན་སྐྱེ་བྱེད་ཅི་དགོས་སོགས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་སོགས་ལས་འབྲས་བུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་རྒྱུ་ཚོགས་སོགས་ཀྱིས་རྒྱ་
Chinese
在应成派的自宗里，以前在确定法相的时候，（说）“胜义不是意识的行境。”这触及了所说之义。这样一来，仅仅是断定真实成立，在本论中只是作为证悟胜义的方便，而无论从直接还是间接上，都不显示属于胜义谛的范畴。这段话也是一切遍知的大堪布上师的圣言。
English
In the Svātantrika-Prāsaṅgika system, when defining characteristics in the past, it is said, "Ultimate reality is not the object of consciousness." This touches upon the meaning of what was said. Thus, merely cutting off true existence is only a means of realizing ultimate reality in this treatise, but it does not show that it belongs to the category of ultimate truth in any way, either directly or indirectly. This statement is also the word of the omniscient great Khenpo Lama.