English
They are practicing. Gods and humans are a little more comfortable. But they cannot escape the changing of suffering and the pervasiveness of conditioning, etc. Now, when you think like this, those mother sentient beings are practicing the cause of suffering. Now, those beings who have gained a little happiness in the human realm, from the need to support their families, most of them are practicing sinful deeds. From practicing sinful deeds, the result of their ripening is only suffering. In that case, they are almost all practicing the cause of suffering. Most of the old mothers who are in the three lower realms are experiencing the actual suffering of the suffering fruit. In that way, they do not know how to practice Dharma. They do not have the desire and leisure to practice. In that case, now that I have a precious human body, and the conditions are complete with virtuous friends and other favorable conditions, at this time, it is necessary to observe whether the thought of repaying the kindness of my kind parents arises.
Tibetan
བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ནི་རེད་གདའ། དེ་དག་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་འཁོར་བ་འདིར་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་གཞན་དོན་ལ་གནས་པའི་སྙིང་སྟོབས་མེད་ནི་རེད། འུ་ཅག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་བར་ཁས་ལེན་ཞིང་དམ་བཅའ་ཚར་སོང་ནི་རེད། དེ་ཡིན་ན་བློ་སྦྱོང་དགོས་ནི་རེད། བློ་སྦྱོང་བ་ལ། བློ་སྦྱོང་བློ་སྦྱོང་རང་གི་བློ་འདི་སྦྱོང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་རང་གི་བློ་སྦྱོང་ན། །ལུས་ངག་དགེ་བ་སྣ་གཅིག་མ་འགྲུབ་ཀྱང་། །ཐར་བའི་ལམ་ལས་གཞན་དུ་འཆུག་ས་མེད། །གསུངས་པ་ལྟར་བློ་ཡག་པོ་ཞིག་སྦྱང་ནས་བཟུང་སྟེ། །གང་ལ་བསམ་པ་དེ་ཡོད་ན། །དེ་ནི་དེ་ལ་དོན་གྱིས་ཞུགས། །གསུངས་པ་རེད། གནས་སྐབས་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞིག་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་ན་ཡང་། གཞན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བློ་སྦྱོང་གི་བསམ་པ་དེ་ཡོད་ནས་བཟུང་སྟེ་རིམ་གྱིས་གཞན་དོན་ལ་བརྩོན་པའི་སྙིང་སྟོབས་དང་ཡང་ལྡན་ཡོང་རྒྱུ་རེད། ཁྱད་པར་དུ། གང་ལ་བསམ་པ་དེ་ཡོད་ན། །ཞེས་པ་ཡིན་དུས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ན་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཐོག་ནས་གཞན་ཕན་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་དང་། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་གསུམ་དགེ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཞིག་གཞན་ལ་བཏོང་སེམས་ཡོད་ནས་བཟུང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཉེ་ཡོང་ནི་རེད། དེ་ལྟ་བུའི་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་ཅེས་པ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་ཚུལ། མདོ་ལས་དཔེར་ན་དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་གཞན་དུ་སོང་རྗེས། ཤུལ་ན་ཡོད་པའི་སྙིང་དུ་སྡུག་པའི་བུ་གཅིག་པོ་དེ་ངན་སྐྱུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ནང་ལྷུང་སོང་ན། གཉེན་བཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཨ་ཁ་དེ་ངན་སྐྱུགས་ནང་ལྷུང་བས་རེད་མ་ཐལ་ཟེར་ནས་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་རྒྱུ་རེད། དངོས་སུ་རང་ངན་སྐྱུགས་ནང་ལྕེབས་ནས་བུ་དེ་ལེན་པའི་སྙིང་སྟོབས་དེ་རྣམས་ལ་མེད་ནི་རེད། ཕ་དེ་ཐོན་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་ངན་སྐྱུགས་ནང་ལྷུང་ཐལ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཁོས་བུ་དེའི་སྲོག་གི་དོན་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ངན་སྐྱུགས་ཀྱི་ནང་ལྕེབས་ནས་བུ་དེ་ཤི་གསོན་ཅི་རེད་ཡོད་ཀྱང་ཡར་ལ་ལེན་ཡོང་ནི་རེད། ཁོ་བུའི་དོན་དུ་ངན་སྐྱུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ནང་ལྕེབ་མི་མོས་རྒྱུ་འདྲ་དང་། མི་ནུས་རྒྱུ་གང་ཡང་ཡོད་ནི་མ་རེད། ཁོ་སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། རང་ཅག་ཀྱང་ཉན་རང་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ན་དགའ་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར། སེམས་ཅན་
Chinese
仅仅只有慈爱和悲悯。他们没有通过慈爱和悲悯，在此轮回中不顾自己的痛苦，安住于利他之事的勇气。我们是进入大乘道的人，已经承诺并发誓要救度一切众生。既然如此，就必须修习修心。修习修心，修习修心，调伏自己的心。若以菩提心调伏自心，即使身语善行一件也未成就，也不会偏离解脱之道。如是说，从好好地修心开始，心中有何所想，即是真正地投入其中。如是说。即使暂时没有能力成办广大的利他之事，只要为了其他众生的利益而有修心的想法，就会逐渐具备精勤利他的勇气。特别是，心中有何所想，因为这样说，身语意三者之中，心是主要的，所以从自己的心上生起利他求利之心，以及将自身、受用、过去现在未来三世的善妙之物全部真实无伪地布施给他人之心，就会接近大乘。像这样，什么是纯净的利他心呢？经中举例说，譬如有一位伟大的船长，他去了别的地方之后，留下一个心爱的独子，掉进了恶臭的粪堆里。所有的亲戚朋友都会因为他掉进粪堆里而感到难过。但实际上，他们并没有勇气自己跳进粪堆里把孩子救出来。父亲一回来，一听说你的孩子掉进粪堆里了，他会毫不犹豫地为了孩子的性命跳进粪堆里，不管孩子是死是活都会把他救起来。他不会不愿意为了孩子跳进粪堆里，也没有什么不能做的。他具有伟大的勇气，就像这样，我们也不能仅仅像声闻缘觉那样，希望一切众生都拥有安乐，远离痛苦。众生
English
There is only love and compassion. They do not have the courage to abide in the benefit of others in this cycle of existence through love and compassion, disregarding their own suffering. We are those who have entered the Mahayana path, and have already promised and vowed to save all sentient beings. If so, then we must practice mind training. Practice mind training, practice mind training, subdue your own mind. If you train your mind with bodhicitta, even if you do not accomplish a single deed of body and speech, you will not deviate from the path of liberation. As it is said, starting from training the mind well, whatever you think in your heart, that is truly engaging in it. It is said. Even if you do not have the ability to accomplish great benefit for others temporarily, as long as you have the thought of training your mind for the benefit of other sentient beings, you will gradually have the courage to strive for the benefit of others. In particular, whatever you think in your heart, because it is said that among the three, body, speech, and mind, the mind is the main one, so from your own mind, generate the mind of seeking benefit for others, and the mind of truly and without deception giving all the good things of your body, enjoyment, and the three times to others, you will approach the Mahayana. Like this, what is pure altruism? The sutra gives an example, such as if there is a great captain, and after he goes somewhere else, he leaves behind a beloved only son, who falls into a pile of foul-smelling feces. All the relatives and friends will feel sad because he fell into the pile of feces. But in reality, they do not have the courage to jump into the pile of feces themselves to save the child. As soon as the father returns, as soon as he hears that your child has fallen into the pile of feces, he will jump into the pile of feces without hesitation for the sake of the child's life, and he will save the child whether he is dead or alive. He will not be unwilling to jump into the pile of feces for the sake of the child, and there is nothing he cannot do. He has great courage, just like that, we also cannot just be like the Shravakas and Pratyekabuddhas, wishing that all sentient beings have happiness and be free from suffering. Sentient beings
Tibetan
གྱི་དོན་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རང་གི་དང་དུ་བླངས་ཏེ། གཞན་ཕན་གྱི་བསམ་པས་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བྱ་བ་ཅི་འགྲུབ་ཅིག་བྱེད་དགོས་པ་རེད། ༈ དེ་ལྟ་བུའི་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་ཅིག་ཡོད་དུས། དེས་གང་ལ་དམིགས་དགོས་ན། རང་འབྲས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་དགོས་པ་རེད། རང་འབྲས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ཞེས་པ་དེ་ནི། ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བདེ་བ་གང་ནའང་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་བའི་གནས་རིས་མཐོ་དམན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མ་གཏོགས་བདེ་བ་མེད་པར་མ་ཟད། ཉན་རང་སོགས་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རེ་ཐོབ་ཀྱང་། རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་ལྟ་བར་མི་ནུས་སོ། །གསུངས་པ་ལྟར། ཉན་རང་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ད་གཟོད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་དགོས་ན་མཐར་འབྲས་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ནས་བཟུང་། བདེ་སྐྱིད་ཅིག་གང་ནའང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། དུས་དེ་རིང་ཉི་མ་ཕན་ཆད་ནས་བཟུང་སྟེ་ཁ་ཙམ་ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་། སྙིང་ཁོང་རུས་པའི་གཏིང་ནས། ནམ་མཁའི་གར་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པ་སྲིད་ཞིའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ལས་བསྒྲལ་ཏེ་རྣམ་མཁྱེན་བླ་ན་མེད་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ། དམ་པའི་ཆོས་འདི་ཉིད་ལ་འཆད་ཉན་དང་བསྒོམ་སྒྲུབ་སོགས་ལེགས་པར་བྱེད་དགོས་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་གསན་པ་སོགས་ལ་རེམ་པ་གལ་ཆེ། ཞེས་པ་འདི་ཀུན་གཟིགས་མཁན་ཆེན་བླ་མའི་ཞལ་གསུང་སྒྲ་ཐག་འཁོར་ལོ་ལས་ཞལ་བཤུས་པ་ཡིན་ནོ། ། ངེས་དོན་དབུ་མ་ཆེན་མོའི་སྒོམ་རིམ། ༈ ངེས་དོན་དབུ་མ་ཆེན་མོའི་སྒོམ་རིམ་བཞུགས་སོ། །བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རང་མལ་དུ་རང་བློ་བག་ལ་ཕབ་སྟེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་གཞི་བཟུང་ནས། ཐོག་མར་བློ་ལྡོག་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བློ་སྲིད་པ་མཐའ་དག་ལ་ཞེན་པ་གཏིང་ནས་ལྡོག་པ་ཞིག་སྐྱེ་ན། ཐར་བའི་ལམ་གྱི་སྣེ་ལེགས་པར་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝས། མདོར་ན་ཆོས་ནི་མི་འཚེ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞན་གནོད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་གང་རུང་རང་རྒྱུད་ལ་བླངས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པ་ལ་དེའི་རྒྱུ་གྲུང་པོ་གཞན་ཕན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་པས་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་དྲངས་པའི་
Chinese
为了这个目的，将轮回的痛苦自己承担下来。以利他的思想，尽力做一切利益他人的事情。 如果有了这样纯洁的利他心，那么应该以什么为目标呢？应该以自果无上菩提为目标。所谓以自果无上菩提为目标，正如邬金大士所说：“未得佛果，何处皆无安乐。”正如他所说，无论生于轮回的高低何处，除了痛苦没有安乐。不仅如此，即使获得了声闻、独觉等暂时的果位，如རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས（弥勒菩萨）所说：“因此未得佛果前，终不得涅槃，舍弃光明与光芒，不能得见太阳。”正如他所说，即使是声闻、独觉等，也必须逐渐趋向佛地，最终从没有获得佛果开始，任何地方都没有安乐，因此，从今天开始，不是口头说说而已，而是从内心深处，为了将遍布虚空的无余一切众生，从轮回和寂灭的一切痛苦中解脱出来，为了获得无上圆满正等觉佛陀的珍贵果位，要以讲闻、禅修等方式好好修持此殊胜之法，要以生起殊胜菩提心的心态来听闻等等，这非常重要。这是全知钦哲喇嘛的口述录音整理。 究竟中观大手印的修法次第。 顶礼上师！将自己的心安住在本然状态，以皈依为基础，首先依靠四种转心之法，如果生起对一切世间彻底厌离的出离心，那么就很好地把握了解脱道的开端。然后，如阿阇黎提婆所说：“总之，佛法是不害。”正如他所说，将断除损害他人的别解脱戒七种戒律中的任何一种受持于自身，因为成就佛果的根本因是利他菩提心，所以要以慈悲为先导
English
For this purpose, taking upon oneself the suffering of samsara. With the thought of benefiting others, one must do whatever one can to benefit others. If one has such pure altruism, then what should one aim for? One should aim for the self-fruit of unsurpassed enlightenment. Aiming for the self-fruit of unsurpassed enlightenment is as the Great Orgyen said, "Without attaining Buddhahood, there is no happiness anywhere." As he said, no matter where one is born in the high or low realms of samsara, there is no happiness except for suffering. Moreover, even if one obtains temporary fruits such as hearers and self-realizers, as Gyaltsap Jampa said, "Therefore, without attaining Buddhahood, one will never attain Nirvana. Having abandoned light and rays, one cannot see the sun." As he said, even hearers and self-realizers must gradually progress to the stage of Buddhahood, and ultimately, from the time one has not attained Buddhahood, there is no happiness anywhere. Therefore, from this day forward, not just in words, but from the depths of one's heart, in order to liberate all sentient beings pervading the sky, without exception, from all the sufferings of samsara and nirvana, and in order to obtain the precious state of unsurpassed perfect enlightenment, one must properly practice this sacred Dharma through teaching, listening, meditation, and so on. It is very important to listen with the mind of generating the supreme Bodhicitta. This is a transcription from the audio recording of the speech of Kunzig Khyentse Lama. The Meditation Stages of the Great Definitive Meaning Madhyamaka. Homage to the Lama! Place your mind in its natural state, and based on taking refuge, first rely on the four thoughts that turn the mind. If you generate a mind of definite renunciation that completely turns away from attachment to all of existence, then you have well grasped the beginning of the path to liberation. Then, as the teacher Arya Deva said, "In short, Dharma is non-harming." As he said, take any one of the seven types of Pratimoksha vows, which abandon harming others, into your own being. Because the fundamental cause for accomplishing Buddhahood is the altruistic Bodhicitta, lead with love and compassion.