Tibetan
བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི། གང་སྣང་བའི་ཆོས་ཀུན་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་སྣང་བཞིན་དུ། རྒྱུ་ལ་དཔྱོད་པ་རྡོ་རྗེ་ཟེགས་མའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན། དངོས་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང༌གཉིས་མིན་གྱི་མཐའ་བཞི་ལས་མ་སྐྱེས་པས་རྒྱུ་མཚན་མ་མེད་པར་གྲུབ་ལ། འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གིས་དཔྱད་ན། མ་སྐྱེས་པས་འབྲས་བུ་སྨོན་པ་མེད་པར་གྲུབ་ལ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱིས་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པས་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་མོའི་རིགས་པས་སྟོང་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། གང་གིས་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་དག །དབུ་མའི་ལམ་དུ་དོན་གཅིག་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གྲངས་ཅན་པ་སོགས་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར། རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ལས་སྐྱེ་ཡི། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་ན་སྐྱེ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། སྐྱེ་མི་དགོས་ཏེ། རྒྱུའི་སྐབས་སུ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ། ཁོ་ན་རེ་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ན་མི་གསལ་བ་དེ་གསལ་བར་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་གསལ་བ་དེ་སྔོན་མེད་ཀྱང་ཕྱིས་སུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། སྔར་མེད་སྐྱེ་མི་རུང་བའི་དམ་བཅའ་དང་འགལ་ལ། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ཀྱང༌སྐྱེ་དགོས་ན། ས་བོན་འབའ་ཞིག་ཐུག་མེད་དུ་འབྱུང་བས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་མི་འཐོབ་པ་དང༌། ས་མྱུག་གཉིས་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་མྱུ་གུའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང༌ས་བོན་སྐྱ་རུག་གི་རྣམ་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང༌། ཡང་ན་མྱུ་གུའི་གནས་སྐབས་ན་ས་བོན་མེད་པ་བཞིན། མྱུ་གུ་སྔོ་ལྗང་གི་རྣམ་པ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། མྱུ་གུ་དེ་ས་བོན་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་གཞན་ལས་མྱུ་གུ་གཞན་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་འབྱུང་བར་ཐལ། གཞན་ལས་གཞན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། མ་ཁྱབ་སྟེ། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལས་དེ་འབྱུང་བར་སྣང་བ་དང༌། དེ་ལ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལས་དེ་འབྱུང་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མར་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ནུས་པ་ཡང༌། སྐྱེས་ལ་ནུས་པ་སྲིད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མ་སྐྱེས་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ནུས་ཡོད་མིན། །ཞེས་པ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་ལ། ཡང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་བདག་མེ
Chinese
应作。关于法的无我，即无论显现的诸法如何以因、果、自性三者显现，以金刚屑的理智分析因时，一切事物的法都未从自、他、二者、非二者的四边中产生，因此成立为无因。以有、无、生、灭分析果之法时，因未生故，成立为无果之希求。若以一、异分析诸法之自性，则不成，故自性善为成立为空性。并且，一切因、果、自性之法，以大缘起的理智成立为空性。如是说：“以何为空与依缘起，于中观道中义一也。” 如数论派等所许，因由果之自性而生，若因中无果，则不应生。若谓因中已有果之自性，则不需生，因于因位时已成立为果之自性故。彼谓于因位时，不明显者显现而生。若如是，则许彼显现者虽先前未有，然于后生，则与先前未有者不应生之立誓相违。若虽有自性，然仍需生，则唯有种子将无止尽地产生，故不得生芽之时机。并且，若地与芽二者自性为一，则于芽位时，亦应有种子粗糙之相。或如芽位时无种子般，亦应无芽之青绿色相，因芽与种子为一故。若谓由他种子生他芽，则火亦应生黑暗，因由他生他故。彼谓：不然，由种子生芽，因彼生彼显现，且彼有生彼之能力，且彼生彼为法性故。答：因错谬之理由已长久执持之故。如是仅显现不能成立为量。且能力亦为，已生者无有能力之可能，未生之自性亦无有能力。如是等语所破。又谓为法性，若为法性，则无我。
English
It should be done. Regarding the selflessness of phenomena, however all phenomena appear as cause, effect, and essence, when analyzing the cause with the reasoning of Vajra Splinters, all phenomena of things do not arise from the four extremes of self, other, both, and neither, therefore it is established as without cause. When analyzing the phenomena of effects with existence, non-existence, arising, and cessation, since it is unborn, it is established as without desire for results. If the essence of all phenomena is analyzed with one or many, it is not established, therefore the essence is well established as emptiness. Furthermore, all phenomena of cause, effect, and essence are established as emptiness by the reasoning of great dependent origination. As it is said, "What is empty and dependently arisen, is one in meaning in the Middle Way." According to the assertions of the Samkhya school and others, the cause arises from being the nature of the effect. If there is no effect in the cause, then it should not arise. If it is said that the cause already exists as the nature of the effect, then it does not need to arise, because it is already established as the nature of the effect in the causal stage. They say that what is not clear in the causal stage arises to become clear. If that is the case, then if it is asserted that the clear thing arises later even though it did not exist before, then it contradicts the vow that what did not exist before should not arise. If it is necessary to arise even though it exists as its own nature, then only seeds will endlessly arise, so there will be no opportunity for sprouts to arise. Furthermore, if the nature of the earth and sprout are one, then in the sprout stage, there should also be the rough appearance of the seed. Or, just as there is no seed in the sprout stage, there should also be no green color of the sprout, because the sprout is one with the seed. If it is said that a different sprout arises from a different seed, then darkness should also arise from fire, because different things arise from different things. They say, it is not pervasive, because a sprout arises from a seed, because it appears that it arises from it, and because it has the power to produce it, and because it is the nature of things that it arises from it. Answer: Because the reasons for delusion have been held for a long time. Just appearing in that way does not establish it as valid cognition. And also, power, there is no possibility of power for what has already arisen, and the nature of what has not arisen also has no power. Such words refute it. Again, if it is said to be the nature of things, if it is the nature of things, then there is no self.
Tibetan
ད་བཞིན་དུ་རིགས་པས་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཞིག་དགོས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མིན་ནོ། །སྐྱོན་གཞན་ཡང་། མྱུ་གུའི་གནས་སྐབས་ན་གཞན་དུ་གྱུར་བའི་ས་བོན་མེད་ལ། ས་བོན་གྱི་སྐབས་ན་གཞན་དུ་གྱུར་བའི་མྱུ་གུ་མེད་པས་གཞན་ལས་གཞན་འབྱུང་ཞེས་པའང་མིང་ཙམ་མོ། །འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་གཟིགས་པ་ཚད་མར་བྱེད་པའི་སྐབས་འདིར། འཇིག་རྟེན་ཚུར་མཐོང་གི་བློས་གནོད་པ་མིན་ཏེ། ལུང་ལས། མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་ཡང་ཚད་མ་མིན། །ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་ཚད་མ་མིན། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་འདི་དག་ཚད་ཡིན་ན། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་སུ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་སྟེ། བྱམས་པ་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་སྲོག་གི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེ་བས་བདག་སྐྱེ་དང༌། ཚེ་འདིའི་ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་སོགས་ཀྱིས་སྐྱེས་པས་གཞན་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དེས་ན་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། བྱེ་མ་རེ་རེ་ནས་བཙིར་ན་མར་མི་འབྱུང་ན། གཉིས་སོགས་ལྷན་དུ་བཙིར་བས་ཀྱང་མར་མི་འབྱུང་བ་བཞིན། བདག་དང་གཞན་རེ་རེ་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་རུང་ན། བདག་གཞན་གཉིས་ཚོགས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། ཞིང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོན་དུས་ལོ་ཏོག་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ས་བོན་ཉོ་བཙལ་དང༌། རྨོ་བཀོལ་སོགས་གང་ཡང་མི་དགོས་པར་ཐལ་བ་དང༌། རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་འབྱུང་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མེ་ཏོག་གི་སྐྱེད་ཚལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཏན་མི་སྣང་བར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་ལ་བརྟགས་ན་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མར་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་ན་ཡང༌། འབྲས་བུ་དེ་དང་པོ་ནས་ཡོད་ན་ཁོ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་ཅི་དགོས་ཏེ། གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་དེ་དང་པོ་མེད་དོ་ཟེར་ན། བསྐྱེད་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱུ་དངོས་པོ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དངོས་དང་དངོས་མེད་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་གི་རྒྱུ་ཚོགས་ཀྱང༌རི་བོང་རྭ་དངོས་པོར་བསྒྱུར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་དང་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་སྟོང་པར་རྟོགས་ན། སྣང་ཙམ་གྱི་འཁོར་བ་མི་འཆིང་བས། སྟོང་པར་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཙམ་དགག་པ་ཡང་མིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པ། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་གང་ལ་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུ
Chinese
如果像这样以理智来完善地成立，那也不是规律。还有其他过失：苗芽的阶段没有变成其他的种子，种子的阶段没有变成其他的苗芽，所以说“从他者产生他者”也只是名称而已。在这种将圣者的等持的观察作为衡量标准的情况下，世俗的目光不会造成损害。经文里说：眼睛和耳朵鼻子也不是衡量标准，舌头和身体以及意识也不是衡量标准。如果这些感官是衡量标准，那么圣者的道对于谁又有什么用呢？又有些人说从自和他者两者产生，比如慈氏菩萨从其他世存在的神识产生，所以是自生；又从今世父母的精血等产生，所以也是从他者产生，因此是从自和他者两者产生。如果这样说，就像从每一粒沙子里挤不出酥油一样，一起挤压两粒等也挤不出酥油。如果从自和他者各自不能产生结果，那么自和他者两者聚合也不能产生结果。如果说是无因而生，那么农民们为了秋收庄稼，也就不需要购买寻找种子和耕作等，这太过分了。如果不依赖因就产生，那么虚空中也应该有各种各样的花园。或者一切事物都将完全不显现，像虚空中的鲜花一样。因此，如果考察原因，那么没有任何事物能成立为真实成立的原因。如果考察结果，如果结果一开始就存在，那么它需要什么产生者呢？因为它已经成立了。如果说结果一开始不存在，那么就不能产生，因为原因是什么事物呢？因为事物和非事物是直接相违的。比如，即使聚集了成百上千的因，也不能将兔角变成事物。那么，从原因中显现结果是怎样的呢？如果像梦境和影像一样认识到空性，就不会被仅仅显现的轮回所束缚。所以，仅仅知道空性的显现也不是要否定，就像《入行论》里说的：在此应遮止，痛苦之因者，执彼为真实。因此，对于任何成为结果的事物，都没有真实成立的
English
If it is to be perfectly established by reason in this way, then it is not a natural law either. There are other faults as well: in the stage of the sprout, there is no seed that has become other; in the stage of the seed, there is no sprout that has become other; therefore, saying "other arises from other" is just a name. In this case of taking the noble one's meditative equipoise as a measure, worldly perception does not cause harm. As the scripture says: "Neither the eye, nor the ear, nor the nose are valid measures; neither the tongue, nor the body, nor the mind are valid measures. If these senses were valid, what use would the path of the noble ones be to anyone?" Some also say that it arises from both self and other. For example, Maitreya arises from the life force that exists in other lifetimes, so it is self-arising; and it also arises from the semen and blood of this life's parents, so it also arises from other, therefore it arises from both self and other. If you say so, just as butter does not come from squeezing each grain of sand, so also squeezing two or more together will not produce butter. If the result cannot arise from self and other individually, then the combination of self and other cannot produce a result either. If it arises without a cause, then farmers would not need to buy or search for seeds, or plow, etc., in order to harvest crops in the autumn, which is too much. If it arises without depending on a cause, then there should also be various flower gardens in the sky. Or all things will become completely invisible, like flowers in the sky. Therefore, if we examine the cause, there is nothing that can be established as a truly established cause. If we examine the result, if the result exists from the beginning, then what need does it have for a producer? Because it is already established. If you say that the result does not exist from the beginning, then it cannot be produced, because what is the cause? Because things and non-things are directly contradictory. For example, even if hundreds of thousands of causes are gathered, they cannot turn a rabbit's horn into a thing. So, how does the result appear from the cause? If you realize emptiness like dreams and reflections, you will not be bound by the merely appearing samsara. Therefore, knowing the mere appearance of emptiness is not to be negated, as it says in the "Guide to the Bodhisattva's Way of Life": "Here, what should be averted is the thought of truth, which has become the cause of suffering." Therefore, for anything that has become a result, there is nothing that is truly established.