Tibetan
ཇམ་མགོན་བླ་མས། སླ་བས་ཡིད་མ་ཆེས་པ་སེམས་ཀྱི་གསང་། །ཞེས་དང་། ཧ་ཅང་ཉེ་ཡང་མ་མཐོང་རང་སེམས་རྒྱང་དུ་ལུས། ཞེས་པ་ལྟར། རང་གི་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་ཧ་ཅང་ཉེ་བས་མ་མཐོང་བ་མ་གཏོགས་ག་ཤེད་ན་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་ཐ་དད་པ་ཞིག་ཡོད་པས་མ་མཐོང་བ་མིན། དེས་ན་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བཅས་བཅོས་མེད་པར་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་སེམས་དེ་ཉིད་ཡེ་སྟོང་རྩ་བྲལ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གནས་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ཚུར་མངོན་དུ་གྱུར་ཡོང་བ་དེ་ལས་གཞན་ཞིག་མཐོང་རྒྱུ་གང་ཡང་མེད། དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ་སེམས་ཉིད་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ད་ལྟ་རང་གི་སེམས་ཉིད་དམ་རིག་པ་འདི་ཉིད་ལ་ཚང་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཉིད་རང་བབས་སུ་བཞག་དུས་ཁོའི་རང་གཤིས་དེ་ཉིད་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བ་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པ་གོང་ཞུས་ལྟར་ཟང་ཐལ་རིག་པ་རྗེན་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། འདིར་ཟང་ཐལ་རིག་པ་རྗེན་པ་ཞེས་པ་དེ་ནི་ཉམས་རྟོགས་སོགས་གང་ལ་ཡང་ཆེད་གཏད་དང་ཞེན་འཛིན་གྱི་བསླད་མ་ཞུགས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་དང་སྤྲོས་པས་བཟོ་མ་བཅོས་པར། རིག་པ་ཁོ་རང་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་ཆོག་པ་ལས་གྲོལ་བ་གཞན་ཞིག་བཙལ་མི་དགོས། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རང་གཤིས་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་བའི་སྐབས་ན་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཟེར་བའི་འཐོབ་བྱ་དང་འདོར་བྱ་གང་ཡང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། དེས་ན་ཡུལ་སྣང་དང་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་བཟོ་བཅོས་མི་བྱེད་པར་ཆོས་སྐུའི་རིག་པ་དེའི་ངང་མ་བོར་བར་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་བཞག་བྱ་དང་འཇོག་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཟང་ཐལ་རིག་པ་རྗེན་པ་དེའི་ངང་མ་བོར་བར་སྐྱོང་བ་དེ་ཉིད་ནི་སྤྱོད་པ་སྣང་བ་ཅོག་བཞག་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་འབྲས་བུ་མ་བཅོས་ཅོག་བཞག་ནི། དེ་ལྟར་གཞིའི་ཡིན་ལུགས་དེ་ཉིད་ཡེ་ནས་མ་བཅོས་པས་ན་དེ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་མ་བཅོས་པའི་ངང་ལ་འཇོག་དགོས། ཕ་དམ་པ་རིན་པོ་ཆེས། མ་བཅོས་པར་ཞོག་བཅོས་ན་རྟ་ལས་བབས་ནས་བོང་བུ་ལ་ཞོན་པ་དང་འདྲ་ཞེས་གསུངས་ཡོད། དེས་ན་བློས་བཅོས་ཏེ་བསྒོམ་ན་ཡུལ་དང་མི་མཐུན་པས་ལོག་ཤེས་སུ་འགྱུར་བས་མ་བཅོས་པའི་ངང་ལ་འཇོག་དགོས་པ་གལ་ཆེ། དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་མ་བཅོས་ཅོག་བཞག་ཞེས་པ་ནི་སེམས་རང་བབས་སུ་བཞག་དུས་རང་གསལ་རྗེན་པ་ལྷག་གེར་ཤར་བ་དེ་ཉིད་ཡིན། དེ་ཡང་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་དང་ཅོག་བཞག་བཞི་སོགས་ཕར་སོ་སོར་དབྱེ་ན་སོ་སོའི་ལྡོག་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་བཤད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། གནད་འགགས་ཀྱི་རྩ་བ་ངོ་མ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྔར་གྱི་ལྟ་བ་ཟང་ཐལ་རིག་པ་རྗེན་པ་དེའི་ངང་སྐྱོང་བ་མ་གཏོགས་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་སྒོམ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་གསར་བ་རེ་གང་ཡང་མེད། སྤྱིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ལ་སྣང་བ་སེམས་སུ་མི་བཤད་པར། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་བ་ཡིན་པར་གསུངས་ཡོད་ལ། སེམས་ཀྱི་རོལ་བ་འདི་དག་ཀྱང་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཐག་མ་ཆོད་པར་གཞི་ཡོད་དུ་བཟུང་ན་འཁྲུལ་བ་འབའ་ཞིག་ལས་མེད། དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་ཐག་ཆོད་ན་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འཁྱམས་ས་དང་སྐྱེ་སའི་ཡུལ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་ནང་འཛིན་སེམས་དེ་ཡང་གཞི་མེད་སྟོང་བའི་རང་འགྲོས་སུ་ངོ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་ན་འཁོར་མཁན་གྱི་སེམས་ཞེས་པ་ཞིག་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་དུ་ལ་བཟློ་བ་ཡིན། མདོར་ན་ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་གང་སྐྱེ་ཡང་དེ་ཐོལ་གྱིས་ངོས་བཟུང་ལ། དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་རང་སར་བཞག་ན་རང་སང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དེའི་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་རང་ས་རུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་འགྱུ་བ་གནས་དག་གི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། དེས་ན་ད་ལྟའི་ཤེས་རིག་འདི་ལ་བཟོ་བཅོས་དང་དཔྱད་ར་སོགས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་བཞག་དུས་འདི་ཞེས་ངོས་བཟུང་མེད་པ་ལ་གསལ་རིག་འགག་མེད་ཞིག་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འཆར་ནས་ཡོད། དེ་ལ་མཐའ་དབུས་དང་ཕྱོགས་ཆ་གང་ཡང་མེད་པར་ཟང་ཐལ་ལེ་ཡོད། ངང་དེ་ཀ་རང་མ་བོར་དེའི་ངང་དུ་སེམས་རང་སར་བཞག་ན་སེམས་ཀྱི་རང་གཤིས་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ནི་ཆུ་རང་སར་བཞག་ན་རྙོགས་པ་རང་དྭངས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། དེའི་ངང་དུ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་དང་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ཐམས་ཅད་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཡང་རིག་འཛིན་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་ལེན་སྙིང་པོར་དྲིལ་ན། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་གྱི་འཇོག་སོ་ནི། ད་ལྟའི་རང་སེམས་བཅོས་མེད་དུ་ལྷུག་པར་བསྒྱུར་བཀོད་སྤུ་ཙམ་མ་སོང་བའི་གསལ་རིག་རྗེན་པ་འདི་ཀ་ཡིན། དེ་ཉིད་དུས་རྟག་པར་ཟ་ཉལ་འགྲོ་འདུག་གང་གི་སྐབས་སུ་ཡང་མ་བརྗེད་ཙམ་དུ་དྲན་པས་སྐྱོང་བ་དེ་ལ་སྒོམ་ཟེར་བ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་མ་བྲལ་བར་དུ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་གསུམ་གྱི་ཉམས་དང་མ་འདྲེས་པ་ཞིག་འོང་མི་སྲིད་ཀྱང་རང་ངོ་རང་ཤེས་མ་བརྗེད་ཙམ་དུ་བསྐྱངས་བས་ཅི་ཞིག
Chinese
蒋贡喇嘛说：“因为容易而不相信，是心的秘密。”又说：“虽然非常近，却看不见，自己的心留在远处。”就像这样，自己心的实相，是因为非常近而看不见，并不是因为有什么能见者和所见者是不同的而看不见。因此，心的法性不加改造地安住于自性，心就安住在本来空性、无根大离体的体性中，这才会显现出来，除此之外没有什么可见的。它的体性是空性法身（ཆོས་སྐུ།，梵文：Dharmakāya，梵文罗马拟音：Dharmakāya，汉语字面意思：法身），自性光明是报身（ལོངས་སྐུ།，梵文：Saṃbhogakāya，梵文罗马拟音：Saṃbhogakāya，汉语字面意思：报身），大悲周遍是化身（སྤྲུལ་སྐུ།，梵文：Nirmāṇakāya，梵文罗马拟音：Nirmāṇakāya，汉语字面意思：化身），也就是心性三身的自性，现在都圆满具足在自己的心性或觉性中。这样，当心性安住于自性时，它的自性就远离局限和偏袒，不住于任何边，如上所说，赤裸裸的觉性，三身的自性就会显现出来。这里所说的赤裸裸的觉性，是指对于修行体验等任何事物，都没有特别的执着和迷恋，没有被分别念和戏论所造作，只是让觉性安住于自性就足够了，不需要寻找其他的解脱。这样，当心性的自性显现时，就没有所谓成佛和变成众生，一切都是本来自然解脱的。因此，对于所显现的境相和分别念，不要进行取舍和改造，不要失去法身觉性的状态，安住于自性，不失去远离能安住和所安住的赤裸裸的觉性，守护它，这就是行为任运安住。 现在是不改造任运安住果： 这样，因为基的实相本来就是不改造的，所以在修持为道的时候，也要安住在不改造的状态中。帕当巴仁波切说：“不改造安住，如果改造，就像从马上下来骑驴一样。”因此，如果用分别念改造而修，就会与实相不符，变成邪见，所以安住在不改造的状态中非常重要。这样，不改造任运安住果，就是当心安住于自性时，自明赤裸地清晰显现的状态。这也是见、修、行三者和
English
Jamgön Lama said, "Not believing because it is easy is the secret of the mind." And, "Although it is very close, it is not seen, one's own mind remains far away." Like this, the very nature of one's own mind is not seen because it is too close, not because there is a difference between a seer and what is seen that causes it to be unseen. Therefore, by leaving the nature of the mind uncorrected and in its natural state, the mind itself abides in the essence of the great primordial emptiness, free from roots, and that is what will become manifest; there is nothing else to see. Its essence is emptiness Dharmakaya (ཆོས་སྐུ།，梵文：Dharmakāya，梵文罗马拟音：Dharmakāya，Meaning: Body of Truth), its nature is clear Sambhogakaya (ལོངས་སྐུ།，梵文：Saṃbhogakāya，梵文罗马拟音：Saṃbhogakāya，Meaning: Body of Enjoyment), its compassion is all-pervasive Nirmanakaya (སྤྲུལ་སྐུ།，梵文：Nirmāṇakāya，梵文罗马拟音：Nirmāṇakāya，Meaning: Body of Emanation), that is, the nature of the three kayas of mind itself is now complete in one's own mind or awareness. Thus, when the mind is left in its natural state, its inherent nature is free from limitations and partiality, not abiding in any extreme; as mentioned above, the naked, unobstructed awareness, the nature of the three kayas, will become manifest. Here, "naked, unobstructed awareness" means that it is not tainted by any deliberate focus or attachment to experiences, realizations, etc., and is not fabricated by thoughts and elaborations. It is sufficient to leave awareness in its natural state, and there is no need to seek another liberation. In this way, when the inherent nature of the mind becomes manifest, there is no such thing as becoming a Buddha or a sentient being, and everything is naturally liberated from the beginning. Therefore, whatever arises as objects and thoughts, do not engage in acceptance or rejection, fabrication or correction, but remain in the state of Dharmakaya awareness without losing it, and maintain the naked, unobstructed awareness that is free from all that is to be maintained and the maintainer. This is the practice of naturally settling appearances. Now, the uncorrected, naturally settling fruit: Since the way of the ground is naturally uncorrected from the beginning, when practicing it as the path, one must also remain in an uncorrected state. Padampa Sangye said, "Leave it uncorrected; if you correct it, it is like getting off a horse and riding a donkey." Therefore, if you meditate by correcting it with the mind, it will be incompatible with reality and become a wrong view, so it is very important to remain in an uncorrected state. Thus, the uncorrected, naturally settling fruit is the state in which self-luminous, naked clarity arises vividly when the mind is left in its natural state. This also applies to the view, meditation, and conduct, and
Chinese
如果将四种放置方式等分别区分，从各自的对立面来说，那样说是可以的。但关键的根本要点是，所有这些时候，除了保持之前的空性赤裸觉性之外，对它们每一个都没有新的不同的修行。一般来说，大圆满的宗派不是说显现是心，而是说显现是心的游舞。这些心的游舞，如果没有确定是无根无基，而执着为有基，那就只有错乱。这样，如果确定所有外境显现都是空性，那么就没有叫做轮回的漂泊和出生的处所。同样，如果认识到内执的心也是无基空性的自性，那么也没有成立一个轮回的心。这样证悟，三界一切都回到了无基之中。总之，对于初学者来说，无论生起什么烦恼，都要立即认出它，不跟随它们，而是安住在本位，因为自性是法性，所以无论生起什么烦恼，都无法停留，而是会自然解脱，这就是动摇清净的密意。因此，对于现在的觉性，不做任何修改和分析等，安住时，没有执着于“这是什么”，但却不断地显现出一种不间断的明觉。它没有边、中和方向，而是空空荡荡的。不要失去那个状态，在那个状态中安住心，心的自性就会显现，就像水安住在本位，浑浊就会自然澄清一样。在那个状态中，包含了见、修、行三者和基、道、果三者。 而且，往昔的持明上师们将修行的精华浓缩为：大圆满意义的安立是，当下自心不做任何修改，一丝一毫的改变都没有的赤裸明觉。在任何时候，无论吃、睡、行、住，都不要忘记，用正念守护它，这就是所谓的修行。然而，在没有脱离所知障之前，不可能不与乐、明、无念三种体验相混杂，但只要不忘记认识自性，守护它就足够了。
English
If we differentiate the four placements, etc., separately, it can be said that way from their respective opposite sides. But the key fundamental point is that in all these cases, there is no new or different practice for each of them, other than maintaining the previous view of naked, empty awareness. In general, the Dzogchen tradition does not say that appearances are the mind, but rather that appearances are the play of the mind. If these plays of the mind are not determined to be without foundation or basis, and are instead grasped as having a basis, then there is only delusion. Thus, if all external appearances are determined to be emptiness, then there is no place to wander and be born, which is called samsara. Similarly, if the internally grasping mind is recognized and realized as the self-nature of baseless emptiness, then there is no such thing as an existing mind that wanders. When one realizes this, all three realms are returned to the baseless state. In short, when a beginner experiences any affliction, they should immediately recognize it and, without following it, leave it in its own place. Because its own nature is the nature of reality, no matter what affliction arises, it cannot remain and will naturally dissolve into its own place. This is the intention of the moving and purifying. Therefore, when this present awareness is left without any modification or analysis, there is no grasping of "what this is," but an uninterrupted, clear awareness continuously arises. It has no edge, center, or direction, but is completely empty. Without losing that state, if the mind is left in its own place within that state, the very nature of the mind will be revealed, just as when water is left in its own place, the turbidity naturally clears. Within that state, all three—view, meditation, and action—and all three—ground, path, and result—are included. Moreover, the past vidyadhara masters have condensed the essence of practice: the establishment of the meaning of Dzogchen is this very naked, clear awareness of the present mind, left uncorrected, without the slightest alteration. At all times, whether eating, sleeping, walking, or sitting, it is called meditation to maintain mindfulness without forgetting it. However, as long as one has not separated from the obscurations of knowledge, it is impossible not to mix with the experiences of bliss, clarity, and non-thought, but it is enough to maintain it without forgetting to recognize one's own nature.